القانون رقم 5846 المؤرخ 5 ديسمبر 1951 بشأن المصنفات الفكرية والفنية (في صيغته الأخيرة المعدلة بموجب القانون رقم 5728 المؤرخ 23 يناير 2008), تركيا, WIPO Lex

النصوص الرئيسية

بالفرنسية (1995) النص الحالي بهذه اللغة غير متاح. وتُتاح نسخة سابقة لأغراض مرجعية

بالإنكليزية Law No. 5846 of December 5, 1951 on Intellectual and Artistic Works (as amended up to Law No. 5728 of January 23, 2008)

بالتركية 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (son ile değiştirilen 23 Ocak 2008 Tarihli ve 5728 Sayılı Kanunla)

open_in_new افتح ملف PDF

Law No. 5846 of December 5, 1951 on Intellectual and Artistic Works (as amended up to Law No. 5728 of January 23, 2008)

LAW ON INTELLECTUAL AND ARTISTIC WORKS

LAW ON INTELLECTUAL AND ARTISTIC WORKS1

Law No. 5846 of 5.12.1951;

amended by: Law No. 2936 of 1.11.1983; Law No. 4110 of 7.6.1995; Law No. 4630 of 21.2.2001; Law No. 5101 of 3.3.2004; Law No. 5217 of 14.7.2004; Law No. 5571 of 28.12.2006; Law No. 5728 of 23.01.2008.

PART ONE........................................................................................................................... 5 INTELLECTUAL AND ARTISTIC WORKS................................................................. 5

A. PURPOSE ........................................................................................................................................ 5 Scope ..................................................................................................................................................... 5 Definitions .............................................................................................................................................. 5

B. TYPES OF INTELLECTUAL AND ARTISTIC WORKS ......................................................................... 6 I. Literary and Scientific Works ............................................................................................................. 6 II. Musical Works.................................................................................................................................. 6 III. Works of Fine Arts ........................................................................................................................... 6 IV. Cinematographic Works................................................................................................................... 7

C. ADAPTATIONS AND COLLECTIONS ................................................................................................ 7 D. WORKS MADE PUBLIC AND PUBLISHED WORKS .......................................................................... 8

PART TWO ......................................................................................................................... 8 THE AUTHOR .................................................................................................................... 8

A. DEFINITION.................................................................................................................................... 8 I. In General............................................................................................................................................ 8 II. Multiple Authors................................................................................................................................ 8 III. Union of Authors.............................................................................................................................. 9

B. PRESUMPTION OF AUTHORSHIP ..................................................................................................... 9 I. Works on Which the Name of the Author is Given ............................................................................ 9 II. Works on Which the Name of the Author is Not Given .................................................................... 9

PART THREE ................................................................................................................... 10 INTELLECTUAL RIGHTS............................................................................................. 10

A. RIGHTS OF THE AUTHOR.............................................................................................................. 10 I. In General.......................................................................................................................................... 10 II. Moral Rights .................................................................................................................................... 10

(1) Authority to Disclose the Work to the Public...................................................................... 10 (2) The Authority to Designate the Name ................................................................................. 11 (3) Prohibition of Modification ................................................................................................. 11 (4) Rights of the Author against Persons Who Own or Possess a Work ................................... 11

III. Exercise of Rights........................................................................................................................... 12 (a) In General ............................................................................................................................ 12

1 Parts I – III of the Law have been translated by Dr. Gül Okutan Nilsson (İstanbul Bilgi University Faculty of Law, Parts IV to VI have been translated by Dr. Feyzan Hayal Şehirali Çelik (Ankara University Faculty of Political Sciences). All rights of the authors are reserved.

(b) Persons Entitled to Exercise Rights ..................................................................................... 12 IV. Economic Rights ............................................................................................................................ 13

(1) In General ............................................................................................................................ 13 (2) Types ................................................................................................................................... 13

(a) Right of Adaptation ....................................................................................................................13 (b) Right of Reproduction ................................................................................................................13 (c) Right of Distribution...................................................................................................................14 (d) Right of Performance .................................................................................................................14 (e) Right to Communicate a Work to Public by Devices Enabling the Transmission of Signs, Sounds and/or Images. .....................................................................................................................14

(3) Terms................................................................................................................................... 15 (a) In General ...................................................................................................................................15 (b) Duration of Term of Protection ..................................................................................................15 (c) Term of Protection for Translation Into Turkish.........................................................................16 (d) Term of Protection for Handicraft, Minor Works of Art, Photographic and Cinematographic Works...............................................................................................................................................16

B. LIMITATIONS................................................................................................................................ 16 I. Due to Public Order........................................................................................................................... 16 II. Due to Public Interest....................................................................................................................... 16

(1) Legislation and Court Decisions.......................................................................................... 16 (2) Speeches .............................................................................................................................. 16 (3) Freedom to Perform............................................................................................................. 17 (4) Selected and Collected Works for Educational and Instructional Purposes ........................ 17 (5) Freedom of Quotation.......................................................................................................... 17 (6) Contents of Newspapers ...................................................................................................... 17 (7) News.................................................................................................................................... 18

III. Due to the Interest of Individuals ................................................................................................... 18 (1) Personal Use ........................................................................................................................ 18 (2) Right of Composers ............................................................................................................. 19 (3) Reproduction and Exhibition............................................................................................... 19 (4) Principles Concerning the Use in and/or Communication in Public Premises of Works, Performances, Phonograms, Productions and Broadcasts......................................................... 20

IV. Authorities Granted to the Government ......................................................................................... 22 (1) Creation of Collecting Societies .......................................................................................... 22 (2) Duties of the Collecting Societies and Principles concerning the Determination of Tariffs........................................................................................................................................ 23 (3) The Supervision of Collecting Societies.............................................................................. 24 (4) Principles on the Broadcasting and/or Transmission of Works, Performances, Phonograms and Productions .................................................................................................... 25 (5) Marking of Intellectual and Artistic Works ......................................................................... 26 (6) Payment of a Share of Sale Proceeds of Works of Fine Arts............................................... 27 (7) Right of Use by the State ..................................................................................................... 27 (8) Expropriation....................................................................................................................... 28

PART FOUR..................................................................................................................... 28 CONTRACTS AND DISPOSALS................................................................................. 28

A. DISPOSALS INTER VIVOS ........................................................................................................... 28 I. Original Acquisition.......................................................................................................................... 28 II. Derivative Acquisition ..................................................................................................................... 29 III. Contracts......................................................................................................................................... 29

(1) Future Works ...................................................................................................................... 29 (2) Prospective Possibilities of Exploitation ............................................................................. 29

IV. Form ............................................................................................................................................... 29 V. Warranty .......................................................................................................................................... 30

(1) Non-Existence of Right ....................................................................................................... 30 (2) Lack of Authority ................................................................................................................ 30

VI. Rules of Interpretation................................................................................................................... 30 (1) Scope.................................................................................................................................. 30 (2) License................................................................................................................................. 30

(3) Transfer of Ownership......................................................................................................... 30 VII. Right of Rescission ....................................................................................................................... 31 VIII. Reversion of the Right to the Author........................................................................................... 31

B. RENUNCIATION............................................................................................................................ 31 C. ATTACHMENT AND PLEDGE ........................................................................................................ 32

I. Not Permitted Subject Matters .......................................................................................................... 32 II. Permitted Subject Matters................................................................................................................ 32

Ç. INHERITANCE............................................................................................................................. 33 I. In General.......................................................................................................................................... 33 II. Death of One of the Joint Authors of a Work .................................................................................. 33 III. Multiple Heirs................................................................................................................................. 33

PART FIVE........................................................................................................................ 33 CIVIL AND CRIMINAL ACTIONS............................................................................... 33

A. CIVIL ACTIONS ............................................................................................................................ 33 I. Action for Cessation of Infringement................................................................................................ 33

(1) In General ............................................................................................................................ 33 (2) In Case of Infringement of Moral Rights............................................................................. 34 (3) In Case of Infringement of Economic Rights ...................................................................... 35

II. Action for Prevention of Infringement............................................................................................. 35 III. Action for Damages........................................................................................................................ 35

B. CRIMINAL ACTIONS ..................................................................................................................... 36 I. Offenses ............................................................................................................................................ 36

(1) Infringement of Moral, Economic or Related Rights ...................................................36 (2) Preparation Actiond Which Aim at Circumventing Protective Programs ................. 37 (3) Other Offenses ................................................................................................................. 37

II. Offender ........................................................................................................................................... 37 Ill. Prosecution and Recidivism ........................................................................................................ 37

C. MISCELLANEOUS PROVISIONS..................................................................................................... 37 I. Jurisdiction and Evidence................................................................................................................. 37 II. Precautionary Measures and Provisional Seizure at the Customs.. III. Publication of the Judgment ........................................................................................................... 38 IV. Seizure, Confiscation and Destruction ........................................................................................... 38

PART SIX........................................................................................................................... 39 MISCELLANEOUS PROVISIONS ................................................................................ 39

A. RELATED RIGHTS AND PREVENTION OF INFRINGEMENT ............................................................ 39 I. Related Rights ................................................................................................................................... 39 II. Prevention of Infringement of Rights .................................................................................... III. Scope and Term of Related Rights ................................................................................................. 42

B. UNFAIR COMPETITION ................................................................................................................. 44 I. Titles and Distinctive Signs............................................................................................................... 44 II. Sign, Image and Sound .................................................................................................................... 44 III. Letters............................................................................................................................................. 45

D. PICTURES AND PORTRAITS ........................................................................................................ 45 I. In General......................................................................................................................................... 45 II. Exceptions........................................................................................................................................ 46

E. CONFLICT OF LAWS................................................................................................................... 46 F. PROVISIONAL ARTICLES .............................................................................................................. 50

I. Transitional Provisions...................................................................................................................... 50 (1) In General ............................................................................................................................ 50 (2) Protection of Acquired Rights........................................................................................... 50

II. Revoked Provisions ......................................................................................................................... 52 G. FINAL PROVISIONS ...................................................................................................................... 53

I. Entry into Force................................................................................................................................. 53 II. Authority Entrusted With the Implementation of this Law.............................................................. 53

PART ONE INTELLECTUAL AND ARTISTIC WORKS

A. PURPOSE

Art. 1. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/1) The purpose of this Law is to establish and protect the moral and economic rights, on their products, of authors who create intellectual and artistic works, performers who perform or interpret such works, phonogram producers that make the first fixation of sounds, producers that make the first fixation of films, and radio-television organizations; to regulate the conditions of exploitation of such products and to determine the sanctions for exploitation in breach of such rules and procedures.

Scope

Art. 1/A. (Addition: 21.2.2001 - 4630/2) This Law covers the moral and economic rights, on their products, of authors who create intellectual and artistic works and performers who perform or interpret such works, phonogram producers that make the first fixation of sounds, producers that make the first fixation of films and radio-television organizations, the rules and procedures regarding transactions on such rights, ways of legal recourse and sanctions, together with the duties, authorities and responsibilities of the Ministry of Culture.

Definitions

Art. 1/B The following terms have the following meanings:

a) Work: Any intellectual or artistic product bearing the characteristic of its author, which is deemed a scientific and literary or musical work or work of fine arts or cinematographic work.

b) (Amendment: 3.3.2004 - 5101/28) Author: The person creating the work. c) Adaptation: Intellectual and artistic product bearing the characteristic of the adaptor,

which is created by benefiting from another work but which is not independent of such work.

d) Collection: Works such as encyclopedias and anthologies whose content consists of selection and arrangements, which are the results of intellectual creativity, provided that the rights on the original work are reserved.

e) Fixation: The act of recording sounds or representation of sounds or sounds and images in an apprehensible, reproducible and transmittable manner.

f) Phonogram: The physical medium that carries sounds in which sounds of a performance or other sounds or representations of sounds are fixed, excluding fixation of sounds that are comprised in audiovisual works such as cinematographic works.

g) Computer program: A set of computer instructions arranged in a way that will make a computer system carry out a special process or task and the preparatory work that will lead to the creation and development of such set of instructions.

h) Interface: The parts of a program that form the interaction and connection between the hardware and software elements of a computer.

i) Interoperability: The ability of computer program parts to jointly function, to interact and to mutually use the exchanged information.

j) Related r ights: The rights that belong to holders of neighbouring rights and film producers that make the first fixation of films, provided that the moral and economic rights of the author are not prejudiced.

k) Neighbouring rights: The rights that belong to performers who interpret, introduce, recite, sing, play and perform a work in various ways and in an original form with the permission of the author, phonogram producers that make the first fixations of sounds that are the result of a performance or other sounds and radio-television organizations, provided that the moral and economic rights of the author are not prejudiced.

l) (Amendment: 3.3.2004 - 5101/9) Ministry: The Ministry of Culture and Tourism.

B. TYPES OF INTELLECTUAL AND ARTISTICWORKS

I. Literary and Scientific Works

Art. 2. The following are literary and scientific works:

1. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/1) Works that are expressed by language and writing in any form, and computer programs expressed in any form together with their preparatory designs, provided that the same leads to a computer program at the next stage.

2. (Amendment: 1.11.1983 – 2936/1) All kinds of dances, written choreographic works, pandomime and similar theatrical works without dialogue;

3. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/1) All kinds of technical and scientific photographic works, all kinds of maps, plans, projects, sketches, drawings, geographical or topographical models and similar works, all kinds of architectural and urban designs and projects, architectural models, industrial, environmental and theatrical designs and projects, lacking in aesthetic quality.

(Addition: 7.6.1995 - 4110/1) Ideas and principles on which any element of a computer program is based, including those on which its interfaces are based, are not deemed works.

II. Musical Works

Art. 3. Musical works are all types of musical compositions, with or without lyrics.

III. Works of Fine Arts

Art. 4. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/2) Works of fine arts are the following works, which have aesthetic value:

1. Oil paintings or water colors, all types of drawings, patterns, pastels, engravings, artistic scripts and gildings, works drawn or fixed on metal, stone, wood or other material by engraving, carving, ornamental inlay or similar

2. Sculptures, reliefs and carvings; 3. Architectural works; 4. Handicraft and minor works of art, miniatures and works of ornamentation,

textiles, fashion designs; 5. Photographic works and slides; 6. Graphic works; 7. Cartoons; 8. All kinds of personifications.

The use of sketches, drawings, models, designs and similar works as industrial designs does not affect their status as intellectual and artistic works.

IV. Cinematographic Works

Art. 5. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/30) Cinematographic works are works such as films of an artistic, scientific, educational or technical nature or films recording daily events or movies, that consist of a series of related moving images with or without sound and which, regardless of the material in which they are fixed, can be shown by the use of electronic or mechanical or similar devices.

C. ADAPTATIONS AND COLLECTIONS

Art. 6. Intellectual and artistic products created by benefiting from another work but that are not independent of such work are adaptations, of which the main types are listed below:

1. Translations; 2. Converting a work like novel, story, poem or play, from said types to another

type; 3. Converting musical works, literary and scientific works or works of fine arts

into films, or converting them into a form which is suitable for filming or for broadcasting by radio and television;

4. Musical arrangements and compositions; 5. Transforming works of fine arts from one form to another; 6. Making a collection of all or the same type of works of one author; 7. Making a collection of selected works according to a specific purpose and in

accordance with a specific plan; 8. Making an unpublished work ready for publication as a result of scientific

research and study (ordinary transcriptions and facsimiles that are not the result of scientific research and study are excluded);

9. Annotating, commenting or abridging the work of another person; 10. (Addition: 7.6.1995 - 4110/3) Adaptation, editing or any modification of a

computer program; 11. (Addition: 7.6.1995 - 4110/3) Databases obtained by the selection and

compilation of data and materials according to a specific purpose and a specific plan, (Addition: 21.2.2001 - 4630/4) which are in a form that can be read by a device or in any other form (This protection can not be extended to the data and

materials contained in the database.)

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/4) Adaptations bearing the characteristic of the person making the adaptation, which are created without prejudice to the rights of the author of the original work, shall be deemed works under this Law.

D.WORKSMADE PUBLIC AND PUBLISHEDWORKS

Art. 7. A work disclosed to the public with the consent of the rightholder shall be deemed to have been made public.

A work shall be deemed to have been published, if copies obtained by reproduction of the original are supplied to the public by way of selling, distributing or otherwise putting into commercial circulation with the consent of the rightholder.

The provisions of paragraph two of article 3 of the Press Law No. 5680 are reserved.

PART TWO THE AUTHOR

A. DEFINITION

I. In General

Art. 8. (Addition: 21.2.2001 - 4630/5) The author of a work is the person who has created it.

The author of an adaptation or collection is the person who has made the adaptation, provided that the rights of the original author are reserved.

In the case of cinematographic works, the director, the composer of original music, the scriptwriter and the dialogue writer are joint authors of the work. For cinematographic works which are produced with the technique of animation, the animator is also among the joint authors of the work.

II. Multiple Authors

Art. 9. If a work created jointly by more than one person can be divided into parts, each person shall be deemed the owner of the part he created.

Unless otherwise agreed, each of the persons who have jointly created the work may request the other persons’ participation in the modification or publication of the whole

work. If the other party refuses to participate without good reason, permission may be granted by the court. The same provision shall apply to the exercise of economic rights.

III. Union of Authors

Art. 10. If a work created by the participation of more than one person constitutes an indivisible whole, the author of the work is the union of the persons who created it.

The provisions on ordinary partnership shall apply to such union. If one of the authors refuses without good reason to permit a joint transaction, then such permission may be granted by the court. Each of the authors may act individually if the interests of the union are violated.

Technical services or assistance pertaining to detail rendered for the creation of a work shall not be deemed a basis for participation.

(Addition: 21.2.2001 - 4630/6) If a work created by the participation of more than one person constitutes an indivisible whole, the rights on the joint work shall be exercised by the natural or legal person who has assembled the authors, provided that nothing to the contrary is stipulated in a contract or in the terms of service or in any law that was in force at the time of creation of the work. Rights regarding cinematographic works are reserved.

B. PRESUMPTION OF AUTHORSHIP

I. Works on Which the Name of the Author is Given

Art. 11. The person whose name or known pseudonym is given as the author of a work on the published copies of a work or on the original of a work of fine arts, shall be deemed the author of the work until it is proven otherwise.

(Amendment: 7.6.1995 - 4110/5) The person who is introduced in the customary manner as the author of a work at conferences or performances made in public premises or broadcast by radio and television, shall be deemed the author of the work, unless another person is deemed the author by way of the presumption given in the first paragraph.

II. Works on Which the Name of the Author is Not Given

Art. 12. So long as the author of a published work can not be established under article 11, the rights and authorities belonging to the author may be exercised by the publisher, and, if the publisher can not be determined, by the person making the reproduction, in his own name.

Such authorities shall belong to the person giving the conference or the person having the performance made, in cases where the author can not be determined by the presumption under the second paragraph of article 11.

The provisions on mandate shall apply to the relations between the persons authorized under this article and the real rightholders, unless agreed otherwise.

PART THREE INTELLECTUAL RIGHTS

A. RIGHTS OF THE AUTHOR

I. In General

Art. 13. The economic and moral interests of authors in their intellectual and artistic works shall be protected under this Law.

The rights and authorities granted to authors shall extend over the entire work and its parts.

(Addition: 21.2.2001 - 4630/7; Amendment: 3.3.2004 - 5101/7) Film producers that make the first fixation of films and phonogram producers that make the first fixation of sounds shall have their productions containing cinematographic and musical works recorded and registered for the purpose of preventing violation of their rights, facilitating proof of rightholdership and tracking the authority to exercise economic rights, and without the aim of creating any rights. The recording and registration of all the works protected under this Law may be made for the same purpose upon demand of the authors; the authority to exercise economic rights may also be recorded. The Ministry can not be held responsible for these procedures which are made based on declaration. However, persons who make a wrong declaration in the procedures on which the recording and registration shall be based, with regard to moral or economic rights which they do not own or whose non-existence was known or should have been known to them, shall be subject to the legal and criminal sanctions set out in this Law. All fees regarding recording and registration procedures carried out under this Law shall be determined by the Ministry. The rules and procedures of recording and registration, the determination of the fees and other matters shall be set out in a by-law to be issued by the Ministry.

II. Moral Rights

(1) Authority to Disclose the Work to the Public

Art. 14. The author shall exclusively determine whether or not his work shall be disclosed to the public and the time and manner of its publishing.

Only the author may give information on the contents of a work of which the whole or a substantial part has not yet been made public, or whose main features have not yet been introduced to the public in any way.

(Addition: 21.2.2001 - 4630/8) The author may prohibit, even if he has given written approval to others, the promotion to the public or the publishing of both the work and its adaptation, where the manner of disclosing to the public or publishing of the work is of such a nature as would damage the honor and reputation of the author. Waiving such power of prohibition by contract shall be null and void. The other party's right to compensation is reserved.

(2) The Authority to Designate the Name

Art. 15. The author shall have the exclusive authority to decide whether the work shall be disclosed to the public or published with or without the name of the author or under a pseudonym.

The name or mark of the original author must be shown in the manner which is agreed upon or is customary, on copies of a work of fine arts created by reproduction and on the original and copies of an adaptation, and it must be clearly depicted that the work is a copy or an adaptation.

The real author of a work may ask the court to establish his rights, if the creator of the work is disputed or if another person claims to be the author of the work.

(Addition: 7.6.1995 - 4110/6) For architectural constructions that have the quality of a work, the name of the author shall be inscribed in an indelible way with material considered suitable by the author on a visible part of the work, upon written request.

(3) Prohibition of Modification

Art. 16. No abbreviations, additions or other modifications may be made to a work or to the name of its author without his consent.

A person who adapts, discloses to the public, reproduces, publishes, performs or otherwise distributes a work in any manner under the permission of the law or the author may make modifications that are deemed indispensable due to the technique of adaptation, reproduction, performance or publication, without special permission by the author.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/9) The author may prohibit all modifications, which prejudice his honour and reputation or damage the nature and characteristics of the work, even if he has given written and unconditional permission. Waiving the power of prohibition shall be null and void even if agreed by contract.

(4) Rights of the Author against Persons Who Own or Possess a Work

Art. 17. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/10) Where necessary the author may, provided that the conditions for protection are fulfilled, demand the owner or possessor of the original to temporarily avail him of the original of works of fine arts listed in the first and second subparagraphs of article 4 and works that are listed in the first subparagraph of article 2 and in article 3, provided that the latter are handwritten by authors or composers.

Persons who trade the work shall disclose such right of the author in auction or sale catalogues or related documents to buyers or acquirers of the work.

(Amendment: 7.6.1995 - 4110/7) The owner of the original of a work may dispose of it according to the terms of the contract he has concluded with the author. However, he may not damage or destroy the work or prejudice the rights of the author.

If the work exists in a single original form, the author may request the work for use in retrospective works and exhibitions covering all of his working periods, subject to conditions of protection and to be returned.

III. Exercise of Rights

(a) In General

Art. 18. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/11) The authority to exercise economic rights belongs exclusively to the author.

The rights in works created by civil servants, employees and workers during the execution of their duties shall be exercised by the persons who employ or appoint them; provided that the contrary may not be deduced from a special contract between such persons or from the nature of the work. This rule shall also apply to the organs of legal persons.

The producer or publisher of a work may exercise the economic rights only in accordance with a contract to be concluded with the author.

(b) Persons Entitled to Exercise Rights

Art. 19. If an author has not determined the manner in which the authorities granted to him by the first paragraphs of Articles 14 and 15 are to be exercised or has not left this matter to another person, these rights shall be exercised after his death by the executor, or, if no executor has been appointed, successively by the surviving spouse, his children, his testamentary heirs, his parents, his siblings.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/12) After the death of the author, those persons set out in the preceding paragraph may exercise the rights granted to the author under the third paragraphs of Articles 14, 15 and 16, in their own name and for a period of 70 years after the death of the author.

If the author or the persons authorized under the first and second paragraphs do not exercise their authorities, any person who has acquired an economic right from the author or from his successor may, provided that he proves a legitimate interest, exercise in his own name the rights granted to the author under the third paragraphs of Articles 14, 15 and 16.

Where there are more than one authorized persons who can not agree on an action, the court shall settle the conflict in summary proceedings, according to the presumed intentions of the author.

(Amendment: 1.11.1983 - 2936/2) If there are no authorized persons under Article 18 or the preceding paragraphs or if such persons exist but they do not exercise their rights or if the terms laid down in the second paragraph have expired, the Ministry of Culture and Tourism may exercise in its own name the rights granted to the author under the third paragraphs of Articles 14, 15 and 16 if the work is deemed to be important for national culture.

IV. Economic Rights

(1) In General

Art. 20. (Amendment: 1.11.1983 - 2936/3) The right to exploit, in any manner or form, a work that has not yet been made public belongs exclusively to the author. The exclusive right granted to the author to exploit a work that has been made public consists of the rights stipulated as economic rights by this Law. Economic rights are independent of one another. The disposal and exercise of one does not affect the other.

(Second paragraph revoked: 3.3.2004 - 5101/28)

(Third paragraph revoked: 3.3.2004 - 5101/28)

The author of an adaptation may exercise the economic rights granted to him in such capacity, to the extent permitted by the author of the original work, except the cases where adaptation is free.

(2) Types

(a) Right of Adaptation

Art. 21. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/13) The right to exploit a work by adapting it belongs exclusively to the author.

(b) Right of Reproduction

Art. 22. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/8) The right to reproduce the original or copies of a work in any form or by any method, in whole or in part, directly or indirectly, temporarily or permanently belongs exclusively to the author.

The making of a second copy of the original of the work or the recording of the work on all types of devices now known or to be developed in the future enabling the transmission or repetition of signs, sounds and images, all kinds of sound and music recordings as well as the application of plans, projects and sketches of architectural works are deemed reproduction. The same provision shall apply to molds with relief or perforation.

The right of reproduction also covers the acts of loading, displaying, running, transmitting and storing a computer program to the extent that such acts require the temporary reproduction of the computer program.

(c) Right of Distribution

Art. 23. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/9; 21.2.2001 - 4630/14) The exclusive right to rent, lend, put up for sale or distribute in any other way, the original or copies of a work, belongs to the author.

The author has the exclusive right to import copies of a work that have been reproduced abroad with his permission and to exploit such works by distribution. Copies that are reproduced abroad may not under any circumstances be imported without the permission of the author and/or the holder of the right of distribution who has the author’s permission. Provided that the authorities of rental and public lending remain with the author, the resale of specific copies following their first sale or distribution within the country by way of transfer of ownership as a result of the exercise of the distribution right by the rightholder shall not infringe the right of distribution granted to the author.

The distribution of a work or its copies by way of rental or lending, may not lead to a widespread copying of the work in a manner prejudicing the right of reproduction of the author. The rules and procedures regarding the application of this article shall be regulated with a by-law to be issued by the Ministry of Culture and Tourism.

(d) Right of Performance

Art. 24. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/36) The right to exploit a work by performing it in such ways as reciting, playing, acting or displaying it on public premises either directly or by means of devices enabling the transmission of signs, sounds or images belongs exclusively to the author.

The right to transmit the performance, from the premises where the performance to the public took place to any other location by means of a technical device also belongs to the author.

(Amendment: 1.11.1983 - 2936/4) The right of performance may not be exercised by other natural or legal persons without the written permission of the author, or if the author is a member of a collecting society, the written permission given by such collecting society in accordance with the authorities set out in the authorization certificate. However, the provisions of articles 33 and 43 are reserved.

(e) Right to Communicate a Work to Public by Devices Enabling the Transmission of Signs, Sounds and/or Images.

Art. 25. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/15) The author shall have the exclusive right to communicate the original of a work or its copies to public by way of broadcasting by organizations that broadcast by wire or wireless means such as radio and television, satellite or cable, or by devices enabling the transmission of signs, sounds and/or images including digital transmission, or by way of re-broadcasting by other broadcasting organisations that obtain the work from such broadcasts.

The author has the right to permit or prohibit the sale or other distribution or supply of the work or its reproduced copies to the public by wire or wireless devices and the

communication of the work to the public by providing access to it at a time and place chosen by natural persons.

The distribution and supply of works by means of communication to the public as regulated under this article, shall not prejudice the author’s right of distribution.

(3) Terms

(a) In General

Art. 26. The economic rights granted to the author are limited in time. Except for the cases in articles 46 and 47, all persons may exercise the economic rights granted to the author following the expiry of the term of protection.

Terms of protection granted for the original of a work and its adaptations are independent of each other.

This provision shall also apply to works mentioned in the first paragraph of article 9. The term of protection shall not begin to run until the work is made public.

For works that are published in sections or fascicles, the publication date of the last part or fascicle shall be deemed the date on which the work was made public. For works that are composed of several volumes published at intervals and for works such as bulletins, pamphlets, periodicals and annuals, the date on which the work is made public shall be the date of publication of each volume or each such work.

Terms that begin on the date on which the work was made public shall be calculated starting from the first day of the year following the year in which the work was first made public or is deemed to have been made public under paragraph four.

Terms that begin on the date of the author's death shall be calculated from the first day of the year following the year of the author's death. In the cases determined in the first paragraph of article 10, the term shall start to run on the date of the death of the last surviving author.

(b) Duration of Term of Protection

Art. 27. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/10) The term of protection shall last for the lifetime of the author and for 70 years after his death. (Addition: 21.2.2001 - 4630/16) If there is more than one author, this period shall end upon the expiry of 70 years after the death of the last remaining author.

The term of protection for works that have been first made public after the death of the author shall be 70 years after the date of death.

The term of protection in the cases determined in the first paragraph of Article 12 shall be 70 years from the date on which the work was made public, unless the author reveals his name before expiry of such term.

If the first author is a legal person, the term of protection shall be 70 years from the date on which the work was made public.

(c) Term of Protection for Translation Into Turkish

Art. 28. (Revoked: 21.2.2001 - 4630/36)

(d) Term of Protec tion for Handicraft, Minor Works of Art, Photographic and Cinematographic Works

Art. 29. (Revoked: 21.2.2001 - 4630/36)

B. LIMITATIONS

I. Due to Public Order

Art. 30. The rights granted to authors shall not prevent a work from being used as evidence in court or before other authorities or from being the subject matter of police or criminal proceedings. Photographs may be reproduced and distributed in any form by official authorities or on their instructions due to public security or for judicial reasons without the author's consent.

Reserved are the provisions of public law that prohibit putting a work into commercial circulation by any means, its performance or exploitation in any other form or that make them subject to permission or control.

II. Due to Public Interest

(1) Legislation and Court Decisions

Art. 31. The reproduction, distribution, adaptation or exploitation in any other form of laws, by-laws, regulations, notifications, circulars and court decisions that have been officially published or announced is permitted.

(2) Speeches

Art. 32. The reproduction, public recitation or broadcasting by radio and distribution by any other means, of speeches and addresses made in the Grand National Assembly and at other official assemblies and congresses, in courts of law or at public meetings, is permitted for the purpose of giving news and information.

Where the nature of the event or of the situation does not so require, the names of the speakers do not need to be cited.

The right to reproduce or distribute speeches and addresses for purposes other than those mentioned in the first paragraph belongs to the author.

(3) Freedom to Perform

Art. 33. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/17) Published works may be freely performed in all educational institutions for the purpose of face-to-face education and without directly or indirectly aiming for profit, provided that the name of the author and the work is announced in the customary manner.

(4) Selected and Collected Works for Educational and Instructional Purposes

Art. 34. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/13) It is free to create selected or collected works, which are dedicated to educational purposes, by way of making quotations in an amount justified by the purpose, from published musical, literary and scientific works and works of fine arts that are made public. Works of the type set out in the third subparagraph of article 2 and first and fifth subparagraphs of the first paragraph of article 4 may only be quoted to explain the content of the selected and collected work. However, this freedom may not be used in a way which would prejudice the legitimate interests of the author without good reason or which would conflict with the normal exploitation of the work.

The first paragraph shall also apply to school radio broadcasts made exclusively for schools and approved by the Ministry of Education.

(Addition: 21.2.2001 - 4630/18) The permission of the author is necessary for making selected or collected works for purposes other than education, by way of quotations of published musical, literary and scientific works and works of fine arts that are made public.

In all such cases, the name of the work and the author shall be cited in the customary manner.

(5) Freedom of Quotation

Art. 35. Quotations of a work are permitted in the following cases: 1. Quoting a few sentences or passages of a work made public, in an independent

literary or scientific work; 2. Incorporating certain elements of a published composition, at the most such as

themes, patterns, passages or ideas, into an independent musical work; 3. Reproducing works of fine arts that have been made public and other published

works, in a scientific work for the purpose of explaining its content and to the extent justified by such purpose;

4. Displaying works of fine arts that have been made public by projection or similar means in order to explain a subject at scientific conferences or lectures.

The quotation must be made in a manifest way. In scientific works, it shall be necessary to mention not only the name of the work and the author but also the passage from which the quoted part has been taken.

(6) Contents of Newspapers

Art. 36. Article 15 of the Press Law being reserved, daily news and information communicated to the public by the press or radio may be freely quoted.

Articles or features on social, political or economic issues of the day published in newspapers or journals may be freely quoted in their original or adapted form in other newspapers or journals and may be broadcast by radio or disseminated by any other means, except where the right to quote them has been expressly reserved. Even where the right to quote is reserved, it is permitted to abridge such articles and features as a press review and to so quote, broadcast by radio or disseminate them in any other manner.

In all such cases, mention must be made of the name, the issue and the date of the newspaper, of the journal, of the agency and of any other source from which the quotations have been made, together with the name, the pseudonym or the mark of the author of the articles.

(7) News

Art. 37. (Amendment: 21.2.2001 - 4630/19) It is permitted to record parts of an intellectual or artistic work on devices enabling the transmission of signs, sounds and/or images in relation to current events, provided that this has the nature of news and does not exceed the limits of giving information. The reproduction, distribution, performance and broadcasting by devices such as radio and television of passages quoted in such a manner are free. This freedom may not be used in a way which may prejudice the legal interests of the rightholder or which may conflict with the normal exploitation of the work.

III. Due to the Interest of Individuals

(1) Personal Use

Art. 38. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/14; 21.2.2001 - 4630/19) It is permitted to reproduce all intellectual and artistic works for personal use without pursuing profit. However, such reproduction may not prejudice the legitimate interests of rightholders without good reason or conflict with the normal exploitation of the work.

(Second paragraph revoked: 21.2.2001 - 4630/36)

In the absence of specific contractual provisions, the reproduction and adaptation of a computer program by the lawful acquirer is permitted where necessary for the use of the computer program in accordance with its intended purpose, including for error correction.

The loading, running and error correction of a computer program by a person who has lawfully acquired the program may not be prohibited by contract. The making of a backup copy by a person having the right to use the computer program may not be prevented by contract insofar as it is necessary to ensure the use of such program.

The person who has acquired the right to use a computer program may observe, analyze or test the functioning of the program in order to determine the ideas and principles underlying any element of the program while performing any of the acts of loading, displaying, running, transmitting or storing the program which he is entitled to do.

Where reproduction of the code and translation of its form in the sense of reproduction and adaptation of the computer program are indispensable to obtain the information necessary to achieve the interoperability of an independently created computer program with other programs, the performing of such acts shall be permitted, provided that the following conditions are met:

1. That these acts are performed by the licensee or by another person having the right to use a copy of the program or by a person authorized to do so in their name;

2. That the information necessary to achieve interoperability was not made available to the persons specified in subparagraph one;

3. That these acts are confined to the parts of the program which are necessary to achieve interoperability.

The paragraph above does not entitle the information obtained under that paragraph; 1. To be used for purposes other than to achieve the interoperability of the

independently created computer program; 2. To be given to others, except where necessary for the interoperability of the

independently created computer program 3. To be used for the development, production or marketing of a computer

program substantially similar in its expression or for any other act which infringes copyright.

The provisions of the sixth and seventh paragraphs may not be interpreted in a way that conflicts with the normal exploitation of the program or that unreasonably prejudices the rightholder's legitimate interests.

(2) Right of Composers

Art. 39. (Revoked: 21.2.2001 - 4630/36)

(3) Reproduction and Exhibition

Art. 40. Works of fine arts permanently placed on public streets, avenues or squares may be reproduced by drawings, graphics, photographs and the like, distributed, shown by projection in public premises or broadcast by radio or similar means. For architectural works, this freedom is only valid for the exterior form.

Works of fine arts may be publicly exhibited by their owners or by others with their consent, unless the author has expressly prohibited such exhibition.

Works to be sold by auction may be exhibited to the public. Works exhibited in public premises or placed at an auction may be reproduced and distributed by way of catalogues, guides or similar printed matter published for such purposes by persons organizing the exhibition or auction.

The name of the author may be omitted in such cases unless there is a contrary customary usage.

(4) Principles Concerning the Use in and/or Communication in Public Premises of Works, Performances, Phonograms, Productions and Broadcasts

Art. 41. (Amendment: 3.3.2004 - 5101/11) Public premises where the entrance may or may not be subject to a fee, shall conclude a contract in accordance with article 52 with rightholders or collecting societies to which the rightholders are members, in order to obtain permission for the use and/or communication of works, performances, phonograms, productions and broadcasts and make the payments for economic rights stated in such contracts in accordance with this article.

Public premises which use and/or communicate works, performances, phonograms, productions and broadcasts shall be classified or left out of classification taking into consideration the characteristics of the region where the public premises are located, the quality and quantity of the premises, whether or not the works, performances, phonograms, productions and broadcasts that are the subject of intellectual property are an integral part of, or contributing to, the product or services supplied by the premises and similar issues.

For the sectors in which they operate, collecting societies of authors and/or related rights holders shall set the tariffs for fees arising from the use and/or communication of works, performances, phonograms, productions and broadcasts in conjunction with the classification made. Contracts between the collecting societies and public premises shall be concluded based on the amounts which shall be determined according to such tariffs or amounts that may be agreed on by negotiations of the parties.

Contracts concerning tariffs shall be based on the calendar year and such tariffs shall be valid starting from the beginning of the calendar year.

In order to ensure the performance of the provisions of this article:

1. Collecting societies are obliged to submit to the Ministry information about their members and the works, performances, phonograms and productions which they represent. Such notification shall be updated every three months and shall be opened to the access of related parties on a common database to be formed by the Ministry.

2. Authors’ collecting societies or collecting societies of related rights holders or collecting societies that operate in the same sectors, may determine joint tariffs by concluding a joint protocol. The joint tariffs are binding for the collecting societies that are parties to them.

Collecting societies shall notify the tariffs or joint tariffs in the ninth month of each calendar year to the Ministry and to professional associations representing users, which are set up by law as public institutions. They shall also announce them to the public. Public premises may negotiate the tariffs or joint tariffs and conclude contracts also through the professional associations to which they are members, by giving them binding authorization regarding negotiation and contract conclusion. However, where the tariffs are determined on a lump sum basis, public premises may only negotiate and conclude contracts through professional associations.

In case no agreement can be reached and no contract can be concluded on the tariffs or joint tariffs between collecting societies and public premises or professional associations by the tenth month, collecting societies and/or professional associations may demand the negotiation of such tariffs at a conciliatory commission which shall be formed by the Ministry.

Upon the request of one of the parties and the approval of the Ministry, the conciliatory commission shall be formed by the Ministry within fifteen days from the date of request, in order to negotiate the tariffs. The commission shall comprise one representative of the Ministry, two of the Competition Authority, and one each of the concerned collecting societies and professional associations representing the users. The representative of the Ministry is at the same time the chairman of the commission. As many substitute members as the number of commission members shall also be elected in the same manner. The secretarial work of the commission shall be conducted by the relevant department of the Ministry.

The commission shall prepare a report and notify it to the Ministry and related parties within fifteen days of its formation. Public premises and collecting societies may conclude contracts within fifteen days of the declaration of the report based on the tariffs set by the collecting societies or agreed as a result of negotiations.

Where no contract is concluded based on the tariffs or joint tariffs set by the collecting societies, the parties may have recourse to courts. Public premises which had a contract in the preceding year may continue using and/or communicating works, performances, phonograms, productions and broadcasts by paying ¼ of the tariff at dispute in a bank account opened in the name of the collecting societies every three months until the end of the adjudication process, provided that the collecting societies do not prohibit such use. The permission of the collecting societies is necessary for the use of and/or communication of works, performances, phonograms, productions and broadcasts in the manner set out in this paragraph by public premises which had no contract in the preceding year and those that are to make a contract for the first time. Amounts paid in this way until the end of the court proceedings shall be deducted from the amount of the tariff determined by the court.

Principles regarding the determination of tariffs laid down by paragraph three of article 42/A of this Law shall be taken into consideration in the determination of tariffs and the settlement of disputes.

Natural or legal persons who have rights on works, performances, phonograms, productions and broadcasts which are used and/or communicated at the public premises may demand payments for such use and/or communication only through collecting societies that they have authorized. The application of this provision is not obligatory for cinematographic works.

Other rules and procedures regarding classification, fees to be collected by the Ministry in case of recourse to the conciliatory commission and the functioning of the commission shall be determined with a by-law to be issued by the Ministry.

