©Kancelaria Sejmu s. 1/1
2006-11-07
Dz.U. 2000 Nr 122 poz. 1319
USTAWA
z dnia 15 grudnia 2000 r.
o ochronie konkurencji i konsumentów1) I)
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowa- nej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów.
2. Ustawa reguluje zasady i tryb przeciwdziałania praktykom ograniczającym kon- kurencję oraz praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów, a także antykonkurencyjnym koncentracjom przedsiębiorców i ich związków, jeżeli te praktyki lub koncentracje wywołują lub mogą wywoływać skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Ustawa określa także organy właściwe w sprawach ochrony konkurencji i kon- sumentów.
Art. 2.
1. Ustawa nie narusza praw przysługujących na podstawie przepisów dotyczących ochrony własności intelektualnej i przemysłowej, w szczególności przepisów o ochronie wynalazków, wzorów użytkowych i przemysłowych, topografii ukła- dów scalonych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych, praw autorskich i praw pokrewnych.
2. Ustawę stosuje się do zawieranych między przedsiębiorcami:
1) umów, w szczególności licencji, a także innych niż umowy praktyk wyko- nywania praw, o których mowa w ust. 1;
2) umów dotyczących nieujawnionych do wiadomości publicznej:
I) Odnośnik nr 1 dodany do tytułu ustawy przez art. 43 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 98/27/WE z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów kon- sumentów (Dz. Urz. WE L 166 z 11.06.1998). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie – z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą ogłosze- nia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.
Opracowano na po- stawie: tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119, Nr 170, poz. 1217.
©Kancelaria Sejmu s. 2/2
2006-11-07
a) informacji technicznych lub technologicznych,
b) zasad organizacji i zarządzania
– co do których podjęto działania zmierzające do zapobieżenia ich ujaw- nieniu, jeżeli skutkiem tych umów jest nieuzasadnione ograniczenie swo- body działalności gospodarczej stron lub istotne ograniczenie konkurencji na rynku.
Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) ograniczeń konkurencji dopuszczonych na podstawie odrębnych ustaw;
2) układów zbiorowych pracy.
Art. 4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) przedsiębiorcy – rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepi- sów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.2))3), a także:
a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niema- jącą osobowości prawnej, organizującą lub świadczącą usługi o charak- terze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej,
b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny ra- chunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu,
c) osobę fizyczną posiadającą akcje lub udziały zapewniające jej co naj- mniej 25 % głosów w organach co najmniej jednego przedsiębiorcy lub po- siadającą kontrolę, w rozumieniu pkt 13, nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności gospodarczej w ro- zumieniu przepisów o działalności gospodarczej, jeżeli podejmuje dal- sze działania podlegające kontroli koncentracji, o której mowa w art. 12;
2) związkach przedsiębiorców – rozumie się przez to izby, zrzeszenia i inne organizacje zrzeszające przedsiębiorców, o których mowa w pkt 1, jak rów- nież związki tych organizacji;
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 86, poz. 789, Nr 128, poz. 1176 i Nr 217, poz. 2125 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 91, poz. 870 i Nr 173, poz. 1808.
3) Obecnie: przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777, oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460, Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480, Nr 179, poz. 1485, Nr 180, poz. 1494 i Nr 183, poz. 1538), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., zgodnie z art. 86 usta- wy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r.
©Kancelaria Sejmu s. 3/3
2006-11-07
3) przedsiębiorcy dominującym – rozumie się przez to przedsiębiorcę w przy- padku, gdy:
a) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgroma- dzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastaw- nik albo użytkownik, bądź w zarządzie innego przedsiębiorcy (przed- siębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osoba- mi, lub
b) jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości człon- ków zarządu lub rady nadzorczej innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub
c)4) członkowie jego zarządu lub rady nadzorczej stanowią więcej niż po- łowę członków zarządu innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależne- go), lub
d) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce osobowej zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub
e) wywiera decydujący wpływ na działalność innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego), w szczególności na podstawie umowy przewidującej zarządzanie innym przedsiębiorcą (przedsiębiorcą zależ- nym) lub przekazywanie zysku przez takiego przedsiębiorcę;
4) porozumieniach – rozumie się przez to:
a) umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami przed- siębiorców oraz między przedsiębiorcami i ich związkami albo niektóre postanowienia tych umów,
b) uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub więcej przedsiębiorców lub ich związki,
c) uchwały lub inne akty związków przedsiębiorców lub ich organów sta- tutowych;
5) porozumieniach dystrybucyjnych – rozumie się przez to porozumienia za- wierane między przedsiębiorcami działającymi na różnych szczeblach obro- tu, których celem jest zakup towarów dokonywany z zamiarem ich dalszej odsprzedaży;
6) towarach – rozumie się przez to rzeczy, jak również energię, papiery warto- ściowe i inne prawa majątkowe, usługi, a także roboty budowlane;
7) cenach – rozumie się przez to ceny, jak również opłaty o charakterze cen, marże handlowe, prowizje i narzuty do cen;
8) rynku właściwym – rozumie się przez to rynek towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości, w tym jakość, są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz są oferowane na obszarze, na któ- rym, ze względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczące różnice cen i koszty transportu, panują zbliżone warunki konkurencji;
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 93, poz. 891), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.
©Kancelaria Sejmu s. 4/4
2006-11-07
9) pozycji dominującej – rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku przekra- cza 40 %;
10) konkurentach – rozumie się przez to przedsiębiorców, którzy wprowadzają lub mogą wprowadzać albo nabywają lub mogą nabywać, w tym samym czasie, towary na rynku właściwym;
11)5) konsumencie – rozumie się przez to konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.6));
12)7) organizacjach konsumenckich – rozumie się przez to niezależne od przed- siębiorców i ich związków organizacje społeczne, do których zadań statu- towych należy ochrona interesów konsumentów; organizacje konsumenckie mogą prowadzić działalność gospodarczą na zasadach ogólnych, o ile do- chód z działalności służy wyłącznie realizacji celów statutowych;
13) przejęciu kontroli – rozumie się przez to wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umoż- liwiają wywieranie decydującego wpływu na określonego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców; uprawnienia takie tworzą w szczególności:
a) prawo do całego albo do części mienia przedsiębiorcy,
b) prawa lub umowy przyznające decydujący wpływ na skład, wynik gło- sowania lub decyzje organów przedsiębiorcy;
14)8) grupie kapitałowej – rozumie się przez to wszystkich przedsiębiorców, któ- rzy są kontrolowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorcę;
15) przychodzie – rozumie się przez to przychód uzyskany w roku podatkowym poprzedzającym dzień wszczęcia postępowania na podstawie ustawy, w ro- zumieniu obowiązujących przedsiębiorcę przepisów o podatku dochodo- wym;
16) przeciętnym wynagrodzeniu – rozumie się przez to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw za ostatni miesiąc kwartału po- przedzającego dzień wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
5) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19,
poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783 oraz z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438.
7) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 8) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 5/5
2006-11-07
i Konsumentów, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów;
17)9) tajemnicy przedsiębiorstwa – rozumie się przez to tajemnicę przedsiębior- stwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwal- czaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.10));
18)9) rozporządzeniu nr 1/2003/WE – rozumie się przez to rozporządzenie Rady nr 1/2003/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie przepisów o konkurencji ustanowionych w art. 81 i art. 82 Traktatu (Dz. Urz. WE L 1 z 4.01.2003);
19)9) rozporządzeniu nr 139/2004/WE – rozumie się przez to rozporządzenie nr 139/2004/WE z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorców (Dz. Urz. UE L 024 z 29.01.2004, str. 1 i n.).
Dział II
Zakaz praktyk ograniczających konkurencję
Rozdział 1
Zakaz porozumień ograniczających konkurencję
Art. 5.
1. Zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym, polegające w szczególności na:
1) ustalaniu, bezpośrednio lub pośrednio, cen i innych warunków zakupu lub sprzedaży towarów;
2) ograniczaniu lub kontrolowaniu produkcji lub zbytu oraz postępu technicz- nego lub inwestycji;
3) podziale rynków zbytu lub zakupu;
4) stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub nie- jednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane wa- runki konkurencji;
5) uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy;
6) ograniczaniu dostępu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsiębiorców nieobjętych porozumieniem;
7)11) uzgadnianiu przez przedsiębiorców przystępujących do przetargu lub przez tych przedsiębiorców i przedsiębiorcę będącego organizatorem prze- targu warunków składanych ofert, w szczególności zakresu prac lub ceny.
9) Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz.
959, Nr 162, poz. 1693 i Nr 172, poz. 1804 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 68. 11) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 6/6
2006-11-07
2. Porozumienia, o których mowa w ust. 1, są w całości lub w odpowiedniej części nieważne, z zastrzeżeniem art. 6 i 7.
Art. 6.
1. Zakazu, o którym mowa w art. 5, nie stosuje się do:
1) porozumień zawieranych między konkurentami, których łączny udział w rynku w roku kalendarzowym poprzedzającym zawarcie porozumienia nie przekracza 5 %;
2) porozumień zawieranych między przedsiębiorcami działającymi na różnych szczeblach obrotu, których łączny udział w rynku w roku kalendarzowym poprzedzającym zawarcie porozumienia nie przekracza 10 %.
2.12) Wyłączeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do przypadków określo- nych w art. 5 ust. 1 pkt 1–3 i pkt 7.
Art. 7.
1. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć spod zakazu, o któ- rym mowa w art. 5, porozumienia, które przyczyniają się do polepszenia pro- dukcji, dystrybucji towarów lub do postępu technicznego lub gospodarczego, zapewniają nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających stąd korzyści i które:
1) nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów;
2) nie stwarzają tym przedsiębiorcom możliwości wyeliminowania konkurencji na rynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów określi:
1) warunki, jakie muszą być spełnione, aby porozumienie mogło być uznane za wyłączone spod zakazu;
2) klauzule, których występowania w porozumieniu nie uznaje się za narusze- nie art. 5;
3) klauzule, których występowanie w porozumieniu stanowi naruszenie art. 5;
4) okres obowiązywania wyłączenia.
Rozdział 2
Zakaz nadużywania pozycji dominującej
Art. 8.
1. Zakazane jest nadużywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jed- nego lub kilku przedsiębiorców.
2. Nadużywanie pozycji dominującej polega w szczególności na:
12) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 7/7
2006-11-07
1) bezpośrednim lub pośrednim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym cen nad- miernie wygórowanych albo rażąco niskich, odległych terminów płatności lub innych warunków zakupu albo sprzedaży towarów;
2) ograniczeniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla kon- trahentów lub konsumentów;
3) stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub nie- jednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane wa- runki konkurencji;
4) uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy;
5) przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji;
6) narzucaniu przez przedsiębiorcę uciążliwych warunków umów, przynoszą- cych mu nieuzasadnione korzyści;
7) stwarzaniu konsumentom uciążliwych warunków dochodzenia swoich praw;
8)13) podziale rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych.
3. Czynności prawne będące przejawem nadużywania pozycji dominującej są w ca- łości lub w odpowiedniej części nieważne.
Rozdział 3
Decyzje w sprawach praktyk ograniczających konkurencję
Art. 9.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem Urzę- du”, wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 5, w zakresie niewyłączonym na podstawie art. 6 i 7, lub naruszenie art. 8.
Art. 10.
1. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 9, jeżeli zachowanie rynkowe przedsiębiorcy albo związku przedsiębiorców przestało naruszać zakazy okre- ślone w art. 5 lub w art. 8, w szczególności z powodu trwałego zmniejszenia ich udziału w rynku.
2. W przypadku określonym w ust. 1 Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję i stwierdzającą zaniechanie jej stosowa- nia.
3. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na przedsiębiorcy lub związku przedsiębiorców.
13) Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 8/8
2006-11-07
Art. 11.
1. Prezes Urzędu wydaje decyzję o niestwierdzeniu stosowania praktyki ogranicza- jącej konkurencję, jeżeli nie stwierdzi naruszenia zakazów określonych w art. 5 lub w art. 8.
2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wydaje również w przypadku, gdy porozumienie spełnia przesłanki, o których mowa w art. 7 ust. 1, a nie zosta- ło objęte rozporządzeniem Rady Ministrów, o którym mowa w art. 7.
3.14) Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 2, spoczywa na przedsiębiorcy lub związku przedsiębiorców.
Art. 11a.15)
1. Jeżeli w toku postępowania antymonopolowego zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych we wniosku lub będą- cych podstawą wszczęcia postępowania z urzędu – że został naruszony zakaz, o którym mowa w art. 5 lub art. 8, a przedsiębiorca lub związek przedsiębiorców, któremu jest zarzucane naruszenie tego zakazu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym narusze- niom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę lub związek przedsiębiorców do wykonania tych zobowiązań.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wyko- nania zobowiązań.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę lub związek przedsiębiorców obowiązek składania w wyznaczonym terminie infor- macji o stopniu realizacji zobowiązań.
4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 9–11 oraz art. 101 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 7.
5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przy- padku gdy:
1) została ona wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub wpro- wadzające w błąd informacje lub dokumenty;
2) przedsiębiorca lub związek przedsiębiorców nie wykonuje zobowiązań i obowiązków nałożonych w decyzji, o której mowa w ust. 1–3.
6. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy lub związku przedsiębiorców, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności mających istotny wpływ na wydanie decyzji.
7. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.
14) Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 15) Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 9/9
2006-11-07
Dział III
Koncentracja przedsiębiorców
Rozdział 1
Kontrola koncentracji
Art. 12.
1. Zamiar koncentracji podlega zgłoszeniu Prezesowi Urzędu, jeżeli łączny obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedza- jącym rok zgłoszenia przekracza równowartość 50 000 000 euro.
2. Obowiązek wynikający z ust. 1 dotyczy zamiaru:
1) połączenia dwóch lub więcej samodzielnych przedsiębiorców;
2) przejęcia – poprzez nabycie lub objęcie akcji, innych papierów wartościo- wych, udziałów, całości lub części majątku lub w jakikolwiek inny sposób – bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad całym albo częścią jednego lub więcej przedsiębiorców przez jednego lub więcej przedsiębiorców;
3) utworzenia przez przedsiębiorców wspólnego przedsiębiorcy.
3. Obowiązek zgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również:
1) objęcia lub nabycia akcji albo udziałów innego przedsiębiorcy, powodujące- go uzyskanie co najmniej 25 % głosów na walnym zgromadzeniu lub zgro- madzeniu wspólników;
2) objęcia przez tę samą osobę funkcji członka organu zarządzającego albo or- ganu kontrolnego u konkurujących ze sobą przedsiębiorców;
3) rozpoczęcia wykonywania praw z akcji lub udziałów objętych lub nabytych bez uprzedniego zgłoszenia zgodnie z art. 13 pkt 3 i 4.
Art. 13.
Nie podlega zgłoszeniu zamiar koncentracji:
1) jeżeli obrót przedsiębiorcy:
a) nad którym ma nastąpić przejęcie kontroli, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 2,
b) którego akcje lub udziały będą objęte lub nabyte, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 1,
c) z którego akcji lub udziałów ma nastąpić wykonywanie praw, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 3
– nie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w żadnym z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie równowartości 10 000 000 euro;
©Kancelaria Sejmu s. 10/10
2006-11-07
2) (uchylony);16)
3) polegającej na czasowym nabyciu lub objęciu przez instytucję finansową akcji albo udziałów w celu ich odsprzedaży, jeżeli przedmiotem działalności gospodarczej tej instytucji jest prowadzone na własny lub cudzy rachunek inwestowanie w akcje albo udziały innych przedsiębiorców, pod warunkiem że odsprzedaż ta nastąpi przed upływem roku od dnia nabycia, oraz że:
a) instytucja ta nie wykonuje praw z tych akcji albo udziałów, z wyjątkiem prawa do dywidendy, lub
b) wykonuje te prawa wyłącznie w celu przygotowania odsprzedaży cało- ści lub części przedsiębiorstwa, jego majątku lub tych akcji albo udzia- łów;
4) polegającej na czasowym nabyciu przez przedsiębiorcę akcji lub udziałów w celu zabezpieczenia wierzytelności, pod warunkiem że nie będzie on wyko- nywał praw z tych akcji lub udziałów, z wyłączeniem prawa do ich sprzeda- ży;
5)17) następującej w toku postępowania upadłościowego, z wyłączeniem przy- padków, gdy zamierzający przejąć kontrolę jest konkurentem albo należy do grupy kapitałowej, do której należą konkurenci przedsiębiorcy przejmowa- nego;
6) przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej.
Art. 13a.18)
Przepisu art. 13 pkt 1 nie stosuje się w przypadku koncentracji, w wyniku których powstanie lub umocni się pozycja dominująca na rynku, na którym następuje kon- centracja.
Art. 14.
Dokonanie koncentracji przez przedsiębiorcę zależnego uważa się za jej dokonanie przez przedsiębiorcę dominującego.
Art. 15.
Obrót, o którym mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1, obejmuje obrót zarówno przed- siębiorców bezpośrednio uczestniczących w koncentracji, jak i pozostałych przed- siębiorców należących do grup kapitałowych, do których należą przedsiębiorcy bez- pośrednio uczestniczący w koncentracji.
Art. 16.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania obrotu, o któ- rym mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1, uwzględniając specyfikę działalności pro- wadzonej przez przedsiębiorców, a w szczególności zasady rachunkowości odnoszą-
16) Przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 17) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 18) Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 11/11
2006-11-07
cej się do poszczególnych przedsiębiorców, w tym do banków, ubezpieczycieli i funduszy inwestycyjnych.
Rozdział 2
Decyzje w sprawach koncentracji
Art. 17.19)
Prezes Urzędu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie koncentracji, w wyni- ku której konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku.
Art. 18.
1.20) Prezes Urzędu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie koncentracji, gdy – po spełnieniu przez przedsiębiorców zamierzających dokonać koncentra- cji warunków określonych w ust. 2 – konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominu- jącej na rynku.
2. Prezes Urzędu może na przedsiębiorcę lub przedsiębiorców zamierzających do- konać koncentracji nałożyć obowiązek lub przyjąć ich zobowiązanie, w szcze- gólności do:
1) zbycia całości lub części majątku jednego lub kilku przedsiębiorców,
2)21) wyzbycia się kontroli nad określonym przedsiębiorcą lub przedsiębiorca- mi, w szczególności przez zbycie określonego pakietu akcji lub udziałów, lub odwołania z funkcji członka organu zarządzającego lub kontrolnego jednego lub kilku przedsiębiorców,
3) udzielenia licencji praw wyłącznych konkurentowi
– określając w decyzji, o której mowa w ust. 1, termin spełnienia warunków.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę lub przedsiębiorców obowiązek składania, w wyznaczonym terminie, informacji o realizacji tych warunków.
Art. 19.22)
1. Prezes Urzędu zakazuje, w drodze decyzji, dokonania koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku.
2. Prezes Urzędu wydaje, w drodze decyzji, zgodę na dokonanie koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona, w szczegól- ności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku, w przy- padku gdy odstąpienie od zakazu koncentracji jest uzasadnione, a w szczególności:
19) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 20) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 21) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 22) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 12/12
2006-11-07
1) przyczyni się ona do rozwoju ekonomicznego lub postępu technicznego;
2) może ona wywrzeć pozytywny wpływ na gospodarkę narodową.
Art. 20.
1. Prezes Urzędu może uchylić decyzje, o których mowa w art. 17, 18 ust. 1 i w art. 19 ust. 2, jeżeli zostały one oparte na nierzetelnych informacjach, za które są odpowiedzialni przedsiębiorcy uczestniczący w koncentracji, lub jeżeli przed- siębiorcy nie spełniają warunków, o których mowa w art. 18 ust. 2 i 3. W przy- padku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.
2. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1, koncentracja została już doko- nana, a przywrócenie konkurencji na rynku nie jest możliwe w inny sposób, Pre- zes Urzędu może, w drodze decyzji, określając termin jej wykonania na warun- kach określonych w decyzji, nakazać w szczególności:
1) podział połączonego przedsiębiorcy na warunkach określonych w decyzji;
2) zbycie całości lub części majątku przedsiębiorcy;
3) zbycie udziałów lub akcji zapewniających kontrolę nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami lub rozwiązanie spółki, nad którą przedsiębiorcy sprawują wspólną kontrolę;
4) odwołanie z funkcji członka organów zarządzających lub kontrolnych przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji.
3. Decyzja, o której mowa w ust. 2, nie może być wydana po upływie 5 lat od dnia dokonania koncentracji.
4.23) Przepisy ust. 2 i ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku niezgłoszenia Prezesowi Urzędu zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz w przypadku niewykonania decyzji o zakazie koncentracji.
Art. 21.24)
1. Decyzje, o których mowa w art. 17 i art. 18 ust. 1 lub art. 19 ust. 2, wygasają, je- żeli w terminie 2 lat od dnia ich wydania koncentracja nie została dokonana.
2. Prezes Urzędu może, na wniosek przedsiębiorcy uczestniczącego w koncentracji, przedłużyć, w drodze postanowienia, termin, o którym mowa w ust. 1, o rok, je- żeli przedsiębiorca wykaże, że nie nastąpiła zmiana okoliczności, w wyniku któ- rej koncentracja może spowodować istotne ograniczenie konkurencji na rynku.