IV. Authorities Granted to the Government

(1) Creation of Collecting Societies

Art. 42. (Amendment: 1.11.1983 - 2936/7; 21.2.2001 - 4630/21; 3.3.2004 - 5101/12) Authors and related rights holders and those persons who reproduce and distribute non- periodical publications by way of acquiring powers to exercise economic rights by contracts concluded in accordance with article 52 of this Law [or] by way of exercising rights on literary and scientific works in accordance with article 10 of this Law, may set up more than one collecting societies in areas which shall be determined pursuant to regulations and uniform statutes to be prepared by the Ministry of Culture and Tourism and approved by the Council of Ministers, in order to protect the mutual interests of their members, the management and pursuit of the rights granted by this Law and the collection and distribution of fees to the right holders. Natural or legal persons who carry the qualifications to become members must apply to the Ministry in order to obtain permission to operate as a collecting society. The number of applicants must be, for authors or performers, four times the number of full members of compulsory organs and for producers or radio-television organizations, twice the number of full members of the compulsory organs. After obtaining such permission, collecting societies shall operate in the field for which they are set up.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/21) In order that another collecting society may be founded in the same field, an application for permission to operate shall be made to the Ministry by natural or legal persons carrying the qualification to become members, such persons being as many as one third of the total number of members of the collecting society with the largest number of members set up for that field, provided that such number is not less than the number of founding members given above. They shall operate in case the Ministry approves of such application and grants permission. Each society may set up and operate branches in accordance with its necessities. A minimum of two collecting societies founded in the same field may set up a federation according to principles and procedures laid down by the regulations and uniform statutes prepared by the Ministry. No more than one federation may be established in the same field.

Collecting societies and the federation are legal persons subject to private law. Their members may not be obliged to participate in capital, profit and loss or legal liability.

General assembly, board of directors, board of audit, technical-scientific board and the discipline committee shall be regulated as compulsory organs in the uniform statutes of the collecting societies and the federation. The Ministry shall, after obtaining the views of related organizations, prepare a regulation in order to regulate the principles and procedures regarding the foundation, supervision and audit of such societies and federations, the minimum number of members necessary for their first general assemblies to be convened, the manner of formation of other voluntary organs and the number and duties of their members, conditions for becoming a member, resigning from membership and expulsion, the determination of regions where they can set up branches, their relations with public entities and organizations in the country and abroad, their rights and competences in such relations, their monetary relations with their members, the distribution of collected royalties and compensations and other matters.

Article 21, second paragraph, Articles 30, 37, 40, 42, 43, 44, 45, 48, 65, 66, 67, 68, 69, 70 and 90 of the Law on Associations, No. 2908, dated October 6, 1983, shall apply, together with the criminal provisions, to the collecting societies and the federation to be established in accordance with this Article.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/21) The rights granted by this Law to authors and related rights holders may not be pursued by any unions, associations or similar organizations other than collecting societies founded within the country in accordance with this Article. Matters regulated by this Article such as membership, number of founding members and the total number of members, shall also apply for collecting societies founded before the entry into force of this Law. All collecting societies must comply with the principles laid down by this Article within six months following the entry into force of this Law. Collecting societies that have not complied with this condition within the given period of time shall be considered automatically dissolved.

(2) Duties of the Collecting Societies and Principles concerning the Determination of Tariffs

Art. 42/A. (Addition: 3.3.2004 - 5101/13) Collecting societies founded in order to administer rights for the purposes set out in Article 42 of this Law are obliged to;

1. Notify the Ministry of all information concerning their members and the works, performances, phonograms and productions they represent and to update, every three months, this information which shall be open to concerned parties;

2. To provide, in an equitable way, the management of the rights resulting from the activities of their members;

3. To distribute the income obtained from their activities concerning the management of their members’ rights to the rights holders in accordance with a distribution plan;

4. To give information concerning the works, performances, phonograms and productions they represent, to persons who make written requests;

5. To act in an equitable manner in the conclusion of contracts regarding the rights they manage; to provide discounts and facilitated payment methods that they deem necessary for their economic and/or moral interests;

6. To determine the payment tariffs regarding the rights they manage in due time for contracts to be made and to announce such tariffs and any changes in such tariffs in due time;

7. To have their accounts approved by sworn financial consultants.

The records of the Radio and Television Supreme Council shall be used as a reference for the application of the paragraph above with respect to the broadcasts of radio-television organizations.

In the determination of the tariffs; tariffs should be determined at a reasonable level by considering the adaptability of international practices to the economic and social conditions of the country; an impact which damages the structures of the sectors where works, performances, phonograms, productions and broadcasts are created and used, which hampers production and use and which prejudices generally accepted practices should be avoided; anti-competitive conditions should not be created; and the determination should be based on the classification made, product prices in the relevant sectors and the shares of

these sectors in the gross domestic product, the frequency with which works, performances, phonograms, productions and broadcasts are used and/or communicated, unit price or lump sum payment, payment plan and similar issues.

Societies that operate in the same field and/or sector may act jointly in the determination of tariffs, conclusion of contracts and other actions and transactions regarding the application of this Law.

Where a joint tariff is made, collecting societies which operate in the same field must determine their capacity of representation in the field and the usage ratio of the works, performances, phonograms, productions and broadcasts that they represent and notify them to the Ministry. In case an agreement can not be reached in the determination of these ratios and/or they are not notified to the Ministry, a commission formed by the Ministry shall make that determination. Until such determination is made, users that have made a contract shall deposit the amount they are supposed to pay at a place of deposit determined by the court on demand of the Ministry. The amount so collected shall be distributed, after the working expenses of the commission are deducted, between the collecting societies according to the usage ratio which is determined by the commission or, in case the societies can come to an agreement at any stage, according to the ratio on which they agree. The commission shall be formed of one representative each of the Ministry, The Competition Authority and the concerned collecting societies. The representative of the Ministry shall at the same time act as the president of the commission. The decision of the commission is subject to judicial review; the competent court is the relevant specialized court.

The Ministry may ask for an interlocutory injunction to be issued against the distribution accounts of the collecting societies which are identified as not having fulfilled their duties of notification as required by this Article, until the completion of such duties.

The pursuit of the rights regarding all works, performances, phonograms, productions and broadcasts that are made public or published, of authors or related rights holders that are members of a collecting society, shall be carried out according to the authorization certificate to be given to the collecting society. The rules and procedures regarding the authorization certificate shall be determined with a by-law to be issued by the Ministry.

(3) The Supervision of Collecting Societies

Art. 42/B. (Addition: 3.3.2004 - 5101/13) Collecting societies are under the supervision of the Ministry with regard to administrative and financial issues. The Ministry may itself always audit whether collecting societies are fulfilling their duties and obligations set out by this law, as well as asking the collecting societies to have this audit done by an independent audit firm. A copy of reports issued by such audit firms on the audit they have carried out shall be sent to the Ministry.

During the audit, it is compulsory to present or submit all kinds of books, document and information requested by those who are appointed to make the audit, to have the safe or cash register controlled, to fulfill requests such as entering management areas, branches and annexes.

If it is established that collecting societies,

1. Do not fulfill their duties and obligations laid down by this article and articles 42 and 42/A of this Law;

2. Do not make collections and distributions in compliance with contracts or make wrong or unfair distributions;

3. Do not set tariffs in compliance with the principles laid down by the third paragraph of article 42/A;

the concerned collecting societies shall be warned once by writing; and if the fault has not been remedied within thirty days from the receipt of the warning, the collecting society shall be warned for a second time.

In case the faults mentioned in the paragraph above are still not remedied within thirty days following the second warning or if legal irregularities in the records of the society or in its other actions and transactions are determined during the audits, the Ministry shall invite the members to hold an extraordinary general assembly at the latest within three months. Those persons who are observed to have misused their authority in the actions and transactions of the society shall be dismissed from service as a precautionary measure until the extraordinary general assembly is held; the Ministry shall make a new appointment in their place, or the substitute member next in line shall be called to duty.

The provisions of this article and articles 42 and 42/A of this Law shall also apply to federations that shall be established under article 42.

(4) Principles on the Broadcasting and/or Transmission of Works, Performances, Phonograms and Productions

Art. 43. (Addition: 3.3.2004 - 5101/14) Radio-television organizations, cable and satellite broadcasting organizations and organizations that shall carry out broadcasting and/or transmission by using technical means now known or to be developed in the future, are obliged to obtain prior permission from right holders regarding opera, ballet, and similar staged works that they shall use in their broadcasts.

For works, performances, phonograms and productions other than staged works, these organizations are obliged to obtain permission from the collecting societies of the relevant field, by concluding a contract in accordance with article 52, to make the payments for such broadcasts and/or transmissions to such societies and to inform such societies of the lists of works, performances, phonograms and productions that they have used.

Radio-television organizations that operate under the Law no. 3984 on the Establishment or Radio and Television Enterprises and their Broadcasts shall be classified by the Radio and Television Supreme Council; other organizations that carry out broadcasting and/or transmission that are outside of said Law shall be classified by the Ministry.

For the sectors in which they operate and in connection with the classification made, collecting societies of authors and/or related rights holders shall determine the tariffs for

the payments arising from the broadcasting and/or transmission of the works, performances, phonograms and productions. Contracts between collecting societies and organizations shall be concluded based on these tariff amounts or based on other amounts that shall be determined as a result of negotiations to be made by the parties.

Paragraphs four to thirteen of article 41 of this Law shall apply to the notification obligation of collecting societies regarding their members and works, performances, phonograms and productions that they represent the determination, announcement and negotiation of tariffs, conclusion of contracts, settlement of disputes and other matters. However, the application of the last sentence of paragraph six of article 41 is not compulsory with regard to organizations that carry out broadcasting and/or transmission.

Furthermore, with regard to the application of paragraph 10 of article 41, the Turkish Radio and Television Corporation may use works, performances, phonograms and productions in its broadcasts by paying ¼ of the annual tariff determined by the collecting societies every three months.

(5) Marking of Intellectual and Artistic Works

Art. 44. (Amendment: 7.6.1995 - 4110/18; 3.3.2004 - 5101/15; 28.12.2006 – 5571/2) For the purpose of protection and effective pursuit of intellectual property rights, places which manufacture materials serving the fixation or reproduction of intellectual and artistic works and/or carry out the recording, reproduction and sale of such materials or distribute and supply to the public in any way, excluding places that only print periodicals, shall be given a certificate by the Ministry against a fee. Places that are determined by the Ministry are obliged to maintain software approved by the Ministry and hardware complying with criteria to be set by the Ministry, to form the necessary infrastructure and to inform to the Ministry transactions they carry out in each calendar year. Such places and economic rights holders are also jointly obliged to maintain codes complying with international standards and marks and serial numbers that are deemed necessary by the Ministry, on the materials carrying works.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/23) Natural and legal persons who manufacture or import for commercial purposes any kind of materials carrying works such as blank video cassettes, audio cassettes, computer discs, CDs, DVDs and all kinds of technical equipment which serve the reproduction of intellectual and artistic works are obliged to collect every month and deposit, until the middle of the following month at the latest, in a special account to be opened with a national bank in the name of the Ministry of Culture and Tourism, an amount to be determined by the Council of Ministers not exceeding 3% of the manufacturing or importation costs. (Addition: 14.7.2004 - 5217/17) A quarter of the amounts collected in the special account shall be transferred to the account of the Ministry of Culture Central Accounting Office and shall be recorded as revenue in the budget.

(Amendment: 21.2.2001 – 4630/23; 14.7.2004 - 5217/17) The amounts remaining in this account shall be used the purpose of strengthening the intellectual property system and the execution of cultural and artistic activities. The rules and procedures concerning the distribution and use of these monies shall be determined with a by-law to be issued by the Ministry of Culture and Tourism. The allowance which is necessary for activities

concerning the protection of the cultural heritage within and outside the country shall be placed in the budget of the Ministry.

(Amendment: 3.3.2004 - 5101/15) Rules and procedures regarding the application of this article and the fees to be collected shall be determined with a by-law to be issued by the Ministry of Culture.

(6) Payment of a Share of Sale Proceeds of Works of Fine Arts

Art. 45. (Amendment: 3.3.2004 - 5101/16) Each time the originals of works of fine arts, excluding architectural works, mentioned in article 4 of this Law or their copies which are deemed to be original works due to the fact that they were produced by the author in limited numbers or under the supervision of the author and with his permission and were signed by the author or marked by him in another way, and the originals of works listed in subparagraph one of article 2 and article 3 that are handwritten by authors and composers change hands, within the protection period, by sale at an exhibition or auction or at a store that sells such goods or in other ways subsequent to the sale by the author or his heirs, if there is a substantial disparity between such sale price and the previous sale price, at each sale, the natural or legal person who effects the sale is obliged to pay an appropriate share of the price difference to the author, or, if the author is deceased, to his legal heirs up to (and including) the second degree and to his spouse and if such persons do not exist, to the collecting society of the relevant field, in accordance with the rules and procedures to be laid down by a decree to be issued by the Council of Ministers.

The decree shall stipulate; 1. a share tariff to be determined in proportion to the amount of the price

difference, not to exceed 10% of such difference; 2. that sales whose proceeds do not exceed the amount laid down in the decree

shall be exempt from the payment of a share; 3. which branch of the collecting society is to be deemed the relevant one for each

type of work. The owner of the enterprise where the sale took place shall be jointly and severally liable with the seller.

In the event of an executionary sale, the share shall be paid only after all other debts have been fully paid.

The prescription period for the obligation to pay a share is five years from the sale that gives rise to such obligation.

(7) Right of Use by the State

Art. 46. (Amendment: 1.11.1983 - 2936/10) Works that have not yet been published or made public and whose author has not expressly prohibited reproduction and publication and which are preserved in public libraries, museums or similar institutions, shall belong to the public institution or organization in which they are kept, provided that the term of protection of economic rights has expired. The authority which shall give permission to persons who would like to benefit from such works for scientific and other reasons and

public institutions and organizations, the fees to be charged and the cultural purposes for which such fees shall be spent and other matters shall be determined by a regulation to be issued by the Ministry of Culture and Tourism following consultation with relevant institutions.

(8) Expropriation

Art. 47. The authority to exercise economic rights on a work which is deemed important for the culture of the country may be expropriated before the expiry of the term of protection through the payment of an appropriate fee to the right holders and by issuing a decree.

(Amendment: 21.2.2001 - 4630/24) In order for such a decision to be taken, the work must have been created in Turkey or by Turkish citizens outside of Turkey and the published copies of the work must have been out of print since two years and it must be established that the right holder shall not publish a new edition in an appropriate amount of time.

The decree shall stipulate:

1. The name of the author and title of the work; 2. The fee to be paid to persons whose acquired rights are violated; 3. The authority and establishment which shall exercise economic rights; 4. The cultural purposes for which the net profit to be obtained following the full payment of the fee shall be allocated.

PART FOUR CONTRACTS AND DISPOSALS

A. DISPOSALS INTER VIVOS

I. Original Acquisition

Art. 48. The author or his heirs may transfer to others the economic rights granted them by law, unrestricted or restricted as regards duration, place or scope, with or without consideration.

The authority only to exercise the economic rights may also be granted to another person (license).

Acts of disposal specified in the preceding paragraphs shall be null and void, if they relate to a work which has not yet been created or shall be completed in future.

II. Derivative Acquisition

Art. 49. A person who has acquired an economic right or a license to exercise such right from the author or his heirs may transfer such right or license to another person only with the written consent of the author or his heirs.

Where the right of adaptation is transferred, the consent of the author or his heirs shall also be necessary as to the person who has acquired by derivative transfer.

III. Contracts

(1) Future Works

Art. 50. Commitments regarding the acts of disposal mentioned in Articles 48 and 49 shall also be valid, if they have been made before the creation of work.

Such commitments relating to the whole or a specific category of the works of an author to be created in the future may be terminated by either contracting party with a notice of one year.

Such commitments shall terminate automatically, if the author dies or loses the capacity to complete the work before the completion of work or, if completion of work becomes impossible without any fault of his own. This rule shall also apply in cases when the other party goes bankrupt or is unable to exercise the economic rights transferred to him under the contract or, if the exercise of such rights becomes impossible without any fault of his own.

(2) Prospective Possibilities of Exploitation

Art. 51. Contracts concerning the transfer of economic rights, which are likely to be granted to the author by future legislation, or their exercise by other persons, shall be null and void.

The same provision shall apply to contracts concerning the renunciation or transfer of authorities which may arise from the extension of the scope or term of protection of economic rights by future legislation.

IV. Form

Art. 52. Contracts and disposals concerning economic rights shall be in writing and the rights constituting their subject matter shall be specified individually.

V. Warranty

(1) Non-Existence of Right

Art. 53. A person who transfers an economic right or grants a license to exercise such right shall ensure to the acquirer the existence of the right in accordance with Articles 169 and 171 of the Code of Obligations.

Claims arising from torts and unjust enrichment shall be reserved.

(2) Lack of Authority

Art. 54. A person who acquires an economic right or a license to exercise such right from a person without authority to transfer shall not be protected even if he acted in good faith.

A person who, without authority, transfers an economic right or grants a license to exercise such right to another person shall be liable to pay compensation for the damages arising from the invalidity of the disposal, unless he proves that the other person was aware or should have been aware that he had no authority. In case of fault the court may order greater compensation, if equity requires.

Claims arising from torts and unjust enrichment shall be reserved.

VI. Rules of Interpretation

(1) Scope

Art. 55. Unless otherwise agreed, transfer of an economic right or the grant of a license shall not extend to translation or other adaptation of a work.

(2) License

Art. 56. A license is non-exclusive, if it does not prohibit the holder of economic rights to grant the same license to others, and is exclusive, if it is granted only to one person.

Unless the contrary may be deduced from law or contract, all licenses shall be deemed to be non-exclusive.

The provisions on usufructuary leases shall apply to non-exclusive licenses and those on usufruct shall apply to exclusive licenses.

(3) Transfer of Ownership

Art. 57. Transfer of ownership of an original or of reproduced copies of a work shall not involve the transfer of intellectual rights, unless otherwise agreed.

A person who has acquired the possession of moulds or other devices for reproduction from the owner of the right of reproduction in a work of fine art shall, unless otherwise agreed, be deemed to have also acquired the right of reproduction.

(Revoked paragraph: 21.2.2001-4630/36-f)

VII. Right of Rescission

Art. 58. If the acquirer of an economic right or a license exercises his rights and authorities insufficiently within the agreed period or, where no period has been determined, within a reasonable period of time and if thereby the author’s interests are significantly violated, the author may rescind the contract.

The author desiring to exercise the right of rescission shall be obliged to grant the other party, upon notifying him by a notary public, a period of time adequate to sufficiently exercise the rights in the contract. The grant of such a period shall not be necessary, if it is impossible for the other party to exercise such right or, if he refuses to exercise it or, if the grant of such period would significantly jeopardize the author’s interests.

The notice issued by the notary public shall give effect to the rescission of the contract, if the expiration date for the granted period exceeds inconclusively or, if it is not necessary to grant such a period. An action for objection against the rescission of the contract shall not be permitted after four weeks from the date of the notice issued by the notary public.

If the acquirer was not at fault for failure to exercise the economic rights, or greater fault may be attributed to the author, the acquirer may claim compensation in cases where equity requires.

The right of rescission may not be waived in advance and limitations precluding its exercise for more than two years shall be null and void.

VIII. Reversion of the Right to the Author

Art. 59. If the author or his heirs have transferred an economic right for a specific purpose or for a definite period of time, the right concerned shall revert to the author when the purpose ceases to exist or the period expires. This provision shall not apply in case of death or bankruptcy of the acquirer of an economic right, transfer of which is not permitted under the contract, unless the nature of the work requires that the right be personally exercised by the acquirer.

Licenses granted for a specific purpose or a definite period of time shall terminate in the cases mentioned in the first paragraph.

B. RENUNCIATION

Art. 60. The author or his heirs may renounce the economic rights granted them by law by an authenticated document and publication in the official gazette, provided that their previous disposals are not prejudiced.

As of its date of publication, renunciation shall produce the same legal effects as expiry of the term of protection.

C. ATTACHMENT AND PLEDGE I. Not Permitted Subject Matters

Art. 61. The provisions of Articles 24 and 30 of the Law on Execution and Bankruptcy being reserved;

1. Drafts or originals of a work not yet made public that are in the ownership of the author or of one of his heirs;

2. Economic rights in works referred to in subparagraph (1), except cinematographic works;

3. Non-pecuniary claims of the author arising from transactions concerning his economic rights;

may not be the subject matter of legal or contractual pledge, execution or lien.

II. Permitted Subject Matters

Art. 62. In accordance with the following provisions;

1. The draft or original of a work that has been made public;

2. Reproduced copies of a published work;

3. Economic rights in a work that has been made public, provided that the author's moral interests worthy of protection are not prejudiced;

4. Pecuniary claims of the author arising from transactions concerning his economic rights;

may constitute the subject matter of legal or contractual pledge, execution or lien.

In order to be valid, pledge contracts relating to the subject matters listed in the first paragraph must be stipulated in writing. The pledged items shall be specified in the contract individually.

Moulds and other devices for reproduction relating to the works of fine arts may be temporarily taken from their possessors to the extent deemed necessary for the purposes of execution on the economic rights referred to in the subparagraph (3) of the first paragraph.

Works of fine arts, except for works of architecture, and drafts of musical, scientific and literary works that belong to the author or to his heirs may be temporarily taken from their possessors to the extent deemed necessary for the enforcement of execution on the economic rights referred to in subparagraph (3) of the first paragraph.

Ç. INHERITANCE I. In General

Art. 63. The economic rights granted by this Law shall be transferred by inheritance.

Making testamentary disposals on economic rights is permitted.

II. Death of One of the Joint Authors of a Work

Art. 64. If one of the persons who have created a work jointly dies before the work is completed or made public, his portion shall be distributed among the others. These are obliged to pay equitable remuneration to the heirs of the deceased joint author. Should they fail to agree as to the amount of such remuneration, it shall be determined by the court.

If one of the persons who have created a work jointly dies after the work has been made public, the other joint authors shall be free to decide whether or not they continue the union with the heirs of the deceased joint author.

In case they decide to continue the union, the surviving joint authors may request the heirs to appoint a representative to exercise their rights in respect of the union.

If it is not decided to continue the union, the provisions of the first paragraph shall apply.

III. Multiple Heirs

Art. 65. Where the estate of a deceased author contains economic rights granted by this Law and if a representative has been appointed in accordance with Article 581 of the Civil Code, the representative is obliged to obtain the consent of the heirs for any transaction on such rights.

PART FIVE CIVIL AND CRIMINAL ACTIONS

A. CIVIL ACTIONS I. Action for Cessation of Infringement

(1) In General

Art. 66. Any person whose moral and economic rights have been infringed may bring an action against the infringer to cease the infringement.

If the infringement has been committed by agents or employees of an enterprise in the execution of their duties, legal action may also be brought against the owner of such

enterprise.

It is not necessary that the infringer or the persons referred to in the second paragraph be at fault.

The court shall order appropriate measures as required by the force of circumstances for the cessation of the infringement, by assessing the moral and economic rights of the author, the extent of the infringement, whether there is fault and if there is, degree of fault, and the damages likely to be suffered by the infringer in case of the cessation of infringement.

(Addition: 7.6.1995-4110/19) The author may bring an action for cessation and prevention of infringement in place of his residence as well.

(2) In Case of Infringement of Moral Rights

Art. 67. Where a work which has not yet been made public is disclosed to the public without the consent of the author or against his wishes, action for cessation of infringement may only be brought, if the reproduced copies have been disclosed to the public by way of publication. This provision shall also apply in cases where the author's name is shown on the work against his wishes.

If the author's name has not been shown on the work or has been shown wrongly or in such a way giving rise to confusion, and if the author has claimed the cessation of infringement in addition to the action for declaratory relief referred to in Art. 15, the infringer shall be obliged to show the author’s name on the original work and on the reproduced copies already in circulation. The publication of the judgment in not more than three newspapers may be requested at the expense of the infringer.

The provision of the second paragraph shall apply in the cases set out in Articles 32, 33, 34, 35, 36, 39 and 40, if the source has been wrongly or incompletely designated or no source is given.

If the work has been unlawfully modified, the right holder may claim the following:

1. The author may claim that reproduction, publication, performance and broadcasting by radio of the modified work be prohibited and that the modifications in the reproduced copies already in circulation be corrected by the infringer or restored to their original form. If the modification is made by publication in a newspaper or journal or by radio broadcasting, the author may claim the administrations of such newspapers, journals or broadcasting organizations that have published the modified work to correct the modification at the expense of the infringer.

2. (Amendment: 7.6.1995- 4110/ 20) In the case of works of fine art the author may claim an announcement be made declaring that the modification in the original work has not been made by him, or may claim that his name be removed or changed on the original. If it is possible to restore the work to its original form and if removal of the modification does not significantly prejudice the interests of the owner or of the public, the author may restore the work to its original form.

(3) In Case of Infringement of Economic Rights

Art. 68. (Amendment: 23.01.2008-5728/137) The right holders whose permission was not obtained may claim the payment of compensation of up to three times the amount that could have been demanded if the right had been granted by contract, or up to three times the current value which shall be determined under the provisions of this Law, from persons who adapt, reproduce, perform or communicate to the public by devices enabling the transmission of signs, sounds and/or images the work, performance, phonogram or productions or who distribute reproduced copies thereof without written permission of the author pursuant to this Law.

If the reproduced copies have not been put up for sale, the right holder may claim that the reproduced copies, films, moulds and similar devices enabling the reproduction be destroyed or be surrendered to him in return for equitable remuneration not exceeding their production cost price or may claim the payment of three times of the amount he would have demanded, if a contract had been concluded. These claims shall not remove the civil liability of the person who has undertaken the reproduction without permission.

If copies of a work reproduced without permission have been put up for sale, the right holder may use one of the alternatives mentioned in the second paragraph, as regards the copies in the possession of the infringer.

In order for the second and third paragraphs of this article to be implemented by right holders other than the author, a written permission of the author for reproduction pursuant to article 52 of this Law is required.

When one of the right holders makes a claim pursuant to the terms of the second and third paragraphs, the articles of the Code of Criminal Procedure regarding confiscation may not be applied for any purpose other than to obtain evidence.

The person who claims remuneration may assert against the infringer, all rights and authorities he would have enjoyed, had he concluded a contract with the infringer.

II. Action for Prevention of Infringement

Art. 69. An author whose moral or economic rights are in threat of being infringed may bring an action to prevent the probable infringement. The same provision shall apply in cases where the infringement is likely to continue or recur.

The provisions of the second, third and fourth paragraphs of Article 66 shall also apply in such case.

III. Action for Damages

Art. 70. (Amendment: 07.06.1995-4110/ 22) Any person whose moral rights have been infringed may bring an action for moral damages for the moral injury he has suffered. In place of or in addition to such pecuniary compensation the court may order another sort of compensation for moral damages.

Any person whose economic rights have been infringed may claim compensation under

the provisions governing torts, if the infringer is at fault.

In the cases set out in the first and second paragraphs, the infringed person may, apart from the damages, also claim the profits gained by the infringing party. In such case, any sum demanded in accordance with Article 68 shall be deducted from this amount.

B. CRIMINAL ACTIONS I. Offenses

(1) Infringement of Moral, Economic or Related Rights

Art. 71. (Amendment: 23.01.2008-5728/138)

Any person who, by infringing the moral, economic and related rights regarding intellectual and artistic works protected under this Law;

1. adapts, performs, reproduces, changes, distributes, communicates to the public by devices enabling the transmission of signs, sounds or images or publishes a work, performance, phonogram or production without written permission of right holders or puts up for sale, sells, distributes by renting or lending or in any other way, buys for commercial purposes, imports or exports, possesses or stores for non-private use any works adapted or reproduced unlawfully, shall be sentenced to imprisonment from one year to five years or a judicial fine.

2. gives a title to another person’s work as his own work shall be sentenced to imprisonment from six months to two years or a judicial fine. Where the offence is committed by distributing or publishing, the upper limit of the penalty of imprisonment shall be five years and no judicial fine may be imposed.

3. cites from a work without referring to the source shall be sentenced to imprisonment from six months to two years or a judicial fine.

4. makes a declaration to the public without permission of the right holders concerning the content of a work which has not yet been made public shall be sentenced to imprisonment up to six months.

5. Gives a reference regarding a work in a wrong, incomplete or misleading way shall be sentenced to imprisonment up to six months.

6. Reproduces, distributes, publishes or broadcasts a work, performance, phonogram or a production by using the name of a well-known other person shall be sentenced to imprisonment from three months to one year or a judicial fine.

Persons who commit the offences mentioned in the first paragraph of the additional article 4 of this Law and content providers who continue to infringe the rights recognized under this Law shall be sentenced to imprisonment from three months to two years unless this act constitutes another crime requiring a greater penalty.

Where any person who puts up for sale, sells or buys a work, performance, phonogram or production which was produced, adapted, reproduced, distributed or broadcasted illegally provides information as to from whom he obtained such item and enables them to be captured before the prosecution process, the penalty to be imposed may be

omitted or reduced.

(2) Preparation Actions Which Aim at Circumventing Protective Programs

Art. 72. (Amendment: 23.01.2008-5728/139)

Any person, who produces, puts up for sale, sells or possesses for non- private use programs and technical equipments which aim to circumvent additional programs developed to prevent illegal reproduction of a computer program shall be sentenced to imprisonment from six months to two years.

(3) Other Offenses

Art. 73. (Revoked: 23.01.2008 - 5728/578)

II. Offender

Art. 74. (Revoked: 23.01.2008 - 5728/578)

III. Prosecution and Recidivism

Art. 75. (Amendment: 23.01.2008-5728/140) The investigation and prosecution of the crimes specified in Articles 71 and 72 shall be subject to complaint. To make the complaint valid, the right holders or the affiliated collecting societies must submit the documents and other evidences proving their rights to the public prosecutor. In case these documents and other evidences are not submitted within the period of complaint, a decision of non- prosecution shall be issued.

The moral and economic right holders shall be informed by the relevant natural or legal persons and especially by the authorized persons of the Ministry of Education and the Ministry of Culture and Tourism to enable them to use their right of complaint due to the crimes whose prosecution and investigation are subject to complaint in accordance with this Law.

Upon the complaint the public prosecutor shall carry out the necessary procedures for confiscation of the property subject to the crime pursuant to Code of Criminal Procedure numbered 5271. Where the public prosecutor considers it necessary he may also decide to stop business activities limited by the production of works alleged to have been produced illegally. However this decision shall be presented to the judge’s approval in twenty four hours. A decision which is not approved in twenty four hours by the judge shall be null and void.

C.MISCELLANEOUS PROVISIONS I. Jurisdiction and Evidence

Art. 76. (Amendment: 23.01.2008-5728/141) Specialized courts to be established by the Ministry of Justice shall be competent for litigations arising from the legal relationships regulated by this Law regardless of the amount in controversy or the punishment prescribed by the Law. Until the specialized courts are established and until they

commence their proceedings, The Supreme Council of Judges and Prosecutors shall, upon the proposal of Ministry of Justice, determine which criminal and civil courts of first instance are to be designated as specialized courts and what their jurisdiction shall be.

In the civil litigations to be initiated under this Law, if the plaintiff submits sufficient evidence to form a strong opinion as to the validity of his claims, the court may order that documents of permission and authorizations required by this Law or the lists of all protected works, phonograms, performances, films and broadcasts be submitted by those who use such works, phonograms, performances, films and broadcasts,. The failure to submit such documents or lists shall constitute a presumption that all works, phonograms, performances, films and broadcasts have been unlawfully used.

II. Precautionary Measures and Provisional Seizure at the Customs

Art.77. (Amendment: 23.01.2008-5728/142) Upon the request of the person whose rights have been violated or are under threat of violation or the collecting societies, the civil court may order the other party, before or after the commencement of the proceedings on the merits of the case, to perform certain acts or to refrain from performing them or to open or close the premises where the act is being committed, or may order as a precautionary measure the preservation of the reproduced copies of a work or moulds and other similar devices for reproduction exclusively enabling the manufacture of such copies, if such an order is deemed necessary for the prevention of a substantial injury or an instantaneous danger or accomplished facts or any other reason and if the claims asserted are considered to be strongly probable. It shall be stated in the order that non-compliance with the order shall result in criminal consequences as provided in Article 343 of the Law on Execution and Bankruptcy.

The provision of Article 57 of the Customs Law no. 4458 shall be applied during the import or export of the copies, which require sanctions in case an infringement of rights is likely to occur.

The procedure regarding the seizure of such copies by the Customs Authorities shall be implemented in accordance with the related provisions of the Customs Regulation.

III. Publication of the Judgment

Art. 78. Except for the case referred to in the second paragraph of Article 67, the successful party may request that the final judgment (res juidicata) be published, in full or in part, by newspaper or similar means at the expense of the other party, if he has a justified reason or interest.

The form and content of the publication shall be laid down in the judgment.

The right to request such publication shall lapse, if not exercised within three months from the date on which the judgment becomes final.

IV. Seizure, Confiscation and Destruction

Art. 79. (Revoked: 23.01.2008 - 5728/578)

PART SIX MISCELLANEOUS PROVISIONS

A. RELATED RIGHTS AND PREVENTION OF INFRINGEMENT I. Related Rights

Article 80. (Amendment: 21.2.2001- 4630) The related rights are as follows:

1. Neighboring rights:

Without prejudice to the moral and economics rights of the author and with the permission of the author performers who interpret, introduce, recite, sing, play and perform a work in various ways and in an original form, phonogram producers that make the first fixation of sounds that are the result of a performance or other sounds, and radio-television organizations shall have the following neighboring rights.

A. Performers shall have the following rights:

(1) Independently of performers’ economic rights, and even after the transfer of those rights, the performers shall as regards their fixed performances have the right to claim to be identified as the performer of their performances except where omission is dictated by the manner of the use of the performance and claim the prevention of any distortion and mutilation of their performances that would be prejudicial to their reputation.

(2) A performer who interprets a work in an original form with the permission of its author shall have the exclusive right of authorizing or prohibiting the fixation of such performance, reproduction, sale, distribution, rental and lending of such fixation, communication of such fixation to the public by devices permitting transmission of signs, sounds and/or images as well as its re-transmission and performance.

(3) A performer shall have the right of authorizing or prohibiting the distribution by sale or any other way of the original or the copies of his fixed performances which have not yet been put up for sale or distributed in any other way in the domestic market.

(4) A performer shall have the right of authorizing or prohibiting the sale of the original or reproduced copies of his fixed performance by wire or wireless means, or the distribution or other supply and communication of such performance or reproduced copies to the public by providing access to them at a time and place chosen by natural persons. Distribution and supply of performances by means of communication to the public shall not prejudice performer’s right of distribution.

(5) Performers may transfer these rights to a producer by contract in return for equitable remuneration.

(6) Where the performance is carried out by an orchestra, a chorus or a theatrical group, the permission of only the conductor in case of orchestra or chorus or of the director in case of theatrical group shall be sufficient.

(7) As regards performances carried out as a result of the business activity of an entrepreneur and on the basis of a contract, the permission of the entrepreneur shall also be required.

B. Phonogram producers that make the first fixation of sounds which are the result of a performance or other sounds shall have the following rights after acquiring authority to exercise economic rights from the author and the performer.

(1) The right of authorizing or prohibiting the direct or indirect reproduction, distribution, sale, rental and lending to the public of the fixation which was made with the permission of the author and performer shall belong exclusively to the phonogram producer. Producers shall have the exclusive right of authorizing the communication of their fixations to the public by devices permitting the transmission of signs, sounds and/or images and re transmission of such fixations.

(2) A phonogram producer shall have the right of authorizing and prohibiting the distribution by sale or any other way, of the original or the reproduced copies of his fixations which have not yet been put up for sale or distributed in any other way in the domestic market.

(3) A phonogram producer shall have the right of authorizing or prohibiting the sale of the fixations of the performances by wire or wireless means or the distribution or other supply and communication of such fixations to the public by providing access to them at a time and place chosen by natural persons. Distribution and supply of fixations by means of communication to the public shall not prejudice producer’s right of distribution.

C. (Amendment: 3.3.2004-5101/23) Radio-television organizations shall fulfill the obligations prescribed by this Law. Radio-television organizations shall have the following exclusive rights on the broadcasts they produce:

(1) Authorizing or prohibiting the fixation of their broadcasts, their simultaneous transmission by other broadcasting organizations, their delayed transmission, their re transmission, and their distribution via satellite or cable;

(2) Authorizing or prohibiting the direct or indirect reproduction and distribution by any technique or method of their broadcasts except for private use;

(3) Authorizing or prohibiting the transmission of their broadcasts at public premises;

(4) Authorizing the communication of their fixed broadcasts to the public by providing access to them at a time and place chosen by natural persons;

(5) Authorizing or prohibiting the communication of their broadcast signals on communication satellites or signals directed at them to the public by another broadcasting organization or cable operator or other third parties as well as the decrypting of their encrypted broadcasts.

2. Film producers that make the first fixation of films shall have the following rights after acquiring authority to exercise economic rights from the author and the performer:

(1) A film producer shall have the exclusive right of authorizing or prohibiting the direct or indirect reproduction, distribution, sale, rental and lending to the public of the fixation, which was made with the permission of the author and the performer. Producers shall have the exclusive right of authorizing the communication of their fixations to the public by devices permitting the transmission of signs, sounds and/or images and their re transmission.

(2) A film producer shall have the right of authorizing or prohibiting the distribution by sale or any other way, of the original or the reproduced copies of film fixations which have not yet been put up for sale or distributed in any other way in the domestic market.

(3) A film producer shall have the right of authorizing or prohibiting the sale of film fixations by wire or wireless means, or the distribution or other supply and communication of such fixations to the public by providing access to them at a time and place chosen by natural persons. Distribution and supply of fixations by means of communication to the public shall not prejudice producer’s right of distribution.

In case performances fixed on phonograms and films are communicated to the public in any manner, persons using them shall be obliged to pay an equitable remuneration to the authors as well as the performers and producers or the collecting societies of the related field.

A natural or legal person whose name appears in the usual manner on a cinematographic work shall, in the absence of proof to the contrary, be presumed as the producer that has made the first fixation of the film.

After transferring their economic rights to the producer making the first fixation of films, joint authors of cinematographic works may not object to the dubbing or subtitling of the film, provided that nothing to the contrary or no special provision is stipulated in the contract .

The author of a musical work shall maintain the right to broadcast and perform his work, provided that the provisions of the contract concluded between him and the producer making the first fixation of films are reserved.

The permissions granted by neighboring rights holders and the producers that make the first fixation of films must be in writing.

The written permission of the neighboring rights holders and the film producer shall not be necessary in the cases set out below;

1. Performance and communication of intellectual and artistic works to the public for purposes of public order, education and instruction, scientific research or news without aiming for profit;

2. Reproduction of intellectual and artistic works and radio television programs for broadcasting and personal use without aiming for profit;

3. Ephemeral fixations made by radio-television organizations by means of their own facilities and for their own broadcasts;

4. The cases specified in Articles 30, 32, 34, 35, 43, 46 and 47 of this Law.

However, such application may not prejudice the legitimate interests of the right holders without good reason or conflict with the normal exploitation of the work.

Like authors, related rights holders shall also enjoy the right to bring actions for cessation and prevention of infringement as well as for compensation.

(Amendment: 3.3.2004-5101/23) (Revoked: 23.01.2008 - 5728/578)

II. Prevention of Infringement of Rights

Art. 81. (Amendment: 23.01.2008-5728/143) It is compulsory to affix banderoles on the reproduced copies of musical and cinematographic works and on non-periodical publications. It is also compulsory, upon the request of the author or right holder, to affix banderoles on the reproduced copies of other works that can be easily copied. Banderoles shall be printed and sold by the Ministry. Banderoles may also be sold through the agency of the collecting societies at the sale price determined by the Ministry.

In order to obtain banderoles for a work, the applicant must fill out an obligation form declaring him/her to be the legitimate right holder. Applications shall be accompanied by other documents required by the Ministry. Upon this application the Ministry is obliged to issue banderoles within ten working days without the need for further action. The Ministry can not be held responsible for these procedures which are based on declaration.

Places which manufacture materials enabling the fixation and reproduction of copies on which the affixation of banderoles is compulsory or those which carry out the recording and reproduction of such materials shall be obliged to obtain a copy of the obligation form referred to in this Article, keep it, and submit it to the competent authorities when requested.

Any person who reproduces a work in contravention of the banderole requirements or without a banderole and puts it up for sale, sells, distributes or buys or accepts due to commercial purposes shall be sentenced to imprisonment from one year to five years or a judicial fine up to five thousand days.

The Ministry and local representatives of central government may always inspect, whether the copies and non-periodical publications on which banderoles should be affixed, bear banderoles or not. In order to carry out such inspection the local representatives of central government may, ex-officio or upon the request of the Ministry, form an “inspection commission” in provinces when deemed necessary. When required, representatives of the Ministry and the representatives of the collecting societies in the relevant fields may also take duty in these commissions.