3. Przed wydaniem postanowienia o przedłużeniu terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.
4. Na postanowienie w sprawie odmowy przedłużenia terminu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
5. W przypadku wydania postanowienia o odmowie przedłużenia terminu, o któ- rym mowa w ust. 1, dokonanie koncentracji po upływie tego terminu wymaga zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi Urzędu i uzyskania zgody na jej do- konanie na zasadach i w trybie określonym w ustawie.
23) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 24) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 13/13
2006-11-07
Art. 22.
Prezes Urzędu na wniosek instytucji finansowej może przedłużyć, w drodze decyzji, termin, o którym mowa w art. 13 pkt 3, jeżeli udowodni ona, że odsprzedaż akcji albo udziałów nie była w praktyce możliwa lub uzasadniona ekonomicznie przed upływem roku od dnia ich nabycia.
Art. 23.
Sąd rejestrowy, działając na podstawie odrębnych przepisów, dokona wpisu do reje- stru, jeżeli:
1) Prezes Urzędu wyda zgodę na dokonanie koncentracji;
2) przedsiębiorca wykaże, że zamiar koncentracji nie podlega obowiązkowi zgłoszenia.
Dział IIIa
Zakaz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów
Rozdział 1
Praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów
Art. 23a.
1. Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Nie jest zbiorowym interesem kon- sumentów suma indywidualnych interesów konsumentów.
2. Za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczegól- ności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 47945 Kodeksu postępowania cywilnego, naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, nieuczciwą lub wpro- wadzającą w błąd reklamę i inne czyny nieuczciwej konkurencji godzące w zbiorowe interesy konsumentów.
Art. 23b.
Ochrona zbiorowych interesów konsumentów przewidziana w ustawie nie wyłącza ochrony wynikającej z innych ustaw, w szczególności z przepisów o zwalczaniu nie- uczciwej konkurencji. Przepisów ustawy nie stosuje się do spraw o uznanie posta- nowień wzorca umowy za niedozwolone.
©Kancelaria Sejmu s. 14/14
2006-11-07
Rozdział 2
Decyzje w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów
Art. 23c.
1. Prezes Urzędu w decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów nakazuje zaniechanie jej stosowania.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki usunię- cia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów w celu zapewnienia wykonania nakazu, w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji. Może również nakazać publikację decyzji w całości lub w części na koszt przedsiębiorcy.
Art. 23d.
Jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 23a, Prezes Urzędu wydaje decy- zję, w której stwierdza, że dana praktyka nie narusza zbiorowych interesów konsu- mentów.
Art. 23e.25)
1. Nie wydaje się decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy kon- sumentów i nakazującej zaniechanie jej stosowania, jeżeli przedsiębiorca za- przestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 23a.
2. W przypadku określonym w ust. 1 Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą zanie- chanie jej stosowania.
3. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na przedsiębiorcy.
Art. 23f.25)
1. Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności spra- wy, informacji zawartych we wniosku lub będących podstawą wszczęcia postę- powania z urzędu – że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 23a, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobo- wiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do za- pobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wyko- nania zobowiązań.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań.
25) Dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 15/15
2006-11-07
4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, art. 23c–23e nie stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 7.
5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przy- padku gdy:
1) została ona wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub wprowa- dzające w błąd informacje lub dokumenty;
2) przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań i obowiązków nałożonych w de- cyzji, o której mowa w ust. 1–3.
6. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności, mających istot- ny wpływ na wydanie decyzji.
7. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.
Dział IV
Organizacja ochrony konkurencji i konsumentów
Rozdział 1
Prezes Urzędu
Art. 24.
1. Prezes Urzędu jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów. Prezes Rady Ministrów sprawu- je nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu.
1a.26) Prezes Urzędu jest organem wykonującym zadania nałożone na władze państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie art. 84 i art. 85 Traktatu ustana- wiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. WE C 325 z 24.12.2002), zwanego dalej „Traktatem WE”. W szczególności Prezes Urzędu jest właściwym orga- nem ochrony konkurencji w rozumieniu art. 35 rozporządzenia nr 1/2003/WE.
2. Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa Urzędu, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego.
2a. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.
3. (uchylony).27)
4. (uchylony).
5. (uchylony).
6. Prezes Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Ochrony Konku- rencji i Konsumentów, zwanego dalej „Urzędem”.
26) Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 27) Przez art. 31 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku Błąd! Nie zdefiniowano zakładki..
©Kancelaria Sejmu s. 16/16
2006-11-07
Art. 25.
Prezes Rady Ministrów powołuje wiceprezesów Urzędu spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów Urzędu.
Art. 26.
Do zakresu działania Prezesa Urzędu należy:
1) sprawowanie kontroli przestrzegania przez przedsiębiorców przepisów ustawy;
2) wydawanie, w przypadkach określonych ustawą, decyzji w sprawach prze- ciwdziałania praktykom ograniczającym konkurencję, w sprawach koncen- tracji lub podziału przedsiębiorców oraz przeciwdziałania praktykom naru- szającym zbiorowe interesy konsumentów, a także decyzji w sprawach kar pieniężnych;
3) prowadzenie badań stanu koncentracji gospodarki oraz zachowań rynko- wych przedsiębiorców;
4) przygotowywanie projektów rządowych programów rozwoju konkurencji oraz projektów rządowej polityki konsumenckiej;
5) nadzorowanie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom na podstawie odrębnych przepisów;
6) dokonywanie oceny skuteczności oraz efektywności pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcom, a także skutków udzielonej pomocy w sferze konkurencji;
6a)28) współpraca z innymi organami, do których zakresu działania należy ochrona konkurencji i konsumentów;
7) współpraca z zagranicznymi i międzynarodowymi organizacjami i organami w zakresie ochrony konkurencji;
7a)29) wykonywanie zadań i kompetencji organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego Unii Europejskiej, określonych w rozporządzeniu nr 1/2003/WE oraz w rozporządzeniu nr 139/2004/WE;
8) opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów praw- nych dotyczących praktyk ograniczających konkurencję, rozwoju konku- rencji lub warunków jej powstawania, a także ochrony interesów konsumen- tów;
9) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących praktyk ograniczają- cych konkurencję, rozwoju konkurencji lub warunków jej powstawania, a także ochrony interesów konsumentów;
10) przedkładanie Radzie Ministrów okresowych sprawozdań z realizacji rzą- dowych programów rozwoju konkurencji i polityki konsumenckiej;
11) występowanie do przedsiębiorców i związków przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów;
28) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 29) Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 17/17
2006-11-07
12)30) podejmowanie czynności wynikających z przepisów o zwalczaniu nie- uczciwej konkurencji oraz przepisów dotyczących niedozwolonych posta- nowień umownych;
13) występowanie do wyspecjalizowanych jednostek i odpowiednich organów kontroli państwowej o wykonanie badań przestrzegania praw konsumentów;
14) nadzór nad ogólnym bezpieczeństwem produktów przeznaczonych dla kon- sumentów w zakresie wynikającym z przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów;
14a)31) monitorowanie systemu kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu w zakresie ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami, zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565);
15) współpraca z organami samorządu terytorialnego oraz z krajowymi i zagra- nicznymi organizacjami społecznymi i innymi instytucjami, do których za- dań statutowych należy ochrona interesów konsumentów;
16) udzielanie pomocy organom samorządu województwa i powiatu oraz orga- nizacjom, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsu- mentów, w zakresie wynikającym z rządowej polityki konsumenckiej;
17) inicjowanie badań towarów i usług, wykonywanych przez organizacje kon- sumenckie;
18) opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych po- pularyzujących wiedzę o prawach konsumentów;
19) realizacja zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej w za- kresie współpracy i wymiany informacji w sprawach ochrony konkurencji i pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom;
20) gromadzenie i upowszechnianie orzecznictwa w sprawach z zakresu ochro- ny konkurencji i konsumentów;
21) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.
Art. 26a.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów współpracuje z Szefem Krajo- wego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
Art. 27.
1. Prezes Urzędu wydaje Dziennik Urzędowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon- sumentów.
2. Decyzje i postanowienia Prezesa Urzędu, a także orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów, zwanego dalej „są- dem ochrony konkurencji i konsumentów”, oraz Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących kasacji od wyroków sądu ochrony konkurencji i konsumentów lub
30) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 31) W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o systemie
oceny zgodności oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 170, poz. 1652), która weszła w życie z dniem 15 października 2003 r.
©Kancelaria Sejmu s. 18/18
2006-11-07
ich sentencje, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębior- stwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odręb- nych przepisów, mogą być w całości lub w części publikowane w Dzienniku Urzędowym Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
3. W Dzienniku Urzędowym Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za- mieszcza się również informacje, komunikaty, ogłoszenia, wyjaśnienia i inter- pretacje mające istotne znaczenie dla stosowania przepisów w sprawach obję- tych zakresem działania Prezesa Urzędu.
Art. 28.
1. W skład Urzędu wchodzi Centrala w Warszawie oraz delegatury Urzędu w Byd- goszczy, w Gdańsku, w Katowicach, w Krakowie, w Lublinie, w Łodzi, w Po- znaniu, w Warszawie i we Wrocławiu.
2. Delegaturami Urzędu kierują dyrektorzy delegatur.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową i rzeczową delegatur Urzędu w sprawach z zakresu działania Prezesa Urzędu, uwzględniając charakter i liczbę spraw występujących na danym terenie.
4. Delegatury Urzędu oprócz spraw należących do ich właściwości mogą załatwiać inne sprawy przekazane im przez Prezesa Urzędu.
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może sprawę należą- cą do właściwości delegatury przejąć lub przekazać do załatwienia innej delega- turze Urzędu albo sprawę należącą do swojej właściwości przekazać do zała- twienia wskazanej delegaturze.
6. Decyzje i postanowienia w sprawach z zakresu właściwości delegatur oraz w sprawach przekazanych do załatwienia przez Prezesa Urzędu na podstawie ust. 5 dyrektorzy delegatur wydają w imieniu Prezesa Urzędu.
Art. 29.
Organizację Urzędu określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez Prezesa Ra- dy Ministrów.
Art. 29a.32)
1. Tworzy się Radę do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych jako organ opinio- dawczo-doradczy Prezesa Urzędu.
2. Do zadań Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych należy w szczególno- ści:
1) przedstawianie propozycji i opinii dotyczących zmian w przepisach z zakre- su ochrony konkurencji i konsumentów;
2) przygotowywanie opracowań na temat stanu ochrony konkurencji i konsu- mentów w poszczególnych sektorach gospodarki;
3) propagowanie polubownego rozwiązywania sporów konsumenckich, w szczególności sądownictwa polubownego i mediacji;
32) Dodany przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 19/19
2006-11-07
4) wyrażanie opinii dotyczących zasad dobrych praktyk gospodarczych.
Art. 29b.32)
1. W skład Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych wchodzi 15 członków powoływanych spośród:
1) osób reprezentujących organizacje i środowiska konsumenckie – w liczbie 5 członków;
2) osób reprezentujących organizacje i środowiska przedsiębiorców – w liczbie 5 członków;
3) osób wyróżniających się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ochrony kon- kurencji i konsumentów – w liczbie 5 członków.
2. Członków Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych powołuje i odwołuje Prezes Urzędu.
3. Pracami Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych kieruje Prezes Urzędu.
4. Tryb prac Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych określa regulamin ustalony przez Prezesa Urzędu.
Art. 29c.32)
1. Obsługę administracyjną i finansową Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospo- darczych zapewnia Urząd.
2. Członkom Rady do spraw Dobrych Praktyk Gospodarczych przysługuje wyłącz- nie zwrot kosztów przejazdów oraz dojazdów środkami komunikacji miejscowej na obszarze kraju na zasadach określonych w przepisach wydanych na podsta- wie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.33)).
Art. 30.
1. Prezesowi Urzędu podlega Inspekcja Handlowa.
2. Prezes Urzędu zatwierdza przedkładane mu przez Głównego Inspektora Inspek- cji Handlowej kierunki działania Inspekcji Handlowej oraz jej plany kontroli o znaczeniu krajowym.
3. Prezes Urzędu może zlecić Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli lub realizację innych zadań należących do zakresu jego działania.
4. Prezes Urzędu dokonuje okresowych ocen działalności Inspekcji Handlowej na podstawie przedkładanych mu raportów tej Inspekcji i przekazuje wynikające z tych ocen wnioski Głównemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej.
33) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398.
©Kancelaria Sejmu s. 20/20
2006-11-07
Art. 31.
Prezes Urzędu może podawać do publicznej wiadomości informacje o wynikach kontroli Inspekcji Handlowej oraz informacje o działaniach podjętych na podstawie art. 26 pkt 11 i 12 z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębior- stwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.
Rozdział 2
Samorząd terytorialny i organizacje konsumenckie
Art. 32.
Zadania w dziedzinie ochrony interesów konsumentów w zakresie określonym usta- wą oraz odrębnymi przepisami wykonują również: samorząd terytorialny, a także organizacje konsumenckie i inne instytucje, do których statutowych lub ustawowych zadań należy ochrona interesów konsumentów.
Art. 33.
Zadaniem samorządu terytorialnego w zakresie ochrony praw konsumentów jest prowadzenie edukacji konsumenckiej, w szczególności poprzez wprowadzenie ele- mentów wiedzy konsumenckiej do programów nauczania w szkołach publicznych.
Art. 34.
1. Zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony praw konsumentów wyko- nuje powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów, zwany dalej „rzecznikiem konsumentów”.
2. Powiaty mogą, w drodze porozumienia, utworzyć jedno wspólne stanowisko rzecznika konsumentów.
Art. 35.
1. Rzecznika konsumentów powołuje i odwołuje rada powiatu lub rada miasta na prawach powiatu, zwana dalej „radą”.
2. Rzecznika konsumentów powołuje się spośród osób z wyższym wykształceniem, w szczególności prawniczym lub ekonomicznym, i z co najmniej pięcioletnią praktyką zawodową.
3. Rzecznik konsumentów jest bezpośrednio podporządkowany radzie i ponosi przed nią odpowiedzialność.
4. Usytuowanie organizacyjne rzecznika konsumentów określa statut lub regulamin powiatu.
Art. 36.
1. Rzecznik konsumentów jest zatrudniony w starostwie powiatowym.
©Kancelaria Sejmu s. 21/21
2006-11-07
2. Czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec rzecznika konsumentów wykonuje starosta.
3. Warunki pracy i płacy rzecznika konsumentów określa rada.
4. Zasady wynagradzania rzecznika konsumentów regulują przepisy o pracowni- kach samorządowych.
Art. 37.
1. Do zadań rzecznika konsumentów w szczególności należy:
1) zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w zakresie ochrony interesów konsumentów;
2) składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miej- scowego w zakresie ochrony interesów konsumentów;
3) występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów;
4) współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu, organami In- spekcji Handlowej oraz organizacjami konsumenckimi;
5) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub w przepisach odręb- nych.
2. Rzecznik konsumentów może w szczególności wytaczać powództwa na rzecz konsumentów oraz wstępować, za ich zgodą, do toczącego się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów.
3. Rzecznik konsumentów w sprawach o wykroczenia na szkodę konsumentów jest oskarżycielem publicznym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
4. Przedsiębiorca, do którego zwrócił się rzecznik konsumentów, działając na pod- stawie ust. 1 pkt 3, obowiązany jest udzielić rzecznikowi wyjaśnień i informacji będących przedmiotem wystąpienia oraz ustosunkować się do uwag i opinii rzecznika.
5. Do rzecznika konsumentów stosuje się odpowiednio przepis art. 63 Kodeksu po- stępowania cywilnego.
Art. 38.
1. Rzecznik konsumentów w terminie do dnia 31 marca każdego roku przedkłada radzie do zatwierdzenia roczne sprawozdanie ze swojej działalności w roku po- przednim.
2. Zatwierdzone przez radę sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, rzecznik kon- sumentów przekazuje właściwej miejscowo delegaturze Urzędu.
3. Rzecznik konsumentów jest obowiązany przekazywać na bieżąco delegaturom Urzędu wnioski i sygnalizować problemy dotyczące ochrony konsumentów, któ- re wymagają podjęcia działań na szczeblach administracji rządowej.
©Kancelaria Sejmu s. 22/22
2006-11-07
Art. 38a.
1. Przy Prezesie Urzędu tworzy się Krajową Radę Rzeczników Konsumentów, zwaną dalej „Radą”.
2. Rada jest stałym organem opiniodawczo-doradczym Prezesa Urzędu w zakresie spraw związanych z ochroną praw konsumentów na szczeblu samorządu powia- towego.
3. Do zadań Rady należy w szczególności:
1) przedstawianie propozycji dotyczących kierunków zmian legislacyjnych w przepisach dotyczących ochrony praw konsumentów;
2) wyrażanie opinii w przedmiocie projektów aktów prawnych lub kierunków rządowej polityki konsumenckiej;
3) wyrażanie opinii w innych sprawach z zakresu ochrony konsumentów przedłożonych Radzie przez Prezesa Urzędu.
4. W skład Rady wchodzi dziewięciu rzeczników konsumentów, po jednym z ob- szaru właściwości miejscowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu- mentów.
5. Członków Rady powołuje i odwołuje Prezes Urzędu. Powołanie następuje na wniosek dyrektorów delegatur, o których mowa w ust. 4, za pisemną zgodą re- komendowanych rzeczników konsumentów. W przypadku odwołania z funkcji rzecznika konsumentów, członkostwo w Radzie wygasa.
6. Członek Rady może być odwołany przez Prezesa Urzędu z powodu:
1) naruszenia obowiązków wynikających z członkostwa w Radzie;
2) choroby uniemożliwiającej wykonywanie zadań członka Rady;
3) złożenia rezygnacji.
7. Obsługę administracyjną Rady zapewnia Urząd.
8. Urząd zwraca członkom Rady koszty przejazdów na posiedzenia Rady, na zasa- dach określonych w przepisach w sprawie należności przysługujących pracow- nikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
9. Tryb pracy Rady określa regulamin ustalony przez Prezesa Urzędu.
Art. 39.
1. Organizacje konsumenckie reprezentują interesy konsumentów wobec organów administracji rządowej i samorządowej i mogą uczestniczyć w realizacji rządo- wej polityki konsumenckiej.
2. Organizacje, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności prawo do:
1) wyrażania opinii o projektach aktów prawnych i innych dokumentów doty- czących praw i interesów konsumentów;
2) opracowywania i upowszechniania konsumenckich programów edukacyj- nych;
3) wykonywania testów produktów i usług oraz publikowania ich wyników;
4) wydawania czasopism, opracowań badawczych, broszur i ulotek;
©Kancelaria Sejmu s. 23/23
2006-11-07
5)34) prowadzenia nieodpłatnego poradnictwa konsumenckiego oraz udzielania nieodpłatnej pomocy konsumentom w dochodzeniu ich roszczeń, chyba że statut organizacji stanowi, że działalność ta jest wykonywana odpłatnie;
6) udziału w pracach normalizacyjnych;
7) realizowania zadań państwowych w dziedzinie ochrony konsumentów, zle- canych przez organy administracji rządowej i samorządowej;
8) ubiegania się o dotacje ze środków publicznych na realizację zadań, o któ- rych mowa w pkt 7.
Art. 40.
Organy administracji rządowej i samorządowej są obowiązane do zasięgania opinii organizacji konsumenckich w sprawach dotyczących kierunków działania na rzecz ochrony interesów konsumentów.
Art. 41.
Wysokość rocznych dotacji celowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm.35)), przekazywanych z budżetu państwa na realizację zadań, o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 7, jest ustalana w ustawie budżetowej w części budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes Urzędu.
Dział V
Postępowanie przed Prezesem Urzędu
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 42.
1. Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest prowadzone jako postępowanie wyja- śniające, postępowanie antymonopolowe lub postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.
2. Postępowanie wyjaśniające może poprzedzać wszczęcie postępowania antymo- nopolowego lub postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe inte- resy konsumentów.
3. (uchylony).36)
34) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 35) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 45, poz.
391, Nr 65, poz. 594, Nr 96, poz. 874, Nr 166, poz. 1611 i Nr 189, poz. 1851, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 93, poz. 890, Nr 121, poz. 1264, Nr 123, poz. 1291, Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 14, poz. 114, Nr 64, poz. 565 i Nr 180, poz. 1495.
36) Przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 24/24
2006-11-07
Art. 43.37)
1. Prezes Urzędu może wszcząć z urzędu, w drodze postanowienia, postępowanie wyjaśniające, jeżeli okoliczności wskazują na możliwość naruszenia przepisów ustawy, w sprawach dotyczących określonej gałęzi gospodarki, w sprawach do- tyczących ochrony interesów konsumentów oraz w innych przypadkach, gdy ustawa tak stanowi.