Where a violation regarding the rights protected under the terms of this Law is determined during these inspections, proceedings shall be carried out according to the third paragraph of Article 75.

It is prohibited to sell even lawfully reproduced copies bearing banderoles which are under the protection of this Law on roads, squares, open air markets, sidewalks, piers, bridges or similar places. Any person who acts against the prohibition shall be punished according to the first paragraph of Article 38 of Law of Misdemeanors.

The rules and procedures regarding the application of matters laid down in this Article shall be stipulated in a by-law to be issued by the Ministry.

Any person who produces, puts up for sale, sells, distributes, buys, accepts or uses counterfeit banderoles shall be sentenced to imprisonment from three years to seven years and a judicial fine up to five thousand days.

Any person who uses duly obtained banderoles on another work shall be sentenced to imprisonment from one year to five years and a judicial fine up to one thousand and five hundred days.

Any person who obtains banderoles by collusive behaviors and without authority shall be sentenced to imprisonment from one year to three years.

Any person who provides banderoles to unauthorized persons shall be sentenced to imprisonment from two years to five years and a judicial fine up to five thousand days.

Where the offence of violation of the banderol requirements is committed concurrently with the offence which has been determined in the first paragraph of Article 71, the offender shall be punished only according to Article 71. However, the penalty shall be increased by one-third.

Where one of the offences determined in this Law is committed by a legal person within the framework of its activity, the security measures specific to legal persons in Turkish Criminal Code shall be ordered.

III. Scope and Term of Related Rights

Art. 82- (Amendment: 7.6.1995- 4110/ 28) The provisions of this Law pertaining to the performers shall apply to:

1. Performers who are nationals of the Republic of Turkey;

2. Performers not being nationals of the Republic of Turkey, whose performances are carried out on the territory of the Republic of Turkey, included in phonograms or in the first fixations of films to which the provisions of this Law apply and not being fixed in a phonogram or film, broadcast in radio-television broadcasts to which the provisions of this Law apply.

The provisions of this Law pertaining to the phonograms and the first fixation of films shall apply to phonograms and films: 1. Whose producers are nationals of the Republic of Turkey or;

2. Which are on the territory of the Republic of Turkey.

The provisions of this Law pertaining to the radio-television broadcasts shall apply to radio-television programs: 1. Whose place of origin is situated on the territory of the Republic of Turkey;

2. Which are broadcast from a transmitter situated on the territory of the Republic of Turkey.

The provisions of this Law pertaining to the related rights shall also apply to performers, producers and radio-television organizations that are protected under the provisions of an international treaty to which the Republic of Turkey is party.

The rights of performers shall last for 70 years from the date of first fixation of the performance. If their performances have not yet been fixed, the term shall begin with the date on which the performance is first made public.

The rights of producers shall last for 70 years from the date of first fixation.

The rights of radio-television organizations shall last for 70 years from the date on which the program was first broadcast.

B. UNFAIR COMPETITION

I. Titles and Distinctive Signs

Art. 83. The title and distinctive signs of a work and the form of the reproduced copies of such work may not be used in another work or in its reproduced copies in such way as to give rise to confusion.

The provision of the first paragraph shall not apply to titles, distinctive signs and exterior forms that lack a distinguishing character and are in general use.

The application of this article shall not depend on the fulfillment of the requirements laid down in Parts One, Two and Three of this Law.

The provision of Article 14 of the Press Law pertaining to the titles of periodicals shall be reserved.

The provisions governing unfair competition shall apply to persons who infringe provisions of the first paragraph of this Article, even if they are not merchants.

II. Sign, Image and Sound

Art. 84. Any person who fixes signs, images or sounds on a device permitting the transmission of such elements or who lawfully reproduces or distributes the same for commercial purposes, may prohibit the reproduction or distribution of the same signs, images or sounds by another person using the same means.

The provisions governing unfair competition shall apply to persons who infringe the

provisions of the first paragraph of this Article even if they are not merchants.

The provisions of this Article shall also apply to all kinds of photographs, images fixed by similar means and cinematographic productions that do not qualify as works.

III. Letters

Art. 85- Even if they do not qualify as works, letters, memoirs and similar writings may not be published without the consent of their authors or, in case of their death, without the consent of the persons referred to in the first paragraph of Article 19; consent shall not be necessary once ten years have elapsed after the death of the author.

In addition to the conditions prescribed in the first paragraph, letters may not be published without the consent of the addressee or, in case of his death, without the consent of the persons referred to in the first paragraph of Article 19; consent shall not be necessary once ten years have elapsed after the death of the addressee.

(Amendment: 23.01.2008-5728/144) The provisions of Article 49 of the Code of Obligations and Articles 132, 134, 139 and 140 of the Turkish Criminal Code shall apply to persons who act contrary to the provisions of the preceding paragraphs.

(Amendment: 23.01.2008-5728/144) The provisions of Article 24 of the Turkish Civil Code numbered 4721 shall be reserved in cases where publication is permitted in accordance with the first and second paragraphs of this Article.

D. PICTURES AND PORTRAITS I. In General

Art. 86- Even if they do not qualify as works, pictures and portraits may not be exhibited or disclosed to the public in any other way without the consent of the person depicted in such picture or portrait or, in case of his death, without the consent of the persons referred to in the first paragraph of Article 19, unless 10 years have elapsed after the death of the person depicted.

The consent referred to in the first paragraph shall not be necessary for:

1. Pictures of persons who have played a role in the political and social life of the country;

2. Pictures of parades, official gatherings or public meetings at which the depicted persons participated;

3. Pictures relating to current events, radio and film news.

(Amendment: 23.01.2008-5728/145) The provisions of Article 49 of the Code of Obligations and, if the conditions are met, Articles 134, 139 and 140 of the Turkish Criminal Code shall apply to persons who act contrary to the provision of the first paragraph.

(Amendment: 23.01.2008-5728/145) The provisions of Article 24 of Turkish Civil Code shall be reserved in cases where publication is permitted under the provisions of the first

and second paragraphs.

II. Exceptions

Art. 87. Unless otherwise agreed, the picture or portrait of a person made to order may be photographed by the person who ordered it, or the person depicted in it or their heirs.

This provision shall not apply to pictures and portraits made by printing methods. However, if the supply of such pictures and portraits for the persons referred to in the first paragraph is impossible or causes serious difficulty, they may be photographed as well.

E. CONFLICT OF LAWS

Art. 88. The provisions of this Law shall apply:

1. Irrespective of the nationality of the author, to all works first disclosed to the public in Turkey and to all works in Turkey which have not been disclosed to the public, as well as to letters and pictures in Turkey; 2. To all works of Turkish nationals which have not yet been disclosed to the public or which have been first disclosed to the public outside Turkey; 3. To all works of foreigners which have not yet been disclosed to the public or which have been disclosed to the public outside Turkey, provided that an international treaty, to which Turkey is a party, has suitable provisions.

Where the state of which the author is a national, grants adequate protection to the rights of Turkish authors or an international treaty allows exceptions and limitations with respect to the matters concerning foreign authors, the Council of Ministers may agree certain exceptions to the provisions of subparagraphs (1) and (3) of this Article.

Additional Art. 1- The regulations and by-laws to be issued pursuant to this Law shall be prepared within six months and published in the Official Gazette.

Additional Art. 2- (Amendment: 7.6.1995- 4110/ 29) The protection granted by this Law shall apply to;

1- All works, fixed performances and phonograms existing in Turkey at the moment of entering into force of the amendment of this Article, which have been produced by authors and related rights holders who are nationals of the Republic of Turkey, 2- Foreign works, fixed performances and phonograms, which have been produced in other countries that are party to international conventions and agreements to which Turkey is also a party and which have not fallen into the public domain since the term of protection has not expired at the moment of entering into force of the amendment of this Article.

Persons, who own the legal copies of works, fixed performances and phonograms which fall under protection as a result of application of the first paragraph, may sell or dispose of such copies until the end of six months following the date of entry into force of this Law without the requirement of any written permission.

The exercise of rights granted to the authors and other right holders within the framework of this Law concerning works, fixed performances and phonograms shall, however, be subject to the permission of authors or related rights holders.

The provisions of this Law pertaining to the ownership of cinematographic works shall apply to cinematographic works the production of which has been commenced after 12.06.1995 when the Law No. 4110 entered into force.

Additional Art. 3- (Amendment: 7.6.1995- 4110/ 30) The principles regarding the application of neighboring rights shall be set out in a by-law to be issued within six months from the date of entry into force of this law.

Additional Art. 4- (Addition: 21.2.2001-4630/37) Information which identifies the work, the author of the work, the holder of any right in the work or information about the terms and conditions of use of the work, and any numbers or codes that represent such information attached to a copy of a work or appear in connection with the communication of a work to the public may not be removed or altered. The originals or copies of the works on which the information and numbers or codes representing this information have been altered or removed may not be distributed, imported for distribution, broadcast or communicated to the public.

The provisions of the preceding paragraph shall also apply to phonograms and performances fixed on phonograms.

(Amendment: 3.3.2004-5101/25) In case where rights of authors and related rights holders granted by this Law have been violated by providers of service and content through the transmission of signs, sounds, and/or images including digital transmission, the works which are subject of the violation shall, upon the application of the right holders, be removed from the content. Natural or legal persons whose rights have been violated shall to this end initially contact with the content provider and request that the violation be ceased within three days. Should the violation continue, a request shall next be made to the public prosecutor requiring that the service being provided to the content provider persisting in the violation be suspended within three days by the relevant service provider. The service being provided to the content provider shall be restored, if the violation is ceased. Service providers shall submit a list of the names of their content providers to the Ministry on the first working day of every month. Service providers and content providers are obliged to submit all kinds of information and documents when requested by the Ministry. The rules and procedures regarding the application of the provisions of this Article shall be stipulated in a by-law to be issued by the Ministry.

(Amendment: 3.3.2004-5101/25) (Revoked: 23.01.2008 - 5728/578)

Additional Article 5 -(Addition: 21.2.2001-4630/38) The reproduced intellectual and artistic works which are protected under this Law shall be collected by the Ministry of Culture for the purpose of protection and maintenance of the cultural heritage.

Natural or legal persons, who reproduce intellectual and artistic works and are authors or right holders, are obliged to submit at least five copies of the reproduced works within one month from the date of reproduction.

The rules and procedures regarding the works to be collected, those who shall submit such works and their responsibilities, the units to carry out collection procedures, the quantity of copies to be collected, the institutions where such copies shall be submitted and other rules and procedures regarding the collection shall be stipulated in a by-law to be issued by the Ministry of Culture.

Additional Art. 6 - (Addition:21.2.2001-4630/39) The expression “Culture and Tourism” as referred to in this Law has been amended as “Culture”.

Additional Art. 7- (Addition: 03.03.2004-5101/26; Amendment: 14.7.2004-5217/17): The fees to be received;

a) For recording and registration in accordance with Article 13;

b) For recourse to the Conciliatory Commission in accordance with Article 41;

c) For obtaining banderoles in accordance with Article 81 of this Law

shall be deposited in the account of the Central Accounting Office of the Ministry of Culture and Tourism and shall be entered as revenue in the budget. An allocation for banderole costs shall be charged in the budget of the Ministry.

An amount to be calculated by multiplying the index value of 2000 by the monthly coefficient for civil servants shall be paid per meeting day as attendance fee to the members of the commissions to be set up in accordance with Article 41 – not exceeding ten meeting days per annum.

Additional Art. 8- (Addition: 03.03.2004-5101/26) The maker of a database who has made qualitatively and/or quantitatively substantial investment in either creation, verification or presentation of the contents shall have the right of permitting or prohibiting;

a) Permanent or temporary transfer to another medium by any means and in any form,

b) Distribution or sale, rental or communication to the public in any way,

of all or a substantial part of the content of the database contents with the exceptions specified in this Law and required by purposes of public security and administrative and judicial procedures.

Term of protection granted to the maker of a database shall be 15 years from the date of being made public of the database.

After every qualitative and quantitative addition, removal, or modification producing a substantial change in the contents of the database and requiring a new investment, the new database resulting from such investment shall qualify for its own conditions of protection.

The provisions of Article 72, subparagraph (3) of this Law shall apply to those who violate the rights granted by this Article.

Additional Art. 9- (Addition: 3.3.2004-5101/26) For the purpose of ensuring the pursuit and protection of intellectual property rights and in order to use in investigations and prosecutions, the Ministry shall form a joint database including the collecting societies, public premises, the radio-television organizations mentioned in this Law, and the places which manufacture materials enabling the fixation and reproduction of intellectual and

artistic works and/or carry out the recording, reproduction and sale of such materials or distribute them in any way.

All other matters relating to the technical infrastructure and equipment required, access, use, authorization, and formation of the database shall be stipulated in a by-law to be issued by the Ministry.

Additional Art. 10 -(Amendment: 23.01.2008-5728/145) An administrative fine shall be imposed in cases set out below:

1. A fine from ten thousand to thirty thousand Turkish Liras shall be imposed by the local representatives of central government to persons who operate without obtaining the certificates which should have been obtained in accordance with Article 44. The maximum limit of the fine to be imposed on the relevant legal person is fifty thousand Turkish Liras.

2. Any person who fails to submit the works to be collected within the stipulated time period, in contradiction with the provisions of Additional Article 5 shall be sentenced to a judicial fine from one thousand to five thousand Turkish Liras by the manager of the related department of the Ministry of Culture and Tourism which is authorized to protect copyrights.

Fifty percent of the collected administrative fines imposed pursuant to this article shall be transferred to the account of the Ministry of Culture and Tourism.

Additional Art. 11- (Addition:03.03.2004-5101/26) It is permitted to reproduce or lend scientific and literary works in writing including school books that have been made public or published, without obtaining the permissions prescribed by this Law and without any commercial purpose in the form of cassettes, CDs, Braille alphabet, and similar formats by a person with disability for his/her own use or by another person acting on behalf of him in a single copy, or by educational institutions, foundations, associations, and the like providing services for the benefit of the people with disability in the quantity required, provided that no such copies have already been produced for the use of people with disability. Such copies may in no way be sold, put into commercial use and used and allowed to be used for other than their intended purpose. Furthermore, it is compulsory to show information relating to right holders and indicate the purpose of reproduction on the copies.

Additional Art. 12- (Addition:13.01.2007/3)- Premium- In case where copies and publications which have been reproduced in contravention to the Art. 81 of this Law are captured, the president and members of the inspection commission, charged with the duty of prevention, monitory and investigation, who are public servants and have actually participated in the process of capture of the materials constituting the subject of the offense within the framework of the provisions of this Law and other related legislation, shall be paid a premium.

The aggregate amount of the premium to be paid to the president and members of the inspection commission as a result of the seizures made in the framework of an operation of inspection may not exceed the amount calculated by multiplying the index value of 50000 by the monthly coefficient for civil servants. The premium shall be shared equally among

the persons concerned. The annual aggregate amount of the premium to be paid per person may not exceed the amount calculated by multiplying the index value of 40000 by the monthly coefficient for civil servants.

Fifty percent of the premium shall be paid after the decision of confiscation of the court, if copies and publications have been captured without their possessors, and after the public prosecution has been initiated, if they have been captured with their possessors, the remaining fifty percent shall be paid within one month from the final decision of confiscation or conviction from the relevant item of the Ministry budget.

No premium shall be paid in case legal copies which have been sold at the premises, where sale is prohibited according to subparagraph (7) of Article 81 of this Law, are seized.

The premium to be paid in accordance with this article shall not be subject to tax and other deductions.

The rules and procedures regarding the formation and principles of operation of inspection commissions and indexes to be determined in the calculation of premium by taking into consideration the nature and quantity of the seized material and other rules and procedures regarding the implementation of this Article shall be stipulated in a by-law issued by the Ministry upon the approval of Ministry of Interior and Ministry of Finance.

F. PROVISIONAL ARTICLES I. Transitional Provisions

(1) In General

Provisional Art. 1. Unless otherwise determined in the following articles, the provisions of this Law shall also apply to works first disclosed to the public on the territory of the Republic of Turkey or entered in the register prior to the entry into force of this Law. This provision shall apply even where the Copyright Law of May 8, 1326 (1910), did not apply to such works or products.

The term of protection for works which had been made public prior to the entry into force of this Law shall be calculated in accordance with this Law.

The terms "copyright," "literary property," "property of fine arts" and similar expressions used in other laws and treaties shall be deemed to mean rights and authorities granted by this law in similar conditions.

If the rights in a work or exercise of such rights have been granted in whole or in part to another person prior to the entry into force of this Law, the new and broader rights and authorities granted by this Law to the author shall not be deemed to have been transferred. The same provision shall also apply, if the term of protection under this Law is longer than the term granted by the former Law or, if the former Law did not protect works and products protected by this Law.

(2) Protection of Acquired Rights

Provisional Art. 2. If the term of protection granted by the former Law is longer, such

term shall apply to works published prior to the date of publication of this Law.

If a lawful translation or adaptation of a work was published prior to the entry into force of this Law, the rights and authorities acquired in accordance with the former Law by the person who translated or adapted shall not be prejudiced.

If the publication of a translation permitted by the former Law but prohibited by this Law was commenced prior to the entry into force of this Law such publication may be completed. Such publication period may however not exceed one year. This provision shall also apply to translations delivered to be performed by performing organizations in the public premises.

If the reproduction was permitted under the former Law, but is prohibited under this Law and the reproduction of a work had been commenced at the date of entry into force of this Law, reproduction may be completed and the reproduced copies may be distributed.

The distribution of copies existing at the date of entry into force of this Law and whose reproduction was permitted under the provisions of the former Law may be continued.

The same provision shall apply to devices enabling the transmission of signs, images and sounds and to moulds and similar means enabling the reproduction of works of fine arts.

Any person desiring to exercise the authority granted by the preceding paragraph shall be required to declare such copies and devices to the competent authority and have them sealed within six months of the date of entry into force of this Law.

Where necessary, details may be specified in a by-law.

Provisional Art. 3. (Addition: 01.11.1983- 2936/17) The president and members of the boards of the compulsory organs of the collecting societies and the federation shall be determined by a Decree of the Council of Ministers, upon the proposal of the Ministry of Culture, until the number of members required by the regulation for convening the first general assembly has been attained and an election can be held.

Provisional Art. 4. (Addition: 01.11.1983- 2639/17) Decree of the Council of Ministers No. 8/423 of March 15, 1980, issued pursuant to Article 43 of Law No. 5846 on Intellectual and Artistic Works, and the payment tariffs to be issued pursuant to that Decree, shall, being effective as from March 15, 1980, apply until to December 31, 1985.

Payments made in accordance with the payment tariffs to be issued under the Decree of the Council of Ministers shall be made to the relevant collecting society to be distributed to the right holders in case of works which have been transferred to the collecting society through a certificate of authorization and, in other cases, directly to the holders of the economic rights. Such payment shall be finalized by the Turkish Radio and Television Corporation not later than December 31, 1985.

After deduction of its own share from the amount set in the payroll sent by the Turkish Radio and Television Corporation, the collecting society shall pay the remaining amount to the right holders who are its members within two years following the date on which payment has been made to it.

Royalties that have not been claimed by members within two years shall be deposited in accordance with Article 44 in a special account to be opened with a national bank in the

name of the Ministry of Culture.

Provisional Art. 5. (Addition: 06.07.1995- 4110/ 31) Collecting societies founded before the entry into force of this Law shall under the supervision of the Ministry of Culture be converted to new collecting societies within one year from publication of their uniform statutes in accordance with the related provisions of the Law and with the principles of uniform statutes and shall form their new organs in a general assembly to be held within that period.

Collecting societies that have not complied with the provisions of the first paragraph shall be considered automatically dissolved on expiry of the first year.

Provisional Art. 6 . (Additional: 3.3.2004-5101/26) The procedure prescribed in Articles 41 and 43 of this Law regarding the determination of tariffs and the conclusion of contracts shall, irrespective of periods stipulated in these articles, apply as of the date of publication of this Law by considering the current year as basis.

The broadcasting contracts concluded between collecting societies on the one hand and public premises and broadcasting organizations on the other hand prior to the date of publication of this Law shall remain effective with all their provisions until the expiry of the periods stipulated in the contracts.

The classification mentioned in Articles 41 and 43 of this Law shall be made not later than one month from the date of entry into force of this Law. Public premises and/or broadcasting organizations that apply to collecting societies to obtain permission and conclude a contract within six months from the initial announcement of the tariffs by the collecting societies made within no later than one month as of the date of such classification may continue to use and/or transmit works, performances, phonograms, productions, and broadcasts for a maximum period of six months by paying ¼ the tariff of the collecting societies for periods of three months at a time. The provisions of this paragraph shall not preclude the application of the procedure prescribed in Articles 41 and 43 of this Law.

Provisional Art. 7. (Additional: 3.3.2004-5101/26) All instruments, equipment and materials of inspection commissions formed in provinces before the date of publication of this Law whose operations are no longer needed within the framework of Article 81 shall be transferred to the provincial Directorates of Culture and Tourism.

Provisional Art. 8. (Additional: 03.03.2004-5101/27) The by-laws provided for in the articles amended by this Law shall be prepared and put into force within six months as of the date of publication of this Law. The database indicated in Additional Article 9 of this Law shall be formed within one year as of the date of publication of this Law.

II. Revoked Provisions

Art. 89- The Copyright Law of May 8, 1326 (1910), and any provisions of other laws contrary to the provisions of this Law are hereby revoked.

G. FINAL PROVISIONS I. Entry into Force

Art. 90- Articles 42 and 43 of this Law shall enter into force from the date of publication of this Law and the remaining Articles shall enter into force on January 1, 1952.

II. Authority Entrusted With the Implementation of this Law

Art. 91- This Law shall be implemented by the Council of Ministers.

open_in_new افتح ملف PDF

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (son ile değiştirilen 23 Ocak 2008 Tarihli ve 5728 Sayılı Kanunla)

FIKIR VE SANAT ESERLERI KANUNU

FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU

Kanun Numarası: 5846

Kanun Kabul Tarihi: 05/12/1951

Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi: 13/12/1951

Yayımlandığı Resmi Gazete Sayısı: 7981

BİRİNCİ BÖLÜM: FİKİR VE SANAT ESERLERİ

A -AMAÇ:

Madde 1 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/1. md.)

Bu Kanunun amacı, fikir ve sanat eserlerini meydana getiren eser sahipleri ile bu eserleri icra eden veya yorumlayan icracı sanatçıların, seslerin ilk tespitini yapan fonogram yapımcıları ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıların ve radyo-televizyon kuruluşlarının ürünleri üzerindeki manevi ve mali haklarını belirlemek, korumak, bu ürünlerden yararlanma şartlarını düzenlemek, öngörülen esas ve usullere aykırı yararlanma halinde yaptırımları tespit etmektir.

KAPSAM

Madde 1/A - (Ek madde: 03/03/2001 - 4630/2. md.)

Bu Kanun, fikir ve sanat eserlerini meydana getiren eser sahipleri ile bu eserleri icra eden veya yorumlayan icracı sanatçıların, seslerin ilk tespitini yapan fonogram yapımcıları ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıların ve radyo-televizyon kuruluşlarının ürünleri üzerindeki manevi ve mali haklarını, bu haklara ilişkin tasarruf esas ve usullerini, yargı yollarını ve yaptırımları ile Kültür Bakanlığının görev, yetki ve sorumluluğunu kapsamaktadır.

TANIMLAR

Madde 1/B - (Ek madde: 03/03/2001 - 4630/2. md.)

Bu Kanunda geçen tanımlardan;

a) Eser: Sahibinin hususiyetini taşıyan ve ilim ve edebiyat, musiki, güzel sanatlar veya sinema eserleri olarak sayılan her nevi fikir ve sanat mahsullerini,

b) Eser sahibi: Eseri meydana getiren ... * kişiyi,

c) İşlenme eser: Diğer bir eserden istifade suretiyle vücuda getirilip de bu esere nispetle müstakil olmayan ve işleyenin hususiyetini taşıyan fikir ve sanat mahsullerini,

d) Derleme eser: Özgün eser üzerindeki haklar saklı kalmak kaydıyla, ansiklopediler ve antolojiler gibi muhtevası seçme ve düzenlemelerden oluşan ve bir düşünce yaratıcılığı sonucu olan eseri,

e) Tespit: Seslerin veya ses temsillerinin veya ses ve görüntülerin anlaşılabilecek, çoğaltılabilecek veya iletilebilecek şekilde bir araca kaydedilmesi işlemini,

f) Fonogram: Sinema eseri gibi görsel-işitsel eserler içindeki ses tespitleri hariç olmak üzere, bir icrada yer alan seslerin veya diğer seslerin veya ses temsillerinin tespit edildiği ses taşıyıcısı fiziki ortamı,

g) Bilgisayar programı: Bir bilgisayar sisteminin özel bir işlem veya görev yapmasını sağlayacak bir şekilde düzene konulmuş bilgisayar emir dizgesini ve bu emir dizgesinin oluşum ve gelişimini sağlayacak hazırlık çalışmalarını,

h) Arayüz: Bilgisayarın donanım ve yazılım unsurları arasında karşılıklı etkilenme ve bağlantıyı oluşturan program bölümlerini,

ı) Araişlerlik: Bilgisayar program bölümlerinin fonksiyonel olarak birlikte çalışması ve karşılıklı etkilenmesi ve alışverişi yapılan bilginin karşılıklı kullanım yeteneğini,

j) Bağlantılı haklar: Eser sahibinin manevi ve mali haklarına zarar vermemek kaydıyla komşu hak sahipleri ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcılarının sahip oldukları hakları,

k) Komşu haklar: Eser sahibinin manevi ve mali haklarına zarar vermemek kaydıyla ve eser sahibinin izniyle bir eseri özgün bir biçimde yorumlayan, tanıtan, anlatan, söyleyen, çalan ve çeşitli biçimlerde icra eden sanatçıların, bir icra ürünü olan veya sair sesleri ilk defa tespit eden fonogram yapımcıları ile radyo-televizyon kuruluşlarının sahip oldukları hakları,

l) (Ek bend:30/03/2004-5101/9.mad) Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını,

İfade eder.

B -FİKİR VE SANAT ESERLERİNİN ÇEŞİTLERİ:

I - İLİM VE EDEBİYAT ESERLERİ:

Madde 2 - İlim ve edebiyat eserleri şunlardır:

1 . (Değişik bent: 07/06/1995 - 4110/1 md.) Herhangi bir şekilde dil ve yazı ile ifade olunan eserler ve her biçim altında ifade edilen bilgisayar programları ve bir sonraki aşamada program sonucu doğurması koşuluyla bunların hazırlık tasarımları,

2. (Değişik bent: 01/11/1983 - 2936/1 md.) Her nevi rakıslar, yazılı koreografi eserleri, Pandomimalar ve buna benzer sözsüz sahne eserleri

3. (Değişik bent: 07/06/1995 - 4110/1 md.) Bedii vasfı bulunmayan her nevi teknik ve ilmi mahiyette fotoğraf eserleriyle, her nevi haritalar, planlar, projeler, krokiler, resimler, coğrafya ve topoğrafyaya ait maket ve benzerleri, herçeşit mimarlık ve şehircilik tasarım ve projeleri, mimari maketler, endüstri, çevre ve sahne tasarım ve projeleri.

(Ek fıkra: 07/06/1995 - 4110/1 md. ) Arayüzüne temel oluşturan düşünce ve ilkeleri de içine almak üzere, bir bilgisayar programının herhangi bir ögesine temel oluşturan düşünce ve ilkeler eser sayılmazlar.

II - MUSİKİ ESERLERİ:

Madde 3 - Musiki eserleri, her nevi sözlü ve sözsüz bestelerdir.

III - GÜZEL SANAT ESERLERİ:

Madde 4 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/2 md.)

Güzel sanat eserleri, estetik değere sahip olan;

1. Yağlı ve suluboya tablolar; her türlü resimler, desenler, pasteller, gravürler, güzel yazılar ve tezhipler, kazıma, oyma, kakma veya benzeri usullerle maden, taş, ağaç veya diğer maddelerle çizilen veya tespit edilen eserler, kaligrafi, serigrafi,

2. Heykeller, kabartmalar ve oymalar,

3. Mimarlık eserleri,

4. El işleri ve küçük sanat eserleri, minyatürler ve süsleme sanatı ürünleri ile tekstil, moda tasarımları,

5. Fotoğrafik eserler ve slaytlar,

6. Grafik eserler,

7. Karikatür eserleri,

8. Her türlü tiplemelerdir.

Krokiler, resimler, maketler, tasarımlar ve benzeri eserlerin endüstriyel model ve resim olarak kullanılması, düşünce ve sanat eserleri olmak sıfatlarını etkilemez.

IV - SİNEMA ESERLERİ:

Madde 5 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/3. md.)

Sinema eserleri, her nevi bedii, ilmi, öğretici veya teknik mahiyette olan veya günlük olayları tespit eden filmler veya sinema filmleri gibi, tespit edildiği materyale bakılmaksızın, elektronik veya mekanik veya benzeri araçlarla gösterilebilen, sesli veya sessiz, birbiriyle ilişkili hareketli görüntüler dizisidir.

C -İŞLENMELER VE DERLEMELER:

Madde 6 - Diğer bir eserden istifade suretiyle vücuda getirilipte bu esere nispetle müstakil olmıyan ve aşağıda başlıcaları yazılı fikir ve sanat mahsulleri işlenmedir:

1. Tercümeler;

2. Roman, hikaye, şiir ve tiyatro piyesi gibi eserlerden birinin bu sayılan nevilerden bir başkasına çevrilmesi;

3. Musiki, güzel sanatlar, ilim ve edebiyat eserlerinin filim haline sokulması veya filime alınmaya ve radyo ve televizyon ile yayıma müsait bir şekle sokulması;

4. Musiki aranjman ve tertipleri;

5. Güzel sanat eserlerinin bir şekilden diğer şekillere sokulması;

6. Bir eser sahibinin bütün veya aynı cinsten olan eserlerinin külliyat haline konulması;

7. Belli bir maksada göre ve hususi bir plan dahilinde seçme ve toplama eserler tertibi;

8. Henüz yayımlanmamış olan bir eserin ilmi araştırma ve çalışma neticesinde yayımlanmaya elverişli hale getirilmesi (İlmi bir araştırma ve çalışma mahsulü olmayan alelade transkripsiyonlarla faksimileler bundan müstesnadır.);

9. Başkasına ait bir eserin izah veya şerhi yahut kısaltılması.

10. (Ek bent: 07/06/1995 - 4110/3 md.) Bir bilgisayar programının uyarlanması, düzenlenmesi veya herhangi bir değişim yapılması;

11. (Ek bent: 07/06/1995 - 4110/3 md.) Belli bir maksada göre ve hususi bir plan dahilinde verilerin ve materyallerin seçilip derlenmesi sonucu ortaya çıkan (Ek ibare: 03/03/2001 - 4630/4. md.) ve bir araç ile okunabilir veya diğer biçimdeki veri tabanları (Ancak, burada sağlanan koruma, veri tabanı içinde bulunan verilere materyalin korunması için genişletilemez).

(Ek ibare: 03/03/2001 - 4630/4. md. ) İstifade edilen eserin sahibinin haklarına zarar getirmemek şartıyla oluşturulan ve İşliyenin hususiyetini taşıyan işlenmeler, bu kanuna göre eser sayılır.

Ç -ALENİLEŞMİŞ VE YAYIMLANMIŞ ESERLER:

Madde 7 - Hak sahibinin rızasiyle umuma arzedilen bir eser alenileşmiş sayılır.

Bir eserin aslından çoğaltma ile elde nüshaları hak sahibinin rızasiyle satışa çıkarılma veya dağıtılma yahut diğer bir şekilde ticaret mevkiine konulma suretiyle umuma arzedilirse o eser yayımlanmış sayılır.

5680 sayılı Basın Kanununun 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası hükmü mahfuzdur.

İKİNCİ BÖLÜM: ESER SAHİBİ

A TARİF:

I - GENEL OLARAK:

Madde 8 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/5. md.)

Bir eserin sahibi onu meydana getirendir.

Bir işlenmenin ve derlemenin sahibi, asıl eser sahibinin hakları mahfuz kalmak şartıyla onu işleyendir.

Sinema eserlerinde; yönetmen, özgün müzik bestecisi, senaryo yazarı ve diyalog yazarı, eserin birlikte sahibidirler. Canlandırma tekniğiyle yapılmış sinema eserlerinde, animatör de eserin birlikte sahipleri arasındadır.

II - ESER SAHİPLERİNİN BİRDEN FAZLA OLUŞU:

Madde 9 - Birden fazla kimselerin birlikte vücuda getirdikleri eserin kısımlara ayrılması mümkünse, bunlardan her biri vücuda getirdiği kısmın sahibi sayılır.

Aksi kararlaştırılmış olmadıkça, eseri birlikte vücuda getirenlerden her biri bütün eserin değiştirilmesi veya yayımlanması için diğerlerinin iştirakini istiyebilir. Diğer taraf muhik bir sebep olmaksızın iştirak etmezse, mahkemece müsaade verilebilir. Aynı hüküm mali hakların kullanılmasında da uygulanır.

III - ESER SAHİPLERİ ARASINDAKİ BİRLİK:

Madde 10 - Birden fazla kimsenin iştirakiyle vücuda getirilen eser ayrılmaz bir bütün teşkil ediyorsa, eserin sahibi, onu vücuda getirenlerin birliğidir.

Birliğe adi şirket hakkındaki hükümler uygulanır. Eser sahiplerinden biri, birlikte yapılacak bir muameleye muhik bir sebep olmaksızın müsaade etmezse, bu müsaade mahkemece verilebilir. Eser sahiplerinden her biri, birlik menfaatlerine tecavüz edildiği takdirde tek başına hareket edebilir.

Bir eserin vücuda getirilmesinde yapılan teknik hizmetler veya teferruata ait yardımlar, iştirake esas teşkil etmez.

(Ek fıkra: 03/03/2001 - 4630/6. md.) Birden fazla kimsenin iştiraki ile vücuda getirilen eser, ayrılmaz bir bütün teşkil ediyorsa bir sözleşmede veya hizmet şartlarında veya eser meydana getirildiğinde yürürlükte olan herhangi bir yasada aksi öngörülmediği takdirde birlikte eser üzerindeki haklar eser sahiplerini bir araya getiren gerçek veya tüzel kişi tarafından kullanılır. Sinema eseri ile ilgili haklar saklıdır.

B ESER SAHİPLİĞİ HAKKINDA KARİNELER:

I - SAHİBİNİN ADI BELİRTİLEN ESERLERDE:

Madde 11 - Yayımlanmış eser nüshalarında veya güzel sanat eserinin aslında, o eserin sahibi olarak adını veya bunun yerine tanınmış müstear adını kullanan kimse, aksi sabit oluncaya kadar o eserin sahibi sayılır.

(Değişik fıkra: 07/06/1995 - 4110/5 md.) Umumi yerlerde veya radyotelevizyon aracılığı ile verilen konferans ve temsillerde, mutad şekilde eser sahibi olarak tanıtılan kimse o eserin sahibi sayılır, meğer ki, birinci fıkradaki karine yoluyla diğer bir kimse eser sahibi sayılsın.

II - SAHİBİNİN ADI BELİRTİLMİYEN ESERLERDE:

Madde 12 - Yayımlanmış olan bir eserin sahibi 11 inci maddeye göre belli olmadıkça, yayımlıyan ve o da belli değilse çoğaltan, eser sahibine ait hak ve salahiyetleri kendi namına kullanabilir.

Bu salahiyetler, 11 inci maddenin 2 nci fıkrasındaki karine ile eser sahibinin belli olmadığı hallerde konferansı verene veya temsili icra ettirene aittir.

Bu maddeye göre salahiyetli kimselerle asıl hak sahipleri arasındaki münasebetlere, aksi kararlaştırılmamışsa, adi vekalet hükümleri uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: FİKRİ HAKLAR

A ESER SAHİBİNİN HAKLARI:

I - GENEL OLARAK:

Madde 13 - Fikir ve sanat eserleri üzerinde sahiplerinin mali ve manevi menfaatleri bu kanun dairesinde himaye görür.

Eser sahibine tanınan hak ve salahiyetler eserin bütününe ve parçalarına şamildir.

(Değişik fıkra:03/03/2004-5101/10.mad) *1* Filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcıları ile seslerin ilk tespitini gerçekleştiren fonogram yapımcıları, hak ihdas etmek amacı taşımaksızın, sahip oldukları hakların ihlâl edilmemesi, hak sahipliklerinin belirlenmesinde ispat kolaylığı sağlanması ve malî haklara ilişkin yararlanma yetkilerinin takip edilmesi maksadıyla, sinema ve müzik eserlerini içeren yapımlarının kayıt ve tescilini yaptırırlar. Aynı maksatla, eser sahiplerinin talebi üzerine, bu Kanun kapsamında korunan tüm eserlerin kayıt ve tescili yapılabilir, malî haklara ilişkin yararlanma yetkileri de kayıt altına alınabilir. Beyana müstenit yapılan bu işlemlerden Bakanlık sorumlu tutulamaz. Ancak, kayıt ve tescil işlemlerine esas teşkil edecek işlemlerde, mevcut olmadığını bildiği veya bilmesi icap ettiği veya kendisine ait olmayan malî ve manevî haklara ilişkin yanlış beyanda bulunanlar, bu Kanunda öngörülen hukukî ve cezaî müeyyidelere tâbidirler. Bu Kanun kapsamında yapılan tüm kayıt ve tescil işlemlerine ilişkin ücretler Bakanlık tarafından belirlenir. Kayıt ve tescilin usul ve esasları, ücretlerinin belirlenmesi ile diğer hususlar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

II - MANEVİ HAKLAR:

1. UMUMA ARZ SALAHİYETİ:

Madde 14 - Bir eserin umuma arzedilip edilmemesini, yayımlanma zamanını ve tarzını munhasıran eser sahibi tayin eder.

Bütünü veya esaslı bir kısmı alenileşmemiş olan, yahut ana hatları her hangi bir suretle henüz umuma tanıtılmıyan bir eserin muhtevası hakkında ancak o eserin sahibi malümat verebilir.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/8. md.) Eserin umuma arz edilmesi veya yayımlanma tarzı, sahibinin şeref ve itibarını zedeleyecek mahiyette ise eser sahibi, başkasına yazılı izin vermiş olsa bile eserin gerek aslının gerek işlenmiş şeklinin umuma tanıtılması veya yayımlanmasını menedebilir. Menetme yetkisinden sözleşme ile vazgeçmek hükümsüzdür. Diğer tarafın tazminat hakkı saklıdır.

2. ADIN BELİRTİLMESİ SALAHİYETİ:

Madde 15 - Eseri, sahibinin adı veya müstear adı ile yahut adsız olarak, umuma arzetme veya yayımlama hususunda karar vermek salahiyeti munhasıran eser sahibine aittir.

Bir güzel sanat eserinden çoğaltma ile elde edilen kopyelerle bir işlenmenin aslı veya çoğaltılmış nüshaları üzerinde asıl eser sahibinin ad veya alametinin, kararlaştırılan veya adet olan şekilde belirtilmesi ve vücuda getirilen eserin bir kopye veya işlenme olduğunun açıkça gösterilmesi şarttır.

Bir eserin kimin tarafından vücuda getirildiği ihtilaflı ise, yahut her hangi bir kimse eserin sahibi olduğunu iddia etmekte ise, hakiki sahibi, hakkının tesbitini mahkemeden istiyebilir.

(Ek fıkra: 07/06/1995 - 4110/6 md.) Eser niteliğindeki mimari yapılarda, yazılı istem üzerine eserin görülen bir yerine eser sahibinin uygun göreceği malzeme ile silinmeyecek biçimde eser sahibinin adı yazılır.

3. ESERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINI MENETMEK:

Madde 16 - Eser sahibinin izni olmadıkça eserde veyahut eser sahibinin adında kısaltmalar, ekleme ve başka değiştirmeler yapılamaz.

Kanunun veya eser sahibinin müsaadesiyle bir eseri işliyen, umuma arzeden, çoğaltan, yayımlıyan, temsil eden veya başka bir suretle yayan kimse; işleme, çoğaltma, temsil veya yayım tekniği icabı zaruri görülen değiştirmeleri eser sahibinin hususi bir izni olmaksızın da yapabilir.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/9. md.) Eser sahibi, kayıtsız ve şartsız olarak yazılı izin vermiş olsa bile şeref ve itibarını zedeleyen veya eserin mahiyet ve hususiyetlerini bozan her türlü değiştirilmeleri menedebilir. Menetme yetkisinden bu hususta sözleşme yapılmış olsa bile vazgeçmek hükümsüzdür.

4. ESER SAHİBİNİN ZİLYED VE MALİKE KARŞI HAKLARI:

Madde 17 - (Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/10. md.) Eser sahibi, gerekli durumlarda, aslın maliki ve zilyedinden, koruma şartlarını yerine getirmek kaydıyla, 4 üncü maddenin 1 inci ve 2 nci bentlerinde

sayılan güzel sanat eserlerinin ve 2 nci maddenin 1 inci bendinde ve 3 üncü maddede sayılıp da yazarlarla bestecilerin el yazısıyla yazılmış eserlerinin asıllarından geçici bir süre için yararlanmayı talep etme hakkına sahiptir. Eser sahibinin bu hakkı, bu eserlerin ticaretini yapanlar tarafından eseri satın alan veya elde eden kişilere müzayede ve satış kataloğu veya ilgili belgeler ile açıklanır.

(Değişik fıkra: 07/06/1995 - 4110/7 md.) Aslın maliki, eser sahibi ile yapmış olduğu sözleşme şartlarına göre eser üzerinde tasarruf edebilir. Ancak eseri bozamaz ve yok edemez ve eser sahibinin haklarına zarar veremez.

(Ek fıkra: 07/06/1995 - 4110/7 md.) Eserin tek ve özgün olması durumunda eser sahibi, kendisine ait tüm dönemleri kapsayan çalışma ve sergilerde kullanmak amacıyla, koruma şartlarını yerine getirerek iade edilmek üzere eseri isteyebilir.

III - HAKLARIN KULLANILMASI:

A GENEL OLARAK:

Madde 18 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/11. md.)

Mali hakları kullanma yetkisi münhasıran eser sahibine aittir.

Aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça; memur, hizmetli ve işçilerin işlerini görürken meydana getirdikleri eserler üzerindeki haklar bunları çalıştıran veya tayin edenlerce kullanılır. Tüzel kişilerin uzuvları hakkında da bu kural uygulanır.

Bir eserin yapımcısı veya yayımcısı, ancak eserin sahibi ile yapacağı sözleşmeye göre mali hakları kullanabilir.

B HAKLARI KULLANABİLECEK KİMSELER:

Madde 19 - Eser sahibi 14 ve 15 inci maddelerin birinci fıkralariyle kendisine tanınan salahiyetlerin kullanılış tarzlarını tesbit etmemişse yahut bu hususu her hangi bir kimseye bırakmamışsa bu salahiyetlerin ölümünden sonra kullanılması, vasiyeti tenfiz memuruna; bu tayin edilmemişse sırasiyle sağ kalan eşi ile çocuklarına ve mansup mirasçılarına, ana - babasına, kardeşlerine aittir.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/12. md.) Eser sahibinin ölümünden sonra yukarıdaki fıkrada sayılan kimseler eser sahibine 14, 15 ve 16 ncı maddelerin üçüncü fıkralarında tanınan hakları eser sahibinin ölümünden itibaren yetmiş yıl kendi namlarına kullanabilirler.

Eser sahibi veya birinci ve ikinci fıkralara göre salahiyetli olanlar, salahiyetlerini kullanmazlarsa; eser sahibinden veya halefinden mali bir hak iktisap eden kimse meşru bir menfaati bulunduğunu ispat şartiyle, eser sahibine 14, 15 ve 16 ncı maddelerin üçüncü fıkralarında tanınan hakları kendi namına kullanabilir.

Salahiyetli kimseler birden fazla olup müdahale hususunda birleşemezlerse; mahkeme, eser sahibinin muhtemel arzusuna en uygun bir şekilde basit yargılama usulü ile ihtilafı halleder.

(Değişik fıkra: 01/11/1983 - 2936/2 md.) 18 inci madde ile yukarıdaki fıkralarda sayılan salahiyetli kimselerden hiçbiri bulunmaz veya bulunup da salahiyetlerini kullanmazlarsa yahut ikinci fıkrada belirlenen süreler bitmişse, eser memleketin kültürü bakımından önemli görüldüğü takdirde, Kültür Bakanlığı 14, 15, 16 ncı maddelerin üçüncü fıkralarında eser sahibine tanınan hakları kendi namına kullanabilir.

IV - MALİ HAKLAR:

1. GENEL OLARAK:

Madde 20 - (Değişik madde: 01/11/1983 - 2936/3 md.)

Henüz alenileşmemiş bir eserden her ne şekil ve tarzda olursa olsun faydalanma hakkı münhasıran eser sahibine aittir. Alenileşmiş bir eserden eser sahibine münhasiran tanınan faydalanma hakkı, bu Kanunda mali hak olarak gösterilenlerden ibarettir. Mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez.

(Mülga bend:03/03/2004 - 5101/28.mad) *1*

Bir işlenmenin sahibi, kendisine bu sıfatla tanınan mali hakları, işleme hususunun serbest olduğu haller dışında, asıl eser sahibinin müsaade ettiği nispette kullanabilir.

2. ÇEŞİTLERİ:

A İŞLEME HAKKI:

Madde 21 - Bir eserden, onu işlemek suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

B ÇOĞALTMA HAKKI:

Madde 22 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/8 md.)

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/13. md.) Bir eserin aslını veya kopyalarını, herhangi bir şekil veya yöntemle, tamamen veya kısmen, doğrudan veya dolaylı, geçici veya sürekli olarak çoğaltma hakkı

münhasıran eser sahibine aittir.

Eserlerin aslından ikinci bir kopyasının çıkarılması ya da eserin işaret, ses ve görüntü nakil ve tekrarına yarayan, bilinen ya da ileride geliştirilecek olan her türlü araca kayıt edilmesi, her türlü ses ve müzik kayıtları ile mimarlık eserlerine ait plan, proje ve krokilerin uygulanması da çoğaltma sayılır. Aynı kural, kabartma ve delikli kalıplar hakkında da geçerlidir.

Çoğaltma hakkı, bilgisayar programının geçici çoğaltılmasını gerektirdiği ölçüde, programın yüklenmesi, görüntülenmesi, çalıştırılması, iletilmesi ve depolanması fiillerini de kapsar.

C YAYMA HAKKI:

Madde 23 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/14. md.)

Bir eserin aslını veya çoğaltılmış nüshalarını, kiralamak, ödünç vermek, satışa çıkarmak veya diğer yollarla dağıtmak hakkı münhasıran eser sahibine aittir.

Eser sahibinin izniyle yurt dışında çoğaltılmış nüshaların yurt içine getirilmesi ve bunlardan yayma yoluyla faydalanma hakkı münhasıran eser sahibine aittir. Yurt dışında çoğaltılmış nüshalar her ne surette olursa olsun eser sahibinin ve/veya eser sahibinin iznini haiz yayma hakkı sahibinin izni olmaksızın ithal edilemez. Kiralama ve kamuya ödünç verme yetkisi eser sahibinde kalmak kaydıyla, belirli nüshaların hak sahibinin yayma hakkını kullanması sonucu mülkiyeti devredilerek ülke sınırları içinde ilk satışı veya dağıtımı yapıldıktan sonra bunların yeniden satışı eser sahibine tanınan yayma hakkını ihlal etmez.

Bir eserin veya çoğaltılmış nüshalarının kiralanması veya ödünç verilmesi şeklinde yayımı, eser sahibinin çoğaltma hakkına zarar verecek şekilde, eserin yaygın kopyalanmasına yol açamaz. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kültür Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.

Ç TEMSİL HAKKI:

Madde 24 - Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere her hangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek fıkra: 01/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.

D İŞARET, SES VE/VEYA GÖRÜNTÜ NAKLİNE YARAYAN ARAÇLARLA UMUMA İLETİM HAKKI:

Madde 25 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/15. md.)

Bir eserin aslını veya çoğaltılmış nüshalarını, radyo-televizyon, uydu ve kablo gibi telli veya telsiz yayın yapan kuruluşlar vasıtasıyla veya dijital iletim de dahil olmak üzere işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla yayınlanması ve yayınlanan eserlerin bu kuruluşların yayınlarından alınarak başka yayın kuruluşları tarafından yeniden yayınlanması suretiyle umuma iletilmesi hakkı münhasıran eser sahibine aittir.

Eser sahibi, eserinin aslı ya da çoğaltılmış nüshalarının telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtılmasına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda eserine erişimini sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına da sahiptir.

Bu madde ile düzenlenen umuma iletim yoluyla eserlerin dağıtım ve sunumu eser sahibinin yayma hakkını ihlal etmez.

3. SÜRELER:

A GENEL OLARAK:

Madde 26 - Eser sahibine tanınan mali haklar zamanla mukayyettir. 46 ve 47 nci maddelerdeki haller dışında koruma süresinin bitiminden sonra herkes, eser sahibine tanınan mali haklardan faydalanabilir.

Bir eserin aslı veya işlenmeleri için tanınan koruma süreleri birbirine tabi değildir.

Bu hüküm 9 uncu maddenin birinci fıkrasındaki eserler hakkında da uygulanır.

Koruma süresi, eserin alenileşmesinden önce cereyana başlamaz.

Forma veya fasikül halinde yayımlanan eserlerde son forma veya fasikülün yayımlandığı tarih, eserin aleniyeti tarihi sayılır. Fasıla ile yayımlanan mütaaddit ciltlerden müteşkkil eserlerin her bir cildi ile bülten, risale, mevkute ve yıllıklar gibi eserlerde aleniyet tarihi bunlardan her birinin yayımlanma tarihidir.

Aleniyet tarihinden başlıyan süreler eserin ilk defa alenileştiği veya dördüncü fıkraya göre alenileşmiş sayıldığı yıldan sonraki senenin ilk gününden itibaren hesap olunur.

Eser sahibinin ölümünden itibaren başlıyan sürelerin hesabında, eser sahibinin öldüğü seneyi takip eden yılın ilk günü başlangıç tarihi sayılır. 10 uncu maddenin birinci fıkrasında zikredilen hallerde süre, eser sahiplerinden son sağ kalanının ölüm tarihinden sonra başlar.

B SÜRELERİN DEVAMI:

Madde 27 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/10 md.)

Koruma süresi eser sahibinin yaşadığı müddetçe ve ölümünden itibaren 70 yıl devam eder. (Ek cümle: 03/03/2001 - 4630/16. md.) Bu süre, eser sahibinin birden fazla olması durumunda, hayatta kalan son eser sahibinin ölümünden itibaren yetmiş yıl geçmekle son bulur.

Sahibinin ölümünden sonra alenileşen eserlerde koruma süresi ölüm tarihinden sonra 70 yıldır.

12 nci maddenin birinci fıkrasındaki hallerde koruma süresi, eserin aleniyet tarihinden sonra 70 yıldır; meğer ki eser sahibi bu sürenin bitmesinden önce adını açıklamış bulunsun,

İlk eser sahibi tüzelkişi ise, koruma süresi aleniyet tarihinden itibaren 70 yıldır.

C TÜRKÇEYE TERCÜME HUSUSUNDA KORUMA SÜRESİ:

Madde 28 - (Mülga madde: 03/03/2001 - 4630/36. md.)

Ç EL İŞLERİ, KÜÇÜK SANAT ESERLERİ, FOTOĞRAF VE SİNEMA ESERLERİNDE SÜRE:

Madde 29 - (Mülga madde: 03/03/2001 - 4630/36. md.)

B TAHDİTLER:

I - AMME İNTİZAMI MÜLAHAZASİYLE:

Madde 30 - Eser sahibine tanınan haklar, eserin ispatı maksadiyle mahkeme ve diğer resmi makamlar huzurunda ve alelıtlak zabıta ve ceza işlerinde bir muameleye konu teşkil etmek üzere kullanılmasına mani değildir. Fotoğraflar, umumi emniyet mülahazasiyle veya adli maksatlar için sahibinin rızası alınmaksızın, resmi makamlar veya bunların emriyle başkaları tarafından her şekilde çoğaltılabilir ve yayılabilir.

Eserin her hangi bir suretle ticaret mevkiine konmasını, temsilini veya diğer şekillerde kullanılmasını meneden yahut müsaade veya kontrole bağlı tutan kamu hukuku hükümleri mahfuzdur.

II - GENEL MENFAAT MÜLAHAZASİYLE:

1. MEVZUAT VE İÇTİHATLAR

Madde 31 - Resmen yayımlanan veya ilan olunan kanun, tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve kazai kararların çoğaltılması, yayılması, işlenmesi veya her hangi bir suretle bunlardan faydalanma serbesttir.

2. NUTUKLAR:

Madde 32 - Büyük Millet Meclisinde ve diğer resmi meclis ve kongrelerde, mahkemelerde, umumi toplantılarda söylenen söz ve nutukların, haber ve malümat verme maksadiyle çoğaltılması, umumi mahallerde okunması veya radyo vasıtasiyle ve başka suretle yayımı serbesttir.

Hadisenin mahiyeti ve vaziyetin icabı gerektirmediği hallerde söz ve nutuk sahiplerinin adı zikredilmiyebilir.

Bu söz ve nutukları birinci fıkrada zikredilenden başka bir maksatla çoğaltmak veya diğer bir suretle yaymak eser sahibine aittir.

3. TEMSİL SERBESTİSİ:

Madde 33 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/17. md.)

Yayımlanmış bir eserin, tüm eğitim ve öğretim kurumlarında, yüzyüze eğitim ve öğretim maksadıyla doğrudan veya dolaylı kar amacı gütmeksizin temsili, eser sahibinin ve eserin adının mutat şekilde açıklanması şartıyla serbesttir.

4. EĞİTİM VE ÖĞRETİM İÇİN SEÇME VE TOPLAMA ESERLER:

Madde 34 - (Değişik fıkra: 07/06/1995 - 4110/13 md.) Yayımlanmış musiki, ilim ve edebiyat eserlerinden ve alenileşmiş güzel sanat eserlerinden, maksadın haklı göstereceği bir nispet dahilinde iktisablar yapılmak suretiyle, hal ve vaziyetinden eğitim ve öğretim gayesine tahsis edildiği anlaşılan seçme ve toplama eserler vücuda getirilmesi serbesttir. 2 nci maddenin üçüncü bendinde ve 4 üncü maddenin birinci fıkrasının birinci ve beşinci bentlerinde gösterilen neviden eserler, ancak seçme ve toplama eserin münderecatını aydınlatmak üzere iktibas edilebilir. Ancak bu serbestlik, hak sahibinin meşru menfaatlerine haklı bir sebep olmadan zarar verir veya eserden normal yararlanma ile çelişir şekilde kullanılamaz.

Münhasıran okullara mahsus olarak hazırlanan ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından onanan (okulradyo) yayımları için de birinci fıkra hükümleri uygulanır.

(Ek fıkra: 03/03/2001 - 4630/18. md.) Yayımlanmış musiki, ilim ve edebiyat eserlerinden ve alenileşmiş güzel sanat eserlerinden, iktibaslar yapılmak suretiyle eğitim ve öğretim gayesi dışında seçme ve toplama eserler vücuda getirilmesi ancak eser sahibinin izniyle mümkündür.

Bütün bu hallerde eser ve eser sahibinin adı mütat şekilde zikredilmek icap eder.

5. İKTİBAS SERBESTİSİ:

Madde 35 - Bir eserden aşağıdaki hallerde iktibas yapılması caizdir:

1. Alenileşmiş bir eserin bazı cümle ve fıkralarının müstakil bir ilim ve edebiyat eserine alınması;

2 - Yayımlanmış bir bestenin en çok tema, motif, pasaj ve fikir nevinden parçalarının müstakil bir musiki eserine alınması;

3. Alenileşmiş güzel sanat eserlerinin ve yayımlanmış diğer eserlerin, maksadın haklı göstereceği bir nispet dahilinde ve münderacatını aydınlatmak maksadiyle bir ilim eserine konulması;

4. Alenileşmiş güzel sanat eserlerinin ilmi konferans veya derslerde, konuyu aydınlatmak için projeksiyon ve buna benzer vasıtalarla gösterilmesi.

İktibasın belli olacak şekilde yapılması lazımdır. İlim eserlerinde, iktibas hususunda kullanılan eserin ve eser sahibinin adından başka bu kısmın alındığı yer belirtilir.

6. GAZETE MÜNDERECATI:

Madde 36 - Basın Kanununun 15 inci maddesi hükmü mahfuz kalmak üzere basın veya radyo tarafından umuma yayılmış bulunan günlük havadisler ve haberler serbestçe iktibas olunabilir.

Gazete veya dergilerde çıkan içtimai, siyasi veya iktisadi günlük meselelere mütaallik makale ve fıkraların iktibas hakkı sarahaten mahfuz tutulmamışsa aynen veya işlenmiş şekilde diğer gazete ve dergiler tarafından alınması ve radyo vasıtasiyle veya diğer bir suretle yayılması

serbesttir. İktibas hakkı mahfuz tutulsa bile sözü geçen makale ve fıkraların kısaltılarak basın özetleri şeklinde alınması, radyo vasıtasiyle veya diğer bir suretle yayılması caizdir.

Bütün bu hallerde, iktibas edilen gazete, dergi ve ajansın ve eğer bunlar da başka bir kaynaktan alınmışlarsa o kaynağın adı, tarih ve sayısından başka makale sahiplerinin adı, müstear adı veya alameti zikredilmek icabeder.

7. HABER:

Madde 37 - ( Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/19. md.)

Haber mahiyetinde olmak ve bilgilendirme kapsamını aşmamak kaydıyla, günlük hadiselere bağlı olarak fikir ve sanat eserlerinden bazı parçaların işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan vasıtalara alınması mümkündür. Bu şekilde alınmış parçaların çoğaltılması, yayılması, temsil edilmesi veya radyo ve televizyon gibi araçlarla yayınlanması serbesttir. Bu serbestlik, hak sahibinin hukuki menfaatlerine zarar verecek şekilde veya eserden normal yararlanmaya aykırı biçimde kullanılamaz.

III - HUSUSİ MENFAAT MÜLAHAZASİYLE:

1. ŞAHSEN KULLANMA:

Madde 38 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/14 md.)

Bütün fikir ve sanat eserlerinin, (...) kar amacı güdülmeksizin şahsen kullanmaya mahsus çoğaltılması mümkündür. Ancak, bu çoğaltma hak sahibinin meşru menfaatlerine haklı bir sebep olmadan zarar veremez ya da eserden normal yararlanmaya aykırı olamaz.

(Mülga madde: 03/03/2001 - 4630/36. md.)

Sözleşmede belirleyici hükümlerinin yokluğu durumunda, hata düzeltme de dahil, bilgisayar programının düşünüldüğü amaca uygun kullanımı için gerekli olduğu durumda, bilgisayar programının onu hukuki yollardan edinen kişi tarafından çoğaltılması ve işlenmesi serbesttir.

Bilgisayar programını yasal yollardan edinen kişinin programı yüklemesi, çalıştırması ve hataları düzeltmesi sözleşme ile önlenemez. Bilgisayar programının kullanımı için gerekli olduğu sürece, bilgisayar programını kullanma hakkına sahip kişinin bir adet yedekleme kopyası yapması sözleşme ile önlenemez.

Bilgisayar programının kullanım hakkına sahip kişinin yapmaya hak kazandığı bilgisayar programının yüklenmesi, görüntülenmesi, çalıştırılması, iletilmesi veya depolanması fiillerini ifa ettiği sırada, bilgisayar programının herhangi bir ögesi altında yatan düşünce ve ilkeleri belirlemek amacı ile, programın işleyişini gözlemlemesi, tetkik etmesi ve sınaması serbesttir.

Bağımsız yaratılmış bir bilgisayar programı ile diğer programların araişlerliğini gerçekleştirmek üzere gerekli bilgileri elde etmek için, bilgisayar programının çoğaltılması ve işlenmesi anlamında kod'un çoğaltılmasının ve kod formunun çevirisinin de zorunlu olduğu durumlarda, bu fiillerin ifası aşağıdaki şartların karşılanması halinde serbesttir:

1. Bu fiillerin, ruhsat sahibi veya bir bilgisayar programının kopyasını kullanma hakkı sahibi diğer bir kişi tarafından veya onların adına bunu yapmaya yetkili kişi tarafından ifa edilmesi,

2. Araişlerliği gerçekleştirmek için gerekli bilginin, (1) numaralı bentte belirtilen kişilerin kullanımlarına sunulmaması,

3. Bu fiillerin, araişlerliği gerçekleştirmek için gereken program parçaları ile sınırlı olması.

Yukarıdaki fıkra hükümleri, onun uygulanması ile elde edilen bilgilerin;

1. Bağımsız yaratılmış bilgisayar programının araişlerliğini gerçekleştirmenin dışında diğer amaçlar için kullanılmasına,

2. Bağımsız yaratılmış bilgisayar programının araişlerliği için gerekli olduğu durumlar dışında başkalarına verilmesine,

3. İfade ediliş bakımından esastan benzer bir bilgisayar programının geliştirilmesi, üretilmesi veya pazarlanması veya fikri hakları ihlal eden herhangi diğer bir fiil için kullanılmasına,

İzin vermez.

Altıncı ve Yedinci fıkra hükümleri, programdan normal yararlanma ile çelişir veya hak sahibinin meşru yararlarına makul olmayan müdahale eder şekilde kullanılmasına izin verecek tarzda yorumlanamaz.

2. BESTEKARLARA TANINAN HAKLAR:

Madde 39 - (Mülga madde: 03/03/2001 - 4630/36. md.)

3. KOPYE VE TEŞHİR:

Madde 40 - Umumi yollar, caddeler ve meydanlara, temelli kalmak üzere konulan güzel sanat eserlerini; resim, grafik, fotoğraf ve saire ile çoğaltma, yayma, umumi mahallerde projeksiyonla gösterme, radyo ve benzeri vasıtalarla yayımlama caizdir. Bu salahiyet mimarlık eserlerinde yalnız dış şekle munhasırdır.

Üzerlerine, sahibi tarafından sarahaten menedici bir kayıt konulmuş olmadıkça güzel sanat eserleri, malikleri veya bunların muvafakatiyle başkaları tarafından umumi mahallerde teşhir edilebilir.

Açık artırma ile satılacak eserler umuma teşhir olunabilir. Umumi mahallerde teşhir edilen veya açık artırmaya konulan bir eseri sergi veya artırmayı tertip eden kimseler tarafından bu maksatlarla çıkarılacak kataloğ, kılavuz veya bunlara benzer matbualar vasıtasiyle çoğaltma ve yayma caizdir.

Bu hallerde, aksine yerleşmiş adet yoksa, eser sahibinin adının zikrinden vazgeçilebilir.

4. UMUMA AÇIK MAHALLERDE ESER, İCRA, FONOGRAM, YAPIM VE YAYINLARIN KULLANILMASI VE/VEYA İLETİLMESİNE İLİŞKİN ESASLAR:(*)

Madde 41 - (Değişik madde:03/03/2004-5101/11.mad) *1*

Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden

veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar.

Eser, icra, fonogram, yapım ve yayınları kullanan ve/veya ileten umuma açık mahaller; mahallin bulunduğu bölgenin özelliği, mahallin nitelik ve niceliği, fikrî mülkiyete konu eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların mahalde sunulan ürün veya hizmetin ayrılmaz bir parçası ve ürün veya hizmete katkısı olup olmadığı ve benzeri hususlar dikkate alınmak suretiyle sınıflandırılır veya sınıflandırma dışı bırakılır.

Faaliyet gösterdikleri sektörlerde; eser sahipleri ve/veya bağlantılı hak sahipleri meslek birlikleri, yapılan sınıflandırmaya bağlı olarak eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanımından ve/veya iletiminden kaynaklanan ödemelere ilişkin tarifeleri tespit ederler. Meslek birlikleri ile umuma açık mahaller arasındaki sözleşmeler, bu tarife bedelleri veya taraflarca yapılabilecek müzakereler sonucu belirlenecek bedeller üzerinden yapılır.

Tarifelere ilişkin sözleşmelerde takvim yılı esas alınır ve bu tarifeler takvim yılı başından itibaren geçerli olur.

Bu madde hükümlerinin uygulanmasını teminen:

1. Meslek birlikleri temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin bilgileri, Bakanlığa bildirmek zorundadırlar. Bu bildirimler her üç ayda bir güncellenir ve Bakanlıkça oluşturulan ortak bir veri tabanı üzerinden ilgili taraflara açılır.

2. Eser sahipleri alanında kurulmuş meslek birlikleri veya bağlantılı hak sahipleri alanında kurulmuş meslek birlikleri veya aynı sektörlerde faaliyet gösteren meslek birlikleri, biraraya gelerek protokole bağlamak suretiyle ortak tarifeler belirleyebilirler. Ortak tarifeler protokole taraf meslek birlikleri açısından bağlayıcıdır.

Meslek birlikleri, tarifeler veya ortak tarifeleri her takvim yılının dokuzuncu ayında kullanıcıları temsil eden ve kanunla kurulmuş kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile Bakanlığa bildirirler ve kamuoyuna duyururlar. Umuma açık mahaller, müzakere ve sözleşme yapılmasına ilişkin verecekleri bağlayıcı nitelikteki yetki belgeleri ile üye oldukları meslek kuruluşları aracılığıyla da tarifeleri veya ortak tarifeleri müzakere edebilir ve sözleşme yapabilirler. Ancak, tarifelerin götürü usulde tespit edilmesi halinde umuma açık mahaller sadece meslek kuruluşları aracılığı ile müzakere edebilir ve sözleşme yapabilirler.

Onuncu ayda umuma açık mahaller veya meslek kuruluşları ile meslek birlikleri arasında tarifeler veya ortak tarifeler üzerinde uzlaşma sağlanamaması ve sözleşme yapılamaması halinde, en geç bu ayın sonuna kadar, meslek birlikleri ve/veya meslek kuruluşları tarafından bu tarifelerin Bakanlıkça oluşturulacak uzlaştırma komisyonunda müzakere edilmesi talep edilebilir.

Uzlaştırma komisyonu, taraflardan birinin talebi ve Bakanlığın uygun görmesi halinde, tarifeleri müzakere etmek üzere, Bakanlık tarafından talep tarihinden itibaren onbeş gün içinde oluşturulur. Komisyon Bakanlıktan bir, Rekabet Kurumundan iki temsilci ve ilgili meslek birlikleri ile kullanıcıları temsil eden meslek kuruluşlarının birer temsilcisinden oluşur. Bakanlık temsilcisi aynı zamanda komisyon başkanıdır. Aynı usulle, komisyon üye sayısı kadar yedek üye seçilir. Komisyonun sekretarya hizmetleri Bakanlık ilgili birimi tarafından yürütülür.

Komisyon, oluşturulduğu tarihten itibaren onbeş gün içinde, raporunu hazırlayarak, Bakanlığa ve taraflara bildirir. Umuma açık mahaller ve meslek birlikleri, Komisyon raporunun açıklandığı tarihten itibaren onbeş gün içinde, meslek birliklerinin açıklamış oldukları tarifeleri veya müzakereler neticesinde mutabakata vardıkları tarifeleri sözleşmeye bağlayabilirler.

Meslek birliklerince belirlenen tarife veya ortak tarifeler üzerinden sözleşmenin yapılmaması halinde, taraflar yargı yoluna başvurabilirler. Yargılama sürecinde, bir önceki yıl sözleşme yapmış olan mahaller, ilgili meslek birlikleri aksini bildirmedikçe, dava konusu tarifenin 1/4'ünü dava sonuçlanıncaya kadar her üç ayda bir meslek birlikleri adına açılmış banka hesabına yatırmak suretiyle eser, icra, fonogram, yapım ve yayınları kullanabilir ve/veya iletebilirler. Bir önceki yıl sözleşme yapmamış umuma açık mahaller ile ilk defa sözleşme yapacak umuma açık mahallerin bu fıkrada öngörüldüğü şekilde eser, icra, fonogram, yapım ve yayınları kullanabilmeleri ve/veya iletebilmeleri ise ilgili meslek birliklerinin iznine bağlıdır. Dava sonuçlanıncaya kadar bu şekilde ödenen miktar, mahkeme kararıyla tespit edilen tarife bedelinden mahsup edilir.

Tarifelerin tespit edilmesinde ve uzlaşmazlıkların hallinde, bu Kanunun 42/A maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, tarife tespitine ilişkin esaslar dikkate alınır.

Mahallerde kullanılan ve/veya iletimi yapılan eser, icra, fonogram, yapım ve yayınlar üzerinde hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişiler, bunların kullanımına ve/veya iletimine ilişkin ödemelerin yapılmasını ancak yetki verdikleri meslek birlikleri aracılığı ile talep edebilirler. Sinema eserleri bakımından bu fıkranın uygulanması zorunlu değildir.

Sınıflandırma, uzlaştırma komisyonuna başvuru halinde Bakanlıkça alınacak ücretler ve uzlaştırma komisyonunun çalışması ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.

IV - HÜKÜMETE TANINAN YETKİLER:

1. MESLEK BİRLİKLERİNİN KURULMASI:

Madde 42 - (Değişik madde: 01/11/1983 - 2936/7 md.)

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/21. md.) Eser sahipleri ve eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı hak sahipleri, ile bu Kanunun 52 nci maddesine uygun biçimde düzenlenmiş sözleşmelerle eser veya hak sahibinden malî hakları kullanma yetkilerini devralarak bu Kanunun 10 uncu maddesine göre ilim-edebiyat eserleri üzerindeki hakları kullanarak, süreli olmayan yayınları çoğaltan ve yayanlar üyelerinin ortak çıkarlarını korumak ve bu Kanun ile tanınmış hakların idaresini ve takibini, alınacak ücretlerin tahsilini ve hak sahiplerine dağıtımını sağlamak üzere, Kültür Bakanlığınca hazırlanan ve Bakanlar Kurulunca onaylanan tüzük ve tip statülere uygun olarak tespit edilecek alanlarda birden fazla meslek birliği kurabilirler. Eser sahipleri veya icracı sanatçılar bakımından zorunlu organlarının asıl üye sayısının dört katı kadar ...*1* ; yapımcılar veya radyo-televizyon kuruluşları bakımından bu organların asıl üye sayısının iki katı kadar üye olma niteliklerini taşıyan gerçek veya tüzel kişiler meslek birliği olarak faaliyet gösterebilmek için izin almak üzere Bakanlığa başvurmak zorundadırlar. Meslek birlikleri bu izni aldıktan sonra kuruldukları alanda faaliyet gösterirler.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/21. md.) Aynı alanda, başka bir meslek birliğinin kurulabilmesi için, yukarıda zikredilen kurucu üye sayılarından az olmamak kaydıyla o alanda kurulmuş en fazla üyesi olan meslek birliğinin üye tam sayısının 1/3'ü kadar üye olma niteliklerini taşıyan gerçek veya tüzel kişiler faaliyet izni almak üzere Bakanlığa başvururlar. Bakanlığın bu başvuruyu uygun bularak izin vermesi halinde faaliyet gösterirler. Her birlik ihtiyaçlar doğrultusunda şubeler açarak çalışabilir. Aynı alanda kurulmuş en az iki meslek birliği, Bakanlıkça hazırlanan tüzük ve tip statülerin belirlediği usul ve esaslar çerçevesinde federasyon kurabilir. Aynı alanda birden fazla federasyon kurulamaz.

Meslek birlikleri ve federasyon özel hukuka tabi tüzelkişilerdir. Üyeleri sermaye koymak, kar ve zarara, hukuki mesuliyete iştirak etmekle yükümlü tutulamazlar.

Meslek birliklerinin ve federasyonun tip statülerinde genel kurul, yönetim kurulu, denetleme kurulu, teknik - bilim kurulu ve haysiyet kurulu mecburi organ olarak düzenlenir. Bu birliklerin ve federasyonun kurulması, kontrolü; denetlenmesi ile ilk genel kurullarını toplayabilmeleri için gerekli en az üye sayısı, diğer ihtiyari organları, kurullarının teşekkül tarzı, üye sayısı ve görevleri üyeliğe girme, çıkma ve çıkarılma şartları, şubelerini kurabilecekleri bölgelerin tespiti, yurt içi ve yurt dışındaki kamu kurum ve kuruluşları, gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri ile olan ilişkileri, bu ilişkilerdeki hak ve yetkileri, üyeleriyle olan mali ilişkileri, elde edilen telif ücreti ve tazminatların dağıtımı ve diğer usul ve esaslara ilişkin hususlar; ilgili kuruluşların görüşleri alındıktan sonra Kültür Bakanlığınca hazırlanacak tüzükle belirlenir.

04/10/1983 tarihli ve 2908 sayılı Dernekler Kanununun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 30, 37, 40, 42, 43, 44, 45, 48, 65, 66, 67, 68, 69, 70 ve 90 ıncı maddeleri, bu maddeye göre kurulacak meslek birlikleri ve federasyon için de ceza hükümleriyle birlikte uygulanır. *2*

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/21. md.) Eser sahipleri ile bağlantılı hak sahiplerinin bu Kanunla tanınmış hakları, ülke içinde bu maddeye göre kurulan meslek birlikleri dışında; başka birlik, dernek ve benzeri kuruluşlar tarafından takip edilemez. Bu maddede geçen üyelik, kurucu üye sayısı ve üye tam sayısı gibi hususlar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kurulmuş olan meslek birlikleri için de aranır. Bütün meslek birlikleri Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren altı ay içerisinde bu maddede getirilen esaslara uygun hale gelmek mecburiyetindedirler. Bu süre içinde bu şartı yerine getirmeyen meslek birlikleri altı ay sonunda kendiliğinden dağılmış sayılır.

2. MESLEK BİRLİKLERİNİN YÜKÜMLÜLÜKLERİ VE TARİFE TESPİTİNE İLİŞKİN ESASLAR:

Madde 42/A - (Ek madde:03/03/2004-5101/13.mad)

Bu Kanunun 42 nci maddesinde öngörülen amaçlarla hakların idaresini sağlamak üzere kurulan meslek birlikleri;

1. Temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin tüm bilgileri Bakanlığa bildirmek ve ilgili kişilere açık bu bildirimi her üç ayda bir güncellemekle,

2. Üyesi olan hak sahiplerinin faaliyetlerinden kaynaklanan haklarının idaresini hakkaniyete uygun koşullarda sağlamakla,

3. Üyelerinin haklarının idaresine ilişkin faaliyetlerinden elde ettikleri gelirleri, dağıtım plânlarına uygun olarak hak sahiplerine dağıtmakla,

4. Yazılı talepte bulunan ilgili kişilere, temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile ilgili bilgileri vermekle,

5. Sözleşme yapılırken idare ettikleri haklara ilişkin olarak hakkaniyete uygun davranmakla, kendi maddî ve/veya manevî menfaatleri bakımından gerekli gördükleri indirim veya ödeme kolaylıklarını sağlamakla,

6. Sözleşme yapılabilmesi için idaresini sağladıkları haklara ilişkin ücret tarifelerini süresinde belirlemek ve belirlenen tarifeleri ve bu tarifelerdeki her türlü değişikliği süresinde duyurmakla,

7. Hesaplarını yeminli malî müşavirlere onaylatmakla,

Yükümlüdürler.

Yukarıdaki fıkranın radyo-televizyon kuruluşlarının yayınları bakımından uygulanmasında Radyo ve Televizyon Üst Kurulu kayıtları esas alınır.

Tarifelerin tespit edilmesinde; tarifelerin uluslararası uygulamaların ülkenin ekonomik ve toplumsal koşullarına uyarlanabilirliği göz önünde bulundurularak makul seviyede belirlenmesi ile teknolojik alandaki değişimlerin yanı sıra eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların yaratıldığı ve kullanıldığı sektörlerin yapısını tahrip edici, üretimi ve kullanımı engelleyici ve genel kabul görmüş uygulamalara zarar verici bir etki yaratılmaması, rekabeti bozucu şartlar oluşturulmaması, yapılan sınıflandırma, ilgili sektörlerdeki ürün fiyatları ve bu sektörlerin gayrisafi millî hâsıladaki payı, eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletim sıklığı, birim fiyat veya götürü usulü ödeme, ödeme plânı ve benzeri hususlar esas alınır.

Aynı alanda ve/veya sektörde faaliyet gösteren birlikler, tarife tespitinde, sözleşme yapılmasında ve bu Kanunun uygulanması ile ilgili diğer iş ve işlemlerde birlikte hareket edebilirler.

Ortak tarife yapılmış olması halinde, aynı alanda faaliyet gösteren meslek birlikleri, tarifelere esas olmak üzere her takvim yılının başında, alandaki temsil kabiliyetleri ile temsil ettikleri eser, icra, fonogram, yapım ve yayınlara ilişkin kullanım oranlarını tespit ederek Bakanlığa bildirmek zorundadırlar. Bu oranların tespitinde anlaşma sağlanamaması ve/veya bu oranların Bakanlığa bildirilmemesi halinde, Bakanlıkça oluşturulacak bir komisyon bu tespiti yapar. Bu tespit yapılıncaya kadar, sözleşme yapmış kullanıcılar, ödemeleri gereken meblağı, Bakanlığın talebi üzerine mahkemece belirlenmiş tevdi mahalline yatırırlar. Burada toplanan meblağ, komisyon çalışma giderleri mahsup edildikten sonra, ilgili meslek birlikleri arasında, komisyonca tespit edilen orana ya da herhangi bir aşamada, birliklerin aralarında anlaşmaları halinde, mutabakata vardıkları kullanım oranına göre paylaştırılır. Komisyon Bakanlık, Rekabet Kurumu ve ilgili meslek birliklerini temsilen birer kişiden oluşur. Bakanlık temsilcisi aynı zamanda komisyon başkanıdır. Komisyon kararlarına yargı yolu açık olup, görevli mahkeme ilgili ihtisas mahkemesidir.

Bu maddede belirtilen esaslar çerçevesinde yapılması gereken bildirimlere ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği belirlenen meslek birliklerinin dağıtıma ilişkin hesabına Bakanlıkça, mahkemeden yükümlülüklerini yerine getirinceye kadar tedbir konulması istenebilir.

Meslek birliğine üye eser veya bağlantılı hak sahiplerinin alenileşmiş veya yayımlanmış tüm eser, icra, fonogram, yapım ve yayınlarına ilişkin haklarının takibi meslek birliğine verilecek yetki belgesine göre yapılır. Yetki belgesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

3. MESLEK BİRLİKLERİNİN DENETİMİ:

MADDE 42/B - (Ek madde:03/03/2004-5101/13.mad)

Meslek birlikleri, idarî ve malî açıdan Bakanlığın denetimine tâbidir. Bakanlık, meslek birliklerinin bu Kanunla belirlenmiş görev ve yükümlülükleri yerine getirip getirmediklerini her zaman kendisi denetleyebileceği gibi bu denetimin bağımsız denetim kuruluşlarına yaptırılmasını meslek birliklerinden de isteyebilir. Bu kuruluşlarca yapılan denetimlere ilişkin raporların bir örneği Bakanlığa gönderilir.

Denetimler sırasında, denetim yapmakla görevlendirilenler tarafından istenecek her türlü defter, belge ve bilgilerin ibraz edilmesi veya verilmesi, kasa veya veznenin kontrol ettirilmesi, yönetim yerleri, şubeler ve eklentilerine girme gibi taleplerin yerine getirilmesi zorunludur.

Meslek birlikleri tarafından;

1. Bu Kanunun 42 ve 42/A maddeleri ile bu maddede belirlenen görev ve yükümlülüklerin yerine getirilmediği,

2. Sözleşmelere uygun tahsilat veya dağıtımın yapılmadığı ya da yanlış ve haksız dağıtım yapıldığı,

3. Tarifelerin bu Kanunun 42/A maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen esaslara göre düzenlenmediği,

Tespit edildiği takdirde, bu birlikler Bakanlıkça yazılı olarak bir defa uyarılır, uyarının tebliği tarihinden itibaren otuz gün içinde kusurun giderilmemesi halinde, meslek birliği ikinci kez uyarılır.

Yukarıdaki fıkrada bahsi geçen kusurların ikinci uyarıyı takip eden otuz gün içinde de giderilmemesi veya yapılan denetimlerde, birlik kayıtlarında ve diğer iş ve işlemlerinde mevzuata aykırılık tespit edilmesi halinde, Bakanlık en geç üç ay içinde olağanüstü genel kurul yapmak üzere üyeleri davet eder. Olağanüstü genel kurul yapılıncaya kadar, birliğin iş ve işlemlerinde suiistimali görülenler tedbiren işten el çektirilir, Bakanlıkça yerine atama yapılır veya sırası gelen yedek üye göreve çağrılır.

Bu Kanunun 42 ve 42/A maddeleri ile bu madde hükümleri, 42 nci madde çerçevesinde kurulacak federasyonlar için de uygulanır.

4. ESER, İCRA, FONOGRAM VE YAPIMLARIN YAYINLANMASINA VE/VEYA İLETİLMESİNE İLİŞKİN ESASLAR: (*)

Madde 43 - (Değişik madde:03/03/2004-5101/14.mad) *1*

Radyo-televizyon kuruluşları, uydu ve kablolu yayın kuruluşları ile mevcut veya ileride bulunacak teknik imkânlardan yararlanarak yayın ve/veya iletim yapacak kuruluşlar, yayınlarında yararlanacakları opera, bale, tiyatro ve benzeri sahneye konmuş eserlerle ilgili olarak hak sahiplerinden önceden izin almak zorundadırlar.