2. Postępowanie wyjaśniające może mieć na celu w szczególności:
1) wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów ustawy uzasadniające wszczęcie postępowania antymonopolowego, w tym, czy sprawa ma cha- rakter antymonopolowy;
2) wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postę- powania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe in- teresy konsumentów;
3) badanie rynku, w tym określenie jego struktury i stopnia koncentracji;
4) wstępne ustalenie istnienia obowiązku zgłoszenia zamiaru koncentracji;
5) ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów kon- sumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych usta- wach.
3. Zakończenie postępowania wyjaśniającego następuje w drodze postanowienia.
4. Postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłużej niż 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie dłużej niż 60 dni od dnia jego wszczęcia.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, przepisu ust. 4 oraz art. 35 Kodek- su postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Art. 44.
1. Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających konkuren- cję oraz w sprawach koncentracji, a także postępowanie w sprawach praktyk na- ruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczyna się na wniosek lub z urzędu.
2.38) Postępowanie w sprawach nakładania kar pieniężnych, określonych w dziale VI, wszczyna się z urzędu.
Art. 45.
1.39) Przedsiębiorcy i związki przedsiębiorców są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu.
2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1) wskazanie zakresu informacji i okresu, którego dotyczą;
2) wskazanie celu żądania;
3) wskazanie terminu udzielenia informacji;
37) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 38) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 39) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 25/25
2006-11-07
4) pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie infor- macji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.
Art. 45a.40)
Każdy ma prawo składania na piśmie – z własnej inicjatywy lub na prośbę Prezesa Urzędu – wyjaśnień dotyczących istotnych okoliczności sprawy.
Art. 46.
1. Dowodem z dokumentu w postępowaniu przed Prezesem Urzędu może być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia poświadczona przez organ administracji pu- blicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego lub upoważnionego pracownika przedsiębiorcy.
2. Dowodem w postępowaniu przed Prezesem Urzędu jest dokument sporządzony w języku polskim, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Jeżeli dokument został sporządzony w języku obcym, należy przedłożyć także poświadczone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie na język polski tego do- kumentu albo jego części mającej stanowić dowód w sprawie.
Art. 47.
1. Strona, powołująca się na dowód ze świadków, jest obowiązana dokładnie wska- zać fakty, które mają być potwierdzone zeznaniami poszczególnych świadków, oraz podać dane umożliwiające prawidłowe wezwanie świadka.
2. Prezes Urzędu, wzywając świadka, podaje w wezwaniu imię, nazwisko i miejsce zamieszkania wezwanego, miejsce i czas składania wyjaśnień, określa strony i przedmiot sprawy oraz wskazuje przepisy o odpowiedzialności karnej za skła- danie fałszywych zeznań.
Art. 48.
1. Zeznanie świadka, po spisaniu do protokołu, będzie mu odczytane i, stosownie do okoliczności, na podstawie jego uwag uzupełnione lub sprostowane.
2. Protokół przesłuchania świadka podpisuje świadek i prowadzący przesłuchanie pracownik Urzędu.
Art. 49.
1. W sprawach wymagających wiadomości specjalnych Prezes Urzędu, po wysłu- chaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru, może wezwać jed- nego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.
2. Biegłym, w rozumieniu ust. 1, może być również osoba prawna wyspecjalizowa- na w danej dziedzinie.
40) Dodany przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 26/26
2006-11-07
Art. 50.
Strona może żądać wyłączenia biegłego z przyczyn, z jakich można żądać wyłącze- nia pracownika Urzędu, do ukończenia czynności biegłego. Strona składająca wnio- sek o wyłączenie biegłego po rozpoczęciu przez niego czynności jest obowiązana uprawdopodobnić, że przyczyna uzasadniająca wyłączenie powstała później lub że wcześniej nie była jej znana.
Art. 51.
Prezes Urzędu może zarządzić okazanie biegłemu akt sprawy i przedmiotu oględzin. Przepisy art. 63 ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 52.
1. Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie.
2. Biegli mogą złożyć opinię łączną.
Art. 53.
1. Prezes Urzędu przyznaje biegłym wynagrodzenie według przepisów o kosztach prowadzenia dowodu z opinii biegłego w postępowaniu sądowym, z zastrzeże- niem ust. 3.
2. Prezes Urzędu może nałożyć na stronę obowiązek wpłacenia zaliczki na poczet wydatków biegłego.
3. Jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu i zakończone wydaniem decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 i art. 23d, koszty wynagrodzenia biegłego ponosi Skarb Państwa.
Art. 54.
1. Prezes Urzędu może zwrócić się o wydanie opinii do instytutu naukowego lub naukowo-badawczego.
2. W opinii instytut wskazuje osobę albo osoby, które przeprowadziły badania i wydały opinię.
3. Przepisy art. 51 i 53 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 55.
1. Prezes Urzędu może w toku postępowania przeprowadzić rozprawę.
2. Rozprawa, o której mowa w ust. 1, jest jawna, z wyłączeniem rozprawy lub jej części, podczas której są rozpatrywane informacje stanowiące tajemnicę przed- siębiorstwa, jak również inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie od- rębnych przepisów.
3. Prezes Urzędu może wezwać na rozprawę i przesłuchać strony, świadków oraz zasięgnąć opinii biegłych.
4. W przypadku wyłączenia jawności rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 153, 154 i 47910 Kodeksu postępowania cywilnego.
©Kancelaria Sejmu s. 27/27
2006-11-07
Art. 56.
Prezes Urzędu może zwrócić się o przesłuchanie świadków lub o zasięgnięcie opinii biegłych do właściwego miejscowo sądu rejonowego, jeżeli przemawia za tym cha- rakter dowodu albo wzgląd na poważne niedogodności lub znaczną wysokość kosz- tów przeprowadzenia dowodu. Prezes Urzędu, zwracając się do sądu o przeprowa- dzenie dowodu, wydaje postanowienie, w którym określa:
1) sąd, który ma przeprowadzić dowód;
2) środek dowodowy;
3) fakty podlegające stwierdzeniu.
Art. 57.
1. W toku postępowania przed Prezesem Urzędu może być przeprowadzona przez upoważnionego pracownika Urzędu lub Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „kontrolującym”, kontrola u każdego przedsiębiorcy lub każdego związku przedsiębiorców, zwanych dalej „kontrolowanym”, w zakresie objętym tym po- stępowaniem.
1a.41) Prezes Urzędu może upoważnić do udziału w kontroli:
1) pracownika organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej w przypadku, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE;
2) osoby posiadające wiadomości specjalne, jeżeli do przeprowadzenia kontroli niezbędne są tego rodzaju wiadomości.
2.42) Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli powinno zawierać:
1) wskazanie podstawy prawnej;
2) datę i miejsce wystawienia;
3) imię, nazwisko i stanowisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej, a w przypadku upoważnienia do udziału w kontroli osób, o których mowa w ust. 1a – imiona i nazwiska tych osób oraz:
a) numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość – w przypadku osób, o których mowa w ust. 1a pkt 1, lub
b) numer dowodu osobistego – w przypadku osób, o których mowa w ust. 1a pkt 2;
4) oznaczenie kontrolowanego;
5) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
6) określenie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanej daty jej zakończenia;
7) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowi- ska lub funkcji;
8) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
41) Dodany przez art. 1 pkt 24 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 42) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 28/28
2006-11-07
3. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, wydają od- powiednio: Prezes Urzędu, a na wniosek Głównego Inspektora Inspekcji Han- dlowej – wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej.
4.43) Kontrolujący jest obowiązany okazać osobie reprezentującej kontrolowanego upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymację służbową, a osoby upoważnione do udziału w kontroli, o których mowa w ust. 1a, dowód osobisty, paszport lub inny dokument potwierdzający tożsamość. W przypadku nieobec- ności osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja służbowa, dowód osobisty, pasz- port lub inny dokument potwierdzający tożsamość są okazywane pracownikowi kontrolowanego lub osobie czynnej w miejscu wszczęcia kontroli. Kopię upo- ważnienia do przeprowadzenia kontroli pozostawia się kontrolowanemu.
5. Kontrolujący ma prawo:
1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz środków transportu kontrolowanego;
2) żądania udostępnienia akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju dokumentów i nośni- ków informacji związanych z przedmiotem kontroli oraz ich odpisów i wy- ciągów, a także sporządzania z nich notatek;
3) żądania od osób, o których mowa w art. 59 ust. 1, ustnych wyjaśnień doty- czących przedmiotu kontroli.
5a.44) Osobie upoważnionej do udziału w kontroli, na podstawie ust. 1a, przysługują uprawnienia kontrolującego w zakresie wstępu na grunt oraz do budynków, lo- kali lub innych pomieszczeń oraz środków transportu kontrolowanego oraz do- stępu do akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju dokumentów i nośników informacji związanych z przedmiotem kontroli oraz ich odpisów i wyciągów, a także do sporządzania z nich notatek oraz uprawnienie do udziału wraz z kontrolującym w przeszukaniu, o którym mowa w art. 58 i w art. 91.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania kontroli, w tym sposób sporządzania protokołu przeprowadzo- nej kontroli, uwzględniając cele kontroli.
Art. 58.
1. Kontrolujący w toku kontroli może również dokonać przeszukania pomieszczeń lub rzeczy, za zgodą sądu ochrony konkurencji i konsumentów, udzieloną na wniosek Prezesa Urzędu. Przy przeszukaniu kontrolujący może korzystać z po- mocy funkcjonariuszy innych organów kontroli państwowej lub Policji z jed- nostki właściwej ze względu na siedzibę przedsiębiorcy.
1a.45) Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia przepisów ustawy, w przypadkach niecierpiących zwłoki, w szczególności wtedy, gdy mo- głoby to spowodować zatarcie dowodów, z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może wystąpić przed wszczęciem postępowania antymonopolo- wego.
43) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 44) Dodany przez art. 1 pkt 24 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 45) Dodany przez art. 1 pkt 25 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 29/29
2006-11-07
2. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowie- nie w sprawie, o której mowa w ust. 1. Na postanowienie sądu ochrony konku- rencji i konsumentów nie przysługuje zażalenie.
3. Policja, na polecenie Prezesa Urzędu, wykonuje czynności, o których mowa w ust. 1.
4.46) W sprawach nieuregulowanych w ustawie przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu stosuje się odpowiednio.
Art. 59.47)
1. Kontrolowany lub osoba uprawniona do jego reprezentowania oraz posiadacz lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu, o których mowa w art. 91 ust. 1, są obowiązani do:
1) udzielenia żądanych informacji;
2) umożliwienia wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych po- mieszczeń oraz środków transportu;
3) udostępnienia akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów lub innych no- śników informacji.
2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może odmówić udzielenia informacji lub współ- działania w toku kontroli tylko wtedy, gdy naraziłoby to ją lub jej małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz jej powinowatych w tej samej linii lub stopniu, jak również osoby pozostające z nią w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli, a także osobę pozostającą z nią we wspólnym pożyciu, na odpowie- dzialność karną. Prawo odmowy udzielenia informacji lub współdziałania w to- ku kontroli trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobie- nia, opieki lub kurateli.
Art. 60.
1.48) Prezes Urzędu w toku kontroli, o której mowa w art. 57 ust. 1, może wydać postanowienie o zajęciu, w celu zabezpieczenia, akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju dokumentów lub innych nośników informacji oraz innych przedmiotów mogą- cych stanowić dowód w sprawie, na czas niezbędny do przeprowadzenia kontro- li, jednakże nie dłuższy niż 7 dni.
2. Osobę posiadającą przedmioty, o których mowa w ust. 1, kontrolujący wzywa do wydania ich dobrowolnie, a w razie odmowy można przeprowadzić ich odebra- nie, w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Na postanowienie o zajęciu przedmiotów zażalenie przysługuje osobom, których prawa zostały naruszone. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania po- stanowienia.
46) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 47) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 48) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 30/30
2006-11-07
Art. 61.
1. Przedmioty podlegające zajęciu, wydane, odebrane lub znalezione w czasie kon- troli, należy po dokonaniu oględzin i sporządzeniu protokołu zatrzymania zabrać albo oddać na przechowanie osobie godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku ich przedstawienia na każde żądanie organu prowadzącego postępowanie.
2. Protokół zatrzymania rzeczy powinien zawierać oznaczenie sprawy, z którą za- trzymanie rzeczy lub przeszukanie ma związek, oraz podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę zatrzymanych rzeczy i, w miarę potrzeby, ich opis, a nadto wskazanie postanowienia Prezesa Urzędu o za- jęciu. Protokół podpisuje dokonujący zajęcia i przedstawiciel kontrolowanego.
3. Dokonujący zajęcia przedmiotów, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do natychmiastowego wręczenia osobom zainteresowanym pokwitowania stwier- dzającego, jakie przedmioty i przez kogo zostały zatrzymane, oraz do nie- zwłocznego powiadomienia przedsiębiorcy, którego przedmioty zostały zajęte.
4.49) Zatrzymane przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są zbędne dla prowadzonego postępowania albo po uchyleniu przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów postanowienia o zajęciu przedmiotów, jednak nie później, niż po upływie terminu, o którym mowa w art. 60 ust. 1.
Art. 61a.50)
Bez wszczynania odrębnego postępowania Prezes Urzędu może przeprowadzić kon- trolę, w tym dokonać przeszukania na podstawie art. 58 lub art. 91:
1) na wniosek Komisji Europejskiej, jeżeli przedsiębiorca lub osoba uprawnio- na do jego reprezentowania albo posiadacz lokalu mieszkalnego, pomiesz- czenia, nieruchomości lub środka transportu, o których mowa w art. 91 ust. 1, sprzeciwiają się przeprowadzeniu przez Komisję Europejską kontroli w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1/2003/WE lub rozporządzenia nr 139/2004/WE;
2) na wniosek Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadku, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE oraz art. 12 rozporządzenia nr 139/2004/WE.
Art. 62.
1.51) Prezes Urzędu, na wniosek lub z urzędu, może, w drodze postanowienia, w niezbędnym zakresie ograniczyć prawo wglądu do materiału dowodowego załą- czonego do akt sprawy, jeżeli:
1) udostępnienie tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsię- biorstwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów;
2) wymaga tego interes publiczny.
49) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 50) Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 51) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 31/31
2006-11-07
2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również materiałów włączonych do postępowania na podstawie art. 65 ust. 3.
3. Na postanowienie wydane na podstawie ust. 1 przysługuje zażalenie.
4.52) Składający wniosek o ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego przedkłada Prezesowi Urzędu również wersję dokumentu niezawierającą infor- macji objętych ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze stosowną adnotacją.
5.52) Stronom i podmiotom zainteresowanym udostępnia się wersję dokumentu nie- zawierającą informacji objętych ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze sto- sowną adnotacją.
Art. 63.53)
1. Pracownicy Urzędu są obowiązani do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych informacji, podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów, o których powzięli wiadomość w toku postępowania.
2.54) Przepisu ust. 1 nie stosuje się do informacji powszechnie dostępnych, informa- cji o wszczęciu postępowania, z wyjątkiem postępowania w sprawach dotyczą- cych koncentracji z udziałem spółek publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539), oraz informacji o wydaniu decyzji kończących po- stępowanie i ich ustaleniach.
3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się również do pracowników Inspekcji Handlowej oraz innych osób biorących udział w kontroli, o których mowa w art. 57 ust. 1 i ust. 1a.
Art. 64.
Organy administracji publicznej są obowiązane do udostępniania Prezesowi Urzędu znajdujących się w ich posiadaniu akt oraz informacji istotnych dla postępowania toczącego się przed Prezesem Urzędu.
Art. 65.55)
1. Informacje uzyskane w toku postępowania nie mogą być wykorzystane w innych postępowaniach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeże- niem ust. 2 i ust. 3.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy:
1) postępowania karnego prowadzonego w trybie publicznoskargowym;
2) innych postępowań prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz
52) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 30 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 53) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 54) W brzmieniu ustalonym przez art. 116 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warun-
kach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spół- kach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539), która weszła w życie z dniem 24 października 2005 r.
55) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 32/32
2006-11-07
3) wymiany informacji z Komisją Europejską i organami ochrony konkurencji państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia nr 1/2003/WE.
3. Informacje uzyskane w toku postępowania od organu ochrony konkurencji pań- stwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą być wykorzystane w toku tego postępowania na warunkach, na jakich zostały przekazane przez ten organ, włą- czając w to niewykorzystanie informacji do nałożenia sankcji na określone oso- by.
4. Prezes Urzędu zawiadamia strony o zaliczeniu w poczet dowodów informacji uzyskanych w trakcie innego prowadzonego przez niego postępowania.
Art. 66.
Prezes Urzędu, wydając decyzję kończącą postępowanie, uwzględnia tylko zarzuty, do których strony mogły się ustosunkować.
Art. 67.56)
1. Prezes Urzędu umarza postępowanie, w drodze postanowienia, w przypadku:
1) wycofania wniosku o nakazanie zaniechania praktyk ograniczających kon- kurencję;
2) wycofania wniosku o nakazanie zaniechania praktyk naruszających zbioro- we interesy konsumentów;
3) wycofania zgłoszenia zamiaru koncentracji przedsiębiorców;
4) bezczynności wnioskodawcy uniemożliwiającej prowadzenie postępowania w sprawach praktyk ograniczających konkurencję;
5) nienałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 103;
6) przejęcia sprawy przez Komisję Europejską na podstawie przepisów prawa wspólnotowego.
2. Prezes Urzędu może, w drodze postanowienia, umorzyć postępowanie w przy- padku rozstrzygnięcia sprawy przez właściwy organ ochrony konkurencji pań- stwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Art. 68.
Nie wszczyna się, z zastrzeżeniem art. 93 i art. 100g, postępowania, jeżeli upłynęło 5 lat od końca roku, w którym:
1) dopuszczono się naruszenia przepisów ustawy;
2) uprawomocniła się decyzja o nałożeniu kary pieniężnej.
Art. 69.
1. W postępowaniu wszczętym na wniosek strona przegrywająca sprawę jest obo- wiązana zwrócić drugiej stronie, na jej żądanie, koszty niezbędne do celowego
56) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 33/33
2006-11-07
dochodzenia praw i celowej obrony, w tym także koszty opinii biegłych i insty- tutów naukowych.
2. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez nią koszty jej przejazdów lub przejazdów pełnomocnika do siedziby Prezesa Urzędu.
3. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż wy- nikające ze stawek opłat określonych w odrębnych przepisach, i wydatki jedne- go adwokata oraz koszty osobistego stawiennictwa strony na wezwanie Prezesa Urzędu.
Art. 70.
1. W razie częściowego uwzględnienia żądań zawartych we wniosku o wszczęcie postępowania koszty poniesione przez strony będą wzajemnie zniesione lub sto- sunkowo rozdzielone. Prezes Urzędu może jednak nałożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli wniosek drugiej strony nie został uwzględniony jedynie w nieznacznej części.
2. Koszty postępowania, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli stro- ny nie postanowiły inaczej.
Art. 71.
1. Zwrot kosztów należy się przedsiębiorcy lub związkowi przedsiębiorców, prze- ciwko któremu zostało wszczęte postępowanie na wniosek, pomimo stwierdzo- nego, w drodze decyzji, naruszenia przepisów ustawy, jeżeli nie dał on powodu do wszczęcia postępowania i uznał, przy pierwszej czynności podjętej przed Prezesem Urzędu po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania, za- sadność zarzutów.
2. Koszty niezbędnych opinii biegłych i instytutów naukowych w sprawach doty- czących koncentracji ponoszą przedsiębiorcy uczestniczący w koncentracji.
Art. 72.
Jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu i w jego wyniku Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca lub związek przedsiębior- ców, który dopuścił się tego naruszenia, zobowiązany jest ponieść koszty postępo- wania.
Art. 73.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może nałożyć na stronę przegrywającą obowiązek zwrotu tylko części kosztów albo nie obciążać jej koszta- mi.
©Kancelaria Sejmu s. 34/34
2006-11-07
Art. 74.
Prezes Urzędu może, niezależnie od wyniku sprawy, nałożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postę- powaniem, a zwłaszcza kosztów powstałych wskutek uchylenia się od wyjaśnień lub złożenia wyjaśnień niezgodnych z prawdą, zatajenia lub opóźnionego powołania dowodów.
Art. 75.
Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być za- mieszczone w decyzji kończącej postępowanie.
Art. 76.
Roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli strona w terminie wyznaczonym przez Prezesa Urzędu, nie krótszym niż 7 dni, nie złoży spisu kosztów albo wniosku o przyznanie zwrotu kosztów według przepisów odrębnych.
Art. 77.
1. Od wniosków o wszczęcie postępowania antymonopolowego przed Prezesem Urzędu przedsiębiorcy i związki przedsiębiorców uiszczają opłaty.
2. Jeżeli wraz ze złożonym wnioskiem nie zostanie uiszczona opłata, Prezes Urzę- du wzywa wnioskodawcę do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuiszczenie opłaty spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.
3. Postępowanie antymonopolowe może być wszczęte mimo nieuiszczenia opłaty, jeżeli przemawiają za tym ważne względy dotyczące ochrony konkurencji lub interesów konsumentów.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, opłaty podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5. Prezes Urzędu, w razie niewątpliwej niemożności poniesienia opłaty przez przedsiębiorcę, w szczególności będącego osobą fizyczną, lub przez związek przedsiębiorców, może zwolnić go w części lub w całości od tej opłaty, na jego wniosek.
6. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich uiszczania, a w szczególności wysokość stawek, z uwzględnieniem podziału na wnioski w sprawach praktyk ogranicza- jących konkurencję oraz koncentracji, a także sposób uiszczania opłat.
Art. 78.
1. Od decyzji Prezesa Urzędu przysługuje odwołanie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia.
2. Postępowanie w sprawach odwołań od decyzji Prezesa Urzędu toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach go- spodarczych.
3. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezes Urzędu przekazuje je nie- zwłocznie wraz z aktami sprawy do sądu ochrony konkurencji i konsumentów.
©Kancelaria Sejmu s. 35/35
2006-11-07
4. Jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może – nie przekazując akt są- dowi – uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bez- zwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie przysługuje odwołanie.
5. Przed przekazaniem odwołania do sądu ochrony konkurencji i konsumentów lub uchyleniem albo zmianą decyzji na podstawie ust. 4, Prezes Urzędu może rów- nież, w uzasadnionych przypadkach, przeprowadzić dodatkowe czynności, zmierzające do wyjaśnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu.
6. Do postanowień Prezesa Urzędu, na które przysługuje zażalenie, przepisy ust. 1– 5 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia.
Art. 79.
1.57) Od decyzji Prezesa Urzędu stronie nie przysługują środki prawne wzruszenia decyzji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, dotyczące wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności de- cyzji.
2.58) Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postanowień Prezesa Urzędu.
Art. 80.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem art. 81.
Art. 81.
W sprawach dotyczących dowodów w postępowaniu przed Prezesem Urzędu w za- kresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio art. 227– 315 Kodeksu postępowania cywilnego.
Art. 82.
Przedsiębiorca zawiadamia Prezesa Urzędu o wszczętym wobec tego przedsiębiorcy za granicą postępowaniu opartym na podejrzeniu dokonania działań ograniczających konkurencję oraz przekazuje Prezesowi Urzędu kopię orzeczenia.
Art. 83.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio w sprawach nakładania kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy.
57) Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 58) Dodany przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 36/36
2006-11-07
Rozdział 2
Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających konku- rencję
Art. 84.
1. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania antymonopolowego w związku z podej- rzeniem naruszenia przepisów ustawy może wystąpić:
1) przedsiębiorca lub związek przedsiębiorców, którzy wykażą swój interes prawny;
2) organ samorządu terytorialnego;
3) organ kontroli państwowej;
4) rzecznik konsumentów;
5) organizacja konsumencka.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się na piśmie wraz z uzasadnieniem oraz podaniem podstawy prawnej, z kopiami w liczbie umożliwiającej ich prze- kazanie pozostałym stronom postępowania. Wnioskodawca jest obowiązany uprawdopodobnić naruszenie przepisów ustawy.
2a.59) W przypadku gdy wniosek nie spełnia warunków określonych w ust. 2, Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie.
3.60) Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania antymonopo- lowego i zawiadamia o tym strony.
Art. 85.
1. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, odmówić wszczęcia postępowania anty- monopolowego, jeżeli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posia- danych przez Prezesa Urzędu informacji wynika, że nie naruszono zakazu okre- ślonego w art. 5, w zakresie niewyłączonym na podstawie art. 6 i 7, lub zakazu określonego w art. 8.
2. Przed wydaniem postanowienia o wszczęciu lub decyzji o odmowie wszczęcia postępowania antymonopolowego Prezes Urzędu może przeprowadzić postępo- wanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 43, mające na celu uzyskanie dodat- kowych informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania antymonopolowego.
3. Prezes Urzędu odmawia wszczęcia postępowania antymonopolowego, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, jeżeli z wnioskiem wystąpiła osoba nieuprawniona zgodnie z art. 84 ust. 1.
4.61) Prezes Urzędu może odmówić wszczęcia postępowania antymonopolowego, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, w przypadku nieuzupeł- nienia przez wnioskodawcę wniosku w wyznaczonym terminie.
59) Dodany przez art. 1 pkt 35 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 60) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 35 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 61) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 37/37
2006-11-07
Art. 85a.62)
1. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia nr 1/2003/WE, odmawia, w drodze postanowienia, wszczęcia postępowania antymonopolowego w przy- padku gdy:
1) Komisja Europejska prowadzi postępowanie w tej samej sprawie;
2) sprawa została rozstrzygnięta przez Komisję Europejską.
2. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 1/2003/WE, może odmówić, w drodze postanowienia, wszczęcia postępowania antymonopolowego w przy- padku gdy:
1) właściwy organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej prowadzi postępowanie w tej samej sprawie;
2) sprawa została rozstrzygnięta przez właściwy organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Prezes Urzędu wszczął po- stępowanie antymonopolowe w sprawie, może, w drodze postanowienia, zawie- sić postępowanie.
Art. 86.
Stroną postępowania jest każdy, kto wnosi o wydanie decyzji w sprawie praktyk ograniczających konkurencję lub wobec kogo zostało wszczęte postępowanie o sto- sowanie praktyk ograniczających konkurencję lub naruszenie innych przepisów ustawy.
Art. 87.63)
1. Prezes Urzędu może dopuścić do udziału w postępowaniu w charakterze pod- miotu zainteresowanego:
1) przedsiębiorcę, który uprawdopodobni, że został poszkodowany na skutek działań stanowiących naruszenie przepisów ustawy;
2) stronę umowy, której dotyczy postępowanie;
3) inny podmiot, który wystąpi z wnioskiem i wykaże swój interes prawny lub którego dopuszczenie do udziału w postępowaniu przyczyni się do wyja- śnienia sprawy.
2. Dopuszczenie lub odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakte- rze podmiotu zainteresowanego następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
3. Podmiot zainteresowany ma prawo składania dokumentów i wyjaśnień co do okoliczności sprawy.
4. Podmiot zainteresowany ma prawo wglądu do akt w zakresie, w jakim jest to konieczne do ochrony jego praw, i jeśli nie naruszy to tajemnicy przedsiębior-
62) Dodany przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 63) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 38/38
2006-11-07
stwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odręb- nych przepisów.
5. Prezes Urzędu informuje podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia spra- wy. Podmiotowi temu nie przysługuje prawo do wniesienia odwołania lub zaża- lenia.
6. Prezes Urzędu zawiadamia stronę o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu podmiotu zainteresowanego.
Art. 88.64)
1. Jeżeli w toku postępowania antymonopolowego zostanie uprawdopodobnione, że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować poważne i trudne do usunięcia zagrożenia dla konkurencji, Prezes Urzędu przed zakończeniem po- stępowania antymonopolowego może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsię- biorcę lub związek przedsiębiorców, którym jest zarzucane stosowanie praktyki, do zaniechania określonych działań w celu zapobieżenia tym zagrożeniom. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przed wydaniem de- cyzji stronie nie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych do- wodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa czas jej obowiązywa- nia. Decyzja ta obowiązuje nie dłużej niż do czasu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.
3. Prezes Urzędu może przedłużyć, w drodze decyzji, czas obowiązywania decyzji, o której mowa w ust. 2. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 101 ust. 1 pkt 1 i pkt 2.
Art. 89. (uchylony).65)
Art. 90.
Prezes Urzędu może nadać rygor natychmiastowej wykonalności decyzji w całości lub w części, jeżeli wymaga tego ochrona konkurencji lub ważny interes konsumen- tów.
Art. 91.
1.66) Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że w lokalu miesz- kalnym lub w jakimkolwiek innym pomieszczeniu, nieruchomości lub środku transportu są przechowywane przedmioty, akta, księgi, dokumenty i inne nośniki informacji mogące mieć wpływ na ustalenie stanu faktycznego istotnego dla prowadzonego postępowania, sąd ochrony konkurencji i konsumentów może, na wniosek Prezesa Urzędu, udzielić zgody na przeprowadzenie przeszukania, w tym na dokonanie zajęcia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie,
64) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 65) Przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 66) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 41 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 39/39
2006-11-07
przez funkcjonariuszy Policji z jednostki właściwej ze względu na położenie te- go lokalu, pomieszczenia lub nieruchomości albo miejsce pobytu posiadacza środka transportu.
1a.67) Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia przepisów ustawy, w przypadkach niecierpiących zwłoki, w szczególności wtedy, gdy mo- głoby to spowodować zatarcie dowodów, z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może wystąpić przed wszczęciem postępowania antymonopolo- wego.
2. W przeszukaniu, o którym mowa w ust. 1, bierze również udział kontrolujący. Przepis art. 57 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje zgodę, o której mowa w ust. 1, w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
4. Policja, na polecenie sądu ochrony konkurencji i konsumentów, przeprowadza czynności, o których mowa w ust. 1.
Art. 92.68)
Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających konkurencję powinno być zakończone nie później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczę- cia. Przepisy art. 35–38 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpo- wiednio.
Art. 93.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie stosowania praktyk ograniczających kon- kurencję, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynął rok.
Rozdział 3
Postępowanie w sprawach koncentracji
Art. 94.
1. Stroną postępowania jest każdy, kto zgłasza, zgodnie z ust. 2, zamiar koncentra- cji.
2. Zgłoszenia zamiaru koncentracji dokonują:
1) wspólnie łączący się przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1;
2) przedsiębiorca przejmujący kontrolę – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2;
3) wspólnie wszyscy przedsiębiorcy biorący udział w utworzeniu wspólnego przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 3;
4) obejmujący lub nabywający akcje albo udziały – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 1;
67) Dodany przez art. 1 pkt 41 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 68) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 40/40
2006-11-07
5) przedsiębiorca, w którego organie zarządzającym lub kontrolnym obejmuje funkcję członka osoba pełniąca już funkcję członka w organie zarządzają- cym lub kontrolnym innego przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2;
6) odpowiednio instytucja finansowa albo przedsiębiorca, który nabył akcje lub udziały w celu zabezpieczenia wierzytelności – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 3.
3. W przypadku gdy koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący za pośred- nictwem co najmniej dwóch przedsiębiorców zależnych, zgłoszenia zamiaru tej koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący.
4. (uchylony).69)
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie zamiaru koncentracji, w tym wykaz informacji i dokumentów, które powinno ono zawierać, uwzględniając specyfikę działalno- ści prowadzonej przez różne rodzaje przedsiębiorców, w szczególności przez in- stytucje finansowe.
Art. 95.70)
1. Prezes Urzędu może, w drodze postanowienia, dopuścić do udziału w postępo- waniu w charakterze podmiotu zainteresowanego:
1) przedsiębiorcę, nad którym inny przedsiębiorca przejmuje kontrolę;
2) podmiot zbywający akcje lub udziały;
3) podmiot zbywający majątek;
4) konkurenta przedsiębiorcy zaangażowanego w koncentrację;
5) inny podmiot, który wystąpi z wnioskiem i wykaże swój interes prawny.
2. Podmioty zainteresowane mają prawo składać wyjaśnienia i dokumenty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
3. Przepis art. 87 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 96.
1. Prezes Urzędu może:
1) zwrócić w terminie 14 dni zgłoszenie zamiaru koncentracji przedsiębiorców, jeżeli nie spełnia ono warunków, jakim powinno odpowiadać;
2) wezwać zgłaszającego zamiar koncentracji do usunięcia wskazanych bra- ków w zgłoszeniu lub uzupełnienia w nim niezbędnych informacji w wy- znaczonym terminie.
2. Prezes Urzędu może przedstawić przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom uczestni- czącym w koncentracji warunki, o których mowa w art. 18 ust. 2, wyznaczając termin na ustosunkowanie się do zgłoszonej propozycji; brak odpowiedzi lub odpowiedź negatywna powoduje wydanie decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 1.
69) Przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 70) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 41/41
2006-11-07
Art. 97.
1.71) Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji powinno być zakoń- czone nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia jego wszczęcia.
2.72) W przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę warunków określonych w art. 18 ust. 2 termin, o którym mowa w ust. 1, ulega przedłużeniu o 14 dni.
3.72) Do terminów określonych w ust. 1 i ust. 2 nie wlicza się okresów oczekiwania na dokonanie zgłoszenia przez pozostałych uczestników koncentracji, a także okresów na usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 2, lub ustosunkowanie się do przedstawionych przez Prezesa Urzędu warunków, o których mowa w art. 18 ust. 2, oraz okresów oczekiwania na uiszczenie opłaty, o której mowa w art. 77 ust. 2.
Art. 98.
1. Przedsiębiorcy, których zamiar koncentracji podlega zgłoszeniu, są obowiązani do wstrzymania się od dokonania koncentracji do czasu wydania przez Prezesa Urzędu decyzji lub upływu terminu, w jakim decyzja powinna zostać wydana.
2. Czynność prawna, na podstawie której ma nastąpić koncentracja, może być do- konana pod warunkiem wydania przez Prezesa Urzędu, w drodze decyzji, zgody na dokonanie koncentracji lub upływu terminów, o których mowa w art. 97.
3. Nie stanowi naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, realizacja publicz- nej oferty kupna lub zamiany akcji, zgłoszonej Prezesowi Urzędu w trybie art. 12 ust. 1, jeżeli nabywca nie korzysta z prawa głosu wynikającego z nabytych akcji lub czyni to wyłącznie w celu utrzymania pełnej wartości swej inwestycji kapitałowej lub dla zapobieżenia poważnej szkodzie, jaka może powstać u przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji.
Art. 99.
Jeżeli Prezes Urzędu poweźmie wiadomość o dokonaniu koncentracji z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w art. 12, może wszcząć postępowanie z urzędu.
Art. 100.
W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1 lub 4, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, dokonać podziału przedsiębiorcy. Do podziału spółki stosuje się odpowiednio przepisy art. 528–550 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.73). Pre- zesowi Urzędu przysługują kompetencje organów spółek uczestniczących w podzia- le. Prezes Urzędu może ponadto wystąpić do sądu o unieważnienie umowy lub pod- jęcie innych środków prawnych zmierzających do przywrócenia stanu poprzedniego.
71) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 72) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 73) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1117, z 2003 r. Nr
49, poz. 408 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1108, Nr 183, poz. 1538 i Nr 184, poz. 1539.
©Kancelaria Sejmu s. 42/42
2006-11-07
Rozdział 4
Postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów
Art. 100a.
1. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie praktyki naruszającej zbio- rowe interesy konsumentów może wystąpić:
1) Rzecznik Praw Obywatelskich;
2) rzecznik ubezpieczonych;
3) rzecznik konsumentów;
4) organizacja konsumencka;
5) Komisja Nadzoru Finansowego.
2. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, może także wystąpić zagraniczna orga- nizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach Unii Europej- skiej do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania, opublikowaną w Dzienni- ku Urzędowym Wspólnot Europejskich, jeżeli cel jej działania uzasadnia wystą- pienie przez nią z wnioskiem o wszczęcie postępowania dotyczącego naruszenia wynikającego z niezgodnych z prawem zaniechań lub działań podjętych w Polsce, zagrażających zbiorowym interesom konsumentów w państwie człon- kowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę.
3.74) Przepisy art. 84 ust. 2–3 stosuje się odpowiednio.
Art. 100b.
1. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, odmówić wszczęcia postępowania, jeżeli z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urzędu informacji wy- nika w sposób oczywisty, że zbiorowe interesy konsumentów nie uległy naru- szeniu. Przepis art. 85 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2. Prezes Urzędu, w drodze postanowienia, odmawia wszczęcia postępowania, je- żeli z wnioskiem wystąpiła osoba nieuprawniona na podstawie art. 100a ust. 1 lub 2.
3. Prezes Urzędu może, w drodze postanowienia, odmówić wszczęcia postępowa- nia:
1) w przypadku niedostarczenia przez wnioskodawcę w wyznaczonym termi- nie informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia o wszczęciu postępowania;
2) jeżeli wniosek nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 84 ust. 2.
4. Na postanowienia, o których mowa w ust. 2 i 3, wnioskodawcy przysługuje za- żalenie.
74) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 43/43
2006-11-07
Art. 100c.
Stroną postępowania jest każdy, kto wnosi o wydanie decyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów lub wobec kogo zostało wszczęte po- stępowanie o stosowanie takiej praktyki.
Art. 100d.
W postępowaniu przed Prezesem Urzędu może być zawarta ugoda, jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, a ugoda nie zmierza do obejścia prawa albo nie narusza interesu publicznego lub słusznego interesu konsumentów.
Art. 100e.
Prezes Urzędu może nadać decyzji w całości lub w części rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli wymaga tego ważny interes konsumentów.
Art. 100f.
Postępowanie w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów po- winno się zakończyć nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, a w sprawie szczegól- nie skomplikowanej – nie później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepisy art. 35–38 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
Art. 100g.
Nie wszczyna się postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbio- rowe interesy konsumentów, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stoso- wania, upłynął rok.
Art. 100h.
Postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów jest wolne od opłat.
Dział VI
Kary pieniężne
Art. 101.75)
1. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozlicze- niowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie:
75) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 44/44
2006-11-07
1) dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 5, w zakresie niewyłą- czonym na podstawie art. 6 i art. 7, lub naruszenia zakazu określonego w art. 8;
2) dopuścił się naruszenia art. 81 lub art. 82 Traktatu WE;
3) dokonał koncentracji bez uzyskania zgody Prezesa Urzędu.
2. Prezes Urzędu może również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość od 1 000 do 50 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie:
1) we wniosku, o którym mowa w art. 22, lub w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 94 ust. 2, podał nieprawdziwe dane;
2) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 11a ust. 3, art. 18 ust. 3 lub art. 45, bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowa- dzających w błąd informacji;
3) nie współdziała w toku kontroli prowadzonej w ramach postępowania na podstawie art. 57, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2;
4) nie wypełnił obowiązku przewidzianego w art. 82.
3. W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub przekształce- nia innych przedsiębiorców, obliczając wysokość jego przychodu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się przychód osiągnięty przez tych przedsiębiorców w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary.
4. W przypadku gdy przedsiębiorca nie osiągnął przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, Prezes Urzędu może ustalić karę pieniężną w wysokości do stukrotności przeciętnego wynagrodzenia.
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do związków przedsiębiorców.
Art. 102.
1.76) Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pie- niężną w wysokości stanowiącej równowartość od 500 do 10 000 euro za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji wydanych na podstawie art. 9, art. 11a ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 2 i ust. 4 i art. 23c oraz art. 88 ust. 1 i ust. 3, postanowień wydanych na podstawie art. 60 ust. 1 lub wyroków sądowych w sprawach z zakresu praktyk ograniczających konkurencję, praktyk naruszają- cych zbiorowe interesy konsumentów oraz koncentracji; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej w decyzji.
2. Przepis ust. 1 stosuje się do związków przedsiębiorców. W przypadku gdy zwią- zek przedsiębiorców nie osiąga przychodu, karę pieniężną za każdy rozpoczęty miesiąc niewykonania w terminie decyzji, postanowienia lub wyroku sądu Pre- zes Urzędu ustala w wysokości do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wyna- grodzenia.
76) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 45/45
2006-11-07
Art. 103.
1.77) Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję kie- rowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy lub związku przedsiębiorców karę pieniężną w wysokości do pięćdziesięciokrotno- ści przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli osoba ta umyślnie albo nieumyślnie:
1) nie wykonała decyzji, postanowień lub wyroków, o których mowa w art. 102;
2) nie zgłosiła zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 12;
3) nie udzieliła informacji lub udzieliła nierzetelnych lub wprowadzających w błąd informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 45.
2. Prezes Urzędu może nałożyć na osoby, o których mowa w art. 59 ust. 1, karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, za nieudzielenie informacji lub udzielenie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji żądanych przez Preze- sa Urzędu na podstawie art. 45, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2, oraz za brak współdziałania w toku kontroli prowadzonej w ramach postępowania na pod- stawie art. 57, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2, oraz na świadków za nieuzasadnio- ną odmowę zeznań.
Art. 103a.78)
1. Prezes Urzędu, z zastrzeżeniem ust. 4, odstępuje od nałożenia kary, o której mo- wa w art. 101 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2, na przedsiębiorcę biorącego udział w poro- zumieniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lub art. 81 Traktatu WE, jeżeli przed- siębiorca ten spełnia łącznie następujące warunki:
1) jako pierwszy z uczestników porozumienia:
a) dostarczy Prezesowi Urzędu informację o istnieniu zakazanego poro- zumienia, wystarczającą do wszczęcia postępowania antymonopolo- wego lub
b) przedstawi Prezesowi Urzędu, z własnej inicjatywy, dowód umożliwia- jący wydanie decyzji, o której mowa w art. 9 lub art. 10
– jeżeli Prezes Urzędu nie posiadał w tym czasie informacji i dowodów wystarczających do wszczęcia postępowania antymonopolowego lub wy- dania decyzji, o której mowa w art. 9 lub art. 10;
2) współpracuje z Prezesem Urzędu w toku postępowania w pełnym zakresie, dostarczając niezwłocznie wszelkie dowody, którymi dysponuje, albo któ- rymi może dysponować i udzielając niezwłocznie wszelkich informacji związanych ze sprawą, z własnej inicjatywy lub na żądanie Prezesa Urzędu;
3) zaprzestał uczestnictwa w porozumieniu nie później, niż w dniu poinformo- wania Prezesa Urzędu o istnieniu porozumienia lub przedstawienia dowodu, o którym mowa w pkt 1 lit. b;
4) nie był inicjatorem zawarcia porozumienia i nie nakłaniał innych przedsię- biorców do uczestnictwa w porozumieniu.
77) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 78) Dodany przez art. 1 pkt 50 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
©Kancelaria Sejmu s. 46/46
2006-11-07
2. Jeżeli przedsiębiorca uczestniczący w porozumieniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lub art. 81 Traktatu WE, nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu obniża karę, o której mowa w art. 101 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2, na- kładaną na tego przedsiębiorcę, jeżeli spełnia on łącznie następujące warunki:
1) przedstawi Prezesowi Urzędu, z własnej inicjatywy, dowód, który w istotny sposób przyczyni się do wydania decyzji, o której mowa w art. 9 lub art. 10;
2) zaprzestał uczestnictwa w porozumieniu nie później, niż w momencie przed- stawienia dowodu, o którym mowa w pkt 1.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Prezes Urzędu, z zastrzeżeniem art. 103b, nakłada karę:
1) w wysokości nie większej niż 5 % przychodu osiągniętego w roku rozlicze- niowym poprzedzającym rok nałożenia kary – na przedsiębiorcę, który jako pierwszy spełnił warunki, o których mowa w ust. 2;
2) w wysokości nie większej niż 7 % przychodu osiągniętego w roku rozlicze- niowym poprzedzającym rok nałożenia kary – na przedsiębiorcę, który jako drugi spełnił warunki, o których mowa w ust. 2;
3) w wysokości nie większej niż 8 % przychodu osiągniętego w roku rozlicze- niowym poprzedzającym rok nałożenia kary – na pozostałych przedsiębior- ców, którzy spełnili warunki, o których mowa w ust. 2.
4. W przypadku gdy przedsiębiorca spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2–4, Prezes Urzędu nakłada karę w wysokości określonej w ust. 3 pkt 1, w przypadku gdy inny przedsiębiorca biorący udział w porozumieniu spełnił wcześniej warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2–4.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w przy- padku wystąpienia przedsiębiorców o odstąpienie od wymierzenia kary lub jej obniżenie, w tym w szczególności:
1) sposób przyjmowania oraz rozpatrywania wniosków przedsiębiorców o od- stąpienie od wymierzenia kary lub jej obniżenie,
2) sposób zawiadamiania przedsiębiorców o stanowisku Prezesa Urzędu
– mając na uwadze konieczność zapewnienia możliwości dokonania rzetelnej oceny spełnienia przez przedsiębiorców warunków, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, oraz właściwego zakwalifikowania wniosków.
Art. 103b.78)
1. W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub przekształce- nia innych przedsiębiorców, obliczając wysokość jego przychodu, o którym mowa w art. 103a ust. 3, uwzględnia się przychód osiągnięty przez tych przed- siębiorców w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary.
2. W przypadku gdy przedsiębiorca nie osiągnął przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, Prezes Urzędu nakłada karę:
1) w wysokości do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia – na przedsiębiorcę, który jako pierwszy spełnił warunki, o których mowa w art. 103a ust. 2;
©Kancelaria Sejmu s. 47/47
2006-11-07
2) w wysokości do siedemdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia – na przedsiębiorcę, który jako drugi spełnił warunki, o których mowa w art. 103a ust. 2;
3) w wysokości do osiemdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia – na pozostałych przedsiębiorców, którzy spełnili warunki, o których mowa w art. 103a ust. 2.
Art. 104.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 101–103, należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności uprzedniego naruszenia przepisów ustawy.
Art. 105.
1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 101–103, są płatne z dochodu po opodat- kowaniu lub z innej formy nadwyżki dochodów nad wydatkami zmniejszonej o podatki.
2. Wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez Prezesa Urzędu ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji o jej nałożeniu.
3. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w art. 101– 103, stanowią dochód budżetu państwa.
4. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decy- zji Prezesa Urzędu.
5. W razie upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, kara pieniężna podlega ścią- gnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
6. W przypadku nieterminowego uiszczenia kary pieniężnej odsetek nie pobiera się.
Art. 106.
1. Prezes Urzędu może na wniosek przedsiębiorcy, związku przedsiębiorców lub osób, o których mowa w art. 103, w drodze postanowienia, na które nie przysłu- guje zażalenie, odroczyć uiszczenie kary pieniężnej albo rozłożyć ją na raty ze względu na ważny interes wnioskodawcy.
2. Prezes Urzędu może uchylić, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, odroczenie uiszczenia kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzy- gnięcia.
©Kancelaria Sejmu s. 48/48
2006-11-07
Dział VIa79)
Przepis karny
Art. 106a.
1. Kto, wbrew przepisowi art. 37 ust. 4, narusza obowiązek udzielenia rzecznikowi konsumentów wyjaśnień i informacji będących przedmiotem wystąpienia rzecz- nika lub obowiązek ustosunkowania się do uwag i opinii rzecznika, podlega ka- rze grzywny.
2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Dział VII
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 107–109. (pominięte).80)
Dział VIII
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 110.
1. Z dniem wejścia w życie ustawy rozpoczyna się pierwsza kadencja Prezesa Urzędu sprawującego urząd w tym dniu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Kadencja Prezesa Urzędu, o której mowa w ust. 1, ulega skróceniu o okres spra- wowania przez niego urzędu przed dniem wejścia w życie ustawy.
3. Prezes Rady Ministrów może odwołać Prezesa Urzędu w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W terminie tym nie znajdują zastosowania ograni- czenia, o których mowa w art. 24 ust. 5.
Art. 111.
Z dniem wejścia w życie ustawy dyrektorzy i wicedyrektorzy delegatur Urzędu stają się członkami korpusu służby cywilnej, a ich dotychczasowe stosunki pracy nawią- zane na podstawie powołania na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów kon- sumentów (Dz. U. z 1999 r. Nr 52, poz. 547 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 381 i Nr 60, poz. 704) przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas
79) Dodany przez art. 1 pkt 51 ustawy, o której mowa w odnośniku 4. 80) Zamieszczone w obwieszczeniu.
©Kancelaria Sejmu s. 49/49
2006-11-07
nieokreślony, z tym że stanowisko wicedyrektora delegatury przekształca się w sta- nowisko zastępcy dyrektora delegatury.
Art. 112.
Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o którym mowa w art. 104, uwzględnia się również okoliczność naruszenia przepisów ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o prze- ciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów w okresie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 113.
Postępowania wszczęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów prowadzi się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
Art. 114. (pominięty).80)
Art. 115.
Wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru kon- centracji lub nałożenia kary.
Art. 116.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o „organie antymonopolowym” lub „Urzędzie Antymonopolowym”, rozumie się przez to Prezesa Urzędu Ochrony Kon- kurencji i Konsumentów.
Art. 117.
Traci moc ustawa z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopoli- stycznym i ochronie interesów konsumentów (Dz. U. z 1999 r. Nr 52, poz. 547 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 381 i Nr 60, poz. 704).
Art. 118.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2001 r., z wyjątkiem art. 41, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
1
ACT
of 15 December 2000
ON COMPETITION AND CONSUMER PROTECTION
Title I General Provisions
Article 1
1. The Act determines conditions for the development and protection of competition as well as the rules of undertaken in the public interest protection of entrepreneurs’ and consumers’ interests.
2. The Act governs the rules and measures of counteracting competition restricting practices and anticompetitive concentrations of entrepreneurs and associations thereof, where such practices or concentrations cause or may cause effects on the territory of the Republic of Poland.
3. The Act also defines the authorities competent in competition and consumer protection issues.
Article 2
1. The Act is without prejudice to the rights vested based on provisions concerning protection of intellectual and industrial property rights, in particular provisions on the protection of inventions, decorative and industrial patterns, topography of integrated circuits, trade marks, geographic designations, copyright and neighbouring rights.
2. The Act shall apply to the concluded between entrepreneurs:
1) agreements, in particular licensing agreements, as well as to other than agreements practices of exercising rights referred to in section 1,
2) agreements concerning information undisclosed to the general public related to: a) technical and technological information, b) rules of organisation and management -
in relation to which steps were taken in order to prevent their disclosure, where such agreements result in the unjustified limitation of freedom of business activity of the parties or in significant restriction of competition on the market.
2
Article 3
Provisions of the Act shall not apply to:
1) restrictions of competition exempted by virtue of separate legal acts, 2) collective labour agreements.
Article 4
For the purpose of this Act the following shall mean:
1) entrepreneur – entrepreneur in the meaning of provisions of the act of 19 November 1999 – Law on business activity (O.J.L. of 1999, No 101, item 1178 and of 2000, No 86, item 958) as well as: a) natural and legal person as well as organisational unit without legal status, organising
or rendering services of public utility nature, which are not business activity in the meaning of provisions on business activity,
b) natural person exercising profession on its own behalf and account or performing activity in the frame of exercising such profession,
c) natural person being in a possession of stocks or shares ensuring at least 25% of votes in organs of at least one entrepreneur or having control, in the meaning of item 13, over at least one entrepreneur, even if not conducting business activity in the meaning of provisions on business activity, provided that this person is undertaking further activities subject to control of concentrations referred to in Article 12,
2) associations of entrepreneurs - chambers, associations and other organisations associating entrepreneurs referred to under item 1 as well as associations thereof.
3) dominant entrepreneur – shall mean the entrepreneur which: a) disposes, directly or indirectly, of the majority of votes at the assembly of partners or
at the general assembly, also in the capacity of a depositary or user, or in the managing organ of the other (dependent) entrepreneur, also on the basis of agreements concluded with other persons, or
b) is empowered to appoint or recall the majority of members of the management or of the supervisory board of another entrepreneur (dependent) also on the basis of agreements concluded with other persons, or
c) more than a half of the members of management of a capital company are at the same time members of management of another entrepreneur (dependent entrepreneur),or
d) disposes directly or indirectly of the majority of votes in dependent personal company or at the general assembly of dependent co-operative, also on the basis of agreements concluded with other persons, or
e) has a decisive impact on the activities of another (dependent) entrepreneur, in particular pursuant to agreement stipulating managing another (dependent) entrepreneur or remitting by him profit.
4) agreements: a) agreements concluded between entrepreneurs, between associations thereof and
between entrepreneurs and their associations or certain provisions of such agreements, b) concerted practices undertaken in any form by two or more entrepreneurs or
associations thereof,
3
c) resolutions or other acts of the associations of entrepreneurs or their statutory organs,
5) distribution agreements – agreements concluded between entrepreneurs acting at the different stages of the economic process aimed at purchase of products for further resale,
6) products – things as well as all forms of energy, securities and other property rights, services as well as construction works,
7) prices – prices including also charges in the nature of prices, profit margins, commissions and mark-ups,
8) relevant market - market of products, which by reason of their intended use, price and characteristics, including quality, are regarded by the buyers as substitutes, and are offered on the area in which, by reason of their nature and characteristics, existence of market access barriers, consumer preferences, significant differences in prices and transport costs, the conditions of competition are sufficiently homogeneous,
9) dominant position – position of the entrepreneur which allows him to prevent the efficient competition on the relevant market thus enabling him to act in a significant degree independently from competitors, contracting parties and consumers; it is assumed that entrepreneur holds a dominant position where his market share exceeds 40%,
10) competitors – entrepreneurs which at the same time release or may release for free circulation, purchase or may purchase products on the relevant market,
11) consumer – person who concludes a contract with entrepreneur for the purpose directly unrelated to the business activity,
12) consumer organisations –independent of entrepreneurs and associations thereof social organisations which statutory tasks include protection of consumer interests, provided their tasks do not consist in conducting business activity,
13) taking over the control – any form of direct or indirect acquisition of powers which, individually or jointly, taking into account all legal or factual circumstances, enable to exercise decisive influence upon given entrepreneur or entrepreneurs; in particular, such powers are created by: a) ownership of entirety or part of the property of the entrepreneur, b) rights or agreements according decisive influence upon composition, voting or decisions
of the entrepreneur’s organs,
14) capital group – all entrepreneurs which are directly or indirectly controlled by one entrepreneur,
15) income – income attained in the taxation year preceding the day of initiating the proceedings by virtue of the present Act, in the meaning of income tax provisions binding the entrepreneur,
16) average salary – average monthly wages within the industry sector in the last month of a quarter preceding the day of issuance of a decision of the President of the Office for
4
Competition and Consumer Protection, published by the President of the Central Bureau for Statistics pursuant to separate provisions.
. Title II
Prohibition of competition restricting practices
Chapter I Prohibition of competition restricting agreements
Article 5
1. The agreements which have as their object or effect elimination, restriction or any other infringement of competition on the relevant market shall be prohibited, in particular those consisting in:
1) fixing, directly or indirectly, prices and other conditions of purchase or sales of products, 2) limiting or controlling production or supply as well as technical development or
investments, 3) sharing markets of supply or purchase, 4) application in similar transactions with third parties onerous or not homogenous contract
terms, thus creating for these parties diversified conditions of competition, 5) making conclusion of an agreement subject to acceptance or fulfilment by the other party
of another performance, having neither substantial nor customary relation with the subject of the agreement,
6) limiting access to the market or eliminating from the market entrepreneurs which are not party to the agreement,
7) fixing conditions of a bid made by entrepreneurs participating in a tender, in particular in relation to the scope of works or price.
2. The agreements referred to in section 1 shall be in their entirety or in the respective part null and void, with the reservation of Articles 6 and 7.
Article 6
1. The prohibition of agreements referred to in Article 5 shall not apply to:
1) agreements concluded between competitors which combined market share in the year preceding calendar year in which such agreement is concluded does not exceed 5%,
2) agreements concluded between entrepreneurs acting at different stages of the economic process which combined market share in the year preceding calendar year in which such agreement is concluded does not exceed 10%.
2. In relation to distribution agreements concluded by the entrepreneur with at least two other entrepreneurs, combined market share of these entrepreneurs referred to in section 1 shall be aggregated.
5
Article 7
1. The Council of Ministers may, by way of a regulation, exempt from the prohibition stipulated in Article 5 agreements which contribute to improvement of the production, distribution of products or to technical or economic progress and ensure to the buyer or user fair share of benefits resulting thereof, and which: 1) do not impose upon the entrepreneurs concerned restrictions which are not indispensable
to the achievement of these objectives, 2) do not afford these entrepreneurs the possibility to eliminate competition on the relevant
market in respect of a substantial part of the products in question.
2. In the regulation referred to in section 1, the Council of Ministers shall define:
1) conditions which are to be satisfied for the agreement to be considered exempted from the prohibition,
2) clauses which existence is not considered to infringe Article 5, 3) clauses which existence constitute the infringement of Article 5, 4) period during which the exemption shall apply.
Chapter II Prohibition of abuse of a dominant position
Article 8
1. The abuse of a dominant position on the relevant market by one or more entrepreneurs shall be prohibited.
2. The abuse of a dominant position may, in particular consist in:
1) direct or indirect imposition of unfair prices, including predatory prices or prices glaringly low, significantly delayed payment terms or other conditions of purchase or sale of products,
2) limiting production, supply or technical development to the detriment of contractors or consumers,
3) application in similar transactions with third parties onerous or not homogenous contract terms, thus creating for these parties diversified conditions of competition,
4) making conclusion of the agreement subject to acceptance or fulfilment by the other party of another performance having neither substantial nor customary relation with the subject of agreement,
5) counteracting formation of conditions necessary for emergence or development of the competition,
6) imposition by the entrepreneur of onerous contract conditions, yielding to this entrepreneur unjustified profits,
7) creating for consumers onerous conditions of redress.
3. Legal actions which constitute abuse of a dominant position shall be in their entirety or in the respective part null and void.
6
Chapter III Decisions in cases of competition restricting practices
Article 9
The President of the Office for Competition and Consumer Protection, hereinafter referred to as "the President of the Office", shall issue the decision assessing the practice as restricting the competition and ordering to refrain from it where he finds the infringement of the prohibition defined in Article 5 in the scope not exempted pursuant to Articles 6 and 7, or infringement of Article 8. .
Article 10
1. The decision referred to in Article 9 shall not be issued if the market behaviour of the entrepreneur or association thereof does no longer infringe the provisions of Article 5 or Article 8, in particular by reason of the permanent decrease of their market share.
2. In the case referred to in section 1, the President of the Office shall issue a decision assessing the practice as restricting competition and shall declare it discontinued.
3. The burden of proof in relation to the circumstances referred to in section 1 shall rest on the entrepreneur or association thereof.
Article 11
1. Where the President of the Office shall not find the infringement of Article 5 or Article 8, he shall issue a decision stating that the practice restricting competition have not been applied.
2. The decision referred to in section 1 shall be issued by the President of the Office also in the case where the agreement meets the conditions referred to in Article 7 section 1 but is not covered by the Regulation of the Council of Ministers referred to in Article 7.
Title III
Concentration of entrepreneurs
Chapter I Control of concentration
Article 12
1. The intention of concentration is subject to the notification to the President of the Office in the case where combined turnover of the entrepreneurs participating in the concentration in the marketing year preceding the year of the notification exceeds 50 million EURO.
2. The obligation referred to in section 1 concerns the intention of:
1) merger of two or more independent entrepreneurs,
7
2) taking over – by way of acquisition or entering into a possession of stocks, other securities, shares, of the entirety or a part of the property or in any other way obtaining direct or indirect control over one or several entrepreneurs,
3) creation by entrepreneurs of one joint entrepreneur.
3. The obligation to notify the intention of concentration referred to in section 1 shall also apply to:
1) taking over or acquisition of stocks or shares of another entrepreneur resulting in achieving at least 25% of votes at a general assembly or assembly of partners,
2) assuming by the same person the function of a member of the managing or controlling body of the competing entrepreneurs,
3) initiating to exercise the rights arising from stocks or shares taken over or acquired without prior notification in accordance with Article 13, items 3 and 4.
Article 13
The obligation to notify the intention of concentration shall not apply where:
1) the turnover of the entrepreneur:
a) over which the control is to be taken in accordance to Article 12, section 2, item 2, b) whose stocks or shares are to be taken over or acquired as defined in Article 12,
section 3, item 1, c) whose rights to stocks or shares are to be exercised in accordance with Article 12,
section 3, item 3
- did not exceed, on the territory of the Republic of Poland, during any of two marketing years preceding the notification the equivalent of 10 million EURO,
2) combined market share of entrepreneurs intending to concentrate does not exceed 20%,
3) the financial institution, the normal activities of which include investing in stocks and shares of other entrepreneurs, for its own account or for the account of others, acquires on a temporary basis stocks and shares with a view to reselling them provided that such resale takes place within one year of the date of acquisition and that:
a) this institution does not exercise the rights arising from these stocks or shares, except from the right to dividend, or
b) exercises these rights solely in order to prepare the resale of the entirety or a part of the entrepreneurs, its property, or these stocks and shares,
4) the entrepreneur acquires on a temporary basis stocks and shares with a view to securing debts, provided that such entrepreneur does not exercise the rights arising from these stocks or shares, except from the right to sell,
5) such concentration arises as an effect of bankruptcy or composition proceedings, except from the operations where the control is to be taken over by the competitor or participant of the capital group to which belong competitors of the to-be-taken over entrepreneur,
6) concentration of the entrepreneurs participating in the same capital group.
8
Article 14
The concentration performed by a dependent entrepreneur is considered as performed by a dominant entrepreneur.
Article 15
The turnover referred to in Article 12, section 1 and Article 13, item 1 shall include the turnover of entrepreneurs directly participating in the concentration as well as of the remaining entrepreneurs participating in the capital groups in which entrepreneurs directly taking part in the concentration participate.
Article 16
The Council of Ministers shall define, by way of a regulation, the method of calculating turnover referred to in Article 12, section 1 and Article 13, item 1 taking into account specificity of the activity conducted by entrepreneurs, in particular accountancy rules applicable to individual entrepreneurs, including banks, insurers and investment funds.
Chapter II
Decisions in cases of concentration
Article 17
The President of the Office, by way of a decision, shall issue a permission to perform the concentration which will not result in creation or strengthening of a dominant position, thus will not significantly restrict competition on the market.
Article 18
1. The President of the Office, by way of a decision, shall issue a permission to perform the concentration, provided that after fulfilment by the entrepreneurs intending to perform concentration of the requirements stipulated in section 2, a dominant position will not be created or strengthened, as a result of which the competition on the market will not be significantly restricted.
2. The President of the Office may impose upon the entrepreneur or entrepreneurs intending to perform the concentration an obligation, or accept their obligation, in particular:
1) to divest the entirety or a part of the property of one or more entrepreneurs, 2) to suppress the control over entrepreneur or entrepreneurs not participating directly in the
concentration, in particular by way of divesting the determined set of stocks or shares or by recalling from his function the member of managing or controlling body of the one or more entrepreneurs,
3) to grant competitor an exclusive licence
- determining in the decision referred to in section 1 the time limit for meeting the requirements.