Bu kuruluşlar sahneye konmuş eserler dışında kalan eser, icra, fonogram ve yapımlar için ilgili alan meslek birlikleri ile 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak izin almak, söz konusu yayın ve/veya iletimlere ilişkin ödemeleri bu birliklere yapmak ve kullandıkları eser, icra, fonogram ve yapımlara ilişkin listeleri bu birliklere bildirmek zorundadırlar.

3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun çerçevesinde faaliyet gösteren radyo-televizyon kuruluşları Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından, anılan Kanun dışında kalan ve yayın ve/veya iletim yapan diğer kuruluşlar ise Bakanlık tarafından sınıflandırılır.

Faaliyet gösterdikleri sektörlerde eser sahipleri ve/veya bağlantılı hak sahipleri meslek birlikleri, yapılan sınıflandırmaya bağlı olarak eser, icra, fonogram ve yapımların yayın ve/veya iletiminden kaynaklanan ödemelere ilişkin tarifeleri tespit ederler. Meslek birlikleri ile kuruluşlar arasındaki sözleşmeler, bu tarife bedelleri veya taraflarca yapılan müzakereler sonucu belirlenecek bedeller üzerinden yapılır.

Meslek birliklerinin temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin bildirim zorunluluğu, tarifelerin belirlenmesi, duyurulması, müzakere edilmesi, sözleşme yapılması, uzlaşmazlıkların halli ve diğer hususlarda bu Kanunun 41 inci maddesinin dört ilâ onüçüncü fıkraları uygulanır. Ancak yayın ve/veya iletim yapan kuruluşlar bakımından 41 inci maddenin altıncı fıkrasının son cümlesinin uygulanması zorunlu değildir.

Ayrıca, 41 inci maddenin 10 uncu fıkrasının uygulanması bakımından, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu, yayınlarında yer verdiği eser, icra, fonogram ve yapımları her üç ayda bir meslek birliklerince belirlenen yıllık tarifenin 1/4'ünü yatırmak suretiyle kullanabilir.

5. FİKİR VE SANAT ESERLERİNİN İŞARETLENMESİ:

Madde 44 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/18 md.)

(Değişik fıkra: 03/03/2004-5101/15 md.) *1* Fikrî mülkiyet haklarının korunması ve etkin bir şekilde takibinin sağlanması amacıyla, sadece süreli yayınlar basan yerler dışında, fikir ve sanat eserlerinin tespit edilmesi ve çoğaltılmasına ilişkin materyalleri üreten ve/veya bu materyallerin dolum, çoğaltım ve satışını yapan veya herhangi bir şekilde yayan ve umuma arz eden yerler, Bakanlıkça ücret mukabili sertifikalandırılır. Bakanlıkça belirlenen yerler, Bakanlıkça onaylanmış bir yazılım ile Bakanlıkça belirlenecek kriterlere uygun bir donanımı bulundurmak, gerekli alt yapıyı oluşturmak ve gerçekleştirdikleri işlemleri her takvim yılı itibarıyla Bakanlığa bildirmek zorundadır. Bu yerler ve malî hak sahipleri ayrıca, Bakanlıkça gerekli görülecek işaret ve seri numaraları ile uluslararası standartlara uygun kodları, taşıyıcı materyaller üzerinde bulundurmakla müştereken yükümlüdürler. *4*

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/23. md.) Her türlü boş video kaseti, ses kaseti, bilgisayar disketi, CD, DVD gibi taşıyıcı materyaller ile, fikir ve sanat eserlerinin çoğaltılmasına yarayan her türlü teknik cihazı ticari amaçlı imal veya ithal eden gerçek ve tüzel kişiler, imalat veya ithalat bedeli üzerinden yüzde üçü geçmemek üzere Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenecek orandaki miktarı keserek, ay içinde topladıkları meblağı, sonraki ayın en geç yarısına kadar Kültür Bakanlığı adına bir ulusal bankada açılacak özel hesaba yatırmakla yükümlüdürler. (Ek cümle: 14/07/2004 - 5217 S.K./17.mad) *3* Özel hesapta toplanan bu tutarların dörtte biri Kültür ve Turizm Bakanlığı Merkez Saymanlığı hesabına aktarılır ve bütçeye gelir kaydedilir.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/23. md.Değişik madde: 14/07/2004 - 5217 S.K./16.mad) *2* *3* Bu hesapta kalan miktarlar fikrî mülkiyet sisteminin güçlendirilmesi ile kültürel ve sanatsal faaliyetlerin yürütülmesi amacıyla kullanılır. Bu hesapta kalan miktarın dağıtımı ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar Kültür ve Turizm Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir. Yurt içindeki ve yurt dışındaki kültür mirasının korunmasına yönelik faaliyetler için Bakanlık bütçesine gerekli ödenek konulur.

Değişik fıkra: 03/03/2004-5101/15 md.) *1* Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile alınacak ücretler Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

6. GÜZEL SANAT ESERLERİNİN SATIŞ BEDELLERİNDEN PAY VERİLMESİ:

Madde 45 - (Değişik fıkra:03/03/2004-5101/15.mad) *1* Mimarî eserler hariç olmak üzere, bu Kanunun 4 üncü maddesinde sayılan güzel sanat eserlerinin asılları ile eser sahibinin kendisinin sınırlı sayıda meydana getirdiği veya eser sahibinin kontrolünde ve izniyle meydana getirilmiş ve eser sahibi tarafından imzalanmış veya başka bir şekilde işaretlenmiş olmaları nedeniyle özgün eser olduğu kabul edilen kopyaları, 2 nci maddenin (1) numaralı bendinde ve 3 üncü maddede sayılıp da yazarlarla bestecilerin el yazısıyla yazılmış eserlerinin asıllarından biri, eser sahibi veya mirasçıları tarafından bir defa satıldıktan sonra, koruma süresi içinde, bir sergide veya açık artırmada yahut bu gibi eşyayı satan bir mağazada veya başka şekillerde satış konusu olarak el değiştirdikçe, bu satış bedeli ile bir önceki satış bedeli arasında açık bir nispetsizlik bulunması halinde, her satışta, satışı gerçekleştiren gerçek veya tüzel kişi, bedel farkından münasip bir payı eser sahibine, o ölmüşse miras hükümlerine göre ikinci dereceye kadar (ve bu derece dahil) yasal mirasçılarına ve eşine, bunlar da yoksa ilgili alan meslek birliğine Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir kararname ile belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde ödemekle yükümlüdür.

Kararnamede:

1. Bedel farkının yüzde onunu geçmemek şartiyle farkın nispetine göre tesbit edilecek bir pay tarifesi;

2. Bedeli kararnamede tesbit edilecek miktarı aşmıyan satışların pay vermek borcundan muaf tutulacağı;

3. Eser nevileri itibariyle mesleki birliğin hangi kolunun ilgili sayılabileceği; gösterilir.

Satışın vukubulduğu müessese sahibi satıcı ile birlikte müteselsilen mesuldür.

Cebri satış hallerinde pay ancak diğer alacaklar tamamen ödendikten sonra ödenir.

Pay verme borcunun zamanaşımı, bu borcun doğumunu intaç eden satıştan itibaren beş yıldır.

7. DEVLETİN FAYDALANMA SALAHİYETİ:

Madde 46 - (Değişik madde: 01/11/1983 - 2936/10 md.)

Çoğaltma ve yayımı eser sahibi tarafından açıkça men edilmemiş olan ve umumi kütüphane, müze ve benzeri müesseselerde saklı bulunan henüz yayımlanmamış veya alenileşmemiş eserler, mali haklarla ilgili koruma süresi dolmuş olmak şartıyla, bulunduğu kamu kurum ve kuruluşuna ait olur. Bunlardan kamu kurum ve kuruluşları ile bilimsel vesair amaçla yararlanmak isteyen kişi ve kuruluşların izin alacakları merci ve bunlardan alınacak ücretlerle bu ücretlerin hangi kültürel gayelerde sarfedileceği ve diğer hususlar, ilgili kuruluşların görüşü alındıktan sonra Kültür Bakanlığınca hazırlanacak tüzükle belirlenir.

8. KAMUYA MALETME:

Madde 47 - Bir kararname ile memleket kültürü için önemi haiz görülen bir eser üzerindeki mali haklardan faydalanma salahiyeti, hak sahiplerine münasip bir bedel ödenmesi suretiyle koruma süresinin bitiminden önce kamuya maledilebilir.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/24. md.) Bu hususta karar verilebilmesi için eserin Türkiye'de veya Türkiye dışında Türk vatandaşları tarafından vücuda getirilmiş olması ve aynı zamanda yayımlanmış eser nüshalarının iki yıldan beri tükenmiş bulunması ve hak sahibinin uygun bir süre içinde eserin yeni baskısını yapmayacağının tespit edilmesi gerekir.

Bu kararnamede:

1. Eser ve sahibinin adı;

2. Müktesep hakları ihlal edilen kimselere ödenecek bedel;

3. Mali hakları kullanacak makam veya müessese;

4. Verilen bedelin itfasından sonra elde edilecek safi karın hangi kültürel gayelere tahsis edileceği; yazılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: SÖZLEŞME VE TASARRUFLAR

A HAYATTA VAKİ TASARRUFLAR:

I - ASLİ İKTİSAP:

Madde 48 - Eser sahibi veya mirasçıları kendilerine kanunen tanınan mali hakları süre, yer ve muhteva itibariyle mahdut veya gayrimahdut, karşılıklı veya karşılıksız olarak başkalarına devredebilirler.

Mali hakları sadece kullanma salahiyeti de diğer bir kimseye bırakılabilir.

(Ruhsat).

Yukardaki fıkralarda sayılan tasarruf muameleleri henüz vücuda getirilmemiş veya tamamlanacak olan bir esere taallük etmekte ise batıldır.

II - DEVREN İKTİSAP:

Madde 49 - Eser sahibi veya mirasçılarından mali bir hak veya böyle bir hakkı kullanma ruhsatını iktisap etmiş olan bir kimse, ancak bunların yazılı muvafakatiyle bu hakkı veya kullanma ruhsatını diğer birine devredebilir.

İşleme hakkının devrinde, devren iktisap eden kimse hakkında da eser sahibi veya mirasçılarının aynı suretle muvafakatı şarttır.

III - SÖZLEŞMELER:

1. VÜCUDA GETİRİLECEK ESERLER:

Madde 50 - 48 ve 49 uncu maddelerde sayılan tasarruf muamelelerine dair taahhütler, eser henüz vücuda getirilmeden önce yapılmış olsa dahi muteberdir.

Eser sahibinin ileride vücuda getireceği eserlerin bütününe veya muayyen bir nevi'ine taallük eden bu kabil taahhütleri taraflardan her biri, ihbar tarihinden bir yıl sonra hüküm ifade etmek üzere feshedebilir.

Eser tamamlanmadan önce, eser sahibi ölür veya tamamlama kabiliyetini zayi eder, yahut kusuru olmaksızın eserin tamamlanması imkansız hale gelirse zikri geçen taahhütler kendiliğinden münfesih olur. Diğer tarafın iflas etmesi veya sözleşme uyarınca devraldığı mali hakları kullanmaktan aciz duruma düşmesi yahut kusuru olmaksızın kullanmanın imkansız hale gelmesi hallerinde de aynı hüküm caridir.

2. İLERİDEKİ FAYDALANMA İMKANLARI:

Madde 51 - İleride çıkarılacak mevzuatın eser sahibine tanıması muhtemel mali hakların devrine veya bunların başkaları tarafından kullanılmasına mütaallik sözleşmeler batıldır.

İleride çıkarılacak mevzuatla mali hakların şümulünün genişletilmesi veya koruma süresinin uzatılmasından doğacak salahiyetlerden vazgeçmeyi yahut bunların devrini ihtiva eden sözleşmeler hakkında aynı hüküm caridir.

IV - ŞEKİL:

Madde 52 - Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.

V - TEKEFFÜL:

1. HAKKIN MEVCUT OLMAMASI:

Madde 53 - Mali bir hakkı başkasına devreden veya kullanma ruhsatını veren kimse, iktisap edene karşı hakkın mevcudiyetini Borçlar Kanununun 169 ve 171 inci maddeleri hükmünce zamindir.

Haksız fiillerden ve sebepsiz mal iktisabından doğan talepler mahfuzdur.

2. SALAHİYETİN MEVCUT OLMAMASI:

Madde 54 - Mali bir hakkı yahut kullanma ruhsatını devre salahiyetli olmıyan kimseden iktisap eden, hüsnüniyet sahibi olsa bile himaye görmez.

Salahiyeti olmaksızın mali bir hakkı başkasına devreden veya kullanma ruhsatını veren kimse; salahiyeti bulunmadığına diğer tarafın vakıf olduğunu veya vakıf olması lazımgeldiğini ispat etmedikçe tasarrufun hükümsüz kalmasından doğan zararı tazminle mükelleftir. Kusur halinde mahkeme; hakkaniyet gerektiriyorsa daha geniş bir tazminata hükmedebilir.

Haksız fiillerden ve sebepsiz mal iktisabından doğan talepler mahfuzdur.

VI - YORUM KAİDELERİ:

1. ŞÜMUL:

Madde 55 - Aksi kararlaştırılmış olmadıkça mali bir hakkın devri veya bir ruhsatın verilmesi eserin tercüme veya sair işlenmelerine şamil değildir.

2. RUHSAT:

Madde 56 - Ruhsat; mali hak sahibinin başkalarına da aynı ruhsatı vermesine mani değilse (basit ruhsat), yalnız bir kimseye mahsus olduğu takdirde (tam ruhsat) tır.

Kanun veya sözleşmeden aksi anlaşılmadıkça her ruhsat basit sayılır.

Basit ruhsatlar hakkında hasılat kirasına, tam ruhsatlar hakkında intifa hakkına dair hükümler uygulanır.

3. MÜLKİYETİN İNTİKALİ:

Madde 57 - Asıl veya çoğaltılmış nüshalar üzerindeki mülkiyet hakkının devri, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, fikri hakların devrini ihtiva etmez.

Bir güzel sanat eseri üzerinde çoğaltma hakkını haiz olan bir kimseden kalıp ve sair çoğaltma aletlerinin zilyedliğini iktisap eden kimse, aksi kararlaştırılmamışsa, çoğaltma hakkını da iktisap etmiş sayılır.

(Mülga fıkra: 03/03/2001 - 4630/36. md.)

VII - CAYMA HAKKI:

Madde 58 - Mali bir hak veya ruhsat iktisap eden kimse, kararlaştırılan süre içinde ve eğer bir süre tayin edilmemişse icabı hale göre münasip bir zaman içinde hak ve salahiyetlerden gereği gibi faydalanmaz ve bu yüzden eser sahibinin menfaatleri esaslı surette ihlal edilirse eser sahibi sözleşmeden cayabilir.

Cayma hakkını kullanmak istiyen eser sahibi sözleşmedeki hakların kullanılması için noter vasıtasiyle diğer tarafa münasip bir mehil vermeye mecburdur. Hakkın kullanılması, iktisap eden kimse için imkansız olur veya tarafından reddedilir yahut bir mehil verilmesi halinde eser sahibinin menfaatleri esaslı surette tehlikeye düşmekte ise mehil tayinine lüzum yoktur.

Verilen mehil neticesiz geçerse veya mehil tayinine lüzum yoksa noter vasıtasiyle yapılacak ihbar ile cayma tamam olur. Cayma ihbarının tebliğinden itibaren 4 hafta geçtikten sonra caymaya karşı itiraz davası açılamaz.

İktisap edenin mali hakkı kullanmamakta kusuru yoksa veya eser sahibinin kusuru daha ağır ise hakkaniyet gerektiği hallerde iktisap eden, münasip bir tazminat istiyebilir.

Cayma hakkından önceden vazgeçme caiz olmadığı gibi bu hakkın dermeyanını iki yıldan fazla bir süre için meneden takyitler de hükümsüzdür.

VIII- HAKKIN ESER SAHİBİNE AVDETİ:

Madde 59 - Eser sahibi veya mirasçıları mali bir hakkı muayyen bir gaye zımmında yahut muayyen bir süre için devretmişlerse gayenin ortadan kalkması veya sürenin geçmesiyle ilgili hak, sahibine avdet eder. Bu hüküm, başkasına devrine sözleşme ile müsaade edilmemiş olan mali bir hakkı iktisap eden kimsenin ölümü yahut iflası halinde cari değildir; meğer ki, işin mahiyeti icabı, hakkın kullanılması, iktisap edenin şahsına bağlı bulunsun.

Muayyen bir gaye zımmında veya muayyen bir süre için verilen ruhsatlar birinci fıkrada sayılan hallerde son bulur.

B VAZGEÇME:

Madde 60 - Eser sahibi yahut mirasçıları, kendilerine kanunen tanınan mali haklardan, önceden vakı tasarruflarını ihlal etmemek şartiyle, bir resmi senet tanzimi ve bu hususun Resmi Gazete'de ilanı suretiyle vazgeçebilirler.

Vazgeçme, ilan tarihinden başlıyarak koruma süresinin bitmesi halindeki hukuki neticeleri doğurur.

C HACİZ VE REHİN:

I - CAİZ OLMIYAN HALLER:

Madde 61 - İcra ve İflas Kanununun 24 ve 30 uncu maddelerinin hükümleri mahfuz kalmak şartiyle:

1. Eser sahibinin veya mirasçılardan birinin mülkiyeti altında bulunan henüz alenileşmemiş bir eserin müsvedde veya asılları;

2. Sinema eserleri hariç olmak üzere birinci bentte zikredilen eserler üzerindeki mali haklar;

3. Eser sahibinin, mali haklara dair hukuki muamelelerden doğan paradan gayrı alacakları;

Kanuni veya akdi bir rehin hakkının, cebri icranın veya hapis hakkının konusu olamaz.

II- CAİZ OLAN HALLER:

Madde 62 - Aşağıdaki hükümler dairesinde:

1. Alenileşmiş bir eserin müsveddesi veya aslı;

2. Yayımlanmış bir eserin çoğaltılmış nüshaları;

3. Eser sahibinin korunmaya layık olan manevi menfaatlerini ihlal etmemek şartiyle alenileşmiş bir eser üzerindeki mali hakları;

4. Eser sahibinin mali haklara dair hukuki muamelelerden doğan para alacakları;

Kanuni veya akdi bir rehin hakkının, cebri icranın yahut hapis hakkının konusunu teşkil edebilir.

Birinci fıkrada sayılan konulara dair rehin sözleşmesinin muteber olması için yazılı şekilde yapılması lazımdır. Sözleşmede rehin olarak verilenler ayrı ayrı gösterilmelidir.

Güzel sanat eserlerine ait kalıplar ve sair çoğaltma vasıtaları, birinci fıkranın üçüncü bendinde yazılı mali haklar üzerinde cebri icra tatbikı için lüzumlu görüldüğü nispette zilyed olan kimselerden geçici olarak alınabilir.

Mimarlık eserleri hariç olmak üzere güzel sanat eserlerinin asılları ve eser sahibine yahut mirasçılarına ait musiki, ilim ve edebiyat eserlerinin müsveddeleri, birinci fıkranın üçüncü bendinde yazılı mali haklar üzerinde cebri icra tatbikı için lüzumlu görüldüğü nispette zilyed olan kimselerden geçici olarak alınabilir.

Ç MİRAS:

I - GENEL OLARAK:

Madde 63 - Bu Kanunun tanıdığı mali haklar miras yolu ile intikal eder.

Mali haklar üzerinde ölüme bağlı tasarruflar yapılması caizdir.

II - MÜŞTEREK ESER SAHİPLERİNDEN BİRİNİN ÖLÜMÜ:

Madde 64 - Eseri birlikte vücuda getirenlerden biri, eserin tamamlanmasından yahut alenileşmesinden önce ölürse hissesi, diğerleri arasında taksime uğrar. Bunlar, ölenin mirasçılarına münasip bir bedel ödemekle mükelleftirler. Miktar üzerinde uzlaşamazlarsa bunu mahkeme tayin eder.

Eseri birlikte vücuda getirenlerden biri eserin alenileşmesinden sonra ölürse diğerleri, ölenin mirasçılariyle birliği devam ettirip ettirmemekte serbesttirler.

Devama karar vermeleri halinde, sağ kalan eser sahipleri mirasçılardan birliğe karşı haklarının kullanılması hususunda bir temsilci tayinini talep edebilirler.

Devama karar verilmediği takdirde birinci fıkra hükümleri uygulanır.

III - MİRASÇILARIN BİRDEN FAZLA OLUŞU:

Madde 65 - Eser sahibinin terekesinde bu kanunun tanıdığı mali haklar mevcut olupta Medeni Kanunun 581 inci maddesi uyarınca bir temsilci tayin edilmişse, temsilci, bu haklar üzerinde yapacağı muameleler için mirasçıların kararını almaya mecburdur.

BEŞİNCİ BÖLÜM: HUKUK VE CEZA DAVALARI

A HUKUK DAVALARI:

I - TECAVÜZÜN REF’İ DAVASI:

1. GENEL OLARAK:

Madde 66 - Manevi ve mali hakları tecavüze uğrıyan kimse tecavüz edene karşı tecavüzün ref'ini dava edebilir.

Tecavüz, hizmetlerini ifa ettikleri sırada bir işletmenin temsilcisi veya müstahdemleri tarafından yapılmışsa işletme sahibi hakkında da dava açılabilir.

Tecavüz edenin veya ikinci fıkrada yazılı kimselerin kusuru şart değildir.

Mahkeme, eser sahibinin manevi ve mali haklarını, tecavüzün şümulünu, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını ve tecavüzün ref'i halinde tecavüz edenin düçar olması muhtemel zararları takdir ederek halin icabına göre tecavüzün ref'i için lüzumlu göreceği tedbirlerin tatbikına karar verir.

(Ek fıkra: 07/06/1995 - 4110/19 md.) Eser sahibi, ikamet ettiği yerde de tecavüzün ref'i ve men davası açabilir.

2. MANEVİ HAKLARA TECAVÜZ HALİNDE:

Madde 67 - Henüz alenileşmemiş bir eser, sahibinin rızası olmaksızın veya arzusuna aykırı olarak umuma arzedildiği takdirde tecavüzün ref'i davası, ancak umuma arz keyfiyetinin çoğaltılmış nüshaların yayımlanması suretiyle vakı olması halinde açılabilir. Aynı hüküm, esere, sahibinin arzusuna aykırı olarak adının konulduğu hallerde de caridir.

Eser üzerinde sahibinin adı hiç konulmamış veya yanlış konulmuş yahut konulan ad iltibasa meydan verecek mahiyette olupta eser sahibi 15 inci maddede zikredilen tesbit davasından başka tecavüzün ref'ini talep etmişse, tecavüz eden gerek aslına, gerek tedavülde bulunan çoğaltılmış nüshalar üzerine eser sahibinin adını derç etmeye mecburdur. Masrafı tecavüz edene ait olmak üzere, hükmün en fazla 3 gazetede ilanı talep edilebilir.

32, 33, 34, 35, 36, 39 ve 40 ıncı maddelerde sayılan hallerde yanlış veya kifayetsiz kaynak tasrih edilmiş veyahut hiç kaynak gösterilmemişse ikinci fıkra hükmü uygulanır.

Eser haksız olarak değiştirilmiş ise hak sahibi aşağıdaki taleplerde bulunabilir:

1. Eser sahibi, eserin değiştirilmiş şekilde çoğaltılmasının, yayım ve temsilinin, radyo ile yayımının menedilmesini ve tecavüz edenin, tedavülde bulunan çoğaltılmış nüshalardaki değişiklikleri düzeltmesini veya bunların eski haline getirilmesini talep edebilir. Değişiklik, eserin, gazete, dergi veya radyo ile yayımı sırasında yapılmışsa eser sahibi, masrafı tecavüz edene ait olmak üzere, eseri değiştirilmiş şekilde yayımlamış olan bütün gazete, dergi ve radyo idarelerinden değişikliğin ilan yolu ile düzeltilmesini talep edebilir;

2. (Değişik bent: 07/06/1995 - 4110/20 md.) Güzel sanat eserlerinde eser sahibi asıldaki değişikliğin kendisi tarafından yapılmadığını veya eserdeki adının kaldırılmasını yahut değiştirilmesini talep edebilir. Eski halin iadesi mümkün ise değişikliğin izalesi ammenin veya malikin menfaatlerini esaslı surette haleldar etmiyorsa eser sahibi eseri eski hale getirebilir.

3. MALİ HAKLARA TECAVÜZ HALİNDE:

Madde 68 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/21 md.;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./137.mad)

Eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltan, çoğaltılmış nüshaları yayan, temsil eden veya hertürlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletenlerden, izni alınmamış hak sahipleri sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını isteyebilir.

İzinsiz çoğaltılan kopyalar satışa çıkarılmamışsa hak sahibi çoğaltılmış kopyaların, çoğaltmaya yarayan film, kalıp ve benzeri araçların imhasını veya üretim maliyet fiyatını geçmeyecek uygun bir bedel karşılığında kendisine verilmesini ya da sözleşme olması durumunda isteyebileceği miktarın üç kat fazlasını talep edebilir. Bu husus, izinsiz çoğaltanın hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

İzinsiz çoğaltılan kopyalar satışa çıkarılmışsa hak sahibi, tecavüz edenin elinde bulunan nüshalar hakkında ikinci fıkradaki şıklardan birini kullanabilir.

İkinci ve üçüncü fıkraların eser sahibinden başka hak sahiplerince uygulanabilmesi için eser sahibinin bu Kanunun 52 nci maddesine uygun yazılı çoğaltma izni aranır.

Hak sahiplerinden biri, ikinci ve üçüncü fıkralar uyarınca talepte bulunduklarında Ceza Muhakemesi Kanununun el koymaya ilişkin hükümleri delil elde etmek amacı dışında uygulanmaz.

Bedel talebinde bulunan kişi, tecavüz edene karşı onunla bir sözleşme yapmış olması halinde haiz olabileceği bütün hak ve yetkileri ileri sürebilir.

II - TECAVÜZÜN MEN’İ DAVASI:

Madde 69 - Mali veya manevi haklarında tecavüz tehlikesine maruz kalan eser sahibi muhtemel tecavüzün önlenmesini dava edebilir. Vakı olan tecavüzün devam veya tekrarı muhtemel görülen hallerde de aynı hüküm caridir.

66 ncı maddenin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarının hükümleri burada da uygulanır.

III - TAZMİNAT DAVASI:

Madde 70 - (Değişik fıkra: 07/06/1995 - 4110/22 md.) Manevi hakları haleldar edilen kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat ödenmesi için dava açabilir. Mahkeme, bu para yerine veya bunlara ek olarak başka bir manevi tazminat şekline de hükmedebilir.

Mali hakları haleldar edilen kimse, tecavüz edenin kusuru varsa haksız fiillere mütaallik hükümler dairesinde tazminat talep edebilir.

Birinci ve ikinci fıkralardaki hallerde, tecavüze uğrıyan kimse tazminattan başka temin edilen karın kendisine verilmesini de istiyebilir. Bu halde 68 inci madde uyarınca talep edilen bedel indirilir.

B CEZA DAVALARI:

I - SUÇLAR:

1. MANEVİ, MALİ VEYA BAĞLANTILI HAKLARA TECAVÜZ

Madde 71 - (Değişik madde: 01/11/1983 - 2936/11 md.;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./138.mad)

Bu Kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek:

1. Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayan, ticarî amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran ya da depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

2. Başkasına ait esere, kendi eseri olarak ad koyan kişi altı aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezasıyla cezalandırılır. Bu fiilin dağıtmak veya yayımlamak suretiyle işlenmesi hâlinde, hapis cezasının üst sınırı beş yıl olup, adlî para cezasına hükmolunamaz.

3. Bir eserden kaynak göstermeksizin iktibasta bulunan kişi altı aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezasıyla cezalandırılır.

4. Hak sahibi kişilerin izni olmaksızın, alenileşmemiş bir eserin muhtevası hakkında kamuya açıklamada bulunan kişi, altı aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

5. Bir eserle ilgili olarak yetersiz, yanlış veya aldatıcı mahiyette kaynak gösteren kişi, altı aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

6. Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı, tanınmış bir başkasının adını kullanarak çoğaltan, dağıtan, yayan veya yayımlayan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Bu Kanunun ek 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında bahsi geçen fiilleri yetkisiz olarak işleyenler ile bu Kanunda tanınmış hakları ihlâl etmeye devam eden bilgi içerik sağlayıcılar hakkında, fiilleri daha ağır cezayı gerektiren bir suç oluşturmadığı takdirde, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

Hukuka aykırı olarak üretilmiş, işlenmiş, çoğaltılmış, dağıtılmış veya yayımlanmış bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı satışa arz eden, satan veya satın alan kişi, kovuşturma evresinden önce bunları kimden temin ettiğini bildirerek yakalanmalarını sağladığı takdirde, hakkında verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi ceza vermekten de vazgeçilebilir.

2. KORUYUCU PROGRAMLARI ETKİSİZ KILMAYA YÖNELİK HAZIRLIK HAREKETLERİ

Madde 72 - (Değişik madde:03/03/2004-5101/18.mad;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./139.mad) *1*

Bir bilgisayar programının hukuka aykırı olarak çoğaltılmasının önüne geçmek amacıyla oluşturulmuş ilave programları etkisiz kılmaya yönelik program veya teknik donanımları üreten, satışa arz eden, satan veya kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran kişi altı aydan iki yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.

3. DİĞER SUÇLAR:

Madde 73 - (Değişik madde:03/03/2004-5101/19.mad;Mülga madde: 23/01/2008-5728 S.K./578.mad) *1*

II - FAİL:

Madde 74 - (Mülga madde: 23/01/2008-5728 S.K./578.mad)

II- SORUŞTURMA VE KOVUŞTURMA

Madde 75 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/29. md.;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./140.mad)

71 ve 72 nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikâyete bağlıdır. Yapılan şikâyetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikâyet süresi içinde Cumhuriyet başsavcılığına verilmemesi hâlinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.

Bu Kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikâyete bağlı suçlar dolayısıyla başta Millî Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve malî hak sahibi kişiler şikâyet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler.

Şikâyet üzerine Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır.

C ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER:

I - GÖREV VE İSPAT:

Madde 76- (Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./141.mad)

Bu Kanunun düzenlediği hukukî ilişkilerden doğan davalarda, dava konusunun miktarına ve Kanunda gösterilen cezaya bakılmaksızın, görevli mahkeme Adalet Bakanlığı tarafından kurulacak ihtisas mahkemeleridir. İhtisas mahkemeleri kurulup yargılama faaliyetlerine başlayıncaya kadar, asliye hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendireceği ve bu mahkemelerin yargı çevreleri Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir.

Bu Kanun kapsamında açılacak hukuk davalarında mahkeme, davacının iddianın doğruluğu hakkında kuvvetli kanaat oluşturmaya yeter miktar delil sunması hâlinde, korunmakta olan eserler, fonogramlar, icralar, filmler ve yayınları kullananların, bu Kanunda öngörülen izin ve yetkileri aldıklarına dair belgeleri veya tüm yararlanılan eser, fonogram, icra, film ve yayınların listelerini sunmasını isteyebilir. Belirtilen belge veya listelerin sunulamaması tüm eser, fonogram, icra, film ve yayınların haksız kullanılmakta olduğuna karine teşkil eder.

II - İHTİYATİ TEDBİRLER VE GÜMRÜKLERDE GEÇİCİ OLARAK EL KOYMA:

Madde 77 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/31. md.;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./142.mad)

Esaslı bir zararın veya ani bir tehlikenin yahut emrivakilerin önlenmesi için veya diğer her hangi bir sebepten dolayı zaruri ve bu hususta ileri sürülen iddialar kuvvetle muhtemel görülürse hukuk mahkemesi, bu Kanunla tanınmış olan hakları ihlal veya tehdide maruz kalanların ya da meslek birliklerinin talebi üzerine, davanın açılmasından önce veya sonra diğer tarafa bir işin yapılmasını veya yapılmamasını, işin yapıldığı yerin kapatılmasını veya açılmasını emredebileceği gibi, bir eserin çoğaltılmış nüshalarının veya hasren onu imale yarıyan kalıp ve buna benzer sair çoğaltma vasıtalarının ihtiyati tedbir yolu ile muhafaza altına alınmasına karar verebilir. Kararda, emre muhalefetin İcra ve İflas Kanununun 343 üncü maddesindeki cezai neticeleri doğuracağı açıklanır.

Haklara tecavüz oluşturulması ihtimali hâlinde yaptırım gerektiren nüshaların ithalat veya ihracatı sırasında, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 57 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Bu nüshalara gümrük idareleri tarafından el konulmasına ilişkin işlemler Gümrük Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine göre yürütülür.

III - HÜKMÜN İLANI:

Madde 78 - 67 nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı halden maada, haklı olan taraf, muhik bir sebep veya menfaati varsa, masrafı diğer tarafa ait olmak üzere, kesinleşmiş olan kararın gazete veya buna benzer vasıtalarla tamamen veya hulasa olarak ilan edilmesini talep etmek hakkını haizdir.

İlanın şekil ve muhtevası kararda tesbit edilir.

İlan hakkı, hükmün kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde kullanılmazsa düşer.

IV - ZABIT, MÜSADERE VE İMHA:

Madde 79 - (Mülga madde: 23/01/2008-5728 S.K./578.mad)

ALTINCI BÖLÜM : ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER

A ESER SAHİBİNİN HAKLARI İLE BAĞLANTILI HAKLAR VE TECAVÜZÜN ÖNLENMESİ:

I - ESER SAHİBİNİN HAKLARI İLE BAĞLANTILI HAKLAR:

Madde 80 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/32. md.)

Eser sahibinin hakları ile bağlantılı haklar şunlardır:

1. Eser sahibinin haklarına komşu haklar:

Eser sahibinin manevi ve mali haklarına zarar vermemek kaydıyla ve eser sahibinin izniyle bir eseri özgün bir biçimde yorumlayan, tanıtan, anlatan, söyleyen, çalan ve çeşitli biçimlerde icra eden sanatçıların, bir icra ürünü olan veya sair sesleri ilk defa tespit eden fonogram yapımcıları ile radyo-televizyon kuruluşlarının aşağıda belirtilen komşu hakları vardır.

A) İcracı sanatçılar aşağıda belirtilen haklara sahiptir:

(1) İcracı sanatçılar, mali haklardan bağımsız olarak ve bu hakları devretmelerinden sonra dahi, tespit edilmiş icraları ile ilgili olarak uygulama şartlarının gerektirdiği durumlar hariç, icralarının sahibi olarak tanıtılmalarını ve icralarının kendi itibarlarını zedeleyebilecek şekilde tahrif edilmesi ve bozulmasının önlenmesini talep etme hakkına sahiptirler.

(2) Bir eseri, sahibinin izniyle özgün bir biçimde yorumlayan icracı sanatçı, bu icranın tespit edilmesine, bu tespitin çoğaltılmasına, satılmasına, dağıtılmasına, kiralanmasına ve ödünç verilmesine, işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletimine ve yeniden iletimine ve temsiline izin verme veya yasaklama hususunda münhasıran hak sahibidir.

(3) İcracı sanatçı, yurt içinde henüz satışa çıkmamış veya başka yollarla dağıtılmamış tespit edilmiş icralarının, aslı veya çoğaltılmış nüshalarının satış yoluyla veya diğer yollarla dağıtılması hususunda izin verme veya yasaklama hakkına sahiptir.

(4) İcracı sanatçı, tespit edilmiş icrasının veya çoğaltılmış nüshalarının telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtımına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda icrasına ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına sahiptir. Umuma iletim yoluyla, icraların dağıtım ve sunulması icracı sanatçının yayma hakkını ihlal etmez.

(5) İcracı sanatçılar bu haklarını uygun bir bedel karşılığında sözleşme ile yapımcıya devredebilirler.

(6) İcranın, bir orkestra, koro veya tiyatro grubu tarafından gerçekleştirilmesi halinde, orkestra veya koroda yalnız şefin, tiyatro grubunda ise yalnız yönetmenin izni yeterlidir.

(7) Bir müteşebbisin girişimi ile ve bir sözleşmeye dayanılarak gerçekleştirilen icralar için müteşebbisin de izninin alınması gereklidir.

B) Bir icra ürünü olan veya sair sesleri ilk defa tespit eden fonogram yapımcıları eser sahibinden ve icracı sanatçıdan mali hakları kullanma yetkisini devraldıktan sonra aşağıda belirtilen haklara sahiptir.

(1) Eser sahibinin ve icracı sanatçının izni ile yapılan tespitin, doğrudan veya dolaylı olarak çoğaltılması, dağıtılması, satılması, kiralanması ve kamuya ödünç verilmesi hususlarında izin verme veya yasaklama hakları münhasıran fonogram yapımcısına aittir. Yapımcılar tespitlerinin işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletimine ve yeniden iletimine izin verme hususunda münhasıran hak sahibidir.

(2) Fonogram yapımcısı, yurt içinde henüz satışa çıkmamış veya başka yollarla dağıtılmamış tespitlerinin aslının veya çoğaltılmış nüshalarının satış yoluyla veya diğer yollarla dağıtılması hususunda izin verme ve yasaklama hakkına sahiptir.

(3) Fonogram yapımcısı, icraların tespitlerinin telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtılmasına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda tespitlerine ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına sahiptir. Umuma iletim yoluyla tespitlerin dağıtım ve sunulması yapımcının yayma hakkını ihlal etmez.

C) (Değişik alt bend:03/03/2004 - 5101/23.mad) *1* Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

(1) Yayınlarının tespit edilmesine, diğer yayın kuruluşlarınca eş zamanlı iletimine, gecikmeli iletimine, yeniden iletimine, uydu veya kablo ile dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(2) Özel kullanımlar hariç olmak üzere, yayınlarının herhangi bir teknik veya yöntemle, doğrudan veya dolaylı bir şekilde çoğaltılmasına ve dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(3) Yayınlarının umuma açık mahallerde iletiminin sağlanmasına izin verme veya yasaklama,

(4) Tespit edilmiş yayınlarının, gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda yayınlarına ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin verme,

(5) Haberleşme uyduları üzerindeki veya kendilerine yöneltilmiş olan yayın sinyallerinin diğer bir yayın kuruluşu veya kablo operatörü veya diğer üçüncü kişiler tarafından umuma iletilmesi ve şifreli yayınlarının çözülmesine ilişkin izin verme veya yasaklama,

Hususlarında münhasıran hak sahibidirler.

2. Filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcısı, eser sahibinden ve icracı sanatçıdan mali hakları kullanma yetkisini devraldıktan sonra aşağıda belirtilen haklara sahiptir.

(1) Eser sahibinin ve icracı sanatçının izni ile yapılan tespitin, doğrudan veya dolaylı olarak çoğaltılması, dağıtılması, satılması, kiralanması ve kamuya ödünç verilmesi hususlarında izin verme veya yasaklama hakları münhasıran film yapımcısına aittir. Yapımcılar tespitlerinin işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletimine ve yeniden iletimine izin verme hususunda münhasıran hak sahibidir.

(2) Film yapımcısı, yurt içinde henüz satışa çıkmamış veya başka yollarla dağıtılmamış film tespitlerinin aslının veya çoğaltılmış nüshalarının satış yoluyla veya diğer yollarla dağıtılması hususunda izin verme ve yasaklama hakkına sahiptir.

(3) Film yapımcısı, film tespitlerinin telli veya telsiz araçlarla satışı veya diğer biçimlerde umuma dağıtılmasına veya sunulmasına ve gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda tespitlerine ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin vermek veya yasaklamak hakkına sahiptir. Umuma iletim yoluyla tespitlerin dağıtım ve sunulması yapımcının yayma hakkını ihlal etmez.

Fonogramlara tespit edilmiş icraların ve filmlerin, her ne suretle olursa olsun umuma iletilmesi halinde, bunları kullananlar, eser sahiplerinin yanısıra, icracı sanatçılara ve yapımcılara veya ilgili alan meslek birliklerine de bu kullanımlara ilişkin uygun bir bedeli ödemekle yükümlüdürler.

Bir sinema eserinde, olağan şekilde adı bulunan gerçek veya tüzel kişi aksine bir kanıt bulunmadıkça filmin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcı olarak kabul edilir.

Sinema eserlerinin birlikte sahipleri filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıya mali haklarını devrettikten sonra, sözleşmelerinde aksine veya özel bir hüküm bulunmadığı takdirde filmin dublajına veya alt yazı yazılmasına itiraz edemezler.

Müzik eseri sahibi, filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcı ile yaptığı sözleşmedeki hükümler saklı olmak kaydıyla eserini yayımlama ve icra hakkını muhafaza eder.

Komşu hak sahipleri ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren yapımcıların verdikleri izinlerin yazılı olması zorunludur.

Aşağıda belirtilen hallerde komşu hak sahibi ile film yapımcısının yazılı izni gerekli değildir:

1. Fikir ve sanat eserlerinin kamu düzeni, eğitim-öğretim, bilimsel araştırma veya haber amacıyla ve kazanç amacı güdülmeksizin icra edilmesi ve kamuya arzı.

2. Fikir ve sanat eserleri ile radyo-televizyon programlarının yayınlanma ve kar amacı güdülmeksizin şahsen kullanmaya mahsus çoğaltılması.

3. Radyo-televizyon kuruluşlarının kendi olanaklarıyla kendi yayınları için yaptıkları kısa süreli geçici tespitler.

4. Bu Kanunun 30 uncu, 32 nci, 34 üncü, 35 inci, 43 üncü, 46 ncı ve 47 nci maddelerinde belirtilen haller.

Bu uygulama, hak sahibinin meşru menfaatlerine haklı bir sebep dışında zarar veremez veya eserden normal yararlanmaya aykırı olamaz.

Eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı haklara sahip olanlar da eser sahipleri gibi Tecavüzün Ref'i, Tecavüzün Men'i ve Tazminat Davası haklarından faydalanırlar.

(Değişik fıkra:03/03/2004 - 5101/23.mad;Mülga fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./578.mad) *2*

II - HAKLARA TECAVÜZÜN ÖNLENMESİ:

Madde 81 - (Değişik madde:03/03/2004 - 5101/24.mad;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./143.mad) *1*

Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur. Ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunludur. Bandroller, Bakanlıkça bastırılır ve satılır. Bakanlıkça belirlenen satış fiyatı üzerinden meslek birlikleri aracılığı ile de bandrol satışı yapılabilir.

Bandrol alınabilmesi için, bandrol talebinde bulunanın yasal hak sahibi olduğunu beyan eden bir taahhütnameyi doldurması zorunludur. Bakanlıkça tespit edilen diğer evrak ve belgelerle birlikte başvuru yapılır. Bakanlık, bu başvuru üzerine başka bir işleme gerek kalmaksızın on iş günü içinde bandrol vermek mecburiyetindedir. Beyana müstenit yapılan bu işlemlerden Bakanlık sorumlu tutulamaz.

Bandrol yapıştırılması zorunlu nüshaların tespit edilmesi ve çoğaltılmasına ilişkin materyalleri üreten veya bu materyallerin dolum ve çoğaltımını yapan yerler, bu maddede belirtilen taahhütnamenin bir kopyasını almak, saklamak ve istendiğinde yetkili makamlara ibraz etmekle yükümlüdür.

Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Bakanlık ile mülkî idare amirleri bandrollenmesi zorunlu olan nüshaların ve süreli olmayan yayınların, bandrollü olup olmadıklarını her zaman denetleyebilir. Gerekli görüldüğünde, mülkî idare amirleri re'sen veya Bakanlığın talebi ile bu denetimi gerçekleştirmek üzere illerde denetim komisyonu oluşturabilir. İhtiyaç hâlinde, bu komisyonlarda Bakanlık ve ilgili alan meslek birlikleri temsilcileri de görev alabilirler.

Bu denetimler sırasında bu Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde 75 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılır.

Bu Kanun kapsamında korunan, yasal olarak çoğaltılmış, bandrollü nüshaların da yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde satışı yasaktır. Bu yasağa aykırı hareket edenler, Kabahatler Kanununun 38 inci maddesinin birinci fıkrasına göre cezalandırılır.

Bu maddede belirtilen hususların uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlık tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.

Sahte bandrol üreten, satışa arz eden, satan, dağıtan, satın alan, kabul eden veya kullanan kişi üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Bir eserle ilgili olarak usulüne uygun biçimde temin edilmiş bandrolleri başka bir eser üzerinde tatbik eden kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve binbeşyüz güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Yetkisi olmadığı hâlde, hileli davranışlarla bandrol temin eden kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.

Yetkisi olmayan kişilere bandrol temin eden kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi hâlinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır.

Bu Kanunda tanımlanan suçların bir tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, ilgili tüzel kişi hakkında Türk Ceza Kanununun tüzel kişilere özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.

III. ESER SAHİBİNİN HAKLARI İLE BAĞLANTILI HAKLARIN KAPSAMI VE SÜRESİ:

Madde 82 - (Değişik madde: 07/06/1995 - 4110/28 md.)

Bu Kanunun icracı sanatçılarla ilgili hükümleri;

1. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan,

2. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmamakla birlikte; İcraları, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde gerçekleştirilen, bu Kanun hükümlerinin uygulandığı fonogramlara veya ilk film tespitlerine(1) dahil edilen ve bir fonograma veya bir filme(2) tespit edilmemiş ancak bu Kanun hükümlerinin uygulandığı radyotelevizyon yayınlarıyla yayınlanan,

İcracı sanatçılara uygulanır.

Bu Kanunun fonogramlar ve ilk film tespitleri(3) ile ilgili hükümleri;

1. Yapımcıları Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan veya(4)

2. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde bulunan,

fonogramlara ve filmlere(5) uygulanır.

Bu Kanunun radyotelevizyon yayınlarıyla ilgili hükümleri;

1. Merkezleri Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde olan veya(6)

2. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içindeki yansıtıcı ile yayınlanan, Radyotelevizyon programlarına uygulanır.

Bu Kanunun bağlantılı haklarla(7) ilgili hükümleri, Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu bir uluslararası andlaşma hükümlerine göre korunan icracı sanatçılara, yapımcılara ve radyotelevizyon kuruluşlarına da uygulanır.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/34. md.) (8) İcracı sanatçıların hakları, icranın ilk tespitinin yapıldığı tarihten başlayarak, yetmiş yıl devam eder. İcra tespit edilmemiş ise bu süre icranın ilk aleniyet kazanmasıyla başlar.

(Değişik fıkra: 03/03/2001 - 4630/34. md.) (8) Yapımcıların hakları, ilk tespitin yapıldığı tarihten başlayarak yetmiş yıl devam eder.

Radyotelevizyon kuruluşlarının hakları, programın ilk yayınlandığı tarihten başlayarak 70 yıl devam eder.

B HAKSIZ REKABET:

I - AD VE ALAMETLER:

Madde 83 - Bir eserin ad ve alametleri ile çoğaltılmış nüshaların şekilleri, iltibasa meydan verebilecek surette diğer bir eserde veya çoğaltılmış nüshalarında kullanılamaz.

1 inci fıkra hükmü umumen kullanılan ve ayırt edici bir vasfı bulunmıyan ad, alamet ve dış şekiller hakkında uygulanmaz.

Bu maddenin uygulanması kanunun 1 inci, 2 nci ve 3 üncü bölümlerindeki şartların tahakkukuna bağlı değildir.

Basın Kanununun 14 üncü maddesinin mevkute adları hakkındaki hükmü mahfuzdur.

Tecavüz eden tacir olmasa bile, birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında haksız rekabete mütaallik hükümler uygulanır.

II - İŞARET, RESİM VE SES:

Madde 84 - Bir işareti, resim veya sesi, bunları nakle yarıyan bir alet üzerine tesbit eden veya ticari maksatlarla haklı olarak çoğaltan yahut yayan kimse, aynı işaretin, resmin veya sesin 3 üncü bir kişi tarafından aynı vasıtadan faydalanılmak suretiyle çoğaltılmasını veya yayımlanmasını menedebilir.

Tevacüz eden tacir olmasa bile birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında haksız rekabete mütaallik hükümler uygulanır.

Eser mahiyetinde olmıyan her nevi fotoğraflar, benzer usullerle tesbit edilen resimler ve sinema mahsulleri hakkında da bu madde hükmü uygulanır.

C MEKTUPLAR:

Madde 85 - Eser mahiyetinde olmasa bile, mektup, hatıra ve buna benzer yazılar yazanların ve bunlar ölmüş ise 19 uncu maddenin birinci fıkrasında yazılı kimselerin muvafakati olmadan yayınlanamaz. Meğer ki, yazanın ölümünden itibaren on yıl geçmiş bulunsun.

Mektuplar birinci fıkradaki şartlardan başka muhatap veya muhatap ölmüş ise 19 uncu maddenin birinci fıkrasında yazılı kimselerin muvafakati olmadan yayımlanamaz; meğer ki, muhatabın ölümünden itibaren 10 yıl geçmiş bulunsun.

(Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./144.mad) Yukarıdaki hükümlere aykırı hareket edenler hakkında Borçlar Kanununun 49 uncu maddesi ve Türk Ceza Kanununun 132, 134, 139 ve 140 ıncı maddeleri hükümleri uygulanır.

(Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./144.mad) Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yayımın caiz olduğu hâllerde de 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 24 üncü maddesi hükmü saklıdır.

D RESİM VE PORTRELER:

I - GENEL OLARAK:

Madde 86 - Eser mahiyetinde olmasalar bile, resim ve portreler tasvir edilenin, tasvir edilen ölmüşse 19 uncu maddenin birinci fıkrasında sayılanların muvafakati olmadan tasvir edilenin ölümünden 10 yıl geçmedikçe, teşhir veya diğer suretlerle umuma arzedilemez.

Birinci fıkradaki muvafakatin alınması:

1. Memleketin siyasi ve içtimai hayatında rol oynıyan kimselerin resimleri;

2. Tasvir edilen kimselerin iştirak ettiği geçit resmi veya resmi tören yahut genel toplantıları gösteren resimler;

3. Günlük hadiselere mütaallik resimlerle radyo ve filim haberleri; için şart değildir.

(Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./145.mad) Birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında Borçlar Kanununun 49 uncu maddesi ile koşulları varsa, Türk Ceza Kanununun 134, 139 ve 140 ıncı maddeleri hükümleri uygulanır.

(Değişik fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./145.mad) Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yayımın caiz olduğu hâllerde de Türk Medenî Kanununun 24 üncü maddesi hükmü saklıdır.

II- İSTİSNALAR:

Madde 87 - Aksi kararlaştırılmamış ise, bir kimsenin sipariş üzerine yapılan resim veya portresinden, sipariş veren veya tasvir edilen ve yahut bunların mirasçıları fotoğraf aldırtabilir.

Bu hüküm baskı usulü ile yapılan portre ve resimler hakkında cari değildir. Şu kadar ki, bu suretle vücuda getirilen resim ve portrelerin birinci fıkrada sayılanlar için tedariki mümkün olmaz veya nispeten büyük güçlüğu mucip olursa bunların da fotoğrafları aldırılabilir.

E KANUNLAR İHTİLAFI:

Madde 88 - (Mülga fıkra: 27/11/2007-5718 S.K./64.mad)

EK MADDELER

Ek Madde 1 - Bu Kanuna göre çıkarılacak tüzük ve yönetmelikler 6 ay içinde hazırlanır ve Resmi Gazetede yayımlanır.

Ek Madde 2 - (Değişik madde: 03/03/2001 - 4630/35. md.)

Bu Kanunla sağlanan koruma, bu madde ile getirilen değişikliğin yürürlüğe girdiği sırada;

1. T.C. vatandaşı eser sahipleri ve eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı hak sahipleri tarafından üretilmiş Türkiye'de mevcut bütün eserlere, tespit edilmiş icralara ve fonogramlara,

2. Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelere ve anlaşmalara taraf diğer ülkelerde üretilmiş ve bu ülkelerde koruma süresi dolmadığı için kamuya mal olmamış yabancı eserlere, tespit edilmiş icralara ve fonogramlara,

Uygulanır.

Birinci fıkranın uygulanması sonucu koruma kapsamına alınan eserlerin, tespit edilmiş icraların ve fonogramların yasal kopyalarının mülkiyetini elinde bulunduran kişiler, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden altı aylık sürenin sonuna kadar yazılı bir izne gerek kalmaksızın bu kopyaları satabilir veya elden çıkarabilir.

Bununla birlikte, eserler, tespit edilmiş icralar ve fonogramlara ilişkin olmak üzere bu Kanun çerçevesinde eser sahipleri ve diğer hak sahiplerine sağlanan hakların kullanılması eser veya bağlantılı hak sahiplerinin iznine tabidir.

Bu Kanunun sinema eseri sahipliği ile ilgili hükümleri, 4110 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 12/06/1995 tarihinden sonra yapımına başlanan sinema eserlerine uygulanır.

Ek Madde 3 - (Ek madde: 07/06/1995 - 4110/30 md.)

Komşu Haklara ilişkin uygulamalar hakkındaki esaslar, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içerisinde çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

Ek Madde 4 - (Ek madde: 03/03/2001 - 4630/37. md.)

Eser ve eser sahibi ile, eser üzerindeki haklardan herhangi birinin sahibi veya eserin kullanımına ilişkin süreler ve şartlar ile ilgili olarak eser nüshaları üzerinde bulunan veya eserin topluma sunulması sırasında görülen bilgiler ve bu bilgileri temsil eden sayılar veya kodlar yetkisiz olarak ortadan kaldırılamaz veya değiştirilemez. Bilgileri ve bu bilgileri temsil eden sayıları veya kodları yetkisiz olarak değiştirilen veya ortadan kaldırılan eserlerin asılları veya kopyaları dağıtılamaz, dağıtılmak üzere ithal edilemez, yayınlanamaz veya topluma iletilemez.

Yukarıdaki fıkra hükümleri fonogramlar ve fonogramlarda tespit edilmiş icralar bakımından da uygulanır.

(Değişik fıkra:03/03/2004 - 5101/25.mad) *1* Dijital iletim de dahil olmak üzere işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla servis ve bilgi içerik sağlayıcılar tarafından eser sahipleri ile bağlantılı hak sahiplerinin bu Kanunda tanınmış haklarının ihlâli halinde, hak sahiplerinin başvuruları üzerine ihlâle konu eserler içerikten çıkarılır. Bunun için hakları haleldar olan gerçek veya tüzel kişi öncelikle bilgi içerik sağlayıcısına başvurarak üç gün içinde ihlâlin durdurulmasını ister. İhlâlin devamı halinde bu defa, Cumhuriyet savcısına yapılan başvuru üzerine, üç gün içinde servis sağlayıcıdan ihlâle devam eden bilgi içerik sağlayıcısına verilen hizmetin durdurulması istenir. İhlâlin durdurulması halinde bilgi içerik sağlayıcısına yeniden servis sağlanır. Servis sağlayıcılar, bilgi içerik sağlayıcılarının isimlerini gösterir listeyi her ayın ilk iş günü Bakanlığa bildirir. Servis sağlayıcılar ile bilgi içerik sağlayıcıları, Bakanlıkça istendiği takdirde her türlü bilgi ve belgeyi vermekle yükümlüdür. Bu maddede belirtilen hususların uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlık tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

(Değişik fıkra:03/03/2004 - 5101/25.mad;Mülga fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./578.mad) *1*

Ek Madde 5 - (Ek madde: 03/03/2001 - 4630/38. md.)

Bu Kanun kapsamında korunan çoğaltılmış fikir ve sanat eserleri kültür mirasının korunması ve devam ettirilmesi amacıyla Kültür Bakanlığı tarafından derlenir.

Fikir ve sanat eserlerini çoğaltan eser veya hak sahibi gerçek veya tüzel kişilerin, çoğaltılan eser nüshalarından çoğaltımından itibaren bir ay içinde en az beş nüshayı derlenmek üzere vermeleri zorunludur.

Derlenecek eserler, bu eserleri verecekler ve sorumlulukları, derleme işlemlerini yürütecek birimler, derlenecek nüshaların sayısı, verileceği kuruluşlar, derlemeyle ilgili diğer işlemlere ilişkin usul ve esaslar Kültür Bakanlığı tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

(Mülga bend:03/03/2004 - 5101/28.mad) *1*

Ek Madde 6 - (Ek madde: 03/03/2001 - 4630/39. md.)

Bu Kanunda geçen "Kültür ve Turizm" ibareleri "Kültür" olarak değiştirilmiştir.

Ek Madde 7 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/26.mad ; Değişik madde: 14/07/2004 - 5217 S.K./17.mad) *1* *2*

Bu Kanunun;

a) 13 üncü maddesi uyarınca alınacak kayıt ve tescil ücretleri,

b) 41 inci maddesi uyarınca alınacak uzlaştırma komisyonu başvuru ücretleri,

c) 81 inci maddesi uyarınca tahsil edilecek bandrol ücretleri,

Kültür ve Turizm Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılır ve bütçeye gelir kaydedilir. Bandrol yaptırılması için gerekli ödenek Bakanlık bütçesine konulur.

41 inci madde uyarınca kurulacak komisyonlarda görev yapan komisyon üyelerine, yılda on toplantı gününden fazla olmamak üzere her toplantı günü için (2000) gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutar üzerinden toplantı ücreti Bakanlık bütçesinden ödenir.

Ek Madde 8 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/26.mad)

Bir veri tabanının içeriğinin oluşturulmasına, doğrulanmasına veya sunumuna nitelik ve nicelik açısından esaslı bir nispet dahilinde yatırım yapan veri tabanı yapımcısı, ayrıca, veri tabanının içeriğinin önemli bir kısmının veya tamamının;

a) Herhangi bir araç ile herhangi bir şekilde sürekli veya geçici olarak başka bir ortama aktarılması,

b) Herhangi bir yolla dağıtılması, satılması, kiralanması veya topluma iletilmesi,

Hususlarında bu Kanunda sayılan istisnalar ile kamu güvenliği, idarî ve yargı işlemlerinin gerektirdiği istisnalar dışında izin vermek veya yasaklamak hakkına sahiptir.

Veri tabanı yapımcısına sağlanan koruma aleniyet tarihinden itibaren onbeş yıldır.

Veri tabanının içeriğinde esaslı bir değişiklik meydana getiren ve yeni bir yatırım gerektiren, nitelik ve nicelik açısından yapılan her türlü ekleme, çıkarma veya değişiklik sonucu bu yeni yatırımdan doğan veri tabanı kendi koruma koşullarına hak kazanır.

Bu maddede tanınmış hakları ihlâl edenler hakkında bu Kanunun 72 nci maddesinin (3) numaralı bendi hükümleri uygulanır.

Ek Madde 9 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/26.mad)

Bakanlıkça, fikrî mülkiyet haklarının takibi ve korunmasını sağlamak amacıyla ve soruşturma ve kovuşturmalarda kullanılmak üzere, bu Kanunda bahsi geçen meslek birlikleri, umuma açık mahaller, radyo-televizyon kuruluşları ile fikir ve sanat eserlerinin tespit edilmesi ve çoğaltılmasına ilişkin materyalleri üreten ve/veya bu materyallerin dolum, çoğaltım ve satışını yapan veya herhangi bir şekilde yayan yerlerin dahil olduğu ortak bir veri tabanı oluşturulur.

Gerekli teknik alt yapı ve donanım, erişim, kullanım, yetkilendirme, veri tabanının oluşturulmasına ilişkin diğer tüm hususlar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.

Ek Madde 10 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/26.mad;Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./146.mad)

Aşağıda belirtilen hâllerde idarî para cezası uygulanır:

1. 44 üncü madde gereğince alınması zorunlu sertifikaları almaksızın faaliyet gösteren kişi mahallî mülkî amir tarafından onbin Türk Lirasından otuzbin Türk Lirasına kadar idarî para cezasıyla cezalandırılır. İlgili tüzel kişi hakkında verilecek idarî para cezasının üst sınırı ellibin Türk Lirasıdır.

2. Ek 5 inci madde hükümlerine aykırı olarak derlenmesi gereken eserleri süresi içinde vermeyen kişi Kültür ve Turizm Bakanlığının telif haklarının korunmasıyla ilgili biriminin amiri tarafından bin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezasıyla cezalandırılır.

Bu madde hükümlerine göre verilen idarî para cezalarından tahsil edilen miktarın yüzde ellisi Kültür ve Turizm Bakanlığının hesabına aktarılır.

Ek Madde 11 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/26.mad)

Ders kitapları dahil, alenileşmiş veya yayımlanmış yazılı ilim ve edebiyat eserlerinin engelliler için üretilmiş bir nüshası yoksa hiçbir ticarî amaç güdülmeksizin bir engellinin kullanımı için kendisi veya üçüncü bir kişi tek nüsha olarak ya da engellilere yönelik hizmet veren eğitim kurumu, vakıf veya dernek gibi kuruluşlar tarafından ihtiyaç kadar kaset, CD, braill alfabesi ve benzeri formatlarda çoğaltılması veya ödünç verilmesi bu Kanunda öngörülen izinler alınmadan gerçekleştirilebilir. Bu nüshalar hiçbir şekilde satılamaz, ticarete konu edilemez ve amacı dışında kullanılamaz ve kullandırılamaz. Ayrıca bu nüshalar üzerinde hak sahipleri ile ilgili bilgilerin bulundurulması ve çoğaltım amacının belirtilmesi zorunludur.

İKRAMİYE

Ek Madde 12 - (Ek Madde: 28/12/2006 - 5571 S.K./3.mad)

Bu Kanunun 81 inci maddesine aykırı olarak çoğaltılan nüsha ve yayınların yakalanması halinde, bu Kanun hükümleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri çerçevesinde suça konu olan materyalleri yakalama işlemine fiilen katılan, önleme, izleme ve soruşturmakla görevli olan denetim komisyonu başkan ve üyelerinden kamu görevlisi olanlara ikramiye ödenir.

Bir denetim faaliyeti çerçevesinde yapılan el koymalar neticesinde denetim komisyonu başkan ve üyelerine verilebilecek ikramiyenin toplam tutarı, ellibin gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçemez. İkramiye tutarı ilgililere eşit olarak paylaştırılır. Bir kişiye ödenecek ikramiyenin yıllık toplam tutarı kırkbin gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçemez.

Ödenecek ikramiyenin yüzde ellisi, nüsha ve yayınlar sahipsiz yakalanmışsa mahkemesince verilecek olan müsadere kararını, sahipli yakalanmış ise kamu davası açılmasını, kalan yüzde ellisi ise müsadereye veya mahkûmiyete ilişkin hükmün kesinleşmesini takip eden bir ay içinde Bakanlık bütçesinin ilgili tertibinden ödenir.

Bu Kanunun 81 inci maddesinin yedinci fıkrası ile satış yapılması yasaklanmış olan yerlerde satılan yasal nüshalara el konulması halinde ikramiye ödenmez.

Bu maddeye göre ödenecek ikramiyelerden herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.

Denetim komisyonlarının oluşumu ve çalışma esasları ile ödenecek ikramiyenin hesabında el konulan materyalin niteliği ve miktarı dikkate alınarak belirlenecek göstergeler ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar İçişleri Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelik ile düzenlenir.

F GEÇİCİ HÜKÜMLER:

I - İNTİKAL HÜKÜMLERİ:

1. GENEL OLARAK:

Geçici Madde 1 - Aşağıdaki maddelerde aksi tayin edilmemiş ise bu kanun hükümleri, yürürlükten önce ilk defa memleket içinde umuma arz yahut sicile kayıt edilmiş eserlere de uygulanır. Eser veya mahsulün 8 Mayıs 1326 tarihli Hakkı Telif Kanunu hükümlerine dahil olup olmaması durumu değiştirmez.

Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce alenileşmiş eserlere mütaallik koruma süreleri bu kanuna göre hesap edilir.

Mevzuat ve sözleşmelerde kullanılan hakkı telif, telif hakları, edebi mülkiyet, güzel sanatlar mülkiyeti ve buna benzer tabirlerden bu kanunun benzer hallerde tanıdığı hak ve salahiyetler anlaşılır.

Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce eser üzerindeki haklar veya bunların kullanılışı tamamen veya kısmen başka birine bırakılmışsa bu kanunla eser sahibine tanınan yeni ve daha geniş hak ve salahiyetler de devredilmiş sayılmaz. Aynı hüküm koruma süresinin eskisine nispetle daha uzun olması haline veya eski kanunun korunmadığı eser ve mahsullere de uygulanır.

2. MÜKTESEP HAKLARIN KORUNMASI:

Geçici Madde 2 - Eski kanundaki süreler daha uzunsa bu kanunun yayımlanmasından önce yayımlanan eserler hakkında o süreler cereyan eder.

Bu Kanunun yayımlanmasından önce bir eserin haklı olarak yapılan bir tercüme veya işlenmesi yayımlanmış ise tercüme eden veya işliyenin eski kanun hükümlerine göre iktisap ettiği hak ve salahiyetlere halel gelmez.

Eski kanun hükümlerine göre caiz olupta bu kanunla menedilen bir tercümenin yayımlanmasına, bu kanunun yürürlüğe girmesi tarihinden evvel başlanılmış bulunursa, yayımlanma tamamlanabilir. Şu kadar ki, bu yayımlanma müddeti bir seneyi geçemez. Aynı hüküm umumi mahallerde temsil edilmek üzere bu nevi temsil müesseselerine teslim edilen tercüme eserler hakkında da tatbik edilir.

Eski kanun hükümlerine göre caiz olupta bu kanunla menedilen bir çoğaltmaya, bu kanunun yayımlanması tarihinde başlanılmış bulunursa çoğaltılma tamamlanabilir ve çoğaltılmış nüshalar yayımlanabilir.

Bu Kanunun yürürlüğe girmesi zamanında mevcut olupta eski kanun hükümlerine göre çoğaltılması caiz olan nüshaların yayımlanmasına devam edilebilir. Aynı hüküm, işaret, resim ve

ses nakline yarıyan aletlerle güzel sanat eserlerinin çoğaltılmasına yarıyan kalıp ve buna benzer vasıtalar hakkında da uygulanır.

Yukarki fıkranın tanıdığı salahiyeti kullanmak istiyen kimse kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren 6 ay içinde bu nüsha ve aletleri salahiyetli makama bildirerek mühürletmeye mecburdur. Gerekirse teferruat bir yönetmelikle tayin olunabilir.

Geçici Madde 3 - (Ek madde: 01/11/1983 - 2936/17 md.)

Meslek birliklerinin ve federasyonunun, ilk genel kurul toplantılarını yapmaları için tüzükte öngörülen üye sayısını tamamlayıp, seçimleri yapılıncaya kadar mecburi organların başkan ve üyeleri Kültür Bakanlığının önerisi üzerine, Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenir.

Geçici Madde 4 - ( Ek madde: 01/11/1983 - 2936/17 md.)

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 43 üncü maddesine göre çıkarılmış olan 15/03/1980 tarih ve 8/423 sayılı Bakanlar Kurulu kararnamesi ve bu kararnameye göre çıkarılacak ücret tarifesi, 15/03/1980 tarihinden geçerli olmak üzere 31/12/1985 tarihine kadar uygulanır.

Bakanlar Kurulu Kararnamesine göre çıkarılacak ücret tarifesi gereğince, yetki belgesiyle meslek birliğine devredilen eserler için ödemeler, hak sahiplerine dağıtılmak üzere ilgili meslek birliğine; diğer hallerde doğrudan mali hak sahiplerine yapılır. Bu ödemeler Türkiye Radyo - Televizyon Kurumunca en geç 31/12/1985 tarihine kadar yerine getirilir.

Meslek birliği, Türkiye Radyo - Televizyon Kurumu tarafından verilen bordro üzerinden kendi hissesini mahsup ederek, bakiyesini kendisine yapılan ödemeyi takip eden iki yıl içinde üyesi olan hak sahiplerine öder.

İki yıl içinde üyelerce talep olunmayan ücretler, 44 üncü maddeye göre Kültür Bakanlığı adına bir milli bankada açılacak özel hesaba yatırılır.

Geçici Madde 5 - (Ek madde: 07/06/1995 - 4110/31 md.)

Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olan meslek birlikleri, tip statülerin yayımından itibaren bir yıl içinde Kültür Bakanlığının gözetiminde, Kanunun ilgili hükümleri ve tip statü ilkeleri doğrultusunda yeni meslek birliklerine dönüştürülürler ve bu süre içinde yapacakları genel kurul toplantısı ile yeni organlarını oluştururlar.

Birinci fıkra hükümlerine uymayan meslek birlikleri, birinci yılın sonunda kendiliğinden dağılmış sayılır.

Geçici Madde 6 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/27.mad)

Bu Kanunun 41 ve 43 üncü maddelerinde tarifelerin belirlenmesi ve sözleşmelerin yapılmasına ilişkin öngörülen usul, bu maddelerde yer alan süreler beklenmeksizin Kanunun yayımı tarihinden itibaren carî yıl esas alınmak suretiyle uygulanır.

Bu Kanunun yayımı tarihinden önce meslek birlikleri ile umuma açık mahaller ve yayın kuruluşları arasında imzalanmış bulunan yayın sözleşmeleri, bütün hükümleri ile bu sözleşmelerde belirtilen sürelerin sonuna kadar geçerlidir.

Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren en geç bir ay içerisinde bu Kanunun 41 ve 43 üncü maddelerinde öngörülen sınıflandırma yapılır. Bu sınıflandırmaya bağlı olarak tarifelerin meslek birlikleri tarafından en geç bir ay içerisinde ilk defa ilân edilmesinden veya duyurulmasından itibaren altı ay içinde izin almak ve sözleşme yapmak üzere meslek birliklerine müracaat eden mahaller ve/veya yayın kuruluşları üçer aylık dönemler için meslek birlikleri tarifesinin 1/4'ünü ödeyerek eser, icra, fonogram, yapım ve yayınları kullanmaya ve/veya iletimini yapmaya en fazla altı ay süreyle devam edebilirler. Bu fıkra hükümleri bu Kanunun 41 ve 43 üncü maddelerinde öngörülen usulün uygulanmasına engel teşkil etmez.

Geçici Madde 7 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/27.mad)

Bu Kanunun yayımı tarihinden önce, illerde oluşturulmuş olan denetim komisyonlarından, 81 inci madde hükümleri çerçevesinde faaliyetlerini sürdürmesine gerek görülmeyenlerin her türlü araç, gereç ve malzemeleri il kültür ve turizm müdürlüklerine devredilir.

Geçici Madde 8 - (Ek madde:03/03/2004 - 5101/27.mad)

Bu Kanunla değiştirilen maddelerde öngörülen yönetmelikler, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde hazırlanılarak yürürlüğe konulur. Ek 9 uncu maddede öngörülen veri tabanı bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde oluşturulur.

II - KALDIRILAN HÜKÜMLER:

Madde 89 - 8 Mayıs 1326 tarihli Hakkı Telif Kanuniyle diğer kanunların bu kanuna aykırı hükümleri kaldırılmıştır.

G SON HÜKÜMLER:

I - KANUNUN YÜRÜRLÜĞE GİRMESİ:

Madde 90 - Bu Kanunun 42 ve 43 üncü maddeleri hükümleri kanunun yayımı tarihinden itibaren, diğer hükümleri 1 Ocak 1952 tarihinde yürürlüğe girer.

II - KANUNUN YÜRÜTÜLMESİNE MEMUR MAKAM:

Madde 91 - Bu Kanunun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

KANUNA İŞLENEMEYEN HÜKÜMLER

14/07/2004 tarih ve 5224 S.K. nun 15. Maddesi

MADDE 15 - Sinema ve müzik eseri yapımcılarına verilecek yapımcı belgeleri ile kayıt ve tescil ve bandrol işlemlerine esas teşkil eden diğer belgeler, 5846 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi hükümlerine göre verilir.

open_in_new افتح ملف PDF

Loi n° 5846 du 7 juin 1995 sur les oeuvres intellectuelles et artistiques (modifiée en dernier lieu par la loi n° 4110 du 7 juin 1995)

Loi sur les œuvres intellectuelles et artistiques

Loi sur les œuvres intellectuelles et artistiques (no 5846 du 5 décembre 1951, modifiée en dernier lieu en 1995)*

TABLE DES MATIÈRES**

Article

Chapitre Ier : Œuvres intellectuelles et artistiques A. Définition 1er

B. Catégories d’œuvres intellectuelles et artistiques I. Œuvres scientifiques et littéraires 2 II. Œuvres musicales 3 III. Œuvres artistiques 4 IV. Œuvres cinématographiques 5

C. Œuvres dérivées 6 D. Œuvres rendues publiques et œuvres publiées 7

Chapitre II : L’auteur A. Définition

I. Généralités 8 II. Pluralité d’auteurs 9 III. Communauté d’auteurs 10

B. Présomption de la qualité d’auteur I. Œuvres sur lesquelles figure le nom de l’auteur 11 II. Œuvres anonymes 12

Chapitre III : Droits intellectuels A. Droits de l’auteur

I. Généralités 13 II. Droit moral

1) Droit de communication au public.................................................... 14 2) Droit au nom..................................................................................... 15 3) Interdiction de modifier l’œuvre....................................................... 16 4) Droits de l’auteur envers le propriétaire d’une œuvre et le titulaire de droits ................................................................................................. 17 5) Exercice du droit moral a) Généralités ........................................................................................ 18 b) Personnes habilitées à exercer le droit moral .................................... 19

III. Droits patrimoniaux 1) Généralités........................................................................................ 20 2) Catégories de droits patrimoniaux a) Droit d’adaptation ............................................................................. 21 b) Droit de reproduction........................................................................ 22 c) Droit de mise en circulation .............................................................. 23 d) Droit de représentation ou d’exécution............................................. 24 e) Droit de radiodiffusion...................................................................... 25 3) Durée de la protection a) Généralités ........................................................................................ 26 b) Durée de la protection....................................................................... 27 c) Durée de la protection pour ce qui est des traductions en turc .......... 28 d) Durée de la protection des œuvres artisanales, des œuvres d’artmineures et des œuvres photographiques et cinématographiques... 29

B. Limitations du droit d’auteur I. Pour des raisons d’ordre public 30 II. Pour des raisons d’intérêt du public

1) Législation et jurisprudence.............................................................. 31

2) Discours............................................................................................ 32 3) Représentations ou exécutions libres ................................................ 33 4) Recueils et anthologies destinés à l’enseignement............................ 34 5) Liberté de citation............................................................................. 35 6) Articles de journaux.......................................................................... 36 7) Entretiens.......................................................................................... 37

III. Pour des raisons d’intérêt privé 1) Usage privé....................................................................................... 38 2) Droit reconnu aux compositeurs ....................................................... 39 3) Reproduction d’œuvres exposées ..................................................... 40 4) Utilisation dans des locaux publics d’enregistrements, de cassettes vidéo et de cassettes audio ..................................................................... 41

IV. Droits du gouvernement 1) Création d’associations professionnelles .......................................... 42 2) Droits de radiodiffusion.................................................................... 43 3) Identification des œuvres intellectuelles et artistiques ...................... 44 4) Droit de suite .................................................................................... 45 6) Expropriation.................................................................................... 46

Chapitre IV : Contrats et transferts A. Transfert entre vifs

I. Premier transfert 48 II. Transfert ultérieur 49 III. Contrats

1) Œuvres futures.................................................................................. 50 2) Droits qui pourraient être conférés dans l’avenir .............................. 51

IV. Forme des contrats 52 V. Garanties

1) Existence du droit ............................................................................. 53 2) Défaut de qualité............................................................................... 54

VI. Règles d’interprétation 1) Portée................................................................................................ 55 2) Licences............................................................................................ 56 3) Transferts du droit de propriété......................................................... 57

VII. Droit de résiliation 58 VIII. Retour du droit à l’auteur 59

B. Renonciation 60 C. Saisie et gage

I. Cas où la saisie et le gage ne sont pas autorisés 61 II. Cas où la saisie et le gage sont autorisés 62

D. Succession I. Généralités 63 II. Décès de l’un des coauteurs d’une œuvre 64 III. Pluralité d’héritiers 65

Chapitre V : Actions civiles et pénales A. Actions civiles

I. Actions en cas d’atteinte au droit d’auteur 1) Généralités........................................................................................ 66 2) Atteinte au droit moral...................................................................... 67 3) Atteinte aux droits patrimoniaux ...................................................... 68

II. Action en cessation 69 III. Action en dommages-intérêts 70

B. Actions pénales 1) Atteinte au droit moral...................................................................... 71 2) Atteinte aux droits patrimoniaux ...................................................... 72 3) Autres infractions ............................................................................. 73

II. Agents de l’infraction 74 III. Poursuites 75

C. Dispositions diverses I. Compétence 76 II. Mesures préventives 77 III. Publication du jugement 78 IV. Saisie, confiscation et destruction 79

Chapitre VI : Dispositions diverses A. Droits voisins et ordonnances

I. Droits voisins 80 II. Ordonnances relatives aux droits intellectuels 81 III. Portée et durée des droits voisins 82

B. Concurrence déloyale I. Titres et marques distinctives 83 II. Signes, sons et images 84

C. Lettres missives 85 D. Images et portraits

I. Généralités 86 II. Exceptions 87

E. Champ d’application de la loi 88 F. Dispositions transitoires

I. Dispositions pour la période transitoire 1) Généralités 2) Protection des droits acquis

II. Dispositions abrogées 89 G. Dispositions finales

I. Entrée en vigueur de la loi 90 II. Autorité chargée de l’application de la loi 91

CHAPITRE PREMIER ŒUVRES INTELLECTUELLES ET ARTISTIQUES

A. Définition

1er. Aux fins de la présente loi, on entend par œuvre toute création intellectuelle ou artistique portant la marque de son auteur et considérée, conformément aux dispositions ci- après, comme une œuvre scientifique, littéraire, musicale, artistique ou cinématographique.

B. Catégories d’œuvres intellectuelles et artistiques

I. ŒUVRES SCIENTIFIQUES ET LITTERAIRES

2. Sont considérées comme des œuvres scientifiques ou littéraires

1. toutes les œuvres verbales, quelle que soit leur forme d’expression, et tous les programmes d’ordinateur sous quelque forme que ce soit, y compris le matériel préparatoire s’il aboutit par la suite à la création d’un programme;

2. toutes les sortes de danse, les œuvres chorégraphiques sous forme écrite, les pantomimes et les œuvres théâtrales similaires sans paroles;

3. toutes les sortes d’œuvres photographiques de nature technique ou scientifique, toutes les sortes de cartes, plans, projets, croquis, dessins, œuvres à trois dimensions ayant

trait à la géographie et à la topographie, toutes les sortes de dessins et projets d’architecture et d’urbanisme, les maquettes d’architecture, les dessins et projets industriels, environnementaux et théâtraux, qui n’ont pas un caractère esthétique.

Ne sont pas considérées comme des œuvres les concepts ou principes sur lesquels est fondé un élément de programme d’ordinateur, y compris ceux qui sont à la base de son interface.

II. ŒUVRES MUSICALES

3. Sont considérées comme des œuvres musicales les compositions musicales avec ou sans paroles.

III. ŒUVRES ARTISTIQUES

4. Sont considérées comme des œuvres artistiques les œuvres ci-après ayant un caractère esthétique :

1. les peintures à l’huile ou les aquarelles, les dessins, les pastels, les gravures, les scripts et les dorures, les œuvres dessinées ou fixées sur le métal, la pierre, le bois ou autre matière par gravure, sculpture, incrustation ornementale ou autre méthode similaire, les calligraphies, les sérigraphies;

2. les sculptures, les reliefs et les objets travaillés;

3. les œuvres d’architecture;

4. les œuvres d’artisanat et les œuvres d’art mineures, les miniatures et les œuvres de décoration, les textiles, les dessins de mode;

5. les œuvres photographiques;

6. les œuvres graphiques;

7. les caricatures;

8. les caractères typographiques.

L’utilisation de croquis, dessins, modèles, projets et autres réalisations semblables en tant que dessins ou modèles industriels ne porte pas préjudice à leur qualité d’œuvres intellectuelles et artistiques.

IV. ŒUVRES CINEMATOGRAPHIQUES

5. Sont considérées comme des œuvres cinématographiques

1. les films cinématographiques;

2. les films de caractère éducatif ou technique ou les films décrivant les nouvelles du jour;

3. toutes les sortes de diapositives ayant un caractère scientifique, technique ou esthétique.

Les œuvres citées ci-dessus sont considérées comme des œuvres cinématographiques même si elles sont fixées sur un autre support que la pellicule ou le verre, à condition qu’elles soient destinées à être projetées sur un écran.

Les films destinés uniquement à transmettre des morceaux de musique, des discours, des conférences et autres ne sont pas considérés comme des œuvres cinématographiques.

C. Œuvres dérivées

6. Sont considérées comme des œuvres dérivées les œuvres intellectuelles et artistiques créées à partir d’une œuvre existante, qui ne sont pas indépendantes de cette dernière. Les principales catégories d’œuvres dérivées sont

1. les traductions;

2. les adaptations de romans, nouvelles, poèmes ou pièces de théâtre sous une forme différente;

3. l’adaptation d’une œuvre musicale, artistique, scientifique ou littéraire en vue de son insertion dans un film ou la transformation d’une œuvre de cette nature en vue de son enregistrement sur un film ou de sa diffusion par la radio ou la télévision;

4. les arrangements musicaux et les synchronisations;

5. la transformation d’œuvres artistiques d’une forme en une autre;

6. la réunion de toutes les œuvres d’un auteur ou de toutes ses œuvres d’un même genre en une collection;

7. la réunion de nombreuses œuvres en anthologies dans un but déterminé et selon un plan particulier;

8. l’arrangement, à la suite de recherches et d’études scientifiques, d’une œuvre non publiée (à l’exclusion des transcriptions ordinaires et des fac-similés qui ne sont pas le résultat de recherches et d’études scientifiques) en vue de sa publication;

9. les annotations, les critiques et les résumés d’une œuvre d’un tiers.

Sont considérées comme des œuvres au titre de la présente loi, les œuvres dérivées portant la marque de la personne qui les a créées,

10. l’adaptation, la mise au point ou toute modification d’un programme d’ordinateur;

11. les bases de données obtenues grâce à la sélection et à la compilation de données et d’éléments dans un but déterminé et selon un plan particulier (cette protection ne s’étend pas aux données et éléments contenus dans la base de données).

D. Œuvres rendues publiques et œuvres publiées

7. Est considérée comme ayant été rendue publique toute œuvre mise à la disposition du public avec le consentement du titulaire du droit.

Une œuvre est considérée comme ayant été publiée lorsque les exemplaires de celle-ci réalisés à partir de l’original sont rendus accessibles au public avec le consentement du titulaire du droit par la vente, la distribution ou toute autre forme de mise à disposition dans le commerce.

Sont réservées les dispositions de l’article 3.2) du Code de la presse no 5680.

CHAPITRE II L’AUTEUR

A. Définition

I. GENERALITES

8. L’auteur d’une œuvre est celui qui l’a créée.

Les droits patrimoniaux sur des œuvres créées par des fonctionnaires, employés ou ouvriers dans l’exercice normal de leurs fonctions appartient à leurs employeurs, sauf convention contraire ou à moins que la nature de l’emploi ne s’y oppose. La présente disposition est aussi applicable aux personnes morales.

Les droits sur une adaptation appartiennent à celui qui a réalisé l’adaptation sans préjudice des droits de l’auteur de l’œuvre originale.

Le producteur ou l’éditeur d’une œuvre ne peut exercer ses droits patrimoniaux qu’aux termes d’un contrat qui doit être conclu avec l’auteur.

Dans le cas d’œuvres cinématographiques, le réalisateur, le compositeur de la musique originale et le scénariste sont considérés comme coauteurs. Les coauteurs d’une œuvre peuvent céder leurs droits patrimoniaux au producteur sur la base d’un contrat conclu avec lui et percevoir en contrepartie une rémunération équitable.

Une fois qu’ils ont cédé leurs droits patrimoniaux, les coauteurs d’une œuvre cinématographique ne peuvent interdire la reproduction, la distribution, la représentation ou exécution publique ou la communication au public, la transmission par câble, la radiodiffusion ou toute autre communication sans fil de l’œuvre, son sous-titrage ou son doublage, sauf stipulation contraire dans le contrat.

II. PLURALITE D’AUTEURS

9. Lorsqu’une œuvre créée par plusieurs personnes peut être divisée en parties distinctes, chacune de ces personnes est considérée comme l’auteur de la partie qu’elle a créée.

Sauf disposition contractuelle contraire, chacune des personnes qui a contribué à la création d’une œuvre collective peut demander aux autres de contribuer à la modification ou à la publication de l’œuvre intégrale. Si l’une d’elles refuse de participer sans raison valable, une autorisation peut être accordée par le tribunal. La même disposition est applicable j l’exercice des droits patrimoniaux.

III. COMMUNAUTE D’AUTEURS

10. Lorsqu’une œuvre créée par plusieurs personnes constitue un ensemble indivisible, la communauté de ces personnes est considérée comme l’auteur.

Les règles ordinaires de la propriété indivise sont applicables à cette communauté. Si l’un des auteurs refuse, sans motif valable, de donner son consentement pour un acte commun, le tribunal peut accorder cette autorisation. Chacun des coauteurs peut agir indépendamment s’il est porté atteinte aux droits de la communauté.

Les services techniques ou l’assistance fournis pour régler des questions de détail en ce qui concerne la création d’une œuvre ne sont pas considérés comme un critère permettant de faire partie de cette communauté.

B. Présomption de la qualité d’auteur

I. ŒUVRES SUR LESQUELLES FIGURE LE NOM DE L’AUTEUR

11. La personne dont le nom ou le pseudonyme connu est indiqué comme étant celui de l’auteur sur les exemplaires publiés d’une œuvre ou sur l’original d’une œuvre artistique est considérée, jusqu’à preuve du contraire, comme l’auteur de cette œuvre.

La personne habituellement présentée comme l’auteur de la manière usuelle lors de conférences ou de représentations ou exécutions données dans des lieux publics ou diffusées par la radio et la télévision est considérée comme l’auteur de l’œuvre en question, à moins qu’une autre personne ne soit présumée en être l’auteur en vertu du premier alinéa.

II. ŒUVRES ANONYMES

12. Lorsque le nom de l’auteur d’une œuvre publiée n’est pas divulgué conformément à l’article 11, les droits et prérogatives de l’auteur sont exercés par l’éditeur, en son propre nom ou, si le nom de l’éditeur n’est pas connu, par la personne qui reproduit l’œuvre.

Lorsque l’auteur est considéré comme inconnu en vertu du deuxième alinéa de l’article 11, ces prérogatives sont exercées par la personne qui donne la conférence ou par celle grâce à laquelle la représentation ou exécution a lieu.

Les dispositions régissant les mandats sont applicables aux relations entre les personnes habilitées en vertu du présent article et les titulaires de droits, sauf stipulation contractuelle contraire.

CHAPITRE III DROITS INTELLECTUELS

A. Droits de l’auteur

I. GENERALITES

13. Les droits patrimoniaux et le droit moral des auteurs sur leurs œuvres intellectuelles et artistiques sont protégés conformément aux dispositions de la présente loi.

Les droits et prérogatives conférés aux auteurs s’étendent j l’œuvre entière et à chacune de ses parties.

II. DROIT MORAL

1) Droit de communication au public

14. L’auteur d’une œuvre jouit du droit exclusif de décider si celle-ci doit ou non être communiquée au public et de fixer la date et le mode de cette communication.

L’auteur jouit du droit exclusif de divulguer le contenu d’une œuvre dont l’ensemble ou une partie essentielle n’a pas été rendu public ou dont les principaux éléments n’ont pas été mis à la disposition du public de quelque manière que ce soit.

Si le mode de communication ou de publication d’une œuvre porte atteinte à l’honneur ou à la réputation de l’auteur, celui-ci peut interdire la communication ou la publication de l’œuvre originale ou d’une adaptation de celle-ci, indépendamment de toute autorisation préalablement accordée. La renonciation à ce droit par contrat est nulle et non avenue. Est réservé le droit de la partie adverse d’intenter une action en dommages-intérêts.

2) Droit au nom

15. L’auteur a le droit exclusif de décider si une œuvre doit être communiquée au public ou publiée sous son vrai nom, sous un pseudonyme ou de façon anonyme.

Le nom ou la marque de l’auteur doit être clairement indiqué d’une manière convenue ou usuelle sur les reproductions d’une œuvre artistique ainsi que sur l’original et les reproductions d’une adaptation et il doit être clairement indiqué si l’œuvre produite est une copie ou une adaptation.

En cas de litige concernant l’identité de la personne qui a créé l’œuvre ou si une autre personne prétend être l’auteur de l’œuvre, l’auteur véritable peut engager une action en reconnaissance de ses droits.

Dans le cas d’œuvres d’architecture, le nom de l’auteur doit être inscrit, sur demande écrite de celui-ci, de manière indélébile sur une partie visible de l’œuvre à l’aide du matériel que l’auteur estime adéquat.

3) Interdiction de modifier l’œuvre

16. Une œuvre ou le nom de son auteur ne peut faire l’objet d’aucune suppression, adjonction ou autre modification sans le consentement de celui-ci.

Quiconque adapte, communique au public, reproduit, publie, représente ou exécute ou présente de toute autre façon une œuvre d’une manière qui est autorisée par la loi ou par l’auteur peut apporter les modifications raisonnables que nécessite la technique d’adaptation, de reproduction, de représentation ou exécution ou de publication sans autorisation spéciale de l’auteur. L’auteur conserve le droit d’interdire toute modification portant atteinte à la nature de son œuvre ou à son honneur et à sa réputation, même s’il a donné son accord inconditionnel. La renonciation par contrat à ce droit est nulle et non avenue.

4) Droits de l’auteur envers le propriétaire d’une œuvre et le titulaire de droits

17. Le titulaire des droits de reproduction et d’adaptation peut demander au propriétaire de l’œuvre de lui accorder le droit d’utiliser celle-ci dans les limites nécessaires à l’exercice de ces droits. Il ne peut toutefois exiger que l’œuvre lui soit remise.

Le propriétaire de l’original d’une œuvre peut en disposer dans les limites prévues par le contrat qu’il a conclu avec l’auteur à condition qu’il ne mutile ni ne détruise l’œuvre ou ne porte pas préjudice aux intérêts légitimes de l’auteur.

Si un exemplaire d’une œuvre est unique et original, l’auteur peut demander qu’il soit rendu accessible afin d’être utilisé dans une exposition rétrospective couvrant toutes les phases de sa création, pourvu que les précautions nécessaires soient prises pour que l’exemplaire soit par la suite rendu.

5) Exercice du droit moral

a) Généralités

18. Même après expiration de ses droits patrimoniaux, un auteur peut exercer les droits qui lui sont reconnus en vertu des articles 14, 15 et 16 sa vie durant, dans le cas d’une personne physique, et pendant son existence, dans le cas d’une personne morale. Les mineurs et les personnes sous tutelle qui ont la capacité de discernement n’ont pas besoin de l’autorisation de leur représentant légal pour exercer ces droits.

b) Personnes habilitées à exercer le droit moral

19. Si un auteur n’a pas prévu la manière dont doivent être exercés les droits qui lui ont été reconnus au premier alinéa des articles 14 et 15 ou n’a confié à personne d’autre le soin de les exercer, après sa mort ces droits sont exercés par son exécuteur testamentaire ou, si aucun exécuteur testamentaire n’a été désigné, successivement par son conjoint survivant, ses enfants, ses légataires, ses parents, ses frères et soeurs.

Après le décès de l’auteur, les personnes mentionnées à l’alinéa précédent peuvent exercer en leur propre nom les droits reconnus à l’auteur dans le troisième alinéa des articles 14, 15 et 16 pendant la durée des droits patrimoniaux et, en tout état de cause, pendant une période de 50 ans à compter de la date du décès de l’auteur.

Si l’auteur ou les titulaires de droits visés aux premier et deuxième alinéas n’exercent pas leurs droits, celui qui acquiert auprès de l’auteur ou de son ayant cause un droit patrimonial peut, à condition de prouver l’existence d’un intérêt légitime, exercer en son propre nom les droits reconnus à l’auteur dans le troisième alinéa des articles 14, 15 et 16.

Lorsque plusieurs personnes sont titulaires de ces droits et qu’elles ne parviennent pas à s’entendre sur une ligne de conduite, le tribunal règle le litige dans le cadre d’une procédure en référé, en se fondant sur les intentions présumées de l’auteur.

S’il n’existe aucun titulaire de droits en vertu de l’article 18 ou des alinéas précédents ou s’il existe des titulaires mais que ceux-ci n’exercent pas leurs droits ou si la période fixée au deuxième alinéa a expiré, le Ministère de la culture peut exercer en son propre nom les droits reconnus à l’auteur aux termes des dispositions du troisième alinéa des articles 14, 15 et 16 s’il considère que l’exercice de ces droits est important pour la culture nationale.

III. DROITS PATRIMONIAUX

1) Généralités

20. L’auteur jouit du droit exclusif d’exploiter de quelque manière que ce soit une œuvre qui n’a pas encore été rendue publique. Le droit exclusif conféré à l’auteur d’exploiter une œuvre qui a été rendue publique s’entend exclusivement des droits reconnus en tant que droits patrimoniaux par la présente loi. Les droits patrimoniaux sont distincts les uns des autres. L’exercice d’un droit n’a aucune incidence sur l’exercice des autres droits.

Lorsque l’auteur est membre d’une association professionnelle, ses droits patrimoniaux sont exercés par l’association et les redevances sont perçues, les recettes réparties et les œuvres gérées conformément à ce qui est stipulé dans l’acte d’habilitation.

Les principes et les règles concernant l’acte d’habilitation sont déterminés par un règlement promulgué par le Ministère de la culture.

Sauf dans les cas où l’adaptation est libre, le titulaire de droits sur une adaptation ne peut exercer les droits patrimoniaux qui lui sont conférés à ce titre que dans la mesure où l’auteur de l’œuvre originale le permet.

2) Catégories de droits patrimoniaux

a) Droit d’adaptation

21. L’auteur jouit du droit exclusif d’exploiter son œuvre en l’adaptant.

b) Droit de reproduction

22. L’auteur jouit du droit exclusif d’exploiter son œuvre en reproduisant l’original ou une adaptation, en tout ou en partie.

La réalisation d’un deuxième exemplaire d’une œuvre originale, l’enregistrement d’une œuvre sur un support permettant la transmission et la reproduction de signes, de sons et d’images, ou sur un autre support connu ou futur, ou l’enregistrement de sons et de compositions musicales, ainsi que l’application de plans, projets et croquis d’œuvres d’architecture sont considérés comme des reproductions. La même disposition est applicable aux gravures ou aux moulages.

Le droit de reproduction couvre aussi le chargement, l’affichage, le passage en machine, la transmission et le stockage d’un programme d’ordinateur lorsque ces actes nécessitent la reproduction provisoire du programme.

c) Droit de mise en circulation

23. L’auteur jouit du droit exclusif d’exploiter une œuvre en la mettant en circulation, en la louant ou en la mettant en vente ou bien en mettant à disposition de quelque manière que ce soit dans le commerce des exemplaires obtenus en reproduisant l’original ou une adaptation. Lorsque des exemplaires reproduits à l’étranger sont importés, l’auteur reste titulaire du droit de mise en circulation et d’exploitation de l’œuvre. Le droit exclusif d’interdire l’importation d’exemplaires contrefaits reproduits sans son autorisation appartient à l’auteur.

Si la première vente ou mise en circulation dans le commerce d’exemplaires particuliers d’une œuvre résulte du fait que le titulaire utilise son droit de mise en circulation sur le territoire en cédant des droits patrimoniaux, la mise en circulation ultérieure de ces exemplaires sous forme de revente ou de location ne porte pas atteinte au droit de mise en circulation conféré à l’auteur à condition que le droit de location et le droit de prêt public soient garantis.

d) Droit de représentation ou d’exécution

24. L’auteur jouit du droit exclusif de représenter ou d’exécuter son œuvre en récitant, jouant, dansant ou montrant l’original ou une adaptation dans des locaux publics, en direct ou au moyen de supports permettant la transmission de signes, de sons ou d’images.

L’auteur a également le droit de transmettre la représentation ou l’exécution du lieu où elle est donnée en direct à un autre lieu à l’aide de quelque moyen technique que ce soit.

Le droit de représentation ou d’exécution ne peut être exercé par une autre personne physique ou morale sans l’autorisation écrite de l’auteur ou, si l’auteur est membre d’une association professionnelle, l’autorisation de cette association conformément aux droits

énoncés dans l’acte d’habilitation. Sont toutefois réservées les dispositions des articles 33 et 34.

e) Droit de radiodiffusion

25. L’auteur jouit du droit exclusif d’exploiter une œuvre en diffusant l’original ou une adaptation par la radio ou par des moyens techniques semblables permettant la transmission de signes, de sons ou d’images, y compris la rediffusion de ces œuvres par fil ou sans fil à partir d’un autre organisme de radiodiffusion, ou la représentation ou l’exécution de ces œuvres dans des locaux publics à l’aide de haut-parleurs ou de moyens techniques similaires permettant la transmission de signes, de sons ou d’images.

3) Durée de la protection

a) Généralités

26. Les droits patrimoniaux conférés aux auteurs sont limités dans le temps. À l’exception des cas prévus aux articles 46 et 47, chacun peut exploiter les droits patrimoniaux conférés à l’auteur après l’expiration de la durée de la protection.

Les durées de protection applicables à l’original ou aux adaptations d’une œuvre sont indépendantes les unes des autres.

La présente disposition est également applicable aux œuvres visées au premier alinéa de l’article 9. La durée de la protection ne commence à courir qu’à compter de la date à laquelle l’œuvre a été rendue publique.

S’agissant des œuvres publiées par fascicules, la date de publication du dernier fascicule est considérée comme la date à laquelle l’œuvre a été rendue publique. En ce qui concerne les œuvres composées de plusieurs volumes qui se suivent, publiés par intervalles, et les œuvres telles que les bulletins, magazines, périodiques et annuaires, la date à laquelle chaque volume ou chaque numéro est publié est considérée comme la date de publication.

La durée de la protection qui commence à courir le jour où l’œuvre a été rendue publique est calculée à compter du premier jour de l’année qui suit celle au cours de laquelle l’œuvre a été rendue publique pour la première fois ou est réputée l’avoir été aux termes du quatrième alinéa.

La durée de la protection qui commence à courir le jour du décès de l’auteur est calculée à compter du premier jour de l’année qui suit celle du décès de l’auteur. Dans les cas visés au premier alinéa de l’article 10, la durée de la protection commence à courir le jour du décès du dernier coauteur survivant.

b) Durée de la protection

27. La durée de la protection comprend la vie de l’auteur et 70 ans après sa mort. Dans le cas des œuvres qui ont été rendues publiques pour la première fois après le décès de l’auteur, la durée de la protection est de 70 ans après sa mort.

Dans les cas visés au premier alinéa de l’article 12, la durée de la protection est de 70 ans à compter de la date à laquelle l’œuvre a été rendue publique, à moins que l’auteur ne divulgue son véritable nom avant l’expiration de cette période.

Si le titulaire de droits sur l’œuvre originale est une personne morale, la durée de la protection est de 70 ans à compter de la date à laquelle l’œuvre a été rendue publique.

c) Durée de la protection pour ce qui est des traductions en turc

28. Si une œuvre scientifique ou littéraire qui a été publiée pour la première fois dans une autre langue que le turc n’a pas été traduite ni publiée en turc par l’auteur ou par une autre personne, avec son autorisation, au cours d’une période de 70 ans à compter de la date de la publication de l’original, l’œuvre peut être librement traduite en turc à l’expiration de cette période.

d) Durée de la protection des œuvres artisanales, des œuvres d’art mineures et des œuvres photographiques et cinématographiques

29. La durée de la protection des œuvres artisanales, des œuvres d’art mineures et des œuvres photographiques et cinématographiques est de 70 ans à compter de la date à laquelle l’œuvre a été rendue publique.

B. Limitations du droit d’auteur

I. POUR DES RAISONS D’ORDRE PUBLIC

30. Les droits conférés aux auteurs n’empêchent pas qu’une œuvre soit utilisée comme preuve devant les tribunaux ou autres autorités ou soit l’objet de poursuites pénales. Des photographies peuvent, sans le consentement de l’auteur, être reproduites et publiées sous quelque forme que ce soit par les autorités ou sur leur ordre pour des raisons d’ordre public ou pour des motifs judiciaires.

Sont réservées les règles générales relatives à l’ordre public qui interdisent la mise en circulation par n’importe quel moyen d’une œuvre dans le commerce, sa représentation ou son exécution ou son exploitation sous n’importe quelle forme ou l’assujettissement de ces actes à une autorisation ou à des contrôles.

II. POUR DES RAISONS D’INTERET DU PUBLIC

1) Législation et jurisprudence

31. Est licite la reproduction, la diffusion, l’adaptation ou l’utilisation de toute autre manière des lois, décrets, règlements, notifications, circulaires et décisions de justice qui ont été officiellement publiés ou promulgués.

2) Discours

32. Est licite la reproduction, la récitation publique ou la diffusion par la radio ou par tout autre moyen, dans un but informatif, de discours et d’allocutions prononcés à l’Assemblée nationale ou dans d’autres assemblées et réunions officielles, devant les tribunaux ou lors de réunions publiques.

À moins que la nature de l’événement ou de la situation l’exige, les noms des orateurs n’ont pas besoin d’être cités.

Le droit de reproduire ou de publier des discours et des allocutions à des fins autres que celle mentionnée au premier alinéa appartient aux auteurs de ces discours et allocutions.

3) Représentations ou exécutions libres

33. Les œuvres publiées peuvent être librement représentées ou exécutées en public à condition que la représentation ou l’exécution soit donnée dans un but non lucratif et uniquement à des fins d’enseignement.

La présente disposition est également applicable aux représentations ou exécutions dont les bénéfices nets sont intégralement consacrés à des fins caritatives.

Toutefois, le nom de l’auteur et le titre de l’œuvre doivent être cités de la manière usuelle.

4) Recueils et anthologies destinés à l’enseignement

34. Il est licite de reproduire, dans les limites que justifie l’utilisation d’œuvres protégées à des fins d’enseignement, des extraits d’œuvres musicales, scientifiques et littéraires publiées et des parties d’œuvres d’art exposées dans des lieux publics afin de créer des recueils et anthologies réunissant des contributions d’auteurs différents et clairement destinées à l’enseignement. Les œuvres visées au point 3 de l’article 2 et aux points 1 et 5 de l’article 4 ne peuvent être utilisées que pour illustrer le contenu du recueil ou de l’anthologie. Toutefois, il ne peut être fait usage de cette faculté d’une façon qui puisse causer un préjudice injustifié aux intérêts légitimes du titulaire du droit ou porter atteinte à l’exploitation normale de l’œuvre.

Le premier alinéa est également applicable aux radiodiffusions scolaires réalisées exclusivement pour les écoles et approuvées par le Ministère de l’éducation.

Dans tous ces cas, le titre de l’œuvre et le nom de l’auteur doivent être cités de la manière usuelle.

5) Liberté de citation

35. Il est licite

1. de citer dans une œuvre scientifique ou littéraire indépendante quelques phrases ou passages d’une œuvre déjà publiée;

2. d’utiliser certains éléments d’une œuvre musicale publiée tels que thèmes, passages ou idées, dans une œuvre musicale indépendante;

3. de reproduire dans une œuvre scientifique des œuvres artistiques qui ont été rendues publiques et d’autres œuvres publiées dans la mesure où cette reproduction a pour objectif d’expliquer le texte;

4. pendant une conférence, de projeter ou montrer par d’autres moyens des œuvres artistiques qui ont été rendues publiques, afin d’expliquer le sujet traité.

Le fait qu’une citation a été utilisée doit être clairement indiqué. Dans les œuvres scientifiques, il est nécessaire de mentionner non seulement le titre de l’œuvre et le nom de son auteur, mais aussi le passage dont la citation est tirée.

6) Articles de journaux

36. Sous réserve des dispositions de l’article 15 du Code de la presse, les nouvelles du jour et les informations communiquées au public par la presse ou la radio peuvent être librement citées.

Si le droit de citer des articles ou chroniques sur des questions d’actualité relevant du domaine social, politique ou économique publiés dans des journaux ou des revues n’a pas été expressément réservé, ceux-ci peuvent être librement cités tels quels ou sous une forme différente dans d’autres journaux ou périodiques et peuvent être diffusés par la radio ou par tout autre moyen. Même dans le cas où le droit de citation est réservé, il est licite de reproduire ces articles et chroniques sous la forme de revues de presse, en les résumant, ou de les diffuser par la radio ou de toute autre manière.

Dans tous ces cas, il doit être fait mention du nom, du numéro et de la date du journal ou du périodique ou du nom de l’agence et de toute autre source d’où proviennent les citations, ainsi que du nom, du pseudonyme ou de la marque de l’auteur des articles.

7) Entretiens

37. Il est licite d’enregistrer sur des supports permettant la transmission de signes, de sons ou d’images des passages d’œuvres intellectuelles ou artistiques portant sur des événements d’actualité, à condition que l’enregistrement soit réalisé dans le cadre d’un entretien. La reproduction, la diffusion, la représentation ou l’exécution et la radiodiffusion de passages cités de cette manière sont licites.

Il est licite de radiodiffuser des passages d’œuvres scientifiques ou littéraires qui ont été rendues publiques à condition de ne pas dépasser le cadre d’un entretien.

III. POUR DES RAISONS D’INTERET PRIVE

1) Usage privé

38. Il est licite de reproduire des œuvres intellectuelles ou artistiques pour un usage privé excluant toute publication ou exploitation dans un but lucratif. Toutefois, cette reproduction ne doit pas causer un préjudice injustifié aux intérêts légitimes des titulaires de droits ni porter atteinte à l’exploitation normale d’une œuvre.

Chacun peut adapter des œuvres musicales, scientifiques ou littéraires ou en autoriser l’adaptation pourvu que les conditions énoncées au premier alinéa soient remplies.

Sauf dispositions contractuelles spécifiques, la reproduction et l’adaptation d’un programme d’ordinateur sont licites lorsque ces actes sont nécessaires pour permettre à l’acquéreur légitime d’utiliser le programme d’une manière conforme à sa destination, y compris pour corriger des erreurs.

Le chargement, le passage en machine et la correction des erreurs d’un programme d’ordinateur par une personne qui l’a légalement acquis ne peuvent être interdits par contrat. Une personne ayant le droit d’utiliser le programme d’ordinateur ne peut être empêchée par contrat d’en faire une copie de sauvegarde dans la mesure où celle-ci est nécessaire pour garantir cette utilisation.

Toute personne qui a acquis le droit d’utiliser un programme d’ordinateur peut observer, analyser ou tester le fonctionnement du programme afin de déterminer les idées et les principes qui sont à la base de n’importe quel élément du programme, lorsqu’elle effectue toute opération de chargement, d’affichage, de passage en machine, de transmission ou de stockage du programme d’ordinateur qu’elle est en droit d’effectuer.

Lorsque la reproduction du code ou la traduction de la forme de ce code au sens de la reproduction et de l’adaptation du programme d’ordinateur est indispensable pour obtenir les informations nécessaires à l’interopérabilité d’un programme d’ordinateur créé de façon

indépendante avec d’autres programmes, l’accomplissement de ces actes est licite, sous réserve que les conditions suivantes soient réunies :

1. ces actes sont accomplis par le preneur de licence ou par une autre personne jouissant du droit d’utiliser une copie du programme ou pour leur compte par une personne habilitée à cette fin;

2. les informations nécessaires à l’interopérabilité ne sont pas accessibles aux personnes visées au point 1;

3. ces actes sont limités aux parties du programme nécessaires à cette interopérabilité.

Les dispositions de l’alinéa précédent ne peuvent justifier que les informations obtenues en vertu de son application

1. soient utilisées à des fins autres que la réalisation de l’interopératibilé du programme d’ordinateur créé de façon indépendante;

2. soient communiquées à des tiers, sauf si cela s’avère nécessaire à l’interopérabilité du programme d’ordinateur créé de façon indépendante;

3. soient utilisées pour la mise au point, la production ou la commercialisation d’un programme d’ordinateur dont l’expression est fondamentalement similaire ou pour tout autre acte portant atteinte au droit d’auteur.

Les dispositions des sixième et septième alinéas ne peuvent être interprétées de telle façon que leur promulgation porte atteinte à l’exploitation normale du programme d’ordinateur ou cause un préjudice injustifié aux intérêts légitimes du titulaire du droit.

2) Droit reconnu aux compositeurs

39. Une œuvre littéraire ne peut être utilisée dans une œuvre musicale qu’avec l’autorisation écrite de son auteur.

Lorsque des paroles, livrets ou œuvres similaires sont utilisés dans une œuvre musicale, les titulaires de droits et autres parties intéressées doivent pouvoir examiner l’autorisation écrite de l’auteur à chaque étape avant l’enregistrement, la reproduction ou la mise en circulation dans le commerce de l’œuvre de collaboration.

Il est licite de reproduire et diffuser gratuitement des paroles en les faisant figurer sur un support d’enregistrement sonore ou en les imprimant en vue de les faire figurer sur un support de cette nature. Toute personne qui fait usage de cette faculté est tenue d’indiquer le titre de l’œuvre littéraire et le nom de son auteur.

3) Reproduction d’œuvres exposées

40. Les œuvres d’art se trouvant en permanence dans les rues, sur les avenues et sur les places publiques peuvent être reproduites, projetées en public sur un écran ou diffusées par la radio ou des moyens similaires sous la forme de dessins, graphiques, photographies ou autres. Dans le cas des œuvres d’architecture, cette faculté ne concerne que leur aspect extérieur.

Les œuvres artistiques peuvent, sauf interdiction expresse de l’auteur, être exposées dans des lieux publics par leurs propriétaires ou avec leur consentement.

Les œuvres qui doivent être vendues aux enchères peuvent être exposées au public. Les personnes qui organisent l’exposition ou la vente aux enchères sont autorisées à reproduire et à publier dans des catalogues, guides et ouvrages similaires les œuvres exposées dans les locaux publics ou mises aux enchères.

Dans les cas susmentionnés, le nom de l’auteur peut être omis à moins qu’il soit d’usage de l’indiquer.

4) Utilisation dans des locaux publics d’enregistrements, de cassettes vidéo et de cassettes audio

41. Les œuvres musicales, scientifiques ou littéraires portant une marque spéciale peuvent être représentées ou exécutées dans des lieux publics avec l’autorisation de leur auteur lorsqu’elles ont été enregistrées sur des supports permettant la reproduction de sons, d’images ou de sons et d’images. Il n’en demeure pas moins que l’auteur ou, avec son autorisation, l’association professionnelle, conserve le droit de réclamer une rémunération appropriée pour les enregistrements et les cassettes vidéos qui ne portent aucune marque spéciale.

Les procédures et les règles permettant de déterminer et de percevoir la rémunération et de la répartir entre l’auteur et l’association professionnelle sont établies par un règlement promulgué par le Ministère de la culture après consultation avec l’Office turc de radio- télévision et les associations professionnelles.

IV. DROITS DU GOUVERNEMENT

1) Création d’associations professionnelles

42. Les auteurs et les titulaires de droits voisins peuvent fonder des associations professionnelles conformément aux règlements et aux dispositions statutaires types établis par le Ministère de la culture et approuvés par le Conseil des ministres afin de protéger les intérêts mutuels des membres de ces associations et faire valoir les droits qui leur sont conférés par la présente loi, dans le cadre des règles et principes fixés par voie législative et réglementaire et de percevoir les droits devant être prélevés et les répartir entre les titulaires de droits. Plusieurs associations de cette nature peuvent être créées dans un domaine professionnel et chacune d’elles peut ouvrir des bureaux là où cela est nécessaire.

Les associations professionnelles peuvent créer une fédération conformément aux dispositions statutaires types établies par le Ministère de la culture et approuvées par le Conseil des ministres.

Les associations professionnelles et la fédération sont dotées de la personnalité juridique et régies par le droit privé. Leurs membres ne sont pas tenus d’investir des capitaux, ne participent pas aux profits et pertes et n’engagent pas leur responsabilité.

Les dispositions statutaires types des associations professionnelles et de la fédération prévoient que celles-ci doivent avoir une assemblée générale, un conseil d’administration, une commission de vérification des comptes, un comité scientifique et technique et un conseil de discipline. Le règlement établi par le Ministère de la culture après consultation des organes intéressés régit la création des associations et de la fédération, fixe les méthodes de contrôle et d’inspection de celles-ci, détermine le nombre minimum de membres requis pour constituer les premières assemblées générales, la composition d’autres organes et comités facultatifs et le nombre de leurs membres, définit les devoirs des membres et les conditions d’admission, de démission et de destitution et régit la désignation des régions où des bureaux peuvent être ouverts, les relations avec les organisations publiques officielles dans le pays et à l’étranger et avec les personnes physiques et les personnes morales de droit privé, les droits et les pouvoirs dans le cadre de ces relations, les questions d’ordre monétaire intéressant les membres, la répartition des redevances et des indemnités perçues et autres principes et dispositions.

Le deuxième alinéa de l’article 21 et les articles 30, 37, 40, 42, 43, 44, 45, 48, 65, 66, 67, 68, 69, 70 et 90 de la loi no 2908 sur les sociétés, en date du 4 octobre 1983, ainsi que les dispositions pénales pertinentes sont applicables aux associations professionnelles et à la fédération créées conformément au présent article.

Les droits patrimoniaux des auteurs qui sont ressortissants turcs peuvent être exercés sur le territoire du pays par les associations professionnelles créées conformément aux dispositions du présent article, à l’exclusion de toutes autres associations, sociétés et assimilés.

2) Droits de radiodiffusion

43. Des droits sont versés par l’Office de radio-télévision pour l’utilisation d’œuvres intellectuelles et artistiques dans des émissions.

Des fixations, suffisamment brèves pour ne pas porter atteinte aux droits sur une œuvre entière, peuvent être utilisées gratuitement et sans autorisation des titulaires de droits dans une émission de radiodiffusion quelle qu’elle soit afin de faire connaître l’œuvre au public.

L’utilisation d’une partie d’une œuvre en vue de présenter des programmes parlés ou des programmes musicaux ou d’accentuer un effet dramatique ou bien en tant que signal, musique de générique ou de transition ou assimilés est considérée comme une brève fixation.

L’Office turc de radio-télévision ne verse pas de redevances aux auteurs lorsque leurs œuvres sont utilisées dans des émissions radiodiffusées dans des pays étrangers par des stations de radio à ondes courtes.

3) Identification des œuvres intellectuelles et artistiques

44. Les titulaires de droits patrimoniaux et les fabricants de supports permettant la reproduction d’œuvres intellectuelles et artistiques au moyen de signes, de sons et d’images sont solidairement tenus de placer un signe d’identification et un numéro de série sur tous les exemplaires d’une œuvre qui doit être reproduite conformément aux dispositions de la présente loi et offerte à la vente, diffusée ou mise en circulation dans le commerce de toute autre manière.

Les personnes physiques et morales qui produisent ou importent à des fins commerciales tout type de cassette vidéo, cassette audio, disque compact ou disque informatique vierge doivent déposer chaque mois pour le mois précédent, au plus tard pendant la première moitié du mois suivant, sur un compte spécial ouvert auprès d’une banque nationale au nom du Ministère de la culture un montant fixé par le Conseil des ministres ne dépassant pas 5 % des coûts de production ou d’importation.

Le ministère répartit en parts égales les trois quarts du montant versé sur son compte entre les associations professionnelles pour qu’elles les reversent aux titulaires de droits qu’elles représentent. Les associations professionnelles distribuent ces sommes d’argent aux titulaires de droits conformément aux plans de répartition approuvés par le ministère. Lorsqu’il approuve ces plans, le ministère prend en considération la quantité d’exemplaires réalisés à des fins privées des œuvres gérées par les associations professionnelles. Le ministère utilise le quart restant du montant à des fins sociales et culturelles et pour lutter contre la violation des droits de propriété intellectuelle.

Le Ministère de la culture édicte un règlement énonçant les principes et règles concernant les signes et numéros de série qui doivent être placés sur les exemplaires d’œuvres intellectuelles et artistiques selon que ces exemplaires doivent être utilisés pour des

représentations ou exécutions privées ou pour des représentations ou exécutions dans des lieux publics, la confiscation d’exemplaires ne portant pas ces signes et ces numéros de série, la personne qui doit être informée du nombre d’exemplaires réalisés et distribués et d’autres questions connexes.

4) Droit de suite

45. Si, après la vente par l’auteur ou ses héritiers, l’original d’une œuvre artistique visée aux points 1 et 2 de l’article 4 ou du manuscrit d’une œuvre visée au point 1 de l’article 2 ou à l’article 3, établi de la main de l’auteur ou du compositeur, est revendu pendant la période de protection, que ce soit à l’occasion d’une exposition, lors d’une mise aux enchères publiques ou dans un magasin où ce genre d’article est en général vendu, à un prix sensiblement différent de celui de la première vente, le dernier vendeur peut être tenu, par décret, de verser une part appropriée de la différence de prix à l’auteur ou, si celui-ci est décédé, à son conjoint et à ses héritiers jusqu’au deuxième degré inclus, en vertu des dispositions du droit successoral, et, en l’absence d’héritiers, à l’association professionnelle.

Le décret

1. prévoit que le montant de la redevance est déterminé proportionnellement à la différence de prix mais ne doit pas dépasser 10 % de cette différence;

2. prévoit que les prix de vente ne dépassant pas le montant fixé dans le barème ne donneront pas lieu au versement de redevances;

3. indique quelle branche de l’association professionnelle est visée en fonction de la nature de l’œuvre.

Le propriétaire de l’établissement où la vente a lieu et le vendeur sont solidairement et individuellement responsables.

Dans le cas d’une vente forcée, la redevance n’est versée qu’après que toutes les dettes ont été entièrement réglées.

Le délai de versement de la redevance est de cinq ans à compter de la date de la vente qui a donné lieu à cette obligation.

5) Droit de l’État d’utiliser l’œuvre

Les œuvres qui n’ont pas été publiées ou qui n’ont pas été rendues publiques, mais dont l’auteur n’a pas expressément interdit la reproduction et la publication et qui sont conservées dans des bibliothèques publiques, des musées ou des établissements similaires, appartiennent à l’institution ou à l’établissement public dans lequel elles sont conservées, à condition que la durée de la protection des droits patrimoniaux ait expiré. Le Ministère de la culture élabore, après consultation des établissements intéressés, un règlement permettant de déterminer auprès de quel service les institutions et établissements publics ainsi que les personnes et les établissements qui souhaitent utiliser ces œuvres à des fins scientifiques ou autres peuvent obtenir une autorisation, de fixer les droits à verser pour leur utilisation et les objectifs culturels auxquels ces droits doivent être consacrées et de régler d’autres questions.

6) Expropriation

46. Les droits patrimoniaux sur une œuvre jugée importante pour la culture du pays peuvent être expropriés, par décret, avant l’expiration de la durée de la protection, moyennant le versement d’une rémunération équitable aux titulaires des droits.

La décision de procéder à une expropriation ne peut être prise que si l’œuvre est publiée en Turquie ou publiée à l’étranger par des ressortissants turcs et si les exemplaires de l’œuvre publiée sont épuisés depuis deux ans et qu’il semble peu probable que le titulaire de droits publiera une nouvelle édition dans un délai raisonnable.

Le décret indique

1. le titre de l’œuvre et le nom de son auteur;

2. la somme à verser aux personnes expropriées;

3. le nom de l’administration ou de l’institution qui doit exercer les droits patrimoniaux;

4. l’objectif culturel auquel sera affecté le bénéfice réalisé après versement de la rémunération.

CHAPITRE IV CONTRATS ET TRANSFERTS

A. Transfert entre vifs

I. PREMIER TRANSFERT

48. L’auteur ou ses héritiers peuvent céder à des tiers, à titre gratuit ou onéreux, les droits patrimoniaux qui leur sont conférés par la loi, dans leur totalité ou avec des restrictions quant à la durée, au lieu ou au contenu.

Le droit de faire usage des droits patrimoniaux peut aussi être cédé à des tiers.

Tout acte de cession visé aux alinéas précédents qui concerne des œuvres non encore créées ou achevées est nul et non avenu.

II. TRANSFERT ULTERIEUR

49. Toute personne à laquelle l’auteur ou ses héritiers ont cédé un droit patrimonial ou accordé une licence pour l’exercer ne peut céder à son tour ce droit ou cette licence qu’avec le consentement écrit de l’auteur ou de ses héritiers.

Toute personne qui acquiert le droit d’adaptation par voie de cession nécessite aussi une autorisation de l’auteur ou de ses héritiers.

III. CONTRATS

1) Œuvres futures

50. Les dispositions concernant les différents actes de cession visés aux article 48 et 49 sont également applicables aux contrats concernant des œuvres futures.

Ces contrats, qu’ils portent sur l’ensemble des œuvres futures de l’auteur ou sur certaines d’entre elles, peuvent être résiliés par l’une ou l’autre des parties contractantes avec un préavis d’un an.

Ces contrats sont automatiquement annulés si l’auteur décède avant d’achever l’œuvre ou n’a plus la capacité de l’achever ou si l’œuvre ne peut être achevée sans qu’il y ait faute de sa part. Cette disposition est également applicable lorsque l’autre partie est déclarée en faillite

ou est incapable d’exercer les droits patrimoniaux qui lui ont été cédés en vertu du contrat ou si ces droits ne peuvent être exercés sans qu’il y ait faute de sa part.

2) Droits qui pourraient être conférés dans l’avenir

51. Sont nuls et non avenus les contrats concernant la cession ou l’exercice par des tiers de droits patrimoniaux qui pourraient être conférés à l’auteur par une législation future. La même disposition est applicable aux contrats de renonciation aux droits ou de cession des droits pouvant découler de l’extension de la portée ou de la durée des droits patrimoniaux en vertu d’une législation future.