9
3. In the decisions referred to in section 1, the President of the Office shall impose upon the entrepreneur or entrepreneurs the obligation to provide information about fulfilment of such requirements, in a time limit appointed in the decision.
Article 19
1. The President of the Office shall prohibit, by way of a decision, to perform the concentration which results in creation or strengthening of a dominant position, in consequence of which the competition on the market would be significantly restricted, with the reservation of section 2.
2. The President of the Office shall issue, by way of a decision, permission to perform concentration resulting in creation or strengthening a of dominant position despite significant restriction of competition, in the case when renouncing prohibition is justified, in particular where concentration: 1) will contribute to the economic development or technical progress, 2) it may have a favourable impact on the national economy.
Article 20
1. The President of the Office may withdraw the decisions referred to in Article 17, Article 18, section 1 and Article 19, section 2 if they were based on unreliable information for which entrepreneurs participating in the concentration were responsible or where entrepreneurs did not comply with conditions referred to in Article 18, section 2 and 3. In the case of withdrawal of the decision the President of the Office shall pronounce on the substance of the case.
2. Where, in the cases referred to in section 1, the concentration is already performed and restitution of the competition on the market is otherwise impossible, the President of the Office may, by way of a decision, defining time limit for its implementation under conditions defined in the decision, order in particular: 1) separation of the merged entrepreneur under conditions defined in the decision, 2) divestiture of the entirety or a part of the entrepreneur’s property, 3) divestiture of stocks or shares ensuring the control over the entrepreneur or entrepreneurs
or dissolution of the company over which the entrepreneurs have joint control, 4) recalling from the function of the member of a managing or controlling body of the
entrepreneurs participating in the concentration.
3. The decision referred to in section 2 cannot be issued after the lapse of 5 years since the day the concentration was performed.
4. In the case when the intention of concentration have not been notified to the President of the Office as stipulated in Article 12 section 1, the provisions of sections 2 and 3 shall apply respectively.
10
Article 21
The decisions referred to in Article 17, 18, section 1 or in Article 19, section 2 shall expire if within the time limit of 3 years from issuance of the decision a concentration is not performed.
Article 22
The President of the Office, upon a motion of the financial institution, may extend, by way of a decision, the time limit referred to in Article 13, item 3 where it will prove that resale of stocks or shares was not possible or economically unjustified before the lapse of one year since their acquisition.
Article 23
The Registry court, acting pursuant to the separate provisions, shall make entry into the register where: 1) the President of the Office shall, by way of a decision, give permission to perform the
concentration, 2) the entrepreneur proves that the intention of concentration is not subject to notification.
Title IV
Organisation of competition and consumer protection
Chapter I
The President of the Office
Article 24
1. The President of the Office shall be the central government administration organ competent in the protection of competition and consumers. The Prime Minister shall supervise activities of the President of the Office.
2. The Prime Minister shall appoint, for the period of 5 years, the President of the Office, selected by way of a contest, from among the persons with university education, in particular in the field of law, economy or business administration, distinguished by their theoretical knowledge and practical experience in the scope of market economy and competition and consumer protection.
3. The Prime Minister shall define, by way of a regulation, mode and procedures for organising the contest referred to in section 2. The Prime Minister shall define composition of the contest board and exigencies towards members thereof, having in mind the necessity to ensure impartiality of the election of the President.
4. The member of the contest board may not be a person who within the last three years was performing function in the organs of the entrepreneur being in possession of a dominant
11
position or was representing his interest, or a person not giving a guarantee of impartiality in performance of the function in public interest.
5. The President of the Office may be recalled by the Prime Minister before the term of office in the case of: 1) assuming relation of work, with the exception of employment as professor at the
university or in scientific institution, 2) undertaking business activity in a capacity of entrepreneur or assuming function of a
member of managing or controlling body of the entrepreneur, 3) condemnation by a lawful judgement for the offence committed in deliberate guilt, 4) flagrant infringement of his responsibilities, 5) resigning of his office.
6. The President of the Office shall perform his tasks supported by the Office for Competition and Consumer Protection, hereinafter referred to as “the Office”.
Article 25
The Prime Minister shall appoint and recall Vice-Presidents of the Office, upon a motion of the President of the Office.
Article 26
1. The scope of the activities of the President of the Office shall include:
1) exercising control over the observance by entrepreneurs of the provisions of the present Act,
2) issuance, in the cases stipulated in the Act, of decisions in the matters of counteracting competition restricting practices, concentrations or separations of entrepreneurs as well as decisions concerning financial fines,
3) conducting studies on the concentration level in the economy and on the market behaviour of entrepreneurs,
4) elaboration of the draft government programmes for the development of the competition and of the draft government consumer protection policy,
5) monitoring the public aid granted to the entrepreneurs pursuant to separate provisions, 6) assessment of the efficiency and effectiveness of the public aid granted to the
entrepreneurs as well as of the effects of granted aid in the field of competition, 7) co-operation with foreign and international organisations and authorities in the scope of
competition protection, 8) elaboration and submission to the Council of Ministers of the draft legal acts concerning
competition restricting practices, development of the competition or conditions for its emergence as well as protection of consumer interests,
9) giving an opinion on the draft legal acts concerning competition restricting practices, development of the competitions or conditions for its emergence as well as protection of consumer interests,
10) submitting to the Council of Ministers periodical reports on the enforcement of the government programmes for competition development and consumer policy,
11) addressing entrepreneurs and associations thereof in the matters of the protection of the rights and interests of consumers,
12) undertaking activities resulting from the provisions on combating unfair competition,
12
13) addressing specialised units and relevant bodies of the State supervision for undertaking control of observance of consumer rights,
14) surveillance over the safety of products intended for consumer use in the scope of the Act on general product safety,
15) co-operation with the territorial self-government authorities and with national and international social organisations which statutory tasks include the protection of consumer interests,
16) giving assistance to the self-government authorities on voivodship (provincial) and powiat (district) levels and to organisations which statutory tasks include protection of consumer interests, in the scope of the government consumer policy,
17) initiating checks on products and services to be performed by consumer organisations, 18) elaborating and editing publications and educational programmes promoting awareness of
consumer rights, 19) enforcement of the international obligations of the Republic of Poland in the scope of co-
operation and exchange of the information in the field of competition protection and public aid granted to the entrepreneurs,
20) collecting and disseminating judgements pronounced in the cases in the field of competition and consumer protection,
21) performance of other tasks defined by the present Act or by separate acts.
Article 27
1. The President of the Office shall issue the Official Journal of the Office for Competition and Consumer Protection.
2. The decisions and resolutions of the President of the Office, as well as judgements of the District Court in Warsaw – the antimonopoly court, hereinafter referred to as “antimonopoly court” and of the Supreme Court in cases of cassation of the judgements of the antimonopoly court, or their sentences with the omission of information constituting business secrecy of the undertaking and of other secrecy protected under separate provisions , may be in their entirety or part published in the Official Journal of the Office for Competition and Consumer Protection.
3. In the Official Journal of the Office for Competition and Consumer Protection shall be also published information, communications, notices, explanations and interpretations having significant importance for the application of the provisions encompassed by the scope of the activities of the President of the Office.
Article 28
1. The Office shall be composed of the Head Office in Warszawa and of the Office delegations in Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Poznań, Warsawa and Wrocław.
2. The Office delegations shall be managed by their directors.
3. The Prime Minister shall determine, by way of a regulation, territorial and material jurisdiction of the Office delegations in the scope of the activities of the President of the Office, taking into consideration character and number of cases arising on the relevant territory.
13
4. In addition to the matters within their jurisdiction the Office delegations may deal with other cases entrusted by the President of the Office.
5. In particularly justified circumstances the President of the Office may take over the case within the jurisdiction of a given delegation or delegate it to be dealt with by the indicated delegation.
6. Decisions and resolutions within the jurisdiction of delegations and in cases delegated by the President of the Office pursuant to section 5, are issued by the directors of delegations on behalf of the President of the Office.
Article 29
The organisation of the Office shall be defined by the statute granted by the Prime Minister, by way of a regulation.
Article 30
1. The Trade Inspection shall be subordinated to the President of the Office.
2. The President of the Office shall sanction the policy of the Trade Inspection and the draft plans of inspections of national dimensions submitted by the Chief Inspector of the Trade Inspection.
3. The President of the Office may order the Trade Inspection to proceed with the inspection or to exercise other tasks included in the scope of his activities.
4. The President shall perform periodical assessments of the activities of the Trade Inspection based on the reports submitted by this Inspection and shall address the conclusions of such assessments to the Chief Inspector of the Trade Inspection.
Article 31
The President of the Office may make public information concerning results of the control of The Trade Inspection as well as information about activities undertaken by virtue of the provisions of Article 26, items 11 and 12, with the omission of information constituting secrecy of the undertaking as well as of other secrecy protected under separate provisions.
Chapter II
Territorial self-government and consumer organisations
Article 32
The tasks in the field of the protection of consumer interests in the scope determined by the Act and by separate provisions shall be performed also by the territorial self-government as well as by consumer organisations and other institutions, which statutory tasks include the protection of consumer interests.
14
Article 33
The task of the territorial self-government in the field of consumer protection shall consist in promoting consumer education, in particular by way of introducing elements of consumer awareness into educational programmes in the public schools.
Article 34
1. The tasks of the district (powiat) self-government in the field of the protection of consumer rights shall be performed by the district (municipal) consumer advocate, hereinafter referred to as “consumer advocate”.
2. The districts may, by way of an agreement, create one common post of the consumer advocate.
Article 35
1. The consumer advocate shall be appointed by the district council or town council in towns with district status, hereinafter referred to as “the council”.
2. The consumer advocate shall be appointed from among persons with university education, in particular in law or economy and with minimum five years of professional experience.
3. The consumer advocate shall be subordinated directly to the council and report to the council.
4. The organisational status of the consumer advocate shall be determined by the district statute or regulations.
Article 36
1. The consumer advocate shall be employed in the district starosty.
2. All functions in the scope of labour law in relation to the consumer advocate shall be performed by the starost.
3. The working and payment conditions of the consumer advocate shall be determined by the council.
4. The rules on the remuneration of the consumer advocate shall be governed by the provisions on self-government employees.
Article 37
1. The tasks of the consumer advocate shall, in particular include the following:
1) providing free of charge consumer advice and legal information in the scope of protection of consumer interests,
2) bringing forward motions for proclaiming and amending local regulations in the scope of consumer protection,
15
3) addressing entrepreneurs in cases pertaining protection of consumer rights and interests, 4) co-operation with the territorially competent Office delegations, with organs of Trade
Inspection and with consumer organisations, 5) performance of other tasks prescribed by the present Act and by separate provisions.
2. The consumer advocate may in particular bring an action on consumers behalf and, with their consent, join lawsuits in cases pertaining protection of consumer interests.
3. In the cases concerning misdemeanours to the detriment of consumers, the consumer advocate is acting as a public prosecutor in the meaning of provisions of the Misdemeanour Code.
4. The entrepreneur addressed by the consumer advocate acting pursuant to provisions of section1, item 3, is under an obligation to provide the advocate with requested explanations and information and to assume an attitude in relation to comments and opinion of the advocate.
5. The provisions of Article 63 of the Code of Civil Proceedings shall apply, respectively, to the consumer advocate.
Article 38
1. The consumer advocate shall submit to the council for approval annual report on his/her activities in the previous year by 31 May of each year.
2. The consumer advocate shall remit the report approved by the council referred to in section 1 to the territorially competent Office delegation.
3. The consumer advocate shall be obligated to constantly present to the Office delegations the relevant conclusions and inform about problems concerning consumer protection which require undertaking activity on the government administration level.
Article 39
1. The consumer organisations shall represent consumer interests in relation to the public and self-government administration bodies and may participate in the implementation of the government consumer policy.
2. The organisations referred to in section 1 are, in particular, entitled to:
1) expressing opinion on the draft legal acts and other documents concerning rights and interests of consumers,
2) elaborating and disseminating consumer educational programmes, 3) performing tests of products and services and publishing their results, 4) editing periodicals, research studies, folders and leaflets, 5) providing free of charge consumer advice and free of charge assistance in consumer
redress, 6) participating in works on standarisation, 7) implementing government tasks in the field of consumer protection, commissioned to
them by the government and self-government administration bodies,
16
8) applying for allocation of public funds for the implementation of tasks referred to in item 7.
Article 40
The government and self-government administration bodies shall be obliged to consult consumer organisations on the issues concerning the directions of activities aimed at the protection of consumer interests.
Article 41
The amount of yearly targeted budget allocation, in the meaning of the act of 26 November 1998 on public finance (O.J.L. of 1999 No 155, item 1014, No 38, item 360, No 49, item 485, No 60, item 778 and No 100, item 1255 and O.J.L of 2000. No 6, item 69, No 12, item 136 and No 48, item 550), granted from the State budget for implementation of tasks referred to in Article 39, section 2, item 7 shall be determined in the Budgetary Act in the part of the State budget falling under disposal of the President of the Office.
Title V
Proceedings before the President of the Office
Chapter I General provisions
Article 42
1. The proceedings before the President of the Office shall be conducted as explanatory investigation or antimonopoly investigation.
2. The explanatory investigation may precede instituting the antimonopoly investigation.
3. The provisions of section 2 shall not apply to the cases of concentration.
Article 43
1. The President of the Office may institute ex officio, by way of a resolution, the explanatory investigation where circumstances indicate the possibility of an infringement of the provisions of the present Act, in the matters concerning given economy sector and in the cases concerning protection of consumer interests.
2. The explanatory investigation shall be aimed at:
1) preliminary assessment if there was an infringement of provisions of the Act giving grounds to institute antimonopoly investigation, including assessment if the case has an antimonopoly character,
2) market research, including defining its structure and concentration level, 3) assessment if the legitimate interests of the consumers have been infringed, thus justifying
taking actions foreseen by separate legal acts.
17
3. The closure of the explanatory investigation shall be done by way of a decision. 4. The explanatory investigation should last no longer than 30 days from its institution.
Article 44
1. The antimonopoly investigation in the cases of competition restricting practices and of control of concentrations shall be instituted upon a motion or ex officio.
2.The provision of section 1 shall apply to the imposition of fines referred to in Chapter VI.
Article 45
1. Upon request of the President of the Office entrepreneurs or association thereof shall be obligated to provide all necessary information.
2. The request referred to in section 1 should include:
1) indication of the scope of such information and the relevant time period, 2) indication of the object of the request, 3) time limit for providing information, 4) instruction about sanctions for non delivering information or for providing false or
misleading information.
Article 46
1. Only the original document or its copy certified by public administration body, notary, attorney at law, legal adviser or authorised employee of the entrepreneur may serve as the documentary evidence in the proceedings before the President of the Office.
2. The evidence in the proceedings before the President of the Office shall constitute the document drawn up in the Polish language, with the reservation of section 3.
3. Where such document has been drawn up in a foreign language also the translation into Polish of this document or of its part intended to serve as the evidence in the proceedings should be submitted, certified by a sworn translator.
Article 47
1. The party adducing witness evidence is obligated to precisely indicate facts subject to confirmation by the testimony of individual witnesses and to indicate the data to allow proper summons of the witnesses.
2. The President of the Office, when summoning a witness, shall indicate in his summons name, surname and domicile of the summoned, place and date of giving the explanation, parties and subject of the case as well as provisions on penal sanctions for false testimony.
18
Article 48
1. The testimony of a witness, after its entry to the protocol, shall be read before a witness and, depending on circumstances, completed or verified based on his/her comments.
2. The protocol of the hearings of a witness shall be signed by the witness and by the employee of the Office carrying on the hearings.
Article 49
1. In cases requiring special information, the President of the Office having heard proposals of the parties concerning number of experts and their choice, may summon one or more experts in order to seek their opinion.
2. The expert in the meaning of section 1 may be also a legal person specialised in the relevant field.
Article 50
Until the termination of the activities of an expert each party may request him/her to be excluded from the proceedings for the same reasons as may be invoke to exclude the employee of the Office. The party lodging a request to exclude an expert after the works have been initiated has an obligation to give an appearance of verisimilitude that the reason justifying the exclusion arose thereafter or was unknown to the party beforehand.
Article 51
The President of the Office may order to present to an expert the case records and the subject of inspection. The provisions of Article 63, sections 1 and 3 shall apply respectively.
Article 52
1. The opinion of an expert should contain its justification.
2. The experts may submit their joint opinion.
Article 53
1. The President of the Office shall accord to an expert the remuneration in accordance with the provisions on costs of expert’s evidence in court proceedings, with the reservation of section 3.
2. The President of the Office may impose upon a party the obligation to pay an advance on account of the expert’s expenses.
3. Where the investigation is instituted ex officio and terminated by a decision referred to in Article 11, section 1, the costs of the expert’s remuneration shall be born by the State Treasury.
19
Article 54
1. The President of the Office may address a scientific or scientific-research institute to issue an opinion.
2. In its opinion this institute shall indicate person or persons who carried the research and issued the opinion.
3. The provisions of Articles 51 and 53, section 2 and 3 shall apply respectively.
Article 55
1. During the proceedings the President of the Office may held hearing.
2. The hearing referred to in section 1 shall be in open court, with the exception of such hearing or its part in course of which information subject to business secrecy or other secrecy protected by virtue of separate provisions are being examined.
3. The President of the Office may summon for the hearing and examine parties, witnesses as well as ask for expert opinion.
4. In the case of hearing in camera the provisions of Articles 153, 154 and 47910 of the Code of civil proceedings shall apply respectively.
Article 56
The President of the Office may address territorially competent regional court to examine witnesses and obtain an expert opinion, where it is supported by the character of the evidence or consideration of significant inconvenience or significant costs of obtaining the evidence. When addressing the court for providing evidence, the President of the Office shall issue a decision in which he shall define: 1) the court which is to provide evidence, 2) means of evidence, 3) facts to be established.
Article 57
1. During the proceedings before the President of the Office the authorised employee of the Office or of the Trade Inspection, hereinafter referred to as “inspector”, may perform the inspection of each entrepreneur or association thereof, hereinafter referred to as “controlled”, in the scope encompassed by these proceedings.
2. The authorisation to perform an inspection should include:
1) name, surname and post of the inspector as well as his/her identity or professional card number,
2) indication of the controlled, 3) indication of the subject and scope of the inspection, 4) indication of date of initiating the inspection and scheduled date of its termination, 5) instruction about sanctions for the lack of co-operation during the inspection.
20
3. The authorisation to perform the inspection referred to in section 1 is issued, respectively: by the President of the Office and, upon a motion of the Chief Inspector of the Trade Inspection, by the voivodship inspectors of the Trade Inspection.
4. The inspector is obligated to produce to the person representing the controlled the authorisation to perform the inspection and professional identity card. In the case of the absence of the person authorised to represent the controlled, authorisation to perform the inspection and professional identity are shown to the employee or person active on the place where inspection is initiated. The copy of the authorisation to perform an inspection shall remain with the controlled.
5. The inspector is entitled to:
1) enter the premises, buildings, rooms or other quarters and means of transportation belonging to the controlled,
2) request to render accessible files, books and all kinds of documents or data carriers related to the subject of inspection as well as duplicates and extracts thereof and also to make notes,
3) request persons referred to in Article 59, section 1, to provide oral explanations relevant for the subject of inspection.
6. The Council of Ministers shall determine, by way of a regulation and taking into consideration objectives of the inspection, the detailed mode and procedure of the inspection, including mode of drafting inspection protocol.
Article 58
1. In the course of the inspection the inspectors may also search the premises or things, pursuant to the permission of the antimonopoly court, issued upon a motion of President of the Office. During the search the inspector may be assisted by functionaries of other State control bodies or the Police from the unit territorially competent considering the entrepreneur’s premises.
2. The antimonopoly court shall issue within 48 hours the decision in the case referred to in section 1. To the decision of the antimonopoly court the right of complaint shall not apply.
3. The Police, upon instruction of the President of the Office, shall perform functions referred to in section 1.
5. In the matters not regulated by the Act, the provisions on search of the Code of penal proceedings shall apply.
Article 59
1. The controlled or the person authorised to represent him as well as the user of living quarters referred to in Article 91, section 1 are obliged to: 1) provide the requested information, 2) enable access to business premises and buildings, rooms and other quarters or means of
transportation of the controlled,
21
3) render accessible files, books and all kinds of documents or other data carriers belonging to the controlled.
2. The person referred to in section 1 may refuse to provide information or to co-operate during the inspection solely were it would expose him/her or his/her spouse, ascendants, descendants, siblings and related in the same line or degree as well as persons being with this party in the privity of adoption, custody or wardship to penal liability. The right to abstain from providing information or co-operation during the inspection shall continue after the termination of marriage or the dissolution of the privity of adoption, custody or wardship.
Article 60
1. During the inspection referred to in Article 57, section 1 the President of the Office may issue a seizure order in view to secure files, books, all kind of documents or data carriers as well as other things which may serve as the evidence in the case.
2. The inspector shall summon the person being in a possession of the objects referred to in section 1 to deliver them voluntarily and, in the case of refusal, may carry their collection in the course of administrative execution proceedings.
3. The resolution on the seizure of objects shall be subject to complaint of the persons which rights have been infringed. The lodging of a complaint does not suspend enforcement of the decision.
Article 61
1. The objects subject to seizure, delivered, collected or found during the inspection, after being examined and entered into the protocol of seizure, should be taken away or deposited with the trustworthy person, with the indication of the obligation to present them upon each request of the organ performing the inspection.
2. The protocol of seizure should contain indication of the case to which the seizure or search are related, exact hour of initiating and terminating the action, detailed list of detained objects and, where appropriate, their description and moreover, reference to the resolution of the President of the Office about a seizure. The protocol shall be signed by the executor and the representative of the controlled.
3. The executor of the seizure of the objects referred to in section 1 shall be obligated to immediately present to the interested persons the receipt specifying which objects and by whom have been detained and to inform without delay the entrepreneur whose objects have been detained.
4. The detained objects should be immediately returned upon assessment of their uselessness for the carried investigation or upon abrogation by the antimonopoly court of the seizure order.
22
Article 62
1. The President of the Office, upon request of the party or ex officio, by way of a resolution, may to the necessary extend restrict for the remaining parties the right to inquiry into the evidence attached to the case files, where rendering this material accessible would threaten with a disclosure of the business secrecy as well as of other secrets protected by separate provisions.
2. The restriction referred to in section 1 shall also apply to materials included to the investigation pursuant to Article 65, section 3.
3. The decision issued pursuant to section 1 shall be subject to complaint.
4. The party lodging a motion to restrict for the remaining parties the right to inquiry into the evidence shall submit to the President of the Office also a version of a document which does not contain restricted information referred to in section 1, with appropriate annotation.
5. The version of a document not including restricted information referred to in section 1, with appropriate annotation, shall be made accessible to the parties.
Article 63
1. The information obtained during the investigation by the employees of the Office are subject to the protection pursuant to provisions on the protection of undisclosed information.
2. The provision of section 1 shall not apply to the information generally accessible to the public, information about initiating the proceedings, with the exception of proceedings in cases concerning concentration with participation of public companies, in the meaning of provisions on public circulation of securities, and to information on issuance of the decision terminating the investigation and its findings.
3. The employees of the Office shall be under obligation to protect business secrecy as well as other secrets protected by virtue of separate provisions, knowledge about which they acquired during the proceedings.
Article 64
The public administration bodies are under obligation to render accessible to the President of the Office the files being in their possession as well as information relevant to the proceedings before the President of the Office.
Article 65
1. The information acquired in the course of the proceedings cannot be used for other proceedings conducted on the basis of separate provisions.
2. The provision of section 1 does not apply to the penal proceedings conducted under public complaint procedures as well as other proceedings carried by the President of the Office.
23
3. The President of the Office shall inform parties about including to the evidence information acquired in the course of other proceedings.
Article 66
When issuing the decision terminating the proceedings, the President of the Office shall take into consideration only the charges to which parties could assume their position.
Article 67
The President of the Office shall decide, by way of a resolution, upon discontinuance of the investigation in the case of the following:
1) withdrawal of a motion to order renunciation of the competition restricting practices, 2) withdrawal of a notification of the intention to perform concentration of entrepreneurs, 3) inaction of the mover preventing carrying on the investigation in the cases of competition
restricting practices, 4) desistance from imposing the fine referred to in Article 101, section 2, item 2, Article 102
and Article 103.
Article 68
With the reservation of Article 93,the investigation shall not be instituted, where 5 years have elapsed since the end of the year when:
1) infringement of the provisions of the Act took place, 2) decision about imposition of fine became legally binding.
Article 69
1. In the case of proceedings instituted upon a motion, the loosing party shall be obligated to reimburse to the other party, upon its request, the expenses necessary for expedient legal redress and expedient defence, including costs of opinion of experts and scientific institutes.
2. The necessary expenses of the proceedings carried on by the party personally or by the plenipotentiary, who is not attorney at law or legal adviser, shall include travel costs incurred by the party or its plenipotentiary to visit the seat of the President of the Office.
3. The necessary expenses of the proceedings of the party represented by the attorney at law or legal adviser shall include his/her fees, however not higher than those resulting from payment rates determined by the separate provisions and expenses of one lawyer as well as costs of personal appearance of the party upon summons of the President of the Office.
Article 70
1. Where the requests contained in a motion for instituting proceedings are only partially met, the expenses incurred by the parties shall be mutually compensated or proportionally shared. However, the President of the Office may impose upon one of the parties the obligation to reimburse all the expenses if the motion of the other party was not taken into account only in its insignificant part.
24
2. In the case of conciliation between the parties, the expenses of the proceedings shall cancel each other out, unless the parties decide otherwise.
Article 71
1. The reimbursement of expenses shall be due to the entrepreneur or association thereof against which the proceedings are instituted upon a motion despite the assessment, by way of a decision, of infringement of the provisions of the Act, where such entrepreneur or association thereof give no grounds for the institution of the proceedings and admit, at the moment of the first action undertaken before the President of the Office after receiving information about instituting the investigation, the legitimacy of charges.
2. The costs of necessary opinions of experts and scientific institutes in the cases related to concentrations shall be born by the entrepreneurs participating in the concentration.
Article 72
Where proceedings are initiated ex officio and result in the assessment by the President of the Office of the infringement of provisions of the Act, entrepreneur or association thereof which perpetrate this infringement shall be obliged to bear the costs of the proceedings.
Article 73
In the cases particularly justified the President of the Office may impose upon the loosing party the obligation to reimburse only a part of the expenses or desist from charging costs.
Article 74
Regardless of the result of proceedings, the President of the Office may impose upon a party the obligation to reimburse expenses due to its unreliable or clearly unfair behaviour, in particular costs resulting from avoiding to give explanation or submitting untruthful explanation, concealment or delayed presentation of the evidence.
Article 75
The President of the Office shall decide upon costs by way of a resolution, which may be included in the decision terminating the proceedings.
Article 76
The claim for reimbursement shall expire if in the time limit appointed by the President of the Office, not shorter than 7 days, the party does not submit a list of expenses or a request for reimbursement in conformity with separate provisions.
Article 77
1. The motions for instituting antimonopoly proceedings before the President of the Office are subject to dues which are to be covered by entrepreneurs and associations thereof.
25
2. Where the motion is filed without dues being remitted, the President of the Office shall summon a mover to effect the payment within 7 days, with instruction that non - payment of dues will result in leaving the motion without being examined.
3. The antimonopoly proceedings may be instituted irrespective of the dues not being paid, where it is justified by important considerations concerning competition protection or consumer interests.
4. In the case referred to in section 3 the dues shall be subject to collection under provisions on administrative execution of payments.
5. In the case of the unquestionable incapacity of the entrepreneur, in particular being natural person, or of the association of entrepreneurs, to remit dues, the President of the Office may, upon their motion, relieve them from the dues, in part or in the entirety.
6. The Prime Minister determines, by way of a regulation, the amount of dues referred to in section 1 and mode of their payment, in particular the amount of rates, taking into consideration their division into motions concerning competition restricting practices and concentration as well as the mode of effecting payment of dues.
Article 78
1 The decision of the President of the Office is subject to appeal to the antimonopoly court, lodged within two weeks from the date when the decision has been delivered.
2. The provisions of the Code of Civil Proceedings concerning proceedings in economic cases shall apply to the proceedings in cases of appeal against decisions of the President of the Office.
3. In the case where the appeal against decision is lodged, the President of the Office shall without delay remit it to the antimonopoly court together with case files.
4. Where the President of the Office considers the appeal to be justified, he may – without remitting files to the court – abrogate or change his decision in its entirety or in part, about which without delay he shall inform the party by sending a new decision, which may be appealed against.
5. Prior to the remittance of the appeal to the antimonopoly court or the abrogation or the change of the decision pursuant to section 4, the President of the Office may also, in justified cases, perform additional activities aimed at clarification of objections contained in the appeal.
6. Provisions of sections 1-5 shall apply, respectively, to the resolutions of the President of the Office which are subject to complaints, however a complaint is to be lodged within one week as of the day of the remittance of the resolution.
26
Article 79
Legal means for shaking decision foreseen in the Code of administrative proceedings and concerning resumption of proceedings, abrogation, change or assessment of invalidity of decisions shall not apply to the decision of the President of the Office.
Article 80
To the matters not regulated by the present Act the provisions of the Code of administrative proceedings shall apply, with the reservation of Article 81.
Article 81
To the matters concerning the evidence in the proceeding before the President of the Office in the scope not regulated in the present chapter, Articles 227-315 of the Code of civil proceedings shall apply respectively.
Article 82
The entrepreneur shall inform the President of the Office about proceedings instituted against him abroad based on assumption of performance of competition restricting activities and shall remit to the President of the Office a copy of the judgement.
Article 83
The provisions of the present chapter shall apply respectively to the cases of imposition of fines for infringements of the provisions of the Act.
Chapter 2
Antimonopoly proceedings in cases of competition restricting practices
Article 84
1. The motion for instituting the antimonopoly investigation related to suspicion of the infringement of the provisions of the Act may be lodged by:
1) entrepreneur or association of entrepreneurs, which prove their legal interest, 2) territorial self-government body, 3) organ of State inspection, 4) consumer advocate, 5) consumer organisation.
2. The motion referred to in section 1 shall be lodged in writing together with justification and indication of the legal basis with copies in a number enabling their presentation to the remaining parties to the proceedings. The mover is obliged to give to the infringement of the provisions of the Act the appearance of verisimilitude.
3. The President of the Office informs the parties about instituting proceedings.
27
Article 85
1. The President of the Office may, by way of a decision, refuse to institute the antimonopoly proceedings if according to the information contained in a motion and being in a possession of the President of the Office clearly results that the prohibition provided for in Article 5 has not been infringed in the scope not exempted pursuant to Articles 6 and 7, or prohibition defined in Article 8.
2. Prior to issuing the decision on instituting or refusing to institute the antimonopoly proceedings, the President of the Office may proceed with the explanatory investigation referred to in Article 43 aimed at obtaining additional information necessary to decide upon instituting or refusing to institute the antimonopoly proceedings.
3. President of the Office shall refuse, by way of a decision which is subject to a complaint, to institute antimonopoly proceedings where the motion is lodged by a person not authorised in conformity with Article 84 section 1.
4. The President of the Office may refuse to institute antimonopoly proceedings, by way of a resolution which may be complained against, in the following cases:
1) in the case when a mover fails to provide in the fixed time limit information necessary to decide upon instituting or refusal to institute the proceedings,
2) where a motion fails to meet the requirements referred to in Article 84 section 2.
Article 86
The party to the investigation shall be a person who applies for the issuance of a decision in the matters concerning competition restricting practices or against whom the proceedings on application of competition restricting practices or infringement of other provisions of the Act are instituted.
Article 87
1. The President of the Office may allow for the participation in the proceedings in the character of the interested entity the following:
1) entrepreneur aggrieved in the result of the activities constituting the infringement of the provisions of the Act,
2) party to the agreement subject to the investigation, 3) another entity which files a motion and proves its legal interest or which admission to the
participation in the proceedings will contribute to the clarification of the case.
2. The admittance or refusal to admit to the participation in the proceedings in a character of the interested entity shall be effected by way of a resolution which is subject to complaint.
3. The interested entity shall be entitled to give explanation as to the circumstances of the case.
28
4. The interested entity shall be authorised to the inquiry in the files, in the scope which is necessary to protect its rights and without prejudice to business secrecy as well as to other secrets protected pursuant to separate provisions.
5. The President of the Office shall inform the interested entity about the way the case is solved. Such entity shall not have the right of appeal or complaint.
Article 88
In the course of the proceedings before the President of the Office the parties may agree to conciliate, provided that it is without prejudice to the public interest.
Article 89
1. In cases of minor importance for the protection of competition and consumers, where on the basis of circumstances of the case, information contained in the motion or information giving grounds to institute investigation ex officio as well as based on hitherto adjudication in the antimonopoly cases, the President of the Office shall assess that infringement of the prohibition of the competition restricting practices is unquestionable, he may, after instituting the antimonopoly investigation, summon the entrepreneur or association of entrepreneurs against whom the investigation is instituted to acknowledge such infringement of the relevant provisions of the Act.
2. In the case of the acknowledgement referred to in section 1, the President of the Office without investigation of the evidence shall issue the decision ordering to abandon the infringement. The provisions of Article 101, section 2, item 1 shall not apply.
3. The right of appeal shall not apply to the decision referred to in section 2.
4. The provisions of sections 1, 2 and 3 shall not apply to:
1) agreements referred to in Article 5, section 1, concluded between competitors, 2) in the case of abuse of a dominant position by the entrepreneur whose market share
exceeds 80%, 3) where during last 3 years preceding the institution of the antimonopoly investigation the
infringement by the entrepreneur or association of entrepreneurs of the prohibition referred to in Article 5 in the scope not exempted under Articles 6 or 7, or the prohibition provided for in Article 8 has been assessed by the final decision of the President of the Office or by the legally binding court judgement.
Article 90
The President of the Office may issue a decision or a part of it under pain of immediate enforcement, where it is necessary for the protection of competition or important interest of consumers.
Article 91
1. Where there are trustworthy bases for suspicion that the objects, files, books, documents and other data carriers which may have an impact on the assessment of facts substantial for
29
the ongoing investigation are kept in the living quarters, the antimonopoly court may, upon a motion of the President of the Office, give permission to make a search by functionaries of the Police from the unit competent is view of the localisation of these living quarters.
2. The search referred to in section 1 shall be performed also with the participation of the inspector. Provision of Article 57, sections 2 and 3 shall apply respectively.
3. The antimonopoly court shall give permission referred to in section 1 by way of a resolution which is not subject of appeal.
4. On the basis of the order of the antimonopoly court, the Police shall perform the activities referred to in section 1.
Article 92
The antimonopoly proceedings in the matters of competition restricting practices should be terminated not later than within 4 months as of the day of their institution. The provisions of Articles 35-38 of the Code of administrative proceedings shall apply respectively.
Article 93
The proceedings in the matters of application of competition restricting practices shall not be instituted where since the end of the year in which they have been abandoned one year have elapsed.
Chapter 3
Proceedings in the cases of concentration
Article 94
1. Every person who notifies, in conformity with section 2, the intention of concentration shall be a party to the proceedings.
2. The intention of concentration shall be notified by:
1) merging entrepreneurs jointly - in the case referred to in Article 12, section 2, item 1, 2) entrepreneur taking over the control - in the case referred to in Article 12, section 2,
item 2, 3) jointly all entrepreneurs participating in creation of a joint entrepreneur - in the case
referred to in Article 12, section 2, item 3, 4) entrepreneur taking over or acquiring stocks or shares - in the case referred to in
Article 12, section 3, item 1, 5) entrepreneur in whose managing or controlling body the person already performing
function of the member of managing or controlling body of another entrepreneur is assuming the function - in the case referred to in Article 12, section 3, item 2,
6) respectively financial institution or entrepreneur who acquired stocks or shares in order to secure liabilities - in the case in Article 12, section 3, item 3.
30
3. In the case where a concentration is performed by a dominant entrepreneur by intermediary of at least two dependent entrepreneurs, the notification of intention of concentration shall be filed by a dominant entrepreneur.
4. The notification referred to in section 1 should be effected in the time limit of 7 days since the day the agreement is concluded or since another action is undertaken, on the bases of which the concentration takes place.
5. The Council of Ministers shall determine, by way of a regulation, the detailed conditions to be met by the notification of intention of concentration, including list of information and documents which this notification should contain, taking into consideration the specificity of activities conducted by different entrepreneurs and, in particular by financial institutions.
Article 95
1. The President of the Office may, by way of a resolution which is not subject to complaint, admit to the participation in the proceedings in the character of interested entity a person who proves its legal interest, in particular:
1) entrepreneur over whom another entrepreneur takes over the control, 2) entity disposing of stocks or shares, 3) entity disposing of the property.
2. The interested entities are authorised to provide explanations and documents relevant for the assessment of the case.
3. The provision of Article 87, section 5 shall apply respectively.
Article 96
1. The President of the Office may:
1) return within 14 days the notification of the intention of concentration shall it fail to meet the requirements with which it should comply,
2) summon the party notifying the intention of concentration to eliminate the indicated errors in the notification or to supplement necessary information, in the appointed time limit.
2. The President of the Office may present to the entrepreneur or association of entrepreneurs participating in the concentration the requirements referred to in Article 18, section 2, appointing the time limit for adopting attitude towards the proposal; the failure to reply or negative answer shall result in the issuance of the decision referred to in Article 19, section 1.
Article 97
1. The antimonopoly proceedings in concentration cases should be terminated not later than within 2 months since their institution, with the reservation of section 2.
2. In the case of the intention to acquire stocks admitted to the public circulation the proceedings referred to in section 1 should be terminated not later than within 14 days since their institution.
31
3. The time limits appointed in sections 1 and 2 shall not include periods of waiting for the notifications of the remaining participants to the concentration as well as periods for eliminating errors or supplementing information referred to in Article 96, section 1, item 2 as well as for adopting attitude towards conditions proposed by the President of the Office referred to in Article 18, section 2.
Article 98
1. The entrepreneurs which intention of concentration is subject to notification are under obligation to refrain from proceeding with concentration until the issuance of the decision of the President of the Office or the lapse of the time limit in which such a decision should be issued.
2. The legal action pursuant to which the concentration is to be effected may be performed under condition of the issuance by the President of the Office, by way of a decision, of the approval or after the lapse of the time limit referred to in Article 97.
3. The realisation of the public offer to purchase or exchange of stocks, notified to the President of the Office under procedure stipulated in Article 12, section 1, shall not be considered as an infringement of the obligation referred to in section 1, provided the buyer does not exercise the voting rights arising from the acquired stocks or exercises them solely in order to maintain full value of his capital investment or to prevent the substantial damage which might affect the entrepreneurs participating in the concentration.
Article 99
In the case where the President of the Office shall conceive the information about the concentration being effected with the infringement of the obligation referred to in Article 12, he may institute the investigation ex officio.
Article 100
In the case of non-compliance with the decision referred to in Article 20, section 1 or 4, the President of the Office may, by way of a decision, accomplish a separation of the entrepreneur. To the separation of a company the provisions of Articles 528-550 of the act of 15 September 2000 – Code of commercial companies (O.J.L. of 2000, No 94, item1037) shall apply respectively. The President of the Office has the competence of the bodies of companies participating in the separation. Moreover, the President of the Office may apply to the court for the annulment of the agreement or for undertaking other legal means aimed at restoring the previous status.
TITLE VI
Fines
Article 101
1. The President of the Office shall impose upon the entrepreneur, by way of a decision, the fine equivalent from 1.000 up to 50.000 EURO, where this entrepreneur, even unintentionally:
32
1) fails to comply with the obligation to notify the intention of concentration referred to in Article 12,
2) after taking over or acquiring stocks or shares exercises the rights arising from these stocks or shares, thus infringing provisions of Article 13, sections 3 and 4,
3) is in a possessions of stocks or of shares after the lapse of the period referred in Article 13, item 3,
4) undertakes activities from which he should abstain after having effected the notification pursuant to Article 98, section 1.
2. The President of the Office may impose upon the entrepreneur, by way of a decision, the fine:
1) in the amount equivalent to 1.000 up to 5.000.000 EURO, but not exceeding 10% of the annual income attained in the year of account preceding the year of imposing the fine, where he infringes the prohibition defined in Article 5 in the scope not exempted under Articles 6 and 7, or if he infringes the prohibition defined in Article 8,
2) in the amount equivalent to 200 up to 5.000 EURO where he, even unintentionally: a) in the motion referred to in Article 22 or in the notification referred to in Article 94,
section 2 declared false data, b) failed to provide information requested by the President of the Office pursuant to
Article 18, section 3 or Article 45, or provided false or misleading information, c) does not co-operate in the inspection carried on within the framework of the
investigation pursuant to Article 57, with the reservation of Article 59, section 2, d) did not fulfil obligation foreseen in Article 82.
3. The provisions of sections 1 and 2 shall also apply to the association of entrepreneurs. Where the association of entrepreneurs does not attain any income, the President of the Office may fix the fine in the amount up to fiftyfold of the average salary.
Article 102
1. The President of the Office may impose upon the entrepreneurs, by way of a decision, the fine in the amount equivalent from 10 up to 1.000 EURO for each day of laches in the execution of the decision issued pursuant to Article 9, 18 section 1, Article 19, section 1 and Article 20, section 2 and 4, the resolutions issued pursuant to Article 60, section 1 or judgements of the antimonopoly court pronounced by virtue of Article 47931 § 3 of the Code of civil proceedings; the fine shall be imposed counting from the date indicated in the decision.
2. The provisions of section 1 shall apply to the associations of entrepreneurs. Where the association of entrepreneurs does not attain any income, the fine for each commenced month of non execution of the decision, resolution or of the court judgement within the time limit shall be fixed by the President of the Office in the amount up to fiftyfold of the average salary.
Article 103
1. The President of the Office may, by way of a decision, impose upon a person performing managerial function or belonging to the managing body of the entrepreneur or association of
33
entrepreneurs the fine in the amount up to tenfold of the average salary, where this person deliberately or unintentionally:
1) did not execute the decisions, resolutions or judgements referred to in Article 102, 2) did not notify the intention of concentration referred to in Article 12.