IV. FORME DES CONTRATS

52. Les contrats et les actes de cession relatifs aux droits patrimoniaux sont établis par écrit et les droits visés sont énumérés.

V. GARANTIES

1) Existence du droit

53. Toute personne qui cède un droit patrimonial ou accorde une licence autorisant l’exercice de ce droit est garante auprès du cessionnaire de l’existence du droit en question, conformément aux dispositions des articles 169 et 171 du Code des obligations.

Est réservé le droit d’agir en cas d’actes illicites ou d’enrichissement sans cause.

2) Défaut de qualité

54. Quiconque acquiert des droits patrimoniaux ou une licence pour exercer ces droits auprès d’une personne qui n’est pas habilitée à effectuer cette cession n’est pas protégé même s’il a agi de bonne foi.

Quiconque cède à un tiers un droit patrimonial ou lui accorde une licence pour exercer ce droit sans y être habilité est tenu de réparer financièrement le préjudice causé du fait de la nullité de la cession, à moins qu’il puisse prouver que l’autre partie savait ou aurait dû savoir qu’il n’avait pas qualité pour accomplir cet acte. En cas de verdict de culpabilité, le tribunal peut allouer une indemnité plus élevée si cela est justifié.

Est réservé le droit d’agir en cas d’actes illicites ou d’enrichissement sans cause.

VI. REGLES D’INTERPRETATION

1) Portée

55. Sauf convention contraire, la cession d’un droit patrimonial ou l’octroi d’une licence ne s’étend pas à la traduction ou à l’adaptation de l’œuvre.

2) Licences

56. Une licence qui n’interdit pas au titulaire de droits patrimoniaux d’accorder la même licence à un tiers est une licence non exclusive tandis qu’une licence réservée à une seule personne est une licence exclusive.

Sauf disposition contraire prévue par la loi ou par contrat, toute licence est réputée non exclusive.

Les dispositions relatives au bail sont applicables aux licences non exclusives et celles relatives à l’usufruit sont applicables aux licences exclusives.

3) Transferts du droit de propriété

57. Sauf disposition contraire, le transfert du droit de propriété sur l’original ou les exemplaires reproduits d’une œuvre n’inclut pas le transfert du droit moral.

Toute personne qui acquiert auprès du titulaire du droit de reproduction sur une œuvre artistique les clichés ou autre matériel permettant de reproduire l’œuvre est considérée, sauf convention contraire, comme ayant acquis le droit de reproduction.

Toute personne qui acquiert un droit de propriété sur une reproduction d’une œuvre cinématographique est considérée, sauf convention contraire, comme ayant aussi acquis le droit d’interprétation ou d’exécution de l’œuvre.

VII. DROIT DE RESILIATION

58. Si la personne à qui un droit patrimonial a été cédé ou une licence accordée n’exerce pas ce droit comme il se doit pendant la période convenue ou, dans le cas où aucune période n’a été fixée, avant l’expiration d’un délai raisonnable et si les intérêts de l’auteur sont de ce fait lésés, celui-ci peut résilier le contrat.

S’il veut résilier le contrat, l’auteur est tenu d’adresser par l’intermédiaire d’un officier public une sommation à l’autre partie lui enjoignant d’exercer le droit qui lui a été cédé en vertu du contrat tout en lui laissant un certain délai pour s’acquitter de son obligation. Il n’est pas nécessaire d’impartir un délai s’il est devenu impossible pour l’autre partie d’exercer ce droit ou si elle a refusé de l’exercer ou encore si le délai porterait atteinte aux intérêts de l’auteur.

Si le délai fixé expire sans qu’il y ait eu de résultat ou s’il n’est pas nécessaire d’impartir un délai, la sommation adressée par le notaire donne effet à la résiliation du contrat. La résiliation devient incontestable à l’expiration d’un délai de quatre semaines à compter de la date de la sommation adressée par le notaire.

Si le cessionnaire ne peut être blâmé de ne pas exercer les droits patrimoniaux ou s’il peut être imputé une faute plus grave à l’auteur, le cessionnaire peut, dans les cas où l’équité le lui permet, réclamer un dédommagement raisonnable.

Il ne peut être renoncé à l’avance au droit de résiliation et toute clause interdisant l’exercice de ce droit pour une période de plus de deux ans est nulle et non avenue.

VIII. RETOUR DU DROIT A L’AUTEUR

59. Lorsque l’auteur ou ses héritiers ont cédé un droit patrimonial dans un but particulier ou pour une période déterminée, le droit retourne à l’auteur lorsque le but a été atteint ou la période a expiré. La présente disposition n’est pas applicable en cas de décès ou de faillite d’un cessionnaire qui n’est pas autorisé en vertu du contrat à céder à nouveau le droit à moins qu’il ne soit obligé du fait de la nature de l’œuvre d’exercer personnellement ce droit.

Les licences accordées dans un but particulier ou pour une période déterminée prennent fin dans les cas cités au premier alinéa.

B. Renonciation

60. L’auteur ou ses héritiers peuvent renoncer par un acte authentique publié dans le Journal officiel aux droits patrimoniaux qui leur ont été conférés aux termes de la loi à condition que cela soit sans préjudice des obligations contractuelles antérieures.

La renonciation produit, à compter de la date de sa publication, les mêmes effets juridiques que l’expiration de la durée de la protection.

C. Saisie et gage

I. CAS OU LA SAISIE ET LE GAGE NE SONT PAS AUTORISES

61. Sans préjudice des dispositions des articles 24 et 30 de la loi sur les poursuites pour dettes et les faillites, ne peuvent faire l’objet d’une saisie, d’un gage légal ou contractuel, d’une mise sous séquestre ou d’un droit de rétention

1. les brouillons ou les originaux d’une œuvre non encore rendue publique dont l’auteur ou l’un de ses héritiers sont en possession;

2. les droits patrimoniaux sur les œuvres visées au point 1, à l’exclusion des œuvres cinématographiques;

3. les sommes d’argent dues à l’auteur, à l’exclusion de celles résultant d’actes portant sur ses droits patrimoniaux.

II. CAS OU LA SAISIE ET LE GAGE SONT AUTORISES

62. Sous réserve des dispositions ci-après, peuvent faire l’objet d’une saisie, d’un gage légal ou contractuel, d’une mise sous séquestre ou d’un droit de rétention :

1. les brouillons ou les originaux d’œuvres qui ont été rendues publiques;

2. les exemplaires reproduits d’une œuvre publiée;

3. les droits patrimoniaux sur une œuvre qui a été rendue publique, à condition qu’il ne soit pas porté atteinte aux prérogatives du droit moral de l’auteur qui méritent d’être protégées;

4. les sommes d’argent dues à l’auteur qui résultent d’actes portant sur ses droits patrimoniaux.

Pour être valables, les gages légaux ou contractuels doivent être attestés par un document dans lequel les objets engagés doivent être mentionnés.

Les clichés et autres moyens de reproduction peuvent être provisoirement retirés à leurs propriétaires dans la mesure où cela est nécessaire aux fins de la saisie des droits patrimoniaux dont il est question au point 3 du premier alinéa.

Les originaux des œuvres artistiques, à l’exception des ouvres d’architecture, et les manuscrits d’œuvres musicales, scientifiques et littéraires appartenant à l’auteur ou à ses héritiers peuvent leur être provisoirement retirés dans la mesure où cela est nécessaire aux fins de la saisie afférente aux droits patrimoniaux dont il est question au point 3 du premier alinéa.

D. Succession

I. GENERALITES

63. Les droits patrimoniaux conférés par la présente loi sont transmissibles par voie de succession. Ils peuvent faire l’objet de dispositions testamentaires.

II. DECES DE L’UN DES COAUTEURS D’UNE ŒUVRE

64. Si l’un des coauteurs d’une œuvre décède avant que celle-ci ne soit achevée ou n’ait été rendue publique, sa part accroît aux autres coauteurs lesquels sont tenus de verser aux héritiers du coauteur décédé une rémunération adéquate. S’ils ne parviennent pas à s’entendre sur le montant de cette rémunération, celui-ci sera fixé par le tribunal.

Si l’un des coauteurs d’une œuvre décède après que l’œuvre a été rendue publique, les autres coauteurs sont libres de décider du maintien ou non de l’association avec les héritiers du coauteur décédé.

S’ils décident de maintenir l’association, les coauteurs survivants peuvent demander aux héritiers de nommer un représentant pour exercer leurs droits au titre de l’association.

S’il est décidé de ne pas maintenir l’association, les dispositions du premier alinéa sont applicables.

III. PLURALITE D’HERITIERS

65. Lorsque le patrimoine d’un auteur décédé comprend des droits patrimoniaux conférés par la présente loi et qu’un exécuteur testamentaire a été nommé conformément à l’article 581 du Code civil, cet exécuteur testamentaire est tenu d’obtenir le consentement des héritiers pour tout acte relatif à ces droits.

CHAPITRE V ACTIONS CIVILES ET PÉNALES

A. Actions civiles

I. ACTIONS EN CAS D’ATTEINTE AU DROIT D’AUTEUR

1) Généralités

66. Toute personne dont le droit moral ou les droits patrimoniaux ont été violés peut poursuivre en justice l’auteur de la violation.

Si la violation a été commise par l’administrateur ou les employés d’une société dans l’exécution de leurs tâches, des poursuites peuvent être engagées contre le propriétaire de cette société.

Il n’est pas nécessaire que l’auteur de la violation ou les personnes visées au deuxième alinéa soient fautifs.

Le tribunal ordonne les mesures nécessaires en l’espèce pour qu’il soit mis un terme à la violation, en tenant compte du droit moral et des droits patrimoniaux de l’auteur, de la portée de la violation, de l’existence d’une faute et de sa gravité et du préjudice que pourrait subir le défendeur si une ordonnance était rendue.

L’auteur est aussi habilité à saisir la justice dans le district où il réside pour qu’une ordonnance soit rendue.

2) Atteinte au droit moral

67. Lorsqu’une œuvre qui n’a pas encore été rendue publique est communiquée au public sans le consentement de l’auteur ou contre son gré, une action ne peut être engagée que si cette communication s’est faite par voie de publication des exemplaires reproduits. La présente disposition est également applicable si le nom de l’auteur est indiqué sur l’œuvre contre son gré.

Si le nom de l’auteur n’a pas été indiqué sur l’œuvre ou l’a été de façon erronée ou d’une façon qui prête à confusion, et si le tribunal reconnaît à l’auteur ses droits conformément à l’article 15 et ordonne la cessation de l’atteinte, l’auteur de la violation est tenu d’indiquer le nom de l’auteur sur l’œuvre originale et sur les exemplaires reproduits qui ont déjà été mis en circulation. L’auteur peut aussi exiger que la décision du tribunal soit publiée, dans trois journaux tout au plus, aux frais de l’auteur de la violation.

Si, dans les cas visés aux articles 32, 33, 34, 35, 36, 39 et 40, la source n’a pas été indiquée ou l’a été de façon erronée ou inadéquate, les dispositions du deuxième alinéa sont applicables.

Lorsque des modifications ont été indûment apportées à une œuvre, l’auteur peut exiger

1. que la reproduction, la publication, la représentation ou l’exécution et la radiodiffusion de l’œuvre modifiée soit interdite et que les exemplaires reproduits qui ont déjà été mis en circulation soient rectifiés par l’auteur de la violation ou rétablis dans leur forme originale. Si les modifications ont été apportées lors de la publication de l’œuvre dans un journal ou un magazine ou lors de sa radiodiffusion, l’auteur peut exiger que le journal, le magazine ou l’organisme de radiodiffusion qui a utilisé l’œuvre supprime ces modifications. Les frais afférents à ces rectifications sont à la charge des auteurs de la violation;

2. s’agissant d’œuvres artistiques, qu’il soit annoncé que les changements apportés à l’œuvre originale ne l’ont pas été par lui ou que son nom n’apparaisse plus sur l’original ou qu’il soit modifié. S’il est possible de rétablir l’œuvre dans sa forme originale et si la suppression des modifications ne porte pas gravement atteinte aux intérêts du propriétaire ou du public, l’auteur peut rendre à l’œuvre sa forme originale.

3) Atteinte aux droits patrimoniaux

68. Si une œuvre a été traduite sans le consentement de son auteur, a été publiée en dehors du cadre du contrat ou en un nombre d’exemplaires supérieur à celui prévu dans le contrat, ou a été adaptée d’une autre façon ou diffusée par la radio ou la télévision ou représentée ou exécutée, l’auteur peut exiger le versement d’une indemnité dont le montant peut être jusqu’à trois fois supérieur à celui du dommage subi compte tenu de la valeur actuelle de l’œuvre.

Si une œuvre est reproduite sans autorisation et que les exemplaires reproduits n’ont pas été mis en circulation dans le commerce, l’auteur peut exiger que les exemplaires en question et le matériel tels que les films, clichés et autres qui permettent la reproduction soient détruits ou lui soient remis contre une rémunération adéquate dont le montant ne doit pas dépasser leur prix de revient, ou bien il peut exiger le versement d’un montant trois fois supérieur à celui qu’il aurait demandé si un contrat avait été conclu. Ces revendications ne dégagent en aucun cas la personne qui réalise ces reproductions non autorisées de sa responsabilité au regard de la loi.

Si les exemplaires d’une œuvre reproduite sans le consentement de l’auteur ont été mis en vente ou si la nature de la vente constitue une violation, l’auteur peut choisir l’une des formules visées au deuxième alinéa pour ce qui est des copies qui sont en la possession de l’auteur de la violation.

Toute personne qui demande réparation peut faire valoir tous les droits et prérogatives dont elle aurait bénéficié si elle avait conclu un contrat.

II. ACTION EN CESSATION

69. Lorsque son droit moral ou ses droits patrimoniaux risquent d’être violés, l’auteur peut engager des poursuites judiciaires pour prévenir cette violation. La même disposition est applicable lorsqu’il est probable qu’une violation se poursuive ou se renouvelle.

Les dispositions des deuxième, troisième et quatrième alinéas de l’article 66 sont également applicables en pareil cas.

III. ACTION EN DOMMAGES-INTERETS

70. Toute personne dont le droit moral est violé peut engager des poursuites en dommages-intérêts. Le tribunal peut ordonner le versement de dommages-intérêts à titre de sanction en plus des dommages-intérêts normalement dus ou à la place de ceux-ci.

Si l’auteur de la violation est fautif, la personne dont les droits patrimoniaux ont été violés peut réclamer des dommages-intérêts au titre des dispositions concernant les actes illicites.

S’agissant des cas visés aux premier et deuxième alinéas, toute personne dont les droits sont violés peut aussi réclamer, en plus des dommages-intérêts, que les bénéfices réalisés lui soient restitués. En pareil cas, toute somme réclamée en application de l’article 68 est déduite.

B. Actions pénales

1) Atteinte au droit moral

71. Quiconque, en violation de la présente loi et délibérément,

1) communique au public ou publie, sans le consentement écrit de l’auteur ou de son ayant cause, une œuvre déjà rendue publique ou non;

2) appose un titre sur une œuvre ou sur les exemplaires de cette œuvre sans le consentement écrit de l’auteur ou de son ayant cause;

3) s’attribue les œuvres de tiers ou attribue ses propres œuvres à des tiers ou commet des actes contraires aux dispositions du deuxième alinéa de l’article 15;

4) omet de citer la source dans les cas prévus aux articles 32, 33, 34, 35, 36, 37, 39 et 40, ou cite cette source d’une manière fausse, incomplète ou trompeuse,

est passible d’un emprisonnement compris entre trois mois et un an et d’une amende comprise entre 300 millions et 600 millions de livres.

2) Atteinte aux droits patrimoniaux

72. Quiconque, en violation de la présente loi, délibérément et sans le consentement écrit du titulaire des droits,

1. adapte une œuvre de quelque manière que ce soit;

2. reproduit une œuvre de quelque manière que ce soit;

3. vend, offre à la vente ou commercialise des exemplaires d’une œuvre ou de son adaptation qu’il a lui-même reproduits;

4. représente ou exécute ou expose une œuvre ou son adaptation en public ou la diffuse par radio ou d’autres moyens similaires;

5. donne en location une œuvre ou son adaptation;

6. importe des exemplaires reproduits sans le consentement de l’auteur,

est passible d’un emprisonnement compris entre trois mois et un an et d’une amende comprise entre 300 millions et 600 millions de livres.

3) Autres infractions

73. Quiconque, délibérément,

1. met en vente ou utilise dans un but lucratif, aux fins d’une représentation ou exécution publique, d’une radiodiffusion ou de toute autre manière, des exemplaires d’une œuvre dont il sait ou devrait savoir qu’ils ont été reproduits en violation des dispositions de la présente loi;

2. vend ou utilise dans un but lucratif, aux fins d’une représentation ou exécution publique, d’une radiodiffusion ou de toute autre manière, des exemplaires d’une œuvre dont il sait ou devrait savoir qu’ils ont été mis en vente en violation des dispositions de la présente loi;

3. transfère, donne, met en gage ou aliène de toute autre façon un droit patrimonial ou une licence dont il sait ou devrait savoir qu’il ou elle n’existe pas ou ne peut faire l’objet d’une telle transaction;

4. reproduit ou fait reproduire un nombre d’exemplaires supérieur à celui autorisé par contrat ou par la loi;

5. stocke à des fins commerciales des exemplaires d’une œuvre dont il sait ou devrait savoir qu’ils ont été reproduits en violation des dispositions de la présente loi;

6. stocke ou distribue à des fins commerciales tout moyen technique destiné à la neutralisation ou à la suppression non autorisée d’un dispositif technique servant exclusivement à la protection d’un programme d’ordinateur,

est passible d’un emprisonnement compris entre trois mois et un an et d’une amende comprise entre 300 millions et 600 millions de livres.

II. AGENTS DE L’INFRACTION

74. Si les infractions visées aux articles 71, 72 et 73 ont été commises par le gérant ou les employés d’une entreprise, le propriétaire, le directeur ou quiconque, quel que soit son titre, dirige effectivement cette entreprise, est passible des mêmes peines que les personnes qui ont commis l’infraction s’il n’a pas empêché cette dernière. Si l’infraction a été commise sur l’ordre du propriétaire, du directeur ou de toute autre personne qui dirige l’entreprise, la personne ayant donné l’ordre est poursuivie en tant qu’auteur de l’infraction et le gérant et les employés en tant que complices.

Quiconque, connaissant le caractère illicite d’une représentation ou exécution, affecte à titre onéreux ou gratuit un local à une telle représentation ou exécution ou accepte un rôle ou une fonction dans cette représentation ou exécution est poursuivi en tant que complice.

Si l’une quelconque des infractions visées aux articles 71, 72 et 73 est commise en relation avec l’activité commerciale d’une personne morale, celle-ci est conjointement et solidairement responsable avec les autres contrevenants des frais et amendes.

Demeurent réservées les dispositions des articles 64, 65, 66 et 67 du Code pénal.

III. POURSUITES

75. Les poursuites relatives aux infractions visées aux articles 71, 72 et 73 sont engagées sur plainte.

Outre les personnes lésées, peuvent porter plainte

1. le Ministère de l’éducation et le Ministère de la culture ou l’association professionnelle à laquelle appartient l’auteur de l’infraction ou le plaignant dans les cas prévus au point 4 de l’article 71 et en ce qui concerne l’obligation de citer la source prévue à l’article 35;

2. le Ministère de la culture et la Direction générale de la presse et de la publicité ainsi que l’institution représentant la presse turque dans les cas visés au point 4 de l’article 71 et en ce qui concerne l’obligation de citer la source prévue à l’article 36.

Les poursuites pénales doivent être engagées dans l’année qui suit la date à laquelle l’infraction a été commise.

Les affaires relatives aux infractions relevant de la présente loi sont soumises à l’article 423 du Code de procédure pénale concernant la procédure d’urgence.

C. Dispositions diverses

I. COMPETENCE

76. Les tribunaux de première instance connaissent des litiges relatifs aux rapports juridiques régis par la présente loi quels que soient la valeur du litige ou le degré de la peine.

En cas de plainte individuelle, l’article 358 du Code de procédure pénale s’applique. Si des dommages-intérêts avaient été demandés conjointement avec l’action pénale, le dossier est envoyé d’office au tribunal civil en cas d’acquittement.

II. MESURES PREVENTIVES

77. Sur requête de la personne dont les droits ont été lésés ou sont en danger de l’être, le tribunal peut ordonner à l’autre partie, avant le début de la procédure ou pendant celle-ci, d’accomplir ou de s’abstenir d’accomplir certains actes s’il l’estime nécessaire pour empêcher un préjudice grave ou un acte irréparable. Si le risque de préjudice est imminent pour quelque raison que ce soit, le tribunal peut également ordonner la saisie provisoire des exemplaires reproduits et des clichés ou autres instruments de reproduction spécialement destinés à la fabrication d’exemplaires. L’ordonnance doit indiquer que si son destinataire n’obtempère pas, les peines prévues à l’article 343 de la loi sur les poursuites pour dettes et les faillites s’appliqueront.

III. PUBLICATION DU JUGEMENT

78. Outre les cas visés au deuxième alinéa de l’article 67, la partie qui obtient gain de cause peut, si cela est justifié, demander la publication du jugement, en tout ou en partie, dans un journal ou sur un support similaire aux frais de l’autre partie.

La forme et le contenu du texte à publier sont précisés dans l’ordonnance du tribunal.

Le droit de publication s’éteint trois mois après la date à laquelle le jugement devient définitif.

IV. SAISIE, CONFISCATION ET DESTRUCTION

79. L’article 36 du Code pénal et les articles 392, 393 et 394 du Code de procédure pénale s’appliquent à la saisie, à la confiscation et à la destruction des exemplaires, clichés et dispositifs similaires destinés à la reproduction; la fabrication et la reproduction de ces éléments tombent sous le coup des dispositions de la présente loi.

CHAPITRE VI DISPOSITIONS DIVERSES

A. Droits voisins et ordonnances

I. DROITS VOISINS

80. Les artistes qui interprètent ou exécutent des œuvres intellectuelles ou artistiques d’une manière originale, les producteurs de phonogrammes qui procèdent à la première fixation d’une interprétation ou exécution ou de sons et les organismes de radiodiffusion jouissent des droits voisins à condition qu’il ne soit pas porté atteinte aux droits patrimoniaux ni au droit moral des auteurs.

Les artistes interprètes ou exécutants ont le droit exclusif de faire une fixation de leurs prestations, de reproduire et de louer celle-ci, d’utiliser leurs prestations par radiodiffusion, par fil ou sans fil ou en direct, ainsi que d’exiger leur consentement écrit. Ils peuvent transférer ces droits au producteur par contrat et contre paiement d’une rémunération équitable.

Dans le cas d’une interprétation ou exécution faite par un orchestre, un choeur ou une troupe de théâtre, l’autorisation du directeur suffit. Si un artiste interprète ou exécutant individuel ou un groupe a été engagé sous contrat par un organisateur de spectacles pour un récital, une interprétation ou exécution ou une présentation, l’autorisation de cet organisateur est également requise.

Le droit de reproduction directe ou indirecte, de location, de radiodiffusion par fil ou sans fil d’une fixation, ou d’exploitation d’une fixation par la présentation dans des locaux publics appartient exclusivement au producteur, dont le consentement écrit est requis. Aucune personne ni aucun organisme ne peut reproduire des émissions de radiodiffusion, en tout ou en partie, ni les réémettre par fil ou sans fil ou les présenter dans des locaux dont l’entrée est payante sans le consentement écrit de l’Office turc de radio-télévision.

Le consentement écrit du titulaire des droits voisins n’est pas requis dans les cas suivants :

1. représentation ou exécution ou communication au public d’œuvres intellectuelles ou artistiques dans l’intérêt général, aux fins de l’enseignement et de l’éducation, de la recherche scientifique ou d’entretiens, dans un but non lucratif;

2. diffusion d’œuvres intellectuelles ou artistiques à la radio et à la télévision et leur reproduction à usage privé dans un but non lucratif;

3. fixations éphémères réalisées par des organismes de radiodiffusion utilisant leurs propres installations et aux fins de leurs propres émissions;

4. dans les cas visés aux articles 30, 32, 34, 35, 43, 46 et 47 de la présente loi.

Toutefois, ces utilisations ne doivent en aucune manière préjudice aux intérêts légitimes du titulaire des droits ni entraver l’exploitation normale de l’œuvre. Les artistes, les chefs de choeur ou d’orchestre, les solistes et les acteurs principaux de troupes de théâtre peuvent exiger que leur nom apparaisse sur les dispositifs permettant la transmission de signes, de sons et d’images.

Les titulaires de droits voisins, tout comme les auteurs, jouissent du droit d’agir en justice pour faire adresser des injonctions et réclamer des dommages-intérêts.

Quiconque porte atteinte à des droits voisins sans obtenir le consentement écrit prévu au présent article est passible d’un emprisonnement compris entre trois mois et un an et d’une amende comprise entre 300 millions et 600 millions de livres.

II. ORDONNANCES RELATIVES AUX DROITS INTELLECTUELS

81. Pour faire reproduire une œuvre, il y a lieu de prouver sa qualité d’auteur ou de titulaire de droits à la maison d’édition ou à l’entreprise de production ou d’enregistrement au moyen d’un contrat ou d’un pouvoir rédigé conformément à l’article 52 et certifié conforme par un officier public. Les personnes qui reproduisent des œuvres sont tenues de remplir un bon de commande et un bordereau de route certifiés conformes par le Ministère des finances et de joindre ceux-ci à la facture.

Les publications qui ne sont pas des publications de série doivent obligatoirement porter un bandeau qui peut être obtenu auprès du Ministère de la culture, moyennant remise des pièces visées à l’alinéa précédent. Le bandeau est délivré sans autre formalité dans les 15 jours qui suivent la remise desdites pièces. Les modalités d’obtention d’un certificat sont précisées dans un règlement publié par le Ministère de la culture.

Lorsque des droits patrimoniaux et voisins sur des œuvres intellectuelles ou artistiques sont utilisés sans autorisation par des personnes autres que leurs titulaires légitimes, le procureur général du district dans lequel l’infraction a été commise ou a produit ses effets demande au juge compétent, sur requête du titulaire des droits ou de l’association professionnelle intéressée, d’ordonner la confiscation des exemplaires de l’œuvre illégalement produits ou représentés ou exécutés et de saisir les dispositifs techniques utilisés pour commettre l’infraction.

Si les circonstances exigent une action rapide, le procureur général peut, de sa propre initiative, délivrer une ordonnance de confiscation et de saisie qui doit être soumise dans un délai de trois jours à l’approbation du juge compétent.

Le titulaire des droits peut présenter au procureur général une requête accompagnée des pièces attestant sa qualité dans un délai de six mois à compter de la date à laquelle il a été informé de l’infraction et de l’identité de l’auteur de cette dernière, dans la mesure où l’infraction a eu lieu pendant la période de protection. La loi no 3005 sur la procédure de flagrant délit s’applique à ces infractions.

Quiconque reproduit ou distribue des œuvres au moyen de dispositifs ou de procédés servant à transmettre des signes, des images et des sons sans avoir obtenu le consentement écrit et le bandeau mentionné au présent article est passible d’un emprisonnement compris entre trois mois et un an et d’une amende comprise entre 300 millions et 600 millions de livres.

III. PORTEE ET DUREE DES DROITS VOISINS

82. Les dispositions de la présente loi relatives aux artistes interprètes ou exécutants s’appliquent

1. aux artistes interprètes ou exécutants ressortissants de la République turque;

2. aux artistes interprètes ou exécutants qui, n’étant pas ressortissants de la République turque, donnent leurs représentations ou exécutions sur le territoire de la République turque ou les enregistrent sur des supports sonores auxquels les dispositions de la présente loi s’appliquent, et participent à des programmes de radio ou de télévision auxquels les dispositions de la présente loi s’appliquent, même lorsque ces programmes ne sont pas fixés sur un support sonore.

Les dispositions de la présente loi relatives aux supports d’enregistrement s’appliquent

1. aux producteurs ressortissants de la République turque;

2. aux producteurs situés sur le territoire de la République turque.

Les dispositions de la présente loi relatives aux émissions de radiodiffusion s’appliquent aux organismes de radiodiffusion et de télédiffusion

1. dont le siège est situé sur le territoire de la République turque;

2. qui diffusent à partir d’un émetteur situé sur le territoire de la République turque.

Les dispositions de la présente loi relatives aux droits voisins s’appliquent également aux artistes interprètes ou exécutants, aux producteurs de phonogrammes et aux organismes de radiodiffusion soumis aux dispositions des traités internationaux auxquels la République turque est partie.

Les droits des artistes interprètes ou exécutants sont protégés pendant 70 ans à compter de la date de la première publication de la fixation de leurs prestations. Si celles-ci n’ont pas encore été publiées, cette période commence à courir à la date à laquelle la prestation est rendue publique pour la première fois.

Les droits des producteurs de phonogrammes sont protégés pendant 70 ans à compter de la date à laquelle les supports sonores ont été utilisés pour la première fois.

Les droits des organismes de radiodiffusion sont protégés pendant 70 ans à compter de la date à laquelle le programme a été diffusé pour la première fois.

B. Concurrence déloyale

I. TITRES ET MARQUES DISTINCTIVES

83. Le titre, les marques distinctives et la forme des exemplaires d’une œuvre ne peuvent être utilisés pour une autre œuvre ou pour les exemplaires de cette dernière de façon à prêter à confusion.

Le premier alinéa ne s’applique pas aux titres, marques ou formes dénués de caractère distinctif et banals.

Le présent article s’applique même lorsque les conditions énoncées dans les chapitres I, II et III de la présente loi ne sont pas remplies.

Demeurent réservées les dispositions de l’article 14 de la loi sur la presse concernant les titres des périodiques.

Les dispositions relatives à la concurrence déloyale s’appliquent aux personnes qui contreviennent au premier alinéa du présent article, même en dehors de leur activité professionnelle.

II. SIGNES, SONS ET IMAGES

84. Quiconque fixe des signes, des sons ou des images sur un dispositif servant à les transmettre, ou les reproduit ou les distribue légalement à des fins commerciales, peut interdire aux tiers de reproduire ou de distribuer les mêmes signes, sons ou images en utilisant les mêmes moyens.

Les dispositions relatives à la concurrence déloyale s’appliquent aux personnes qui contreviennent aux dispositions du premier alinéa du présent article, même en dehors de leur activité professionnelle.

Les dispositions du présent article s’appliquent également aux photographies qui ne remplissent pas les conditions requises pour être considérées comme des œuvres, aux images fixées par des moyens similaires et aux productions cinématographiques.

C. Lettres missives

85. Même s’ils n’ont pas le caractère d’une œuvre littéraire, les lettres missives, mémoires et écrits similaires ne peuvent être publiés sans le consentement de leurs auteurs ou, s’ils sont décédés, des personnes visées au premier alinéa de l’article 19, à moins que 10 années ne se soient écoulées depuis le décès de l’auteur.

Outre les conditions fixées au premier alinéa, les lettres missives ne peuvent être publiées sans le consentement du destinataire ou, s’il est décédé, des personnes visées au premier alinéa de l’article 19, à moins que 10 années ne se soient écoulées depuis le décès du destinataire.

Les dispositions de l’article 49 du Code des obligations et les articles 197 et 199 du Code pénal s’appliquent aux personnes qui contreviennent aux dispositions ci-dessus.

Dans les cas où la distribution est autorisée conformément aux premier et deuxième alinéas du présent article, les dispositions de l’article 24 du Code civil sont réservées.

D. Images et portraits

I. GENERALITES

86. Même s’ils n’ont pas le caractère d’une œuvre, les images et portraits ne peuvent être exposés ou présentés au public d’une autre manière sans le consentement de la personne représentée ou, si elle est décédée, des personnes visées au premier alinéa de l’article 19, à moins que 10 années ne se soient écoulées depuis le décès de la personne représentée.

Aucun consentement n’est requis pour

1. les images de personnes qui ont joué un rôle dans la vie politique et sociale du pays;

2. les images des défilés, rassemblements officiels ou réunions publiques auxquels ont pris part les personnes représentées;

3. les images concernant les événements du jour relatés dans la presse, à la télévision et dans des films.

Les dispositions de l’article 49 du Code des obligations et les articles 197 et 199 du Code pénal s’appliquent aux personnes qui contreviennent aux dispositions du premier alinéa du présent article.

Dans les cas où la distribution est autorisée en vertu des premier et deuxième alinéas du présent article, les dispositions de l’article 24 du Code civil demeurent réservées.

II. EXCEPTIONS

87. Les photographies, images et portraits, s’ils sont réalisés sur commande, peuvent être, sauf convention contraire, reproduits photographiquement avec le consentement de la personne qui a passé la commande, de la personne représentée ou des héritiers de ces personnes.

Les dispositions précédentes ne s’appliquent pas aux photographies, images et portraits publiés dans la presse. Toutefois, si les personnes visées au premier alinéa sont dans l’impossibilité de se procurer ces photographies, images ou portraits ou si elles éprouvent de sérieuses difficultés à se les procurer, ils peuvent être reproduits photographiquement.

E. Champ d’application de la loi

88. Les dispositions de la présente loi s’appliquent

1. quelle que soit la nationalité de l’auteur, à toutes les œuvres communiquées au public pour la première fois en Turquie et à toutes les œuvres se trouvant en Turquie mais non encore communiquées au public, ainsi qu’à toutes les lettres missives et images se trouvant en Turquie;

2. à toutes les œuvres de ressortissants turcs qui n’ont pas encore été communiquées au public ou qui ont été communiquées au public pour la première fois hors de la Turquie;

3. à toutes les œuvres d’étrangers qui n’ont pas encore été communiquées au public ou qui ont été communiquées au public hors de la Turquie, sous réserve des dispositions pertinentes des conventions internationales auxquelles la Turquie est partie.

Lorsque l’État dont l’auteur est ressortissant confère une protection suffisante aux droits des auteurs turcs ou lorsqu’une convention internationale autorise certaines exceptions et restrictions en ce qui concerne les auteurs étrangers, le Conseil des ministres peut décréter certaines exceptions aux dispositions des premier et troisième alinéas du présent article.

Article additionnel 1er. Les règlements et lois qui doivent être publiés conformément aux dispositions de la présente loi sont établis dans un délai de six mois et publiés au Journal officiel.

Article additionnel 2. Les durées de protection prévues par la présente loi pour les droits voisins, les œuvres cinématographiques, les programmes d’ordinateur et les bases de données ne s’appliquent qu’aux œuvres, adaptations et productions rendues publiques après la date d’entrée en vigueur de la présente loi. Les dispositions de la présente loi relatives à la

propriété des œuvres cinématographiques s’appliquent aux œuvres cinématographiques dont la production commence après la date d’entrée en vigueur de la présente loi.

Article additionnel 3. Les modalités pratiques de mise en œuvre des droits voisins sont fixées par voie de règlement, publié dans les six mois qui suivent la date d’entrée en vigueur de la présente loi.

F. Dispositions transitoires

I. DISPOSITIONS POUR LA PERIODE TRANSITOIRE

1) Généralités

Article provisoire 1er. Sauf disposition contraire dans les articles ci-après, la présente loi s’applique également aux œuvres communiquées au public pour la première fois sur le territoire de la République turque ou inscrites au registre avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi. Il est indifférent que l’œuvre ou la production soient ou non pas soumises aux dispositions de la loi sur le droit d’auteur du 8 mai 1326 (1910).

La durée de protection des œuvres qui ont été rendues publiques avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi est calculée conformément aux dispositions de cette dernière. Les termes “droit d’auteur”, “droits intellectuels”, “propriété littéraire”, “propriété artistique” et les expressions similaires utilisées dans la législation et les conventions sont interprétés, dans les cas similaires à ceux qui sont envisagés par la présente loi, selon le sens qu’ils ont dans ladite loi.

Si les droits sur une œuvre ou l’exercice de ces droits ont été transférés entièrement ou partiellement à un tiers avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi, les droits et prérogatives nouveaux et plus larges conférés à l’auteur par la présente loi ne sont pas réputés transférés. Il en est de même si la durée de protection prévue par la présente loi est plus longue que celle conférée par la loi antérieure ou s’il s’agit d’œuvres et de productions qui n’étaient pas protégées par la loi antérieure.

2) Protection des droits acquis

Article provisoire 2. Si la durée de protection prévue dans la loi antérieure est plus longue, elle s’applique aux œuvres publiées avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi.

Si la traduction ou l’adaptation licites d’une œuvre ont été publiées avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi, les droits et prérogatives acquis par le traducteur ou l’adaptateur en vertu de la loi antérieure ne subissent aucun préjudice.

Si la publication d’une traduction autorisée par la loi antérieure mais interdite par la présente loi a commencé avant la date d’entrée en vigueur de cette dernière, elle peut être achevée dans un délai d’un an. La même disposition s’applique aux œuvres traduites qui doivent être représentées ou exécutées par des troupes de théâtre ou d’autres organisateurs de spectacles.

Si la reproduction d’une œuvre autorisée par la loi antérieure mais interdite par la présente loi a déjà commencé à la date d’entrée en vigueur de cette dernière, elle peut être achevée et les exemplaires reproduits peuvent être distribués.

La distribution d’exemplaires existant à la date d’entrée en vigueur de la présente loi et dont la reproduction était autorisée par la loi antérieure peut se poursuivre. La même

disposition s’applique aux dispositifs permettant la transmission de signes, d’images et de sons et aux clichés et moyens similaires servant à la reproduction des œuvres d’art.

Toute personne souhaitant exercer la faculté reconnue par l’alinéa précédent est tenue de déclarer les exemplaires et dispositifs à l’autorité compétente et de les faire sceller dans les six mois qui suivent la date d’entrée en vigueur de la présente loi. Au besoin, la présente disposition peut être précisée par voie réglementaire.

Article provisoire 3. Le président et les membres du conseil d’administration des organes obligatoires des associations professionnelles et de la fédération sont nommés par décret du Conseil des ministres sur recommandation du ministère de la culture, jusqu’à ce que le nombre de membres requis par les statuts pour convoquer la première assemblée générale ait été atteint et qu’une élection puisse avoir lieu.

Article provisoire 4. Le décret du Conseil des ministres no 8/423 du 15 mars 1980, publié en vertu de l’article 43 de la loi no 5846 sur les œuvres artistiques et intellectuelles, ainsi que le barème des taxes qui doit être publié en vertu de ce décret, sont applicables du 15 mars 1980 au 31 décembre 1985.

Les taxes prévues au barème susmentionné doivent être versées soit à l’association professionnelle intéressée en vue de leur distribution aux titulaires de droits dans le cas d’œuvres qui ont été transférées à l’association professionnelle en vertu d’un acte d’habilitation, soit, dans les autres cas, directement aux titulaires de droits patrimoniaux.

L’Office turc de radio-télévision doit avoir achevé la procédure de paiement avant le 31 décembre 1985 au plus tard.

Après déduction de la part qui lui revient sur les sommes reçues de l’Office turc de radio-télévision, l’association professionnelle répartit le solde entre ses membres titulaires de droits dans un délai de deux ans à compter de la réception des sommes susmentionnées.

Les redevances qui n’ont pas été réclamées par les membres dans un délai de deux ans sont déposées, conformément à l’article 44, sur un compte spécial ouvert auprès d’une banque nationale au nom du Ministère de la culture.

Article provisoire 5. Les associations professionnelles constituées avant la date d’entrée en vigueur de la présente loi sont converties en nouvelles associations professionnelles placées sous la surveillance du Ministère de la culture dans un délai d’un an à compter de la publication des dispositions statutaires types, conformément à la présente loi et à la réglementation applicable à ces dispositions statutaires; elles créent leurs nouveaux organes au cours d’une assemblée générale qui doit se tenir avant l’expiration du délai susmentionné.

Les associations professionnelles qui ne respectent pas les dispositions du premier alinéa sont réputées avoir été dissoutes à l’expiration de la première année.

II. DISPOSITIONS ABROGEES

89. Sont abrogées la loi sur le droit d’auteur du 8 mai 1326 (1910) et les dispositions des autres lois contraires à celles de la présente loi.

G. Dispositions finales

I. ENTREE EN VIGUEUR DE LA LOI

90. Les articles 42 et 43 de la présente loi entrent en vigueur à la date de publication de cette dernière et les autres articles entrent en vigueur le 1er janvier 1952.

II. AUTORITE CHARGEE DE L’APPLICATION DE LA LOI

91. Le Conseil des ministres est chargé de l’application de la présente loi.

* Entrée en vigueur (de la dernière loi modificative) : 12 juin 1995. Source : communication des autorités turques. Note : traduction du Bureau international de l’OMPI.

** Ajoutée par le Bureau international de l’OMPI.

القانون رقم 5846 المؤرخ 5 ديسمبر 1951 بشأن المصنفات الفكرية والفنية (في صيغته الأخيرة المعدلة بموجب القانون رقم 5728 المؤرخ 23 يناير 2008)، تركيا

المواد المتاحة