2. The President of the Office may impose upon the persons referred to in Article 59, section 1, the fine referred to in section 1, for non providing the information or providing false or misleading information, requested by the President of the Office pursuant to Article 45, with the reservation of Article 59, section 2, and also for the lack of co-operation in the inspection carried within the frameworks of the investigation pursuant to Article 57, with the reservation of Article 59, section 2, as well as upon the witnesses for unjustified refusal to testify.
Article 104
When fixing the amount of the fines referred to in Articles 101-103 the duration, gravity and circumstances of the previous infringement of the provisions of the Act should be particularly taken into account.
Article 105
1. The fines referred to in Articles 101-103 are to be paid out of the income after taxation or out of another form of the surplus of revenues over expenses decreased by the taxes.
2. The execution of the fine imposed by the President of the Office shall be suspended until validation of the decision about its imposition.
3. Financial means originating from the fines referred to in Articles 101-103 shall constitute income of the State Treasury.
4. The fine is to be paid within 14 days from the validation of the decision of the President of the Office.
5. In the case of the ineffective lapse of the time limit referred to in section 4, the fine shall be subject to collection on the bases of the provisions on administrative execution proceedings.
6. In the case of delay in the payment of a fine the interest shall not be collected.
Article 106
1. Upon a motion of the entrepreneur, association of entrepreneurs or persons referred to in Article 103, the President of the Office may, by way of a resolution which is not subject to appeal, accord to the respite for payment of the fine or to the payment on the instalment plan, taking into account important interests of the mover.
2. The President of the Office may abrogate, by way of a resolution which is not subject to appeal, the respite for payment of the fine, where new or previously unknown circumstances, substantial for the settlement, are disclosed.
34
TITLE VII
Amendments to the existing provisions
Article 107
The following amendments shall be introduced into the act of 17 November 1964 – the Code of civil proceedings (O.L.J. of 1964, No 43, item 296, of 1965, No 15, item 113, of 1974 No 27, item 157 and No 39, item 231, of 1675 No 35, item 234, of 1982 No 11, item 82 and No 30, item 210, of 1983 No 5, item 33, of 1984 No 45, item 241 and 242, of 1985 No 20, item 86, of 1987 No 21, item 123, of 1988 No 41, item 324, of 1989 No 4, item 21 and No 33, item 175, of 1990 No 14, item 88, No 34, item 198, No 53, item 306, No 55, item 318 and No 79, item 464, of 1991 No 7, item 24, No 22, item 92, No 115, item 496, of 1993 No 12, item 53, of 1994 No 105, item 509, of 1995 No 83, item 417, of 1996 No 24, item 110, No 43, item 189, No 73, item 350 and No 149, item 703, of 1997 No 43, item 270, No 54, item 348, No 75, item 471, No 102, item 643, No 117, item 752, No 121, item 769 and 770, No 133, item 882, No 139, item 934, No 140, item 940 and No 141, item 944, of 1998 No 106, item 668 and No 117, item 757, of 1999 No 52, item 532 and of 2000 No 22, item 269 and 271, No 48, item 552 and 554, No 55, item 665, No 73, item 852 and No..., item ....):
1) Article 4791 §2, item 3 shall read as follows: "3) being in the courts' competence on the bases of the provisions on competition protection, Energy Law, Telecommunications Law and the provisions on rail transport,",
2) Chapter 2, Division IVa, Title VII, Book One of the first part shall read as follows:
“Chapter 2 Chapter 2. Proceedings in cases in the field of competition protection
Article 47928 § 1. The District Court in Warsaw – the antimonopoly court shall be the competent forum in the matters of:
1) appeals against the decision of the President of the Office for Competition and Consumer Protection, in the present chapter referred to as “the President of the Office”, 2) complaints against resolutions issued by the President of the Office in the course of proceedings conducted by virtue of the provisions of the Act of 15 December 2000 on competition and consumer protection (O.J.L No 122, item 1319) or pursuant to separate provisions, 3) complaints against resolutions issued by the President of the Office in the course of proceedings in prevention conducted by virtue of the Act on competition and consumer protection, 4) complaints against resolutions issued in the course of execution proceedings conducted in order to enforce obligations resulting from decisions and resolutions issued by the President of the Office.
§ 2. The appeal against decisions of the President of the Office shall be lodged by his intermediary before the antimonopoly court in a time limit of two weeks since the day the decision is delivered.
35
§ 3. The appeal against the decision of the President of the Office should meet the requirements foreseen for a lawsuit citation and contain description of the sued decision, citation of raised objections, compact grounds thereof , indication of the evidence as well as contain a motion for the change of the decision in its entirety or in part.
Article 47929. § 1. Parties to the proceedings before the antimonopoly court shall be the President of the Office, the entity being a party to the proceedings before the President of the Office as well as the person lodging a complaint.
§ 2. In the proceedings before the antimonopoly court may take part as participants the entities admitted to the participation in the proceedings before the President of the Office in a capacity of interested entities.
§ 3. The employee of the Office for Competition and Consumer Protection may act as a plenipotentiary of the President of the Office.
Article 47930. In the case where an appeal against the decision of the President of the Office is being lodged, the antimonopoly court may, upon a motion of the appealing party, suspend the enforcement of the decision until settlement of the case. The resolution may be issued in the course of the proceedings in camera.
Article 47931. § 1. The antimonopoly court shall dismiss an appeal against a decision of the President of the Office where there are no grounds to admit it.
§ 2. The antimonopoly court shall dismiss an appeal lodged after the lapse of the time limit for its submission, inadmissible for other reasons as well as where errors in the appeal are not eliminated in the appointed time limit.
§ 3. The antimonopoly court, when admitting an appeal against a decision, shall change the decision in its entirety or in part and rule on the substance of the case.
Article 47932. § 1. Complaints against resolutions of the President of the Office are to be lodged to the antimonopoly court in the time limit of one week since such resolution is delivered.
§ 2. The provisions of Article 47928 § 2 and 3 as well as Articles 47930 and 47931 shall apply to complaints against resolutions of the President of the Office respectively.
Article 47933. § 1. In the course of the proceedings before the antimonopoly court a business secrecy and other secrets protected by virtue of separate provisions shall be protected.
§ 2. The antimonopoly court may, by way of a resolution, disclose to the party to the proceedings the information protected in the proceeding before the President of the Office as a business secrecy of the another party solely where: 1) circumstances giving grounds to issuance by the President of the Office of the resolution
restricting the right to inquiry into evidence attached by the parties into the case files have changed significantly,
2) the party which business secrecy is protected have expressed its consent.
36
§ 3. The court, upon request of the party or ex officio, may to the necessary extend restrict for the remaining parties the right to inquiry into the evidence attached to the case files in the course of the proceedings, where rendering this material accessible would threaten with a disclosure of the business secrecy or other secrets protected by virtue of separate provisions.
§ 4. The restriction of the right to inquiry into the evidence referred to in § 3 shall not apply to the President of the Office.
§ 5. The resolution referred to in § 2 and 3 shall not be subject to appeal.
Article 47934. In the proceedings before the antimonopoly court the President of the Office shall not be under obligation to pay court dues and to reimburse costs of the proceedings.
Article 47935.§ 1. To the judgement of the antimonopoly court the provisions of Articles 387 and 388 shall apply respectively. § 2. The judgement of the antimonopoly court shall be subject to cassation by the Supreme Court, irrespective of the value of the subject of complain.”
3) After Chapter 3, Division Iva, Title VII, Book One of the first part the following Chapters 4-6 shall be inserted:
“Chapter 4
Proceedings in cases in the field of regulation in the energy sector
Article 47946. The District Court in Warsaw – the antimonopoly court shall be the competent forum in the matters of : 1) appeals against decisions of the President of the Office for Energy Regulation, hereinafter
in this chapter referred to as “the President of the Office”, 2) complaints against resolutions issued by the President of the Office in the course of
proceedings conducted by virtue of the act of 10 April 1997 – Energy Law ( O.J.L. of 1997 No 54, item 348 and No 158, item 1042, of 1998 No 94, item 594, No 106, item 668 and 162, item 1126, of 1999 No 88, item 980, No 91, item 1042 and No 110, item 1255 and of 2000 No 43, item 489 and No 48, item 555) or based on separate provisions.
Article 47947. § 1. The appeal against decisions of the President of the Office shall be lodged by his intermediary before the antimonopoly court in a time limit of two weeks since the day the decision is delivered.
§ 2. The antimonopoly court shall dismiss the appeal lodged after the lapse of a time limit for its submission or where it is inadmissible for other reasons.
Article 47948. § 1. The President of the Office without delay shall remit the appeal together with the case files to the antimonopoly court.
§ 2. Where the President of the Office considers the appeal to be justified, he may – without remitting files to the court – abrogate or change his decision in the entirety or in part, about which without delay he shall inform the party by sending his new decision, against which the party may appeal.
37
Article 47949. The appeal against decisions of the President of the Office should meet the requirements foreseen for a lawsuit citation and contain description of the sued decision and value of the subject of dispute, citation of raised objections, compact grounds thereof, indication of the evidence as well as contain a motion for the change of decision in its entirety or in part.
Article 47950. § 1. Parties to the proceedings in the field of energy regulation shall also be the President of the Office and the interested entity.
§ 2. The interested entity shall be the person, whose rights or obligations depend on the settlement of the proceedings. Where the interested entity is not summoned to take part in the proceedings, the antimonopoly court shall summon her upon a motion of the party or ex officio.
Article 47951.The employee of the Office for Energy Regulation may act as a plenipotentiary of the President of the Office.
Article 47952. In the case where an appeal against the decision of the President of the Office is being lodged, the antimonopoly court may, upon a motion of the appealing party, suspend the enforcement of the decision until settlement of the case. The resolution may be issued in the course of the proceedings in camera.
Article 47953. § 1. The antimonopoly court shall dismiss an appeal against a decision of the President of the Office where there are no grounds to admit it.
§ 2. The antimonopoly court, when admitting an appeal against a decision, shall change the decision in its entirety or in part and rule on the substance of the case.
Article 47954. In the proceedings before the antimonopoly court the President of the Office shall not be under obligation to pay court dues and to reimburse costs of the proceedings.
Article 47955. The provisions of Article 47932 § 1 and Articles 47947-47954 shall apply, respectively, to the complaints against resolutions of President of the Office.
Article 47956. § 1. To the judgement of the antimonopoly court the provisions of Articles 387 and 388 shall apply respectively.
§ 2. The judgement of the antimonopoly court shall be subject to cassation by the Supreme Court, irrespective of the value of the subject of complain.
Chapter 5
Proceedings in cases in the field of regulation in telecommunications sector
Article 47957. The District Court in Warsaw – the antimonopoly court shall be the competent forum in the matters of : 1) appeals against decisions of the President of the Office for Telecommunications
Regulation, hereinafter in this chapter referred to as “the President of the Office”,
38
2) complaints against resolutions issued by the President of the Office in the course of proceedings conducted by virtue of the act of 21 July 2000 – Telecommunications Law (O.J.L. No 73 item 852) or based on separate provisions.
Article 47958. § 1. The appeal against decisions of the President of the Office shall be lodged by his intermediary before the antimonopoly court in a time limit of two weeks since the day the decision is delivered.
§ 2. The antimonopoly court shall dismiss the appeal lodged after the lapse of a time limit for its submission or where it is inadmissible for other reasons.
Article 47959. § 1. The President of the Office without delay shall remit the appeal together with the case files to the antimonopoly court.
§ 2. Where the President of the Office considers the appeal to be justified, he may – without remitting files to the Court – abrogate or change his decision in the entirety or in part, about which without delay he shall inform the party by sending his new decision, against which the party may appeal.
Article 47960. The appeal against decisions of the President of the Office should meet the requirements foreseen for a lawsuit citation and contain description of the sued decision and value of the subject of dispute, citation of raised objections, compact grounds thereof, indication of the evidence as well as contain a motion for the change of decision in its entirety or in part.
Article 47961. § 1. Parties to the proceedings in the field of telecommunications regulation shall also be the President of the Office and the interested entity.
§ 2. The interested entity shall be the person, whose rights or obligations depend on the settlement of the proceedings. Where the interested entity is not summoned to take part in the proceedings, the antimonopoly court shall summon her upon a motion of the party or ex officio.
Article 47962. The employee of the Office for Telecommunications Regulation may act as a plenipotentiary of the President of the Office.
Article 47963. In the case where an appeal against the decision of the President of the Office is being lodged, the antimonopoly court may, upon a motion of the appealing party, suspend the enforcement of the decision until settlement of the case. The resolution may be issued in the course of the proceedings in camera.
Article 47964. § 1. The antimonopoly court shall dismiss an appeal against a decision of the President of the Office where there are no grounds to admit it.
§ 2. The antimonopoly court, when admitting an appeal against a decision, shall change the decision in its entirety or in part and rule on the substance of the case.
Article 47965. In the proceedings before the antimonopoly court the President of the Office shall not be under obligation to pay court dues and to reimburse costs of the proceedings.
39
Article 47966. The provisions of Article 47932 § 1 and Articles 47958- 47965 shall apply, respectively, to the complaints against resolutions of the President of the Office.
Article 47967. § 1. To the judgement of the antimonopoly court the provisions of Articles 387 and 388 shall apply respectively.
§ 2. The judgement of the antimonopoly court shall be subject to cassation by the Supreme Court, irrespective of the value of the subject of the complain.
Chapter 6
Proceedings in cases in the field of regulation in rail transport sector
Article 47968. The District Court in Warsaw – the antimonopoly court shall be the competent forum in the matters of : 1) appeals against decisions of the President of the Office for Rail Transport, hereinafter in
this chapter referred to as “the President of the Office”, 2) complaints against resolutions issued by the President of the Office in the course of
proceedings conducted by virtue of the act of 27 June 1997 on rail transport ( O.J.L. of 1997 No 96, item 591, of 1998 No 106, item 668, of 1999 No 84, item 934 and of 2000, No 84, item 948 and No ...., item....) or based on separate provisions.
Article 47969. § 1. The appeal against decisions of the President of the Office shall be lodged by his intermediary before the antimonopoly court in a time limit of two weeks since the day the decision is delivered.
§ 2. The antimonopoly court shall dismiss the appeal lodged after the lapse of a time limit for its submission or where it is inadmissible for other reasons.
Article 47970. § 1. The President of the Office without delay shall remit the appeal together with the case files to the antimonopoly court.
§ 2. Where the President of the Office considers the appeal to be justified, he may – without remitting files to the Court – abrogate or change his decision in the entirety or in part, about which without delay he shall inform the party by sending his new decision, against which the party may appeal.
Article 47971. The appeal against decisions of the President of the Office should meet the requirements foreseen for a lawsuit citation and contain description of the sued decision, the value of the subject of dispute, citation of raised objections, compact grounds thereof, indication of the evidence as well as contain a motion for the change of decision in its entirety or in part.
Article 47972. § 1. Parties to the proceedings in the field of regulation in rail transport sector shall also be the President of the Office and the interested entity.
§ 2. The interested entity shall be the person, whose rights or obligations depend on the settlement of the proceedings. Where the interested entity is not summoned to take part in the
40
proceedings, the antimonopoly court shall summon her upon a motion of the party or ex officio.
Article 47973. The employee of the Office for Rail Transport Regulation may act as a plenipotentiary of the President of the Office.
Article 47974. In the case where an appeal against the decision of the President of the Office is being lodged, the antimonopoly court may, upon a motion of the appealing party, suspend the enforcement of the decision until settlement of the case. The resolution may be issued in the course of the proceedings in camera.
Article 47975. § 1. The antimonopoly court shall dismiss an appeal against a decision of the President of the Office where there are no grounds to admit it.
§ 2. The antimonopoly court, when admitting an appeal against a decision, shall change the decision in its entirety or in part and rule on the substance of the case.
Article 47976. In the proceedings before the antimonopoly court the President of the Office shall not be under obligation to pay court dues and to reimburse costs of the proceedings.
Article 47977. The provisions of Article 47932 § 1 and Articles 47969- 47975 shall apply, respectively, to the complaints against resolutions of the President o the Office.
Article 47978. § 1. To the judgement of the antimonopoly court the provisions of Articles 387 and 388 shall apply respectively.
§ 2. The judgement of the antimonopoly court shall be subject to cassation by the Supreme Court, irrespective of the value of the subject of complain.
Article 108
Article 20 of the act of 20 June 1985 – Law on organisation of common courts ( O.J.L. of 1994, No 7, item 25, No 77, item 355, No 91, item 421, No 105, item 509, of 1995 No 34, item 163, No 81, item 406, of 1996 No 77, item 367, of 1997 No 75, item 471, No 98, item 604, No 106, item 679, No 117, item 751, 752 and 753, No 121, item 769, No 124, item 782, No 133, item 882, of 1998 No 98, item 607, No 160, item 1064, No 162, item 1118 and 1125, of 1999 No 20, item 180, No 60, item 636, No 75, item 853, No 83, item 931, No 110, item 1255 and of 2000 No 48, item 551, No 50, item 580, No 56, item 678) - shall read as follows:
“Article 20. The Minister of Justice, by way of regulation, shall establish in the District Court in Warsaw a separate organisational unit competent in the cases in the fields of protection of competition, regulation in energy, telecommunications and rail transport sectors.”
Article 109
In the act of 30 April 1993 on national investment funds and their privatisation (O.J.L. of 1993 No 44 item 202, of 1994 No 84 item 385, of 1997 No 70 item 164, No 47 item 298 and No 107 item 691) the following amendments shall be introduced:
41
1) Article 25 shall read as follows:
“Article 25.1. The managing company shall neither at the same time render managerial services on behalf of two or more funds nor be the shareholder of the fund on which behalf it renders managerial services without obtaining prior consent of the President of the Office for Competition and Consumer Protection.
2. The member of the supervisory board or of the management of the fund shall not be allowed to assume at the same time the function of the member of the supervisory board or of the management of another fund. The above prohibition shall apply to the proxies respectively.
3. In the case of the infringement of the obligations and prohibitions referred to in sections 1 and 2, the President of the Office for Competition and Consumer Protection may issue the decision imposing on the respective member of the management of a given fund or managing company the fine in the amount not exceeding the half of the income of this person for the last taxation year. The appeal against the decision of the President of the Office for Competition and Consumer Protection shall be examined according to the procedure set up in Article 78 of the act of 15 December 2000 on competition and consumer protection (O.J.L No 122, item 1319).”
2) Article 27 shall read as follows:
“Article 27. The prohibitions referred to in Article 25 sections 1 and 2 shall also include the entities dominant or dependent in relation to the managing company, in the meaning of Article 4, item 3 of the act referred to in Article 25, section 3.”
3) After Article 28 the following Article 28a shall be added:
“Article 28a. In the scope not regulated by this Chapter, the provisions of the act of 15 December 2000 on competition and consumer protection shall apply.”
TITLE VIII
Transitional and final provisions
Article 110
1. As of the day the present Act is coming into force the first term of office of the President of the Office holding this post on that day shall begin, without prejudice to sections 2 and 3.
2. The term of office referred to in section 1 shall be abbreviated by the period for which the President of the Office has been holding this post before the Act becomes effective.
42
3. The Prime Minister may recall the President of the Office within 3 months as of the day the Act comes into force. During this period the restrictions referred to in Article 24, section 5 shall not apply.
Article 111
As of the day the present Act comes into force, Directors and Deputy Directors of the Office delegations shall become members of the civil service corps and their hitherto work relations established by way of the appointment based on rules defined in the act of 24 February 1990 on counteracting monopolistic practices and protection of consumer interests (O.J.L. of 1999 No 52, item 547 and of 2000 No 31, item 381, No 60, item 704) shall be transformed into work relations by virtue of the work contract for unlimited duration, only that the post of Vice-Director of the delegation shall change to the post of Deputy Director.
Article 112
When fixing the amount of the fine referred to in Article 104 also the fact of the infringement of the provisions of the act of 24 February 1990 on counteracting monopolistic practices and protection of consumer interest shall be taken into account within the period of 5 years as of the day the present Act enters into force.
Article 113
The investigations instituted by virtue of the provisions of the act of 24 February 1990 on counteracting monopolistic practices and protection of consumer interest shall be carried pursuant to the provisions of the present Act.
Article 114
The implementing regulations issued on the bases of the act of 24 February 1990 on counteracting monopolistic practices and protection of consumer interests shall remain in force until the time they will be superseded by the regulations issued pursuant to the present Act, in the scope in which they are not contradictory to its provisions, but not longer than for the period of 12 months from its entering into force.
Article 115
The value of EURO referred to in the provisions of the Act shall be converted into zloties according to average rate of foreign currencies published by the National Bank of Poland on the last day of the year preceding the year in which the intention of concentration is notified or fine imposed.
Article 116
Wherever in the separate provisions the antimonopoly authority or the Antimonopoly Office are being mentioned, it should be understood as the President of the Office for Competition and Consumer Protection.
43
Article 117
The act of 24 February 1990 on counteracting monopolistic practices and protection of consumer interests expires (O.J.L. of 1999 No 52 item 547 and of 2000 No 31 item 381, No 60 item 704).
Article 118
The Act comes into force as of 1 April 2001, except for Article 41 which shall come into force as of 1 January 2001